เข้าสู่ระบบ“ขอบคุณครับลุง… ”
มายน์เอื้อมมือออกมารับขวดน้ำ…
ตามองหลังมือและลำแขนของลุงครามที่เต็มไปด้วยเส้นขน ที่สะดุดตาคือเส้นเลือดสีเขียวเข้มปูดโปนกระจายเป็นสายเหมือนรากไม้เลื้อยอยู่ใต้ผิวสีน้ำตาลคร้ามแดด
มายน์ไม่รู้ว่าทำไมจึงรู้สึกใจเต้นกับภาพที่เห็น
“หรือจะเอาเบียร์เย็นๆ… ชื่นใจดีนะไอ้หนู… ”
ลุงครามเอาเบียร์กระป๋องที่ถือมาด้วยวางลงตรงหน้าของมายน์
“ขอบคุณครับ… ”
มายน์รับเอาเบียร์มาเปิดดื่มแล้วชวนคุย
“ผมชวนยุทธแล้วครับ… แต่มันไม่มา… ”
มายน์กล่าวถึงเรื่องที่ยุทธไม่ยอมกลับบ้าน
“มันคงยังโกรธลุง… ”
ลุงคร้ามพอจะรู้ถึงสาเหตุที่ลูกชายไม่กลับบ้าน
“ครับ… ยุทธมันดื้อครับ… ”
“ช่างเถอะ… ลุงไม่ถือสา ยังไงมันก็ลูก… ”
ลุงครามกล่าวพลางยกเบียร์ขึ้นดื่ม
“ผมมีของขวัญปีใหม่มาให้ลุงด้วยนะครับ… ”
มายน์ลุกขึ้นจากม้าหินอ่อน เดินกลับมาเอากระเช้าของขวัญปีใหม่ที่วางอยู่ในเบาะนั่งด้านหลัง หิ้วออกมาเป็นของฝากให้ลุงคราม
“สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะครับ… ”
“โอ๊ว… ขอบใจมาก อันที่จริงไม่ต้องลำบากซื้อมา แค่แวะมาลุงก็ดีใจแล้ว… ”
“ไม่เป็นไรครับลุง… ”
“แล้วนี่หนูพักที่ไหน”
ลุงครามถาม…
จากนั้นมายน์จึงเล่าให้ฟังว่าบิดาของตนซื้อสวนลิ้นจี่ต่อจากเพื่อนเก่าที่บ้านแพ้วและปลูกบ้านไว้ที่นั่น หลังจากนี้คงแวะมาที่นี่ได้บ่อย
“ลุงนึกว่ายังไม่มีที่พัก… จะชวนพักด้วยกันที่นี่… ”
ลุงครามกล่าว…
มายน์จ้องมองตาลุงคราม รู้สึกถึงความเหงาที่สัมผัสได้ แล้วจู่ๆ ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นในหัวของมายน์
“งั้นวันนี้เดี๋ยวผมพาลุงออกไปกินข้าวข้างนอกแล้วเรากลับมานั่งดื่มด้วยกันดีไหมครับ… ฉลองกันส่งท้ายปี… ”
มายน์เกิดไอเดียขึ้นมากะทันหัน…
จู่ๆ ก็นึกอยากทำหน้าที่เพื่อนที่ดีให้กับยุทธ ไหนๆ ก็อุตส่าห์เดินทางมาจนถึงบ้านลุงครามแล้ว เห็นแกอยู่คนเดียวคงเหงา มาอยู่เป็นเพื่อนคุยสักพักก็ยังดี
“ดีเหมือนกัน… ขอบใจนะ นี่ลุงเกือบลืมไปแล้วนะว่าวันนี้เป็นวันสิ้นปี… เวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน… ”
ลุงครามยกเบียร์กระป๋องขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว
ในเวลาต่อมา
มายน์ขับรถพาลุงครามออกมากินข้าวที่ร้านอาหารในตลาดน้ำดำเนินสะดวก
จากนั้นทั้งสองพากันเดินซื้อของในตลาดนัดที่อยู่ติดกับตลาดน้ำ ก่อนจะพากันกลับเข้ามาถึงบ้านของลุงครามอีกครั้งราวๆ สามทุ่ม
“อยากลองไหม… ลุงเพิ่งเคยลองรสชาติไม่เลวนะ”
ลุงครามนึกครึ้มอกครึ้มใจ เอาเหล้าดองบ๊วยที่เพื่อนคนหนึ่งให้เป็นของฝาก เอาออกมาเปิด
“แรงไหมครับ… ”
มายน์อยากลอง
“ของแบบนี้ต้องลองเอง… ”
ลุงครามรินเหล้าในโหลลงแก้วอีกใบที่ยังว่างแล้วยื่นมาให้มายน์ยกขึ้นดื่ม
“อู้ววว… ร้อนผ่าวเข้าไปในท้องเลยครับลุง… ผมเพิ่งเคยลอง แรงเหมือนกันนะเนี่ย… ”
มายน์ซี้ดปาก…
จากนั้นลุงครามก็รินเหล้าให้อีกแล้ว ทั้งสองนั่งชนแก้วแล้วคุยกันไปพลางๆ จนมายน์เริ่มหน้าชา
“เมาแล้วใช่ไหมไอ้หนู… ”
ลุงครามจ้องมองแก้มสองข้างแดงเรื่อขึ้นมาจนเห็นได้ชัด สะดุดตากับผิวขาวเนียนของหนุ่มน้อย
เวลาผ่านมาอีกครู่ใหญ่ๆ…
“เอ่อ… ห้องน้ำอยู่ตรงไหนครับลุง… ”
มายน์รู้สึกปวดฉี่เพราะดื่มเข้าไปหลายแก้ว
“ห้องน้ำอยู่หลังบ้าน… แต่ถ้าไม่อยากเสียเวลาเดินเข้าไปก็ปล่อยข้างป่ากล้วยนั่นเลย… ”
ลุงครามชี้มือไปที่ป่ากล้วยข้างกำแพง…
มายน์ลุกขึ้นจากม้าหินอ่อน ก้าวเดินตรงมาที่ป่า และในขณะที่มายน์กำลังรูดซิปเพื่อจะควักน้องชายออกมา
จู่ๆ หูก็พลันได้ยินเสียงดังซ่าเหมือนท่อแตกอยู่ข้างๆ พอเหลือบมองมาจึงรู้ว่าลุงครามมายืนฉี่ขนาบอยู่เคียงข้าง
‘โห… คุณพระช่วย… ’
มายน์อุทานในใจ…
เผลอเหลือบมองมาโดยไม่ตั้งใจว่าจะได้เห็นน้องชายของลุงครามที่มีขนาดยาวใหญ่มหึมา อลังการพอๆ กับท่อนแขนเด็กยังไงยังงั้น
มายน์รีบชักสายตากลับมา…
กลิ่นคาวจากลำเนื้อของผู้ชายหล่อล่ำอย่างลุงครามทำให้มายน์รู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างประหลาด รีบก้มลงโม๊คครัวๆ อย่างกระหาย ทำเอาลุงครามหายใจติดๆ ขัดๆ“โอ๊ววววววว… ซี้ด… เสียวมาก… ไอ้หนู… ”ลุงครามครางระทวย…สองมือกุมศีรษะของมายน์เอาไว้แน่น รั้งเข้ามาโก่งเอวอัดลำเนื้อร้อนผ่าวป้อนเข้าใส่ริมฝีปากจิ้มลิ้มอย่างเมามันบล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ…มายน์อ้าปากให้กระเด้าเข้าใส่…กดริมฝีปากรัวเข้าใส่ความเป็นชายของลุงครามอย่างดุดัน“อู้วววว… เสียวมากไอ้หนูดูดเก่งเหลือเกิน”ลุงครามละล่ำละลักชมเสียงกระเส่า… มือขยุ้มหัวมายน์ รั้งเข้ามาดูดลำอย่างเมามัน“ก็ของลุงครามน่าดูด… ”มายน์เหลือตาขึ้นมองอายๆ“งั้นก็ดูดให้ แตกคาปากไปเลยสิวะ… ”ลุงครามรู้สึกตื่นเต้น…เมื่อลำเนื้อร้อนผ่าวโดนสัมผัสเสียดสีจากริมฝีปากนุ่มของชายหนุ่มหน้าหล่อ พยายามเขมือบลงมาให้สุดตอโคนอวบหนา ทว่าก็ไม่อาจทำได้เพราะว่าแก่นกายของลุงครามนั้นใหญ่มาก“อู้ววว… ลำสวยน่ากินมากครับ… ”มายน์ชมพร้อมกับอ้าปากกว้าง…ครอบรัดรอบดุ้นเอ็นขรุแข็งไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนโอบล้อมลำ ให้ความรู้สึกราวกับว่ากำลังอมมะระจีนดุ้นใหญ่ๆบล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ…
ในเวลาต่อมา… เมื่อมายน์กลับเข้ามาถึงบ้านลุงคราม ก็วางถุงอาหารที่ซื้อมาไว้บนโต๊ะในครัว จากนั้นเดินเข้ามาที่ห้องนอนเพื่อจะเรียกลุงคราม และตอนที่ผลักบานประตูห้องนอนเข้ามา ลุงครามเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ จึงออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน อวดท่อนเอ็นลำมหึมาที่มายน์เห็นแล้วรู้สึกเสียววาบเข้ามาในช่องท้องทันที กับขนาดใหญ่ยาวสะดุดตาของมัน “ผมซื้ออาหารมาแล้วนะครับ ลุงหิวหรือยังครับ… ” ขณะถาม… สายตาของมายน์แทบไม่ละจากภาพของลำเนื้อตรงกึ่งกลางกายของลุงคราม “ลุงไม่หิวเท่าไร… แล้วหนูล่ะหิวหรือยัง” ลุงครามตอบ ไม่ได้แสดงอาการเขินอายกับการที่ต้องเปลือยกายต่อหน้ามายน์ “หิวครับ… ” ขณะที่ตอบว่าหิว… แต่ทว่าในหัวของมายน์กลับไม่ได้นึกถึงอาหารเลยสักนิด เพราะเอาแต่จับจ้องอยู่ที่ลำเอ็นดุ้นมหึมาของลุงครามสุดหล่อ เห็นแล้วยิ่งทำให้ใจหวิว ไม่ได้หิวข้าว… แต่หิวเอ็น ยิ่งเมื่อรู้ว่ากำลังโดนแอบมอง ความเป็นชายของลุงครามจึงแข็งตัวอวดลำมหึมาสู้สายตาคนมอง แท่งสีน้ำตาลตั้งลำตระหง่านขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม
โดนลุงครามปาดลิ้นดูดเลียปลายหัวนมทั้งสองข้างสลับไปมาขณะแก่นกายลำมหึมายังเสียบคาอยู่ในรูทวารที่ยังบีบรัดลำเนื้อไม่คลาย เพื่อให้ลุงครามกลั่นน้ำกามออกมาจนหยาดหยดสุดท้ายของความต้องการ จากนั้นก็ร่วมรักกันอีกรอบเมื่อลุงครามแข็งตัวขึ้นมาอีก คราวนี้ลุงครามจัดหนักให้อย่างถึงพริกถึงขิงไม่แพ้ครั้งแรก พากันขึ้นสวรรค์อีกหลายรอบ ความเซ็กส์จัดของลุงครามทำเอามายน์หายในระทวย อ่อนล้าหมดแรงอยู่ภายใต้ร่างกำยำของลุงครามที่เฝ้าปรนเปรอรสสวาทให้อย่างพร่ำเพรื่อถึงอกถึงใจ กระทั่งหมดแรงหลับไปด้วยกัน วันรุ่งขึ้น แสงแดดอุ่นที่สาดลอดช่องหน้าต่างหัวเตียงเข้ามากระทบดวงหน้าอิ่มนวลของมายน์ ม่านตาจึงค่อยๆ ขยายออกกว้าง ขยับเปลือกตาหยีรับแสงแห่งอรุณรุ่ง ขณะที่ร่างน้อยมีกายกำยำของลุงครามนอนกอดก่ายแนบชิดไม่ห่าง “ลุงครับ… เช้าแล้ว… ” มายน์ที่กำลังตะแคงตัวนอนกล่าวเบาๆ… ตลอดราตรีกาลที่ผ่านมามายน์นอนตะแคงหนุนต้นแขนกำยำไปด้วยมัดกล้ามของลุงคราม บางครั้งมายน์ก็ซบหน้ากับแผงอกอุ่นมาตลอดคืน และทุกครั้งที่สะดุ้งตื่น มายน์ก็จะรู้สึกได้ว่าท่อนแขนกำยำของลุง
“อ๊อย… อูย… ไม่ไหวแล้วครับ… ” ง่ามก้นของมายน์สั่นระริก… หัวนมชูชัน ปลายเท้าทั้งสองข้างเกี่ยวรัดอยู่รอบบั้นเอวของลุงครามตั้งหน้าตั้งตากระหน่ำลำเนื้อเข้าใส่ทำเอามายขมิบรูไม่หยุด ข้างในกระตุกตอดส่งสัญญาณเตือนว่าจะถึงสวรรค์ จากนั้นร่างก็สะท้านเฮือก “อ๊ะ… อ๊ายยยย… ” มายน์กรีดร้องเสียงหลง… ริมฝีปากเม้มแน่น ดวงตาเบิกโพลงไปชั่วขณะกับความรู้สึกเสียวซ่านที่กำลังพลุ่งพล่านเข้ามาจนล้น ท่วมท้นอยู่ภายในที่บีบรัดตัวอย่างแรง “ฮึ่ก… อ๊ายยยยย… ” สองมือของมายน์เกาะแขนกำยำของลุงครามเอาไว้แน่น แอ่นง่ามขาเด้งขึ้นมาในนาทีที่น้ำกามสีขาวข้นของลุงครามสาดพุ่งเข้ามาจนล้นคารูทวาร “อ๊าคคคค… ” ลุงครามคำรามเสียงต่ำเครืออยู่ในคอ กายกำยำทรุดฮวบลงมาทับร่างของมายน์ที่กำลังสั่นเทิ้มหายใจระทวย “ซี้ดดด… ลุงเสียวมาก… ” ลุงครามขบกราม… หลังจากร่างกำยำทิ้งลงมาทับร่างน้อย สองแขนของมายน์สวมกอดลุงครามแน่น ร่างกายแนบชิดบดเคล้าราวจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน “ผมก็เสียวครับ… เสียวที่สุดเลย… ” มายน์หลั
“อ๊า… ซี้ดดดด… ”มายน์คราง…ดวงตาเคลิ้มละลาย โดนลุงครามดูดนมแล้วกระเด้าไปด้วยยิ่งทำให้เสียวซ่านจนบอกไม่ถูกตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…ลุงครามกำลังมัน…เป็นเวลานานมากแล้วที่ไม่ได้ปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศออกมาแบบนี้ พอวันนี้ได้มาเจอรูน้อยๆ ของชายหนุ่มซึ่งแม้จะไม่ใช่ประตูหน้าอย่างที่คาดหวังเอาไว้ แต่พอได้ลองสอดใส่จึงได้รู้ว่าประตูหลังก็เอามันไม่แพ้ประตูหน้าที่เคยได้เจอมา“งือออ… ลุงครับผมไม่ไหวแล้วครับ… ” สองมือของมายน์ผวาเกร็งขึ้นมาเกาะแขนลุงครามเอาไว้แน่น หลังจากโดนทะลวงต่อมาอีกพักใหญ่ๆ จนรูร้อนผ่าว ความเสียวซ่านแล่นร้าวไปทั้งร่าง “อีกนิดนะไอ้หนู… ลุงกำลังมัน… ” ลุงครามสอดแขนข้างหนึ่งเข้ามาโอบแผ่นหลังที่กำลังแอ่นระแน้ของมายน์ รั้งเข้ามาให้ง่ามขาปะทะกับกึ่งกลางกาย โยกเอวกระหน่ำลำเอ็นยาวใหญ่อัดเข้าใส่รูน้อยๆ อย่างหน่วงหนัก “อ๊า… อ๊า… อ๊า… โอ๊ววว… ไม่ไหวแล้วครับลุง… ” ตอนนี้ข้างในรูสวรรค์ของมายน์บีบรัดตัวแรงขึ้น เอวคอดบิดส่ายไปมา ในวินาทีที่ท่อนเนื้อขนาดเท่าๆ แขนเด็กของลุงครามยังกระหน่ำเข้ามาตามแรงกระเด้า “โอ๊วววว… อร๊าย... ไม่
มายน์ไม่รู้ว่าควรจะเรียกความรู้สึกนี้ว่ายังไง รู้แต่ว่าตอนนี้ความเสียวกำลังแผ่ซ่านพลุ่งพล่านไปในทุกอณูเซลล์ของร่างกายแรงเสียดสีของลำแข็งที่กระหน่ำแทงลงในรูนุ่มแน่นอย่างเมามัน ทำเอาเลือดในกายของมายน์ร้อนผ่าวราวจะเดือดขึ้นมาได้ ไม่คิดว่าลุงครามที่ดูสุขุมน่าเกรงขามจะหื่นกามได้ถึงเพียงนี้ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…ร่างของมายน์สั่นคลอนตามแรงกระเด้า…ลุงครามแรงดีมาก แข็งแรงยิ่งกว่าหนุ่มๆ ร่างกำยำถาโถมเข้าหาร่างน้อย โก่งเอวซอยจนเตียงไม้เก่าๆ เขยื้อนขยับส่งเสียงดังออดแอดคลอไปกับเสียงร้องครางของมายน์ ใจจะขาดอยู่ใต้ร่างกำยำของลุงคราม“อูย… อูย… ลุงครับแตกเถอะ… ”มายน์เสียวซ่านจนน้ำตาไหล…เหลียวหลังกลับมาส่งสายตาวิงวอนน่าเวทนา ขณะที่ท่อนเอ็นลำมหึมายังทะลวงเข้าใส่รูทวารไม่หยุด“จะรีบแตกไปไหน… ลุงกำลังมัน… ท่านี้เจ็บใช่ไหมไอ้หนู… งั้นเดี๋ยวลุงเปลี่ยนท่าก็ได้… ”ลุงครามค่อยๆ ขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ โอบเอวของมายน์ให้นอนหงายมายน์ตื่นเต้น…เมื่อปลายเท้าทั้งสองข้างโดนลุงครามจับขึ้นมาพาดเอาไว้บนบ่าบึกบึน ก่อนจะกดหัวเอ็นสีม่วงถอกบานดันเข้าใส่รูทวารที่ยังกลวงโบ๋“อ๊ะ… อ๊ายยย







![องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)