Share

ตอนที่ 46 ทำไมเพิ่งบอก!

last update publish date: 2026-10-15 20:26:33

ตอนที่ 46 ทำไมเพิ่งบอก!

เมื่อสาวใช้ทุกคนแยกย้ายเข้าประจำที่ นางก็คำนวณเวลาอย่างรวดเร็ว มีเวลาราวหนึ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา    ตอนที่ 62 นางก็คือฮองเฮาปลอมตัวมา

    ตอนที่ 62 ฮองเฮาปลอมตัวหลายวันหลังประกาศของทางการแปะลงกระดานข่าวประจำเมืองหลวง ลานกว้างหน้าหอการค้าตระกูลสวีก็ไม่เคยว่างจากผู้คนอีกเลย ชาวบ้านราวสามสี่ร้อยคนมารวมกันตั้งแต่เช้า ทั้งพ่อค้าแม่ขายรายย่อย ฮูหยินที่อยากหารายได้เพิ่ม และสาวน้อยที่หวังจะมีสินค้าของตัวเองวางขายในงานใหญ่ ทุกคนมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือเรียนวิธีปรุงขนมจากกลีบดอกไม้ฟรีตามที่ประกาศไว้สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ ผู้สอนในวันนี้ไม่ใช่ครูทำขนมธรรมดาสตรีที่ยืนหน้าแท่นโต๊ะสวมชุดผ้าไหมสีเหลืองนวลไร้ลวดลาย ผมเกล้าเรียบง่าย ไม่มีเครื่องประดับแม้แต่ชิ้นเดียว ท่วงท่านุ่มนวลจนชาวบ้านเข้าใจว่าเป็นคุณหนูตระกูลคหบดีที่ว่างงาน แท้จริงแล้วนางคือฮองเฮา มารดาแห่งแผ่นดิน ที่แอบปลอมพระองค์ออกจากวังหลวงโดยไม่ให้ใครรู้เหตุผลที่นางมา หนึ่งคือ นางอยากเห็นด้วยตาตนเองว่าชาวเมืองตอบรับงานเทศกาลของสหายอย่างไร เพราะสหายคนนั้นไม่เค

  • ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา    ตอนที่ 61 สตรีปริศนาในชุดสามัญชน

    ตอนที่ 61 สตรีปริศนาในชุดสามัญชนถึงตอนนี้ การเตรียมงานเทศกาลบุปผาเดินมาถึงช่วงที่ยุ่งที่สุดแล้ว ผังพื้นที่ห้าเขตเสร็จสมบูรณ์ ทีมงานถูกแบ่งเป็นชุดพร้อมบัญชีเบิกจ่ายแยกกัน และภาพร่างที่เจี้ยงเป่าตานวาดเล่น ๆ ก็อยู่ในมือนายช่างใหญ่ตระกูลมู่แล้วงานของฉินซูเหยาในช่วงต่อไปสรุปได้สามเรื่อง คือ สร้าง ซ่อน และประกาศ แต่ละเรื่องมีคนเฝ้าดูอยู่ ทั้งที่ฉินซูเหยาเองรู้เพียงบางส่วนมู่เจินทำงานช่างมาสี่สิบปี ผ่านงานสร้างวัด งานซ่อมวัง และงานตกแต่งจวนขุนนางมาไม่รู้กี่สิบหลัง วันแรกที่เขาเห็นภาพซุ้มโค้งพฤกษาสวรรค์ เขากางกระดาษออกดู แล้วขมวดคิ้วจนหว่างตาเป็นร่องกลีบดอกซ้อนชั้น เอียงรับน้ำ ช่องใต้ซุ้มกว้างพอให้เด็กตัวเล็กหลบฝนได้ ทุกจุดดูเหมือนฝีมือคนที่เข้าใจทั้งความงามและการใช้งาน เขาเคยเห็นแบบที่งดงามแต่ใช้ไม่ได้มาก่อน และแบบที่ใช้ได้แต่ไร้ชีวิตยิ่งกว่านั้น แบบที่ได้ทั้งสองอย่างในกระดาษแผ่นเดียวหาได้ยากเต็มที“ใครวาดนี่” เขาถามเสียงห้วน“คุณหนูรองตระกูลเจี้ยงเจ้าค่ะ” ฉินซูเหยาตอบ “นางบอกว่าวาดเล่น ๆ”มู่เจินไม่พูดอะไรต่อ ครู่หนึ่งเขาพึมพำเบา ๆ ว่า “วาดเล่นได้ขนาดนี้ถือว่าฝีมือมาตั้งแต่เกิด” แล้วเร

  • ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา    ตอนที่ 60 ภาพที่ถูกวาดเล่น ๆ

    ตอนที่ 60 ภาพที่ถูกวาดเล่น ๆหลังจากนั้นไปหลายวัน ห้องรับรองของคฤหาสน์นอกเมืองก็มักจะมีเจี้ยงเป่าเหริน กับเจ้ากรมพิธีการ มากังวลเรื่องงานใหญ่ที่ราชสำนักมอบหมายให้ เขาทำงานพิธีหลวงมานานกว่ายี่สิบปี รู้ดีว่างานเทศกาลบุปผาล้มเหลวมาแล้วหลายครั้งโดยไม่มีใครรู้สาเหตุฉินซูเหยาเองก็มาพร้อมแผนผังที่นางไปร่างเพิ่มเติมมา เป้าหมายคือแก้ไขปัญหาเพิ่มเติมที่เจ้ากรมบอกนางไว้เมื่อวานก่อนเจี้ยงเป่าตานที่วัน ๆ อยู่แต่ที่จวนก็เกิดความเบื่อหน่าย จึงติดตามบิดามาด้วย เจ้ากรมพิธีนิ่งไปเพราะเขากำลังฟังฉินซูเหยาอธิบายวิธีแก้ปัญหาคนแน่นเพิ่มเติม โดยนางไดชี้และวงให้เขาเห็นแต่ลละจุดตามที่เขาเคยบอกไป จุดที่นางวงไว้คือจุดสำคัญที่ที่เด็กหายไปสองคน และหญิงชราคนหนึ่งล้มลงถูกเหยียบจนต้องหามกลับบ้าน ทางกรมจดเรื่องนั้นไว้ในบัญชีว่าเป็นอุบัติเหตุ เพราะไม่มีใครรู้ว่าจะแก้อย่างไร “คุณหนูฉินรู้ได้อย่างไรว่าต้องแก้ไขปัญหาแบบนี้ ขนาดข้าเอาพวกขุนนางที่พึ่งสอบผ่านใหม่ ๆ มาช่วยแก้ปัญหา พวกเขายังคิดไม่ออกเลย”“ข้าเคยเห็นมาก่อนเจ้าค่ะ”คำตอบนั้นสั้นเกินกว่าจะบอกความจริงทั้งหมด ในอดีตชาติ ฉินซูเหยาเคยไปดูงานแสดงสินค้าน้ำหอมนานาช

  • ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา    ตอนที่ 59 ชื่อสำนักเทวะวิถี

    ตอนที่ 59 ชื่อสำนักเทวะวิถีตกเย็นวันนั้น ณ ห้องหนังสือภายในคฤหาสน์นอกเมืองเยี่ยฉิงชางนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้สลักลาย มือหนาจับปากกาหยกที่สั่งทำเลียนแบบของนางขึ้นเขียนข้อความลงบนกระดาษอย่างคล่องแคล่ว เขียนเสร็จก็ดีดนิ้วส่งไอพลังเบา ๆ แผ่นกระดาษสลายวูบหายไปในความว่างเปล่าข้างกันมีฉินซูเหยานั่งมองเขาทำงาน หลังกลับจากเดินตลาด นางก็เอาแต่ขบคิดชื่อสำนักจนหัวแทบแตกแอ๊ด...“รายงานท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!” โม่เหยียนผลักประตูเข้ามา ยื่นจดหมายลับฉบับหนึ่งให้เยี่ยฉิงชางคลี่อ่านแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ฉินซูเหยาชะโงกหน้าเข้าไปอ่านด้วยเจี้ยงซื่อ ฮูหยินของเจ้ากรมพิธีเจี้ยงคนนั้น จะมาสวามิภักดิ์ต่อเขาอย่างนั้นหรือถ้าเป็นจริงก็ดียิ่ง ฝั่งนี้จะได้ยอดฝีมือเสริมทัพอีกแรงเขาเก็บจดหมายเข้าแขนเสื้อ “โม่เหยียน เจ้าไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย และเพิ่มคนของเราไปคุ้มกันคนตระกูลเจี้ยงด้วย ในเมื่อพวกเขาเลือกยืนอยู่ฝั่งเรา เราก็ต้องดูแลให้ดีที่สุด”“พ่ะย่ะค่ะ!” โม่เหยียนรับบัญชา ก่อนเร้นกายหายไปเมื่อเห็นนางมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างปิดไม่มิด เขาจึงเลือกที่จะเล่ารายละเอียดให้ฟัง “เพคะ หม่อมฉันเข้าใจแล้ว” ฉินซ

  • ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา    ตอนที่ 58 ชินอ๋องเก่งเรื่องใช้คน

    ตอนที่ 58 ชินอ๋องเก่งเรื่องใช้คนการเดินสำรวจเส้นทางจัดงานเทศกาลบุปผาดำเนินต่อไปตามแนวตรอกการค้าหลัก เสียงเซ็งแซ่ของชาวเมืองพลันเงียบลง เมื่อสายตานับร้อยคู่หันมาจับจ้องบุรุษร่างสูงสง่าในชุดผ้าไหมชั้นเลิศ ที่ก้าวเดินเคียงข้างสตรีโฉมสะคราญ“นั่นมันชินอ๋องมิใช่หรือ ไม่ผิดแน่!” “ถวายบังคมท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” “ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ”ชาวบ้านสองฝั่งทางรีบคุกเข่าก้มกายด้วยความยำเกรง ทว่าในใจทุกคนต่างลอบสงสัยระคนตื่นตะลึง สตรีงามล่มเมืองที่เดินเคียงข้างแม่ทัพผู้เย็นชาเป็นใครกัน เหตุใดจึงมีสง่าราศียิ่งกว่าท่านธิดาเทพแห่งสำนักกระบี่สวรรค์เสียอีก หากเป็นขุนนางธรรมดา พวกเขาคงเอ่ยปากถามไปนานแล้ว แต่นี่ไม่อยากให้หัวหลุดจากบ่า จึงเลือกเงียบปากก้มหน้าไว้ปลอดภัยที่สุดเยี่ยฉิงชางก้มมองราษฎรของตนแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ“ลุกขึ้นเถิด วันนี้ข้ามาในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่ง มิต้องมากพิธี ไม่ต้องใช้ราชาศัพท์กับเรา”ชาวเมืองค่อย ๆ ลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เขาก้าวไปหยุดที่หน้าแผงค้าแผงหนึ่ง เอ่ยถามแม่ค้าวัยกลางคนอย่างเป็นกันเอง “วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ขายดีหรือไม่”“ก็พอได้เพคะ... เอ้ย เจ้าค่ะ!” แม่ค้าตอบตะกุกตะกักด้วยความประห

  • ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา    ตอนที่ 57 ระบบเวอร์ชั่น 1.9 Bug

    ตอนที่ 57 ระบบเวอร์ชั่น 1.9 Bugแสงทองในหอพันหมื่นเมล็ดพันธุ์ค่อย ๆ ถอยห่างจากหลังเปลือกตา ทว่าฉินซูเหยายังยืนนิ่งอยู่ข้างศาลา มือกำแน่นราวกับยังถือผงทองสุดท้ายไว้“คุณหนูเจ้าคะ”เสียงเรียกของสาวใช้คนหนึ่งดึงนางกลับมา “กลีบกุหลาบชุดนี้คัดเสร็จแล้ว จะให้เก็บไว้ตรงไหนเจ้าคะ”“วางไว้โต๊ะริมเสา เดี๋ยวข้าจัดการเอง”นางตอบเสียงเรียบ แล้วเดินแยกไปยังมุมศาลาที่คนน้อยที่สุด ตั้งใจจะนั่งอ่านรายละเอียดเมนูทั้งสามที่เพิ่งปลดล็อกสักหน่อย ไหน ๆ ก็ไม่มีใครมองยังไม่ทันยกมือเรียกหน้าต่างระบบ[ ติ๊ง! ]หน้าต่างโปร่งแสงเด้งขึ้นกลางอากาศเอง ตัวอักษรกะพริบเร็วจนตาลาย[ ตรวจพบข้อมูลผู้ดูแลหอพันหมื่นเมล็ดพันธุ์ ถูกผสานเข้ากับโฮสต์ ] [ เงื่อนไขการอัปเกรดได้รับการเติมเต็ม ] [ เริ่มกระบวนการอัปเกรดอัตโนมัติ ] [ 1% ]นางตาโต “เดี๋ยว! ข้ายังไม่ได้อนุญาต!”[ 7% ] [ 23% ]“เจ้าระบบ ข้ามีงานรออยู่ข้างนอกเป็นร้อยอย่างนะ!” [ 99% ] [ 100% ]แสงสีเขียวอ่อนระเบิดวาบขึ้นตรงหน้า สว่างจนนางต้องยกแขนเสื้อขึ้นบังตา สาวใช้หลายคนในศาลาเงยหน้ามองมาทางนี้ นางจึงรีบเอ่ยว่า “แมลงเข้าตา! ไม่มีอะไร!”เมื่อแสงจางลง สิ่งที่ปรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status