MasukShare
ตอนที่ 2 สำคัญตัวเองมากไป
Tanggal publikasi:
2026-05-11 16:23:25“อีตาบ้านั่นเป็นถึงผู้บริหารแต่โรคจิตฉิบหาย โอ๊ย ! ทำไมกูต้องซวยขนาดนี้วะ”
เธอเสยผมพยายามสูดหายใจเข้าเต็มปอดไม่อยากให้คนอื่นในแผนกสังเกตเห็นความผิดปกติ แม้ในใจจะร้อนรุ่มไม่ใช่น้อยเลยก็เถอะ
“มึง เป็นไรไหมวะ ท่านรองเขาทำไรมึงไหม”
“เปล่า ๆ ไม่เป็นไร”
เธอตอบปัดเลี่ยงความจริง ถึงอย่างไรก็อยากให้พวกเธอทั้งสองทำงานที่นี่ได้อย่างราบรื่นจนถึงวันสุดท้ายของการฝึก แค่วันแรกยังขนาดนี้ไม่รู้ว่าต่อไปต้องเจอกับอะไรบ้าง เธอไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วงจนกระทบต่อการทำงาน
วันแรกของการทำงานทั้งคู่ได้เรียนรู้แทบทุกเรื่องรวมไปถึงได้ทดลองรับแขกจริง ๆ บ้างแล้ว ถือได้ว่าบริษัทใช้พวกเธอตั้งแต่วันแรกไม่ให้เสียเงินค่าเบี้ยเลี้ยงทิ้งเลยทีเดียว
ร่างเพรียวบางก้าวออกจากโรงแรมเมื่อถึงเวลาเลิก แต่ตอนยืนรอข้ามถนนอยู่นั้น ตาดวงกลมก็ปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อคมเข้มที่คุ้นเคย กอปรกับทรงผมที่ถูกจัดเซตไว้อย่างดีเหลือเพียงปอยเล็ก ๆ นั้นมีแค่เขาที่ทำ
ผู้บริหารสูงสุดแต่กำลังนั่งป้อนลูกชิ้นสุนัขจรจัดข้างบริษัทอย่างคุ้นเคยกัน ทำเอาเธอมีความคิดโต้แย้งกันในใจ เขาที่หื่นกามแต่กลับกันก็มีมุมอ่อนโยนที่เธอยังไม่รู้จักอยู่บ้าง
เจนิสเดินเข้าโซนอาหารของห้างชื่อดังติดกับโรงแรมที่เธอทำงานพร้อมเพื่อนสาวคนสนิท ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะกินข้าวก่อนกลับไม่ต้องเสียเวลาออกมาข้างนอกอีก
“มึงว่าเย็นนี้ท่านรองจะหิ้วใครไปวะ”
“อยากให้เป็นกูจัง อร้าย”
เสียงพนักงานต่างแผนกสองคนซุบซิบนินทาเจ้านายอยู่ทางด้านหลังของเจนิสทำเอาเธอทานข้าวไม่อร่อย แถมยังพอเดาได้ว่า เขาเป็นคนยังไงจากคำพูดของสองคนนั้นรวมกับพฤติกรรมที่เขาทำกับเธอมันไม่ผิดแน่
“นึกว่ารักสัตว์ที่แท้ก็พันธุ์เดียวกัน”
“มึงด่าใครอะ”
“เปล่า กูแค่เห็นเขาโพสต์ในเฟซอะ”
เป็นอีกครั้งที่เธอบิดเบือนปิดบังเพื่อนพร้อมรอยยิ้มแหย ๆ แห้ง ๆ ก่อนจะก้มลงสนใจอาหารตรงหน้าต่อ ดีกว่าจะเอาสมองของเธอไปคิดเรื่องชายหื่นกามผู้นั้น
วันนี้บรรยากาศในโรงแรมคึกคักเป็นพิเศษ คนเก่าแก่ในแผนกต้อนรับจัดเตรียมห้องประชุมสำหรับแขกคนสำคัญของบริษัทเหลือเพียงไม่กี่คนที่ประจำรอรับลูกค้าที่จะเข้าพัก รวมถึงเด็กฝึกงานสองคนนั้นก็ด้วย
ร่างสูงกำยำในชุดสูทสีกรมท่าตัดกับเชิ้ตสีขาวด้านในทำให้เขาดูหล่อ เท่ สมาร์ตไม่มีใครเทียบรัศมีได้ติด เรียกได้ว่าเป็นจุดรวมสายตาเลยก็ได้
ฝ่าเท้าเจ้าของพื้นที่ก้าวเข้าโรงแรมด้วยความมาดมั่นพร้อมสำหรับการเจรจาในครั้งนี้ ท่าทางน่าเกรงขามของเขาชวนให้ผู้ที่เดินผ่านต้องโค้งคำนับ ยกเว้นก็แต่หญิงสาวเด็กฝึกงานที่ก้มเพราะจงใจจะหลบสายตาหื่นกาม
“ฮึ”
รอยยิ้มร้ายแสยะขึ้นเหยียดอีกคนที่ก้มจนเกินพอดี ไม่บอกก็รู้ว่าเธอจงใจหลบเขา แต่เด็กฝึกงานอย่างเธอไม่ได้ทำให้เขาสนใจปานนั้นสักหน่อย
เหมือนว่าเธอจะสำคัญตัวเองมากไป...
บอร์ดบริหารประชุมกันอย่างไม่จริงจังนัก เพราะคนที่เข้าร่วมการประชุมส่วนใหญ่รู้จักมักคุ้นกันอยู่แล้ว รวมไปถึงเป็นเพียงการเจรจาครั้งแรกเท่านั้น ทำให้หลายคนไม่ได้ซีเรียสสักเท่าไร
ต่างจากหน้าเคาน์เตอร์บริการ เพราะเด็กฝึกงานสองคนกำลังต้อนรับแขกที่เข้าพักหลายราย สาเหตุที่เหลือกันอยู่แค่นี้ก็เพราะพนักงานรุ่นพี่หนีไปทานข้าวเที่ยงกันหมด ทิ้งภาระงานอันหนักหน่วงนี้ให้พวกเธอรับผิดชอบ
“มึง กูว่าพวกชะนีแก่พวกนั้นเล่นเราแล้วว่ะ”
“เออแม่ง !”
เธอเห็นด้วยกับชาคริสต์ เพราะที่ตกลงกันไว้ก็คือจะแบ่งกันไปทีละกลุ่ม มีเวลาหนึ่งชั่วโมงในการพักเที่ยงแล้วกลับมาเปลี่ยนกะกัน แต่นี่ผ่านไปชั่วโมงครึ่งแล้วพนักงานกลุ่มนั้นก็ยังไม่กลับมา แถมแขกก็เริ่มทยอยเช็กเอาต์ออกแล้ว
โครก~ เสียงท้องร้องโครมครามแข่งกันจากทั้งสองคน ไม่ใช่แค่หิวธรรมดาเรียกได้ว่าไส้กิ่วแล้วก็ได้ พวกเธอเหลียวมองทางห้องอาหารก็ไม่เห็นว่าจะมีวี่แววของพนักงานพวกนั้น
จนแล้วจนรอดเหลือสิบนาทีสุดท้ายรุ่นพี่ก็เดินมาพร้อมกับใบหน้าอิ่มเอิบที่ผ่านการแต่งแต้มเพิ่ม ต่างจากเด็กสองคนที่หน้าซีดแทบหมดแรงต้องการสารอาหาร
“พวกหนูขอตัวไปกินข้าวก่อนนะคะ”
“อ้าว ! นี่จะบ่ายสองแล้วเดี๋ยวลูกค้าก็มาเยอะ พวกพี่สองคนทำไม่ทันหรอก วันนี้พี่โต้ไม่อยู่”
“แต่พวกเรายัง...”
“ตามนี้แหละ เดี๋ยวก็เลิกงานแล้ว”
คำพูดของรุ่นพี่แม้พวกเธอจะไม่เห็นด้วยแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ จนต้องเดินเข้าเคาน์เตอร์ดังเดิม ด้วยความที่ไม่อยากมีปัญหากับใครตั้งแต่สัปดาห์แรก ทำให้พวกเธอต้องกัดฟันอดทนต่อความอยุติธรรมนี้
Bab terbaru
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนพิเศษ 4 มงคลสมรส | จบบริบูรณ์
18.30 น. Charoen - Kiat Hotel – ภูเก็ต ความครึกครื้นของโรงแรมเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเพราะวันนี้เป็นวันที่ท่านรองประธานบริหารโรงแรมกับประธานคนใหม่เข้าพิธีมงคลสมรสกันห้องโถงพิธีติดริมทะเลอนุญาตให้เฉพาะผู้ที่มีการ์ดเชิญเข้าเท่านั้น โดยส่วนใหญ่มาจากแวดวงธุรกิจของทั้งสองครอบครัว แต่กระนั้นเขายังไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกว่า เป็นส่วนเกินในบทสนทนาเลยสักครั้ง“งานแต่งยิ่งใหญ่มากเลยครับท่าน”“แหม ก็สองตระกูลเป็นดองกันทั้งทีก็ต้องให้สมเกียรติหน่อย”นักธุรกิจมากวัยคุยหยอกเล่นกันอย่างไม่จริงจังนัก แต่ความหมายเหมือนว่า การแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงเรื่องธุรกิจไม่ได้มีความรู้สึกใดเกี่ยวเนื่องด้วยเลย“ก็จัดให้ใหญ่สมกับความรักที่ผมมีต่อภรรยานั่นแหละครับ”เข็มทิศโอบเอวศรีภรรยาข้าง ๆ ให้เข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น รอยยิ้มอันอบอุ่นแผ่ซ่านปกป้องหญิงสาวไม่ให้รู้สึกหนาวเหน็บ จนเจ้าหล่อนอดยิ้มอย่างขอบคุณไม่ได้คู่บ่าวสาวเดินวนไปทั่วงานต้อนรับแขกผู้มาเยือน บ้างก็แสดงความยินดี บ้างก็ชื่นชมความหล่อสวย แต่สุดท้ายก็มักจะจบลงเรื่องธุรกิจจนได้“หนูเบื่อไหมคะ”“ไม่ค่ะ เข้าใจได้ แค่ลุ้นว่าจะมีเมียน้อยจากที่ไหนโผล่มาหรือเปล่า”“หยอ
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนพิเศษ 3 เซ็นท่าไหน
สัปดาห์สุดท้ายของการฝึกประสบการณ์ เจนิสดีใจแทบเนื้อเต้นอยากให้ถึงวันที่เธอสำเร็จการศึกษาไว ๆ ทว่าต่างจากเจ้าของบริษัทยิ่งนัก เพราะเขายังอยากให้เธออยู่ที่นี่ด้วยในทุกวัน อยากเจอหน้าเธอเวลาเหนื่อย อยากดื่มกาแฟฝีมือเธอในทุกบ่าย อยากกอดอยากหอมเจ้าหล่อนได้ทุกเวลาที่อยากเหมือนเช่นตอนนี้“ท่านรองขา เซ็นเอกสารให้หนูได้แล้วค่ะ”“ไม่จบได้ไหม ฝึกต่ออีกหน่อย”“พี่ทิศ~”เจนิสมองไปยังบานประตูที่ทึบแล้วก่อนจะนั่งลงบนตักคนพี่พร้อมทั้งโอบแขนเรียวรอบคอ สายตาหวานเชื่อมออดอ้อนแฟนหนุ่มให้ยินยอมเซ็นเอกสารผ่านงานให้เธอสักที“พี่ทิศอยากให้คนอื่นนินทาว่า ท่านรองมีเมียเรียนไม่จบเหรอคะ”“ใครว่าพี่จะฉีกปากมัน !”“ฮึ ไม่เอาน่า เรียนจบแล้วหนูจะได้เป็นคุณนายเจริญเกียรติเต็มตัวไงคะ”เหมือนว่าข้อตกลงของเธอจะน่าสนใจจนเขาต้องหยุดครุ่นคิดสักพักแล้วยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ชายหนุ่มถือเอกสารไว้ในมือพร้อมทั้งอุ้มคนตัวเล็กขึ้นตรงเข้ามาห้องนอนส่วนตัวรองประธานบริษัท“เซ็นท่าไหนคะ ถึงต้องเข้าห้อง”“ท่าหมาค่ะ”“เวลางาน เดี๋ยวหนูก็โดนไล่ออก”เธอผลักอกแกร่งของคนพี่เบา ๆ อย่างหยอกล้อ เธอรู้ดีว่าสถานการณ์ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น เพียงแต่
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนพิเศษ 2 พ่อแม่ Vs ป๊าม้า
ตั้งแต่เรื่องวันนั้นเกิดขึ้นดูเหมือนว่าปภาวรินทร์จะใช้ชีวิตได้สงบมากขึ้น เสียงที่เคยจอแจข้างหูก็ไม่ดังให้รำคาญ จนบางครั้งเธอเองรู้สึกว่าขาดอะไรไปเอริส : เจ้ ว่างไหม ป๊ากับม้ามาเจนิส : ได้อยู่ เลิกงานเดี๋ยวไปหาเอริส : โอเคจ้าเมื่อตอบข้อความน้องสาวแสนซนเสร็จความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นบนหัวจนเผลอเหลือบมองท่านรองประธานบริษัทผ่านกระจกหน้าห้อง‘พาไปเจอป๊ากับม้าจะไวไปไหมนะ’เจนิสพิเคราะห์ซ้ำอยู่อย่างนั้นหลายรอบ คิดไม่ตกกลัวว่าการพาแฟนที่พึ่งคบกันได้เพียงเดือนกว่าไปเจอพ่อแม่นั้นจะเร็วเกินไปสำหรับเขา แต่เธอก็ไม่อยากปิดบังเช่นกันเจนิสเดินขึ้นรถสปอร์ตของรองประธานตามปกติอย่างทุกวันตอนเลิกงาน แต่ที่ไม่ปกติก็คือความร่าเริงสดใสหล่นหายมีแค่อาการเหม่อลอยเท่านั้น ทำเอาแฟนหนุ่มหวนคิดว่าเขาใช้งานเธอหนักเกินไปหรือเปล่า“เป็นอะไรหรือเปล่า เหนื่อยเหรอคะ”“เปล่าค่ะ...”“อ๋อเออ... ช่วงเย็นพี่ไม่ว่างนะ มีนัด”เจนิสกำลังจะเอ่ยปากชวนก็ต้องเก็บความคิดของตนเอาไว้ เพราะตารางแน่นเอี๊ยดของผู้บริหารนั้นเธอรู้ดีว่ายากแค่ไหนที่จะเจียดเวลาไปกับเธอ ยิ่งไม่ได้บอกล่วงหน้ายิ่งแล้วใหญ่“เดี๋ยวหนูไปกับพี่หน่อยนะ แป๊บเดียว”“
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนพิเศษ 1 คนรักของฉัน
“หายหัวเลยน้า... คุณนายท่านรอง”สาวประเภทสองอย่างชาคริสต์เอ่ยทักทายหญิงสาวที่พึ่งหลุดออกจากวงแขนท่านรองประธานมาหมาด ๆ อย่างรู้ทัน รอยยิ้มแฝงไปด้วยการเย้าหยอกนั้นส่งผลให้เจนิสได้แต่อมยิ้มไม่โต้ตอบ เพราะทุกอย่างมันชัดเจนบนใบหน้า จนเธอไม่สามารถปกปิดได้แล้วการคบกันอย่างเปิดเผยของรองประธานและเด็กฝึกงานเป็นที่เลื่องลือในโรงแรม บ้างก็เข้ามายินดี บ้างก็ใส่ร้ายป้ายสีต่าง ๆ นานา แต่สุดท้ายด้วยอำนาจของรองประธานคำพูดเสียหายนั้นก็เงียบลง“เอาเต้าไต่จนได้ดีเลยนะมึง”“ก็ว่าแล้วทำไมมั่นนัก”ลมหายใจร้อนฉ่าพ่นออกจากจมูกโด่งของเด็กสาวฝึกประสบการณ์ถึงแม้ว่าพนักงานคนก่อนจะโดนไล่ออกไปแล้วก็ยังมีอีกหลายคนที่คอยพูดจาเหน็บแนมเธออยู่ดี“มึง เอาไง จัดการเลยไหม”“หึ ไม่อะ มึงก็รู้ว่าอีเจนไม่ได้สนใจหมาเห่าอยู่แล้ว”เธอบอกปัดเพื่อนอีกครั้งก้มหน้าทำงานของตนเองต่อแม้ว่าเสียงของพนักงานพวกนั้นจะยังไม่สงบลงก็ตาม เจนิสรู้ดีว่าถ้ายิ่งใส่ใจมากเท่าไรพวกเขาก็ยิ่งได้ใจมากเท่านั้น เธอจึงเลือกมองข้ามให้คนที่คิดไม่ดีต่อเธออกแตกตายแทนปภาวรินทร์นั่งโต๊ะหน้าห้องรองประธานทำหน้าที่ผู้ช่วยเลขาอย่างเต็มความสามารถ งานเอกสาร ตารางเวลา
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนที่ 40 พี่รักหนูนะคะ
เจนิสนอนเป็นลูกแมวเชื่องหลับอยู่บนเตียงหนานุ่มโดยมิทราบเลยว่า เจ้าหล่อนไม่ได้อยู่ห้องของตัวเอง แถมเจ้าของห้องยังกำลังเช็ดเนื้อตัวทำความสะอาดให้อย่างอ่อนโยน“พี่ไม่ให้หนีไปไหนแล้วนะ”คำพูดแผ่วเบาแต่อัดแน่นไปด้วยความจริงใจบอกคนน้องที่กำลังหลับใหล แม้ตอนนี้เธอจะยังไม่ได้สติ แต่เขาก็ยังอยากจะบอกอยู่ดีชายหนุ่มยัดตัวเองเข้าในผ้าห่มโอบกอดเธอไว้อย่างนั้นราวกับว่ากลัวเธอจะหายไป แต่ด้วยความที่เขาเองก็เหนื่อยล้าไม่ได้หลับมาหลายวันจึงทำให้เข้าสู่ภวังค์ไปอย่างง่ายดายเมื่อได้กลิ่นกายของคนที่รักช่วยกล่อมค่ำคืนวันผ่านไปอย่างรวดเร็วราวฝัน เจนิสฟื้นจากการนอนก็เห็นผู้ชายที่เธอคร่ำครวญหาอยู่ข้างกาย แถมเขายังยิ้มย่องเหมือนรอการตื่นของเธอ“ตื่นแล้วเหรอเมียขา”“หยุดพูดนะ ใครเมียคุณ !”หญิงสาวถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ไม่อยากจะคุยกับคนมักมาก แต่ครั้นจะลุกขึ้นก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างยึดติดเธอไว้กับเขา“ปลดกุญแจเดี๋ยวนี้”“ไม่ เมื่อคืนมีแมวแจ้งความจับพี่ ก็เลยถูกใส่กุญแจไว้ อยากปลดต้องไปปลดที่อำเภอ”“อืม งั้นก็ลุก”การที่เขาบอกเช่นนั้นทำเธองงเป็นไก่ตาแตก ไม่ใช่ว่าเธอทำอะไรแปลก ๆ ต่อหน้าเขาหรอกนะ แต่เธอคงไม่เ
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนที่ 39 ข้อหาหักอก
เพื่อนสนิททั้งสามถูกเรียกมาประชุมปัญหาใจในครั้งแรกตั้งแต่คบกันมา แม้ว่าจะมีเรื่องผู้หญิงให้คุยกันบ่อย ๆ แต่ไม่มีครั้งไหนจริงจังเท่าครั้งนี้เลย“หนักขนาดต้องเลิกเลยเหรอวะ”“เออแม่ง ! แล้วไอ้เหี้ยนั่นเป็นใครก็ไม่รู้”พูดจบเหล้ารสชาติขมปร่าดั่งชีวิตในตอนนี้ก็สาดลงคอ ผู้ชายที่ไม่ได้นอนมาสองคืนติดวิ่งวุ่นหาทางออกจนเหนื่อยล้าตรงหน้า ทำเอาเพื่อนทั้งสามไม่กล้าที่จะแกล้งอย่างที่เคย“เอาไงต่อวะ”“ไม่รู้ แต่กูจะเอาเมียกูคืน ง้อไม่ได้ก็ฉุด”“ไอ้เหี้ย ! ลูกเขามีพ่อมีแม่ !”ยังเป็นอาจารย์ผู้รอบคอบเอ่ยตักเตือน แต่ดูเหมือนในเวลานี้เพื่อนจะไม่อยากฟังสักเท่าไร เพราะสายตาที่มองมานั้นราวกับต้องการจะเข่นฆ่าเขา“อะ แหกตาดูก่อนไอ้ควาย ! คนก็เยอะไม่รู้จักใช้”ไทเกอร์โยนแฟ้มเอกสารที่มีประวัติชายที่เพื่อนพูดถึงลงเต็มแรง สกุลอันเลื่องลือเป็นนามเดียวกับที่เธอใช้ เข็มทิศอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขจนน้ำตาคลอหน่วย“แล้วจะเอาไงต่อ”“ง้อสิ พวกมึงก็ต้องไปเป็นพยานด้วย ข้อหาสมรู้ร่วมคิด”“ไอ้เวร ตอนเอาก็เอากันสองคนไม่เห็นเรียกพวกกู !”ฝ่ามือหนาเอื้อมไปตบที่ผมกระเซอะกระเซิงเต็มแรง แต่แทนที่เขาจะตอบ
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนที่ 37 งานหมั้น
การประชุมครั้งใหญ่ระดับประเทศเริ่มต้นขึ้น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาให้เกียรติมาเป็นประธานการประชุมเองความจริงเจ้าของโรงแรมกับรัฐมนตรีไม่ได้กินเส้นกันสักเท่าไร แต่เพราะผู้ใหญ่หลายฝ่ายขอร้องมา เขาจึงเข้าร่วมและมองข้ามไป และถือว่าตนสร้างความสัมพันธ์กับหลายฝ่ายเอาไว้ด้วยครืด ครืด~ เสี
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนที่ 9 ไม่กินหมา
ร่างกายกำยำเดินเคียงคู่ควงแขนมากับร่างเล็กขาวอมชมพูผ่านสายตาพนักงานและแขกที่เข้าพักนับร้อยออกจากโรงแรมไป เมื่อฝ่าเท้าเขาก้าวพ้นรอยยิ้มหวานของพนักงานฝึกประสบการณ์ก็แย้มสรวลขึ้นทันทีการทำงานในเวลาที่เหลือไม่กี่ชั่วโมงนี้ของเธอถือได้ว่าเป็นช่วงที่มีความสุขมากที่สุด เทียบได้กับสุภาษิตที่ว่าแมวไม่อยู่ห
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนที่ 8 หลงตัวเอง
ช่วงบ่ายของวันนักท่องเที่ยวเข้าเช็กอินเช็กเอาต์จนพนักงานต้อนรับสับขากันไม่ทัน ไม่เว้นแม้แต่เด็กฝึกงานที่กำลังเดินนำแขกมายังห้องพักด้วยรอยยิ้มอันนอบน้อมจริงใจ“เฮาสิไปไสอีกบ่ (เราจะไปไหนอีกไหม)”“จัก บ่รู้จักหม่องไป (ไม่รู้ ไม่รู้จักที่ไหน)”สองสามีภรรยาวัยชราคุยกันด้วยภาษาท้องถิ่น ทว่าประโยคอันเรีย
ลุ่มหลงท่านรอง ตอนที่ 7 น่ากินกว่าข้าว
โรงแรมหรูเจ็ดดาวมีผู้คนมากมายเข้าพักทั้งไทยและเทศ ส่วนมากจะมีแต่คนที่กระเป๋าหนักเท่านั้นที่เลือกสถานที่แห่งนี้ ทำให้เด็กฝึกงานทั้งสองพลอยมีรายได้เพิ่มขึ้นจากการรับเงินพิเศษที่ลูกค้ามีน้ำใจหยิบยื่นให้การทำงานของทั้งสองเหมือนจะราบรื่นแต่ไม่ได้สบายใจเท่าไรนัก เพราะหากวันไหนที่หัวหน้าไม่อยู่ พวกเธอทั้
Anda juga akan menyukai
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.3K DibacaSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้233.9K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat207.5K Dibacaภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.9K Dibacaยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา1.5K Dibacaรอยบาปหยาดน้ำตา
วาตานิช22 Dibacaในนามเมียเด็กของท่านประธาน
อิมฮายอน (poxnnxdda)150 Dibacaนางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก
เด็กหญิงพุงกลม263 Dibaca
