Se connecterPartager
ตอนที่ 10 มู่หนิว
Date de publication:
2026-08-28 19:21:16
Dernier chapitre
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 48 ใต้ป่าไม้จันทน์ ยังมีบางอย่างซ่อนอยู่
ตอนที่ 48 ใต้ป่าไม้จันทน์ ยังมีบางอย่างซ่อนอยู่มันมุดผ่านชั้นดิน ลอดแนวหิน ลัดเลาะไปตามเส้นชีพจรปฐพีกลิ่นที่คุ้นเคยนั้นยิ่งชัดขึ้นทุกวินาที ชัดจนอุ้งเท้าสั้น ๆ ทั้งสี่ขยับเร็วขึ้นเองโดยไม่ต้องบังคับ ชั้นดินเหนียวถูกถีบทิ้งไว้ข้างหลัง ชั้นกรวดถูกเจาะทะลุ แม้แต่รากไม้โบราณที่ขวางทางก็ถูกมันมุดอ้อมไปอย่างคล่องแคล่ว เหมือนกำลังเดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองจนกระทั่งพึ่บ!หัวขาวฟูโผล่ขึ้นมาจากพื้นอีกครั้งเบื้องหน้าคือป่าด้านหลังค่ายทหารแห่งใหม่ของชินอ๋อง สถานที่ซึ่งครั้งหนึ่งแห้งแล้งและเต็มไปด้วยกลิ่นอายพลังมาร แต่บัดนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงไม้จันทน์หอมหลายร้อยต้นเรียงรายอยู่ทั่วบริเวณ ใบสีเขียวพลิ้วไหวตามสายลม ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ไปทั่วป่า ไกลออกไปเป็นแนวกำแพงค่ายทหาร มีเสียงเกราะกระทบกันเป็นจังหวะของทหารยามที่เดินตรวจตรา ทุกอย่างสงบเรียบร้อยราวไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นที่นี่เจ้ากระรอกจันทร์พุงกลมยืนนิ่ง จมูกเล็ก ๆ กระดิกเบา ๆ ก่อนก้มหน้ามองพื้นดินใต้เท้ากลิ่นนี้เองตรงนั้น ลึกลงไปหลายร้อยจั้ง คือเส้นชีพจรมังกรที่มันเคยหลับใหลอยู่นานนับพันปีมันจำได้ ความมืดอันแสนยาวนาน ความเงียบที่ไม่ม
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 47 กระรอกพุงกลมหนีเข้าป่าลี้ลับ
ตอนที่ 47 กระรอกพุงกลมหนีเข้าป่าลี้ลับท้ายที่สุด ความอยากรู้ก็ชนะความกลัวนางกดยืนยัน[ ยืนยัน ]ปุ๊ง!กลุ่มควันสีขาวนวลพวยพุ่งขึ้นตรงหน้า มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนเมล็ดพันธุ์ตากแดดลอยมาด้วย นางรีบถอยหลังครึ่งก้าว ยกแขนเสื้อขึ้นบังหน้าโดยสัญชาตญาณ เมื่อควันค่อย ๆ จางลง สิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งก็ปรากฏอยู่กลางพื้นฉินซูเหยานิ่ง เจ้าตัวนั้นก็เอียงคอมองนางหนึ่งคนหนึ่งกระรอกสบตากันอยู่ครู่ใหญ่ ไม่มีใครขยับ ราวกับต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายเริ่มก่อนนางเตรียมใจรับสัตว์อสูรตัวมหึมามาเต็มที่ แต่สิ่งที่นั่งอยู่ตรงหน้ากลับเป็นกระรอกสีขาวนวลตัวอ้วนกลมปุ๊กลุก ขนหนานุ่มราวก้อนเมฆ หางฟูใหญ่แทบเท่าตัว แก้มสองข้างป่องยุ้ยจนดูเหมือนซ่อนอะไรไว้ตลอดเวลา ตัวเล็กกว่าหมอนใบเล็กของนางเสียอีก“กิ๊บ?”นางมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า นี่น่ะหรือสิ่งที่ทำให้เส้นชีพจรมังกรสั่นสะเทือนจนเสียหายไปแปดสิบเจ็ดส่วน ทำไมดูไม่มีพิษมีภัยเลยสักนิดนางล้วงเมล็ดทานตะวันเซียนออกจากแขนเสื้อหนึ่งกำมือ ค่อย ๆ ยื่นออกไปอย่างระมัดระวัง ราวกำลังเจรจากับขุนนางต่างแคว้นเจ้ากระรอกจมูกกระดิกฟุดฟิดสองที ก่อนหยิบเมล็ดไปหนึ่งเม็ด ยัดเข้าแก้มทันที แล้ว
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 46 ทำไมเพิ่งบอก!
ตอนที่ 46 ทำไมเพิ่งบอก!เมื่อสาวใช้ทุกคนแยกย้ายเข้าประจำที่ นางก็คำนวณเวลาอย่างรวดเร็ว มีเวลาราวหนึ่งสัปดาห์เตรียมสินค้าที่คฤหาสน์ หลังจากนั้นต้องเริ่มขนของเข้าเมืองหลวงและจัดพื้นที่จริงล่วงหน้า งานระดับแคว้นครั้งนี้ใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก หากบริหารคนไม่ดี ต่อให้มีระบบช่วยก็วุ่นจนหัวหมุนแน่“เอาล่ะ เริ่มงานกันเถอะ”ทั้งศาลาเข้าสู่ความวุ่นวายทันที เสียงกรรไกรตัดกิ่งดังสลับเสียงพูดคุย ดอกไม้ที่ผ่านการคัดแล้วถูกแบ่งเป็นหมวดหมู่ กลีบดอกส่วนหนึ่งถูกส่งเข้าห้องแปรรูปในระบบเพื่ออบแห้งและรักษากลิ่นหอมสำหรับทำถุงหอม อีกส่วนถูกเก็บไว้ในมิติที่เวลาหยุดนิ่ง รอขนเข้าเมืองหลวงวันแรกยังช้า มือคนใหม่ยังไม่คุ้น กรรไกรบางเล่มตัดเบี้ยว ถุงหอมบางใบเย็บไม่เสมอ แต่พอผ่านไปสองวัน จังหวะการทำงานก็เริ่มเข้าที่ สาวใช้แต่ละกลุ่มแข่งกันเงียบ ๆ ว่ากลุ่มไหนจะได้กินขนมไส้ใหม่ก่อน แม้แต่ตอนพักกินข้าว ก็ยังมีคนแอบนับจำนวนกิ่งที่เพื่อนตัดได้ฉินซูเหยาเดินตรวจงานทุกชั่วยาม ทั้งแก้มือ ทั้งชมคนที่ทำดี ทั้งสั่งให้เติมน้ำชาและขนมให้ทุกโต๊ะ นางรู้ดีว่าคนทำงานหนักโดยไม่ได้กินอิ่มนอนหลับ ผลงานย่อมไม่ดีไปตลอดระหว่างนั้น นางยังแ
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 45 รางวัลที่ระบบไม่ยอมบอก
ตอนที่ 45 รางวัลที่ระบบไม่ยอมบอกรุ่งเช้าวันต่อมา หลังอาบน้ำและผลัดอาภรณ์เรียบร้อย ฉินซูเหยาก็แวะไปดูอาการของลี่เอ๋อร์ แม่นมจาง และแม่ครัวจางเป็นอย่างแรกห้องพักฟื้นเปิดหน้าต่างรับลมเช้า กลิ่นยาต้มอ่อน ๆ ลอยอยู่ในอากาศ ทั้งสามฟื้นตัวได้ดี แม้สีหน้ายังอ่อนเพลียอยู่บ้าง แต่ลุกเดินและกินอาหารได้ตามปกติแล้ว แม่ครัวจางถึงกับบ่นว่าข้าวต้มที่ห้องครัวส่งมาจืดเกินไป นางได้ยินแล้วค่อยวางใจ คนที่บ่นเรื่องอาหารได้ ก็แปลว่าร่างกายกลับมาเกินครึ่งแล้ว“พักต่ออีกสองสามวัน ไม่ต้องรีบกลับมาทำงาน”ลี่เอ๋อร์รีบส่ายหน้า “บ่าวดีขึ้นมากแล้วเจ้าค่ะ”“ดีขึ้นก็พัก” นางตัดบท “หากฝืนจนล้มอีก ข้ายังต้องเสียยาเพิ่ม เจ้าอยากให้ข้าขาดทุนหรือ”ลี่เอ๋อร์อ้าปากค้าง สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้าอย่างว่าง่าย “เจ้าค่ะ...”แม่นมจางที่นั่งพิงหมอนอยู่ข้างกันหัวเราะเบา ๆ แล้วเหลือบมองลี่เอ๋อร์เป็นเชิงว่า เห็นหรือไม่ว่าเถียงคุณหนูไม่ได้ นางจึงอดยิ้มตามไม่ได้ ก่อนกำชับให้สาวใช้ผลัดเวรกันดูแลทั้งสามคน แล้วออกจากห้องไปจัดการเรื่องคนป่วยเสร็จ นางก็เดินไปยังลานกว้างข้างสวนบุปผา ศาลาหลังใหญ่ที่สร้างขึ้นใหม่ตั้งอยู่กลางพื้นที่ ที่นางสั่งส
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 44 แอบอ่านแผนลับของข้า แล้วท่านอ๋องก็ถูกจอง!
ตอนที่ 44 แอบอ่านแผนลับของข้า แล้วท่านอ๋องก็ถูกจอง!เยี่ยฉิงชางหยุดอยู่หน้าประตูชั่วครู่ สายตาคมกวาดมองรอบห้องอย่างสนใจการจัดห้องของนางต่างจากเรือนสตรีทั่วไป พื้นที่เปิดโล่งเชื่อมต่อกับสวนและสายน้ำด้านนอก มองออกไปก็เห็นทุ่งดอกไม้กำลังเบ่งบาน หากต้องการความเป็นส่วนตัว เพียงเลื่อนประตูไม้ก็แบ่งห้องเป็นสองส่วนได้ทันที เรียบง่าย แต่สะดวกสบายเหมือนเจ้าของห้องไม่มีผิดเขาเดินไปนั่งข้างเตียง มองเส้นผมดำที่กระจายอยู่บนหมอนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนนิ้วหนาจะเกี่ยวปอยผมที่ปรกหน้าไปทัดไว้หลังใบหู แล้วประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากนางเบา ๆจากนั้นสายตาก็เลื่อนไปยังกองกระดาษบนโต๊ะเขาลุกขึ้นไปหยิบมาอ่าน ตอนแรกไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรน่าสนใจ แต่ยิ่งอ่านแววตาก็ยิ่งเปลี่ยนไป ลายมือของนางงดงามเกินคาด ที่สำคัญคือรูปแบบการวางแผนเข้าใจง่ายอย่างยิ่ง เพียงชั่วครู่เขาก็มองเห็นโครงสร้างของเทศกาลทั้งหมดแต่หลายส่วนยังมีช่องว่าง โดยเฉพาะหัวข้อรางวัลข้างช่องว่างนั้นมีตัวอักษรกำกับไว้ว่า รางวัลใหญ่ ให้ท่านอ๋องคิดเยี่ยฉิงชางมุมปากกระตุกสตรีผู้นี้... โยนภาระให้เขาหน้าตาเฉยสายตาของเขาเลื่อนไปยังปากกาหยกบนโต๊ะ ของแปลกตาชิ้นนี้
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 43 สามวันมันน้อยไป ข้าจะจัดสักเจ็ดวัน
ตอนที่ 43 สามวันมันน้อยไป ข้าจะจัดสักเจ็ดวันจ๊วบ...สิ้นเสียงเห็นพ้อง ริมฝีปากร้อนผ่าวก็อ้าออกแล้วดูดดึงเนื้อตรงไหล่เนียนเข้าปากอย่างแรงจนเกิดเสียงลามกดังขึ้นมา“อ๊ะ... ท่านอ๋อง!”ฉินซูเหยาร้องเบา ๆ มือบางฟาดลงบนบ่ากว้างหนึ่งทีด้วยความมันเขี้ยว ทว่ามืออีกข้างก็ยังลูบผมเขาต่อไปอย่างเคยชินกับความเอาแต่ใจของบุรุษผู้นี้“แล้วหากข้าอยากจัดซุ้มถนนคนเดิน จัดประกวดบุปผา และวางผังลานค้าให้เป็นระบบตามที่ข้าคิด จะทำได้หรือไม่เพคะ”“เจ้าทำได้เต็มที่ตามที่ใจต้องการ ไม่ต้องกังวลสิ่งใดทั้งสิ้น”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตานาง แววตาทรงอำนาจฉายประกายหนักแน่น“เจ้ามีหน้าที่บริหารจัดการภาพรวมและดึงความงดงามออกมาให้หมด ส่วนเรื่องพิธีการโบราณหรือกฎระเบียบราชสำนักที่เจ้าไม่คุ้นชิน เจ้ากรมพิธีการเจี้ยงจะคอยจัดการรองรับเจ้าเองทั้งหมด”ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีข้อแม้ความมั่นใจและแรงสนับสนุนที่ได้รับอย่างไร้ข้อกังขาทำให้หัวใจดวงน้อยพองโต ฉินซูเหยายกยิ้มหวาน ก่อนโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบกลีบปากหยักของเขาอย่างดูดดื่มชายหนุ่มพลิกกายขึ้นคร่อมร่างบาง สองมือหนาโอบรั้งเอวนางเข้าไปชิดแนบอกริมฝีปากสีแดงเหยียดยิ้มอย่างยั่วเย้าคื
Vous vous intéresseriez aussi à
ชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล689.5K Vuesเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.3K Vuesทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.9K Vuesพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่41.5K Vuesสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน105 Vuesข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก21 Vuesบุตรสาวตัวกลมของนางร้าย
ไป๋เจวี๋ย118 Vuesมีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า
moonlight -mini584 Vues
