Semua Bab ลุ่มหลงท่านรอง: Bab 1 - Bab 10

45 Bab

บทนำ

แนะนำเรื่องลุ่มหลงท่านรอง“แค่สนใจร่างกาย ได้แล้วก็ทิ้ง”ซีรีส์นิยายเซต ลุ่มหลงคนเลว ลุ่มหลงท่านรองลุ่มหลงเสือร้ายลุ่มหลงเด็กปีศาจลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน เข็มทิศ ธนพิพัฒน์ เจริญเกียรติปรีชา26 Y 79/189 เลขมงคล 62รองประธานเจริญเกียรติ จำกัด (มหาชน)หล่อคมเข้ม คิ้วหนาเด่นผมสีน้ำตาลแดงวางมาดผู้บริหาร นอกบริษัทเป็นหนุ่มเพลย์บอยเจ้าสำราญเจ้าเล่ห์ สนใจใครเข้าหาโดยตรง ไม่กินซ้ำ เสร็จจ่ายจบ เจนิส ปภาวรินทร์ อัครวัชร21 Y 55/168 Cub Eสาวการโรงแรมปี 4 หลานสาวคนโตของตระกูลสวยคม นมโต ตูดใหญ่ หุ่นนาฬิกาทราย ชอบแต่งตัวเป็นคนตรง ๆ แรงแต่จริงใจ.“ปากดีแบบนี้ ครางบนเตียงฉันหลายคนแล้ว”“หนูไม่กินหมาค่ะ”“อยากลองท่าหมาไหมล่ะคนสวย”บทนำหน้าโรงแรมระดับเจ็ดดาวใจกลางกรุงเทพ รถยนต์มินิคูเปอร์สีแดงจอดรออย่างใจเย็น หญิงสาวแสนสวยในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังรับหน้าที่เป็นคนขับ ใบหน้ารูปไข่แต่งแต้มสีสันเน้นที่ปากกระจับสีแดงฉ่ำแสดงออกถึงความมั่นใจเหลือล้นของเธอเจนิส ปภาวรินทร์ อัครวัชร หญิงสาวผู้สง่างามหลานสาวคนโตของบริษัทวศิณา กรุป ถึงแม้ครอบครัวจะทำเกี่ยวกับอสังหาและโรงแรม แต่เธอกลับเลือกที่จะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 1 เอาอย่างอื่นได้ไหม

Charoen-Kiat Hotelสาวน้อยยืนสูดหายใจแหงนมองป้ายโรงแรมชื่อดังระดับเจ็ดดาวที่ไม่คาดฝันว่าจะได้เข้ามาทำงาน ตั้งแต่วันที่สัมภาษณ์เธอยังไม่หยุดคิดเรื่องคำถามกับหน้ากรรมการในวันนั้น คงไม่ใช่ว่าทางครอบครัวเธอทำอะไรบางอย่างลับหลังเธอหรอกนะ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นเธอต้องรู้สึกไม่ดีมากแน่ ๆ“ปะ !”“อืม”เธอพยักหน้าให้เพื่อนสาวของตนก่อนเดินเข้าโรงแรมไปรายงานตัวตามที่นัดไว้ ซึ่งวันนี้ไม่ใช่แค่นัดรายงานตัว แต่ยังเป็นการเริ่มทำงานวันแรกของเธอด้วย“อย่าได้เจออีตาขี้เก๊กคิ้วปลิงนั่นเลย สาธุ”เธอยืนสวดมนต์พนมมืออธิษฐานอยู่หน้าห้องประชุมเบา ๆ แต่เสียงพึมพำเล็กนั่นก็ดังไปเข้าหูเพื่อนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อยู่ดี“มึงเป็นไรวะ”“กูขอให้เราทำงานได้อย่างราบรื่น”“อ๋อเออ สาธุ ๆ”ทั้งสองนั่งรออยู่สักพักฝ่ายบุคคลก็เรียกเข้าไปพบพร้อมกับแนะนำคนที่จะมาเป็นหัวหน้า รวมทั้งจะเป็นคนประเมินการทำงานของพวกเธอ“พี่ชื่อเตชะเดช หรือเรียกว่าพี่โต้ก็ได้”“สวัสดีค่ะ หนูปภาวรินทร์ เรียกว่าเจนิสก็ได้ค่ะ”“กระผมชื่อชาคริสต์ครับ หรือเรียกชาก็ได้ครับ”โต้พยักหน้าให้เด็กทั้งสองแล้วยื่นป้ายพนักงานให้ก่อนจะเดินนำไปทำความรู้จักรอบ ๆ โรงแรม ถึง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 2 สำคัญตัวเองมากไป

“อีตาบ้านั่นเป็นถึงผู้บริหารแต่โรคจิตฉิบหาย โอ๊ย ! ทำไมกูต้องซวยขนาดนี้วะ”เธอเสยผมพยายามสูดหายใจเข้าเต็มปอดไม่อยากให้คนอื่นในแผนกสังเกตเห็นความผิดปกติ แม้ในใจจะร้อนรุ่มไม่ใช่น้อยเลยก็เถอะ“มึง เป็นไรไหมวะ ท่านรองเขาทำไรมึงไหม”“เปล่า ๆ ไม่เป็นไร”เธอตอบปัดเลี่ยงความจริง ถึงอย่างไรก็อยากให้พวกเธอทั้งสองทำงานที่นี่ได้อย่างราบรื่นจนถึงวันสุดท้ายของการฝึก แค่วันแรกยังขนาดนี้ไม่รู้ว่าต่อไปต้องเจอกับอะไรบ้าง เธอไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วงจนกระทบต่อการทำงานวันแรกของการทำงานทั้งคู่ได้เรียนรู้แทบทุกเรื่องรวมไปถึงได้ทดลองรับแขกจริง ๆ บ้างแล้ว ถือได้ว่าบริษัทใช้พวกเธอตั้งแต่วันแรกไม่ให้เสียเงินค่าเบี้ยเลี้ยงทิ้งเลยทีเดียวร่างเพรียวบางก้าวออกจากโรงแรมเมื่อถึงเวลาเลิก แต่ตอนยืนรอข้ามถนนอยู่นั้น ตาดวงกลมก็ปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อคมเข้มที่คุ้นเคย กอปรกับทรงผมที่ถูกจัดเซตไว้อย่างดีเหลือเพียงปอยเล็ก ๆ นั้นมีแค่เขาที่ทำผู้บริหารสูงสุดแต่กำลังนั่งป้อนลูกชิ้นสุนัขจรจัดข้างบริษัทอย่างคุ้นเคยกัน ทำเอาเธอมีความคิดโต้แย้งกันในใจ เขาที่หื่นกามแต่กลับกันก็มีมุมอ่อนโยนที่เธอยังไม่รู้จักอยู่บ้างเจนิสเดินเข้าโซนอา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 3 เด็กเส้น

เด็กฝึกงานสองคนรับหน้าที่เดินนำแขกไปส่งจนถึงห้องพัก ด้วยความที่พวกเธอไม่ได้ทานข้าวเที่ยงเลยทำให้หน้าตาอิดโรยอยู่บ้าง จนบางครั้งแขกมองพวกเธอด้วยสายตาแปลกไปสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นผู้บริหารสูงสุดที่อยู่บนชั้นลอยได้เห็นหมดทุกอย่าง ต้องขอบคุณนักลงทุนที่รั้งเขาด้วยคำถามมากมายทำให้เขาเข้าใจปัญหาของพนักงานระดับล่างท่านรองผู้สุขุมเดินออกจากลิฟต์ด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนัก คิ้วหนาขมวดมุ่นจนขึ้นสันนูนพานให้พนักงานที่เดินผ่านไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้า“พวกเธอกินข้าวยัง”เสียงทุ้มหนาเอ่ยถามเด็กฝึกงานทั้งสองไม่ได้เจาะจงใครคนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษ ทว่าสายตานั้นกลับโฟกัสอยู่กับร่างแบบบางที่ตนสนใจ“ยะ... ยังค่ะ”ปภาวรินทร์ทั้งตอบทั้งหันมองรุ่นพี่ เธอไม่ได้หวาดกลัวแต่ยังอยากให้การทำงานตลอดหลายเดือนของเธอนี้ราบรื่นผ่านไปด้วยดี ไม่สร้างปัญหาให้ตัวเองตั้งแต่เริ่มขนาดนี้“ไปกินข้าว ที่นี่ให้พนักงานพักหนึ่งชั่วโมง”“คะ ? เอ่อ ขอบคุณค่ะ”ข้าวกล่องของตนยื่นให้เด็กฝึกงานสาวพร้อมทั้งแย่งในมือลูกน้องมาให้เพื่อนของเธอ ที่ทำเช่นนี้เธอจะได้ไม่เข้าใจผิดว่า เขาลำเอียงให้เธอคนเดียว“เอ่อ... ท่านรองคะ ช่วงนี้แขกกำลังเช็กเอาต์กันเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 4 ถ้าถอด...

ร้านอยากกินหมูกระทะ เด็กฝึกงานทั้งสองนั่งในร้านอาหารกึ่งบุฟเฟต์หมูกระทะรอผู้เป็นหัวหน้า แม้เขาจะบอกว่ากินกันไปก่อน แต่ด้วยความเป็นเด็กพวกเธอจึงเลือกที่จะรอผู้ใหญ่มาแม้ว่าเจนิสจะมีความคิดกังวลอยู่บ้าง เพราะหัวหน้าพวกเธอเป็นผู้ชาย บวกกับข่าวช่วงนี้ออกกันโครมเรื่องผู้หญิงโดนล่วงละเมิดก็ยิ่งทำให้เธอต้องระวังตัวมากยิ่งขึ้นทว่าเธอก็ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นหัวหน้าวัยกลางคนเดินมาพร้อมผู้หญิงวัยเดียวกัน หากจำไม่ผิดเป็นหัวหน้าฝ่ายบัญชีนั่นเอง“อ้าว ! สั่งยัง ทำไมไม่กินกันก่อนเลย”“สั่งแล้วค่ะ รอพี่โต้มาก่อนเลยยังไม่ให้เสิร์ฟ”“อ๋อ สั่งอะไรไปบ้าง”เมื่อมาถึงโต้ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเริ่มจัดแจงสั่งอาหารเพิ่มเต็มที่รวมทั้งเครื่องดื่มของมึนเมาต่าง ๆ ที่คาดว่าเด็กจะพอดื่มได้“เป็นไงบ้าง ทำงาน”“ก็ดีค่ะ”เจนิสตอบพร้อมรอยยิ้ม แน่นอนว่าโรงแรมขนาดเจ็ดดาวนี้ระบบย่อมดีมากอยู่แล้ว แต่ที่ไม่ดีก็คือเพื่อนร่วมงานนั่นแหละ ไม่ใช่แค่พนักงานรวมไปถึงรองประธานด้วย“ชนหน่อยเด็ก ๆ”เกร้ง ! แก้วเหล้าสีจางยกขึ้นชนกันเป็นการทำความรู้จักนอกบริษัท ด้วยความที่เป็นคนค่อนข้างร่าเริงของเตชะเดชทำให้เด็กทั้งสองไม่ได้รู้ส
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 5 คออ่อน

“ต่อไหม”“ได้เสมอ แต่ท่านรองชงไม่ถึงเลยค่ะ”“ยังจะเติมอีกเหรอ”“คุณคออ่อนเหรอคะ”เมื่อแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือด ช่องว่างระหว่างคนสองคนก็น้อยลง ความยำเกรงยิ่งไม่ต้องพูดถึงแทบจะกอดคอคุยกันได้แล้วรอยยิ้มร้ายของเสือหนุ่มแสดงความเจ้าเล่ห์ผ่านทางสายตา เขายกแก้วขึ้นดวลกับเด็กสาวอย่างไม่กลัว ในใจก็นึกสบประมาทเจ้าหล่อนว่าจะเก่งเหมือนปากได้ถึงเมื่อไหร่กันคนสองคนนั่งสู้รบความแข็งแกร่งของคอจนเกือบสว่างก็ยังไม่รู้ผู้ชนะ จนคนที่เมาไปก่อนหน้าฟื้นตื่นขึ้นมาหลายครั้งหลับไปหลายหนก็ยังไม่จบ“พอก่อนได้ไหมคะ ชาน่าจะไม่ไหว”“อืม เดี๋ยวฉันไปส่ง”เมื่อแผนแรกไม่สำเร็จ แผนที่สองจึงเริ่มขึ้นอย่างมีความหวัง แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เขาก็ไม่กล้าปล่อยให้ทั้งสองกลับเอง ด้วยความที่เป็นผู้ชายรวมถึงเป็นเจ้านายจะปล่อยให้กลับเองก็กระไรอยู่“ไม่เป็นไรค่ะ หนูขับรถมา ขอบคุณมากนะคะ”เป็นอีกครั้งที่เธอปฏิเสธเขา ทำเอาชายหนุ่มเริ่มหงุดหงิด เธอจะระวังตัวอะไรขนาดนั้น เล่นดักเขาทุกทางจนเขาอดคิดไม่ได้ว่า เธอผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชนจนรู้ทันแผนการของผู้ชายหมด“ขับไหวนะ”“ไหวค่ะ”ยิ่งถามย้ำก็ยิ่งโมโหกว่าเดิมอีก แต่ก็ต้องปล่อยเธอขึ้นร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 6 ได้แล้วค่อยทิ้ง

รถหรูขับเคลื่อนออกจากคอนโดหรูทว่าไม่ได้กลับที่พักของตนเองแต่ตรงไปยังผับของเพื่อนสนิทแม้ฟ้าใกล้สางแล้ว แต่มั่นใจว่าเพื่อนทุกคนยังสุมหัวกันอยู่ที่นั่น“มาทำค_xxอะไรตอนนี้วะ พวกกูจะกลับแล้ว”“ผับมึงห้ามคนเข้า ?”เขาไม่ได้ตอบคำถามเติร์ก แต่หันไปถามเจ้าของผับอย่างไทเกอร์พร้อมสีหน้าที่ก่อกวนอวัยวะเบื้องล่าง จนเพื่อนต่างพากันหมั่นไส้ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ม่านเมฆผู้สุขุม“มันอาจจะเห็นหางมึงโผล่แล้วก็ได้”คำพูดแปลก ๆ ไม่ตรงคำถาม ความหมายสื่อไปทางหยามหน้าไม่จริงจังเท่าไรนัก แถมคนฟังเองยังไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นจึงไม่ได้โต้แย้งอะไร ปล่อยเลยตามเลยให้เพื่อนคิดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้คนพูดลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานเข้าร่วมวงที่เกือบจะเลิกรา ทั้งสามคนมองผู้มาใหม่เป็นสายตาเดียวกัน จนเข็มทิศรู้สึกได้ว่าตนกำลังถูกรุกราน“มีอะไร จ้องหน้ากูหาเลขเด็ดหรือไง”“น้องฝึกงานคนนั้น...”ม่านเมฆเกริ่นแทนเพื่อนอีกสองคน สายตาที่มองเขาอยู่แล้วฉายแววเข้มขึ้นเค้นเอาคำตอบอย่างอยากรู้อยากเห็น จนเขาที่กำลังจะยกเหล้าต้องวางแก้วลง“เมื่อไหร่จะทราบผลครับท่าน”“ฮึ... เร็ว ๆ นี้”ร่างหนาเอนพิงพนักเก้าอี้พร้อมไขว่ห้างขึ้นแสดงความมั่นใจออกมาช
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 7 น่ากินกว่าข้าว

โรงแรมหรูเจ็ดดาวมีผู้คนมากมายเข้าพักทั้งไทยและเทศ ส่วนมากจะมีแต่คนที่กระเป๋าหนักเท่านั้นที่เลือกสถานที่แห่งนี้ ทำให้เด็กฝึกงานทั้งสองพลอยมีรายได้เพิ่มขึ้นจากการรับเงินพิเศษที่ลูกค้ามีน้ำใจหยิบยื่นให้การทำงานของทั้งสองเหมือนจะราบรื่นแต่ไม่ได้สบายใจเท่าไรนัก เพราะหากวันไหนที่หัวหน้าไม่อยู่ พวกเธอทั้งสองมักจะโดนเหน็บแนมจากพนักงานรุ่นพี่อยู่เสมอ“แต่งตัวมาอ่อยขนาดนี้ ท่านรองยังไม่มองเลย ฮึ สงสารว่ะ”“นี่ ! ถึงจะเอาแต่ท่านรองก็ไม่ได้เชิดหน้าชูตาหรอก เป็นได้แค่ของเล่นคนรวยนั่นแหละ”คนที่อยู่มาก่อนซุบซิบนินทาตั้งใจให้เด็กสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษาได้ยิน แต่เจ้าหล่อนกลับนิ่งไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบกลับจนทั้งสองเป็นฝ่ายหัวร้อนเสียเอง‘กูนี่เหรออ่อย อีตาท่านรองคิ้วปลิงนั่นต่างหากมาอ่อยกู’เพราะความจริงแล้วเธอต่างหากเป็นฝ่ายหลบหน้าเขา ถ้าเลือกได้แทบจะอยากย้ายที่ฝึกงานด้วยซ้ำ แต่หากทำเช่นนั้นเธอก็ต้องจบช้ากว่าเดิมไปหนึ่งเทอมจังหวะที่คนสองคนกำลังนินทาอยู่นั้น เจ้านายที่กำลังถูกกล่าวถึงก็เดินผ่าน และพลันได้ยินเข้าจึงหยุดลง สายตาแข็งกร้าวราวต้องการกระชากชีวิตรังสีอำมหิตแผ่ซ่านเหมือนกับว่าทั้งสองยืนอยู่หน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 8 หลงตัวเอง

ช่วงบ่ายของวันนักท่องเที่ยวเข้าเช็กอินเช็กเอาต์จนพนักงานต้อนรับสับขากันไม่ทัน ไม่เว้นแม้แต่เด็กฝึกงานที่กำลังเดินนำแขกมายังห้องพักด้วยรอยยิ้มอันนอบน้อมจริงใจ“เฮาสิไปไสอีกบ่ (เราจะไปไหนอีกไหม)”“จัก บ่รู้จักหม่องไป (ไม่รู้ ไม่รู้จักที่ไหน)”สองสามีภรรยาวัยชราคุยกันด้วยภาษาท้องถิ่น ทว่าประโยคอันเรียบง่ายนั้นถูกเด็กหญิงที่กำลังจัดข้าวของให้ทั้งคู่ได้ยินเข้าเธอจึงแทรกขึ้นอย่างเกรงใจ“ขอโทษเด้อจ้า หนูแนะนำให้บ่... ข้างโรงแรมมีร้านชาจีนจ้า ออกไปเลี้ยวซ้ายเห็นเลย”เธอพูดช้ากว่าปกติพร้อมทั้งทำท่าทางให้คนแก่เข้าใจง่ายขึ้น เสียงหวานยามที่พูดภาษาท้องถิ่นทำเอาทั้งคนอยู่ในห้องและคนที่แอบอยู่นอกห้องยิ้มออกมาท่านรองประธานบริษัทยืนกอดอกเอนหลังพิงผนังฟังหญิงสาวในห้องพูดคุยกับแขกอย่างเป็นกันเอง แต่ทว่าตอนที่เจ้าหล่อนเดินออกมานั้นเขากลับดึงหน้าวางมาดใส่เธอ ทำเอาคนที่เห็นเช่นนั้นรีบโค้งตัวแล้วเดินหนี แต่มิวายที่เขาจะเดินตามมาหาติด ๆ“หลบหน้าฉัน ?”“เปล่าค่ะ หลบทำไมคะ”เจนิสหยุดเดินแล้วตอบด้วยเสียงราบเรียบมองผู้บริหารด้วยสายตาไร้ความรู้สึก เจ้าหล่อนไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเขาจะอะไรกับเธอหนักหนา ในเมื่อชีวิ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya

ตอนที่ 9 ไม่กินหมา

ร่างกายกำยำเดินเคียงคู่ควงแขนมากับร่างเล็กขาวอมชมพูผ่านสายตาพนักงานและแขกที่เข้าพักนับร้อยออกจากโรงแรมไป เมื่อฝ่าเท้าเขาก้าวพ้นรอยยิ้มหวานของพนักงานฝึกประสบการณ์ก็แย้มสรวลขึ้นทันทีการทำงานในเวลาที่เหลือไม่กี่ชั่วโมงนี้ของเธอถือได้ว่าเป็นช่วงที่มีความสุขมากที่สุด เทียบได้กับสุภาษิตที่ว่าแมวไม่อยู่หนูร่าเริงเลยก็ได้หญิงสาวที่ทำงานอย่างสำราญผิดหูผิดตาจนคนข้าง ๆ รู้สึกได้ ตั้งแต่ทำงานมาจวนครึ่งเดือนหญิงสาวพึ่งจะมีรอยยิ้มอิ่มใจเช่นนี้ครั้งแรก ราวกับได้ทำงานอยู่ในแดนสุขาวดี“มึงอารมณ์ดีอะไรขนาดนั้น”“ก็มีความสุข”เธอทำหน้าตาใสซื่อหลังจากนั้นก็ยกยิ้มขึ้นจนเห็นฟันหน้าทั้งหมด ทำเอาเพื่อนที่เคลือบแคลงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งสงสัยเพิ่มเข้าไปอีก“มีอะไร”“เปล่าจ้า...”“อีเจน !”สุดท้ายสิ่งที่ปกปิดอยู่ก็ไม่พ้นสายตาเพื่อนที่คบกันมาสี่ปีของเธอ เจ้าหล่อนสูดหายใจแรงตั้งสติพร้อมกับมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะเริ่มพูด“ก็อีตาท่านรองนั่นชอบมาพูดแทะโลมกูตลอด”“ว้าย ! จริงปะเนี่ยอีเจน ! อ๋อ ที่ชอบหงุดหงิดเวลาเห็นท่านรองคือแบบนี้เองเหรอ”“เออ ! มึงอะชอบมาชมว่าหล่อ หล่อตรงไหนวะ คิ้วหนาอย่างกับปลิงควาย ยัดหมอนรองผมท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status