ตอนที่ 2

         พุทธศักราช 2566

เวลาสามทุ่มกว่าๆ ภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ของหอพักนักศึกษาชาย ตั้งอยู่หลังมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่

“ไอ้ยุทธ… ปิดเทอมทำไมมึงไม่กลับบ้านบ้างวะ”

‘มายน์’ ที่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงชั้นสองเอ่ยถาม ‘ยุทธ’ รูมเมทต่างคณะที่นอนอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่บนเตียงชั้นล่าง

เนื่องจากห้องในพอพักแห่งนี้ไม่กว้างนัก จึงต้องวางเตียงสองชั้นเพราะเผื่อพื้นที่ด้านหนึ่งเอาไว้เป็นห้องน้ำ แม้จะเล็กแต่ก็มีข้อดีคือห้องน้ำในตัว และที่สำคัญค่าเช่ารายเดือนไม่แพงจนเกินไป จึงมีนักศึกษามาเช่าอยู่จนแทบไม่มีว่าง

“ไม่อยากกลับว่ะ… กูเบื่อบ้าน”

ยุทธตอบไม่อ้อม มายน์รู้ว่ายุทธมีปัญหาครอบครัวที่เกิดจากความสัมพันธ์อันคลอนแคลนระหว่างพ่อกับแม่

“อันที่จริงมึงน่าจะกลับไปเยี่ยมพ่อมึงบ้างนะโว้ย… ลุงครามน่าจะคิดถึงมึงนะ… ”

ไม่กลัวเพื่อนจะว่าเสือก…

เป็นเพราะว่าสนิทกัน และมายน์ก็เห็นว่าเกือบปีที่ผ่านมายุทธยังไม่กลับบ้านเลยสักครั้ง ‘ลุงคราม’ ที่ถูกเอ่ยถึงคือพ่อของยุทธ

เมื่อถึงช่วงปิดเทอมทีไรยุทธก็มักจะหาเรื่องอยู่ต่อด้วยการเรียนซัมเมอร์ หรือไม่ก็หารายได้พิเศษทำระหว่างปิดเทอม

บางครั้งยุทธทำราวกับว่าไม่มีบ้านให้กลับ ทั้งที่มีบ้านหลังใหญ่และสวนผลไม้กว้างขวางร่มรื่น ที่มายน์รู้เพราะเคยไปเที่ยวบ้านยุทธเมื่อสองปีก่อนตอนที่ความสัมพันธ์ระหว่างยุทธกับพ่อยังดีกันอยู่

“โอ๊ย… รายนั้นคงไม่ต้องพูดถึง… ป่านนี้พ่อกูคงมีเมียใหม่ไปแล้วมั้ง… ”

ยุทธกล่าวถึงบิดา…

ใส่อารมณ์ในน้ำเสียงและสีหน้าจนทำให้มายน์รู้ว่ายุทธกำลังประชดประชันผู้เป็นพ่อ ใช่… ยุทธโกรธพ่อ

“นี่มึงยังไม่หายโกรธลุงครามอีกหรือ”

มายน์รู้ว่าสาเหตุที่ยุทธโกรธลุงครามจนไม่ยอมกลับบ้านนั้นมันมีสาเหตุมาจากวันที่ลุงครามกับ ‘ป้าเดือน’ แม่ของยุทธทะเลาะกันรุนแรง จะด้วยสาเหตุอะไรนั้นลึกๆ ก็ไม่มีใครทราบ

แต่สุดท้าย…

เรื่องนี้จบลงด้วยการที่ลุงครามเป็นคนเอ่ยปากขอหย่า ทำให้ยุทธโกรธ และตั้งแง่กับผู้เป็นพ่อเรื่อยมาว่าเป็นคนทิ้งแม่ของตน

ยุทธพยายามอ้อนวอนอยู่นาน…

เพื่อให้ลุงครามเปลี่ยนใจเรื่องหย่า ทว่าสุดท้ายลุงครามกับป้าเดือนก็ยืนยันว่าจะแยกทางกันในที่สุด ปิดฉากชีวิตคู่ที่ครองรักกันมายาวนานหลายปี ถ้าถามว่านานแค่ไหนก็นับเอาจากอายุของยุทธในวันนี้