Short
ล้างแค้นสามีตัวดี ทวงหัวใจนี้ให้ลูกรัก

ล้างแค้นสามีตัวดี ทวงหัวใจนี้ให้ลูกรัก

By:  แวนเดอร์วาลส์Completed
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Chapters
3.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลังลูกสาวถูกประกาศว่าสมองตาย สามีก็ชวนให้ฉันเซ็นสัญญาบริจาคอวัยวะ ฉันทุกข์ระทมขมขื่นอยู่ในความเจ็บปวดจากความอาลัยอาวรณ์ จิตใจใกล้แหลกสลาย แต่กลับได้รู้โดยบังเอิญว่าแพทย์หญิงหลิ่วเจินซึ่งเป็นแพทย์เจ้าของไข้กลับเป็นคนที่สามีของฉันเคยแอบรักฝังใจ พวกเขากุเรื่องว่าลูกสาวของฉันสมองตาย เพียงเพื่อล่อลวงให้ฉันเซ็นสัญญา แล้วหลอกเอาหัวใจไปช่วยลูกสาวของคนที่อยู่ในใจไม่เคยลืม เห็นสามีรับลูกสาวหลิ่วเจินออกจากโรงพยาบาล พวกมันทั้งสามหัวเราะพูดคุยอย่างชื่นมื่น ดูเหมือนกับครอบครัวสุขสันต์ ฉันไปประจันหน้าถึงบ้าน กลับถูกสามีกับคนที่เคยแอบรักฝังใจของเขาร่วมมือกันผลักฉันตกบันไดตาย กลับมาอีกครั้ง ฉันกลับมายังวันที่เซ็นสัญญาบริจาค มองดูลูกสาวที่อยู่บนเตียงผู้ป่วยแล้ว ฉันก็สาบานในใจ คราวนี้ แม่จะให้ชายโฉดหญิงชั่วชดใช้ให้ลูกด้วยชีวิต

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Olivia

Regret tastes like the blood in my mouth and the stench of petrol burning my lungs.

A cough rips through me, sharp and wet. Chains dig into my wrists, the cold metal biting deep, cutting skin. The smell of mold clings to everything in the warehouse, mixing with gasoline soaking the floor beneath me. My knees scream from hours on the concrete, swollen, bruised.

Click. Clack.

The sharp sound of heels slices through the silence. My head pounds, a dull ache of agony, but I force myself to look up.

“Well, well, well… I see you’re enjoying your stay here, my darling Liv.”

Hate churns in my throat, a bitter and corrosive bile, as my eyes meet Kaylee’s.

She looks unbothered—like she didn’t just have me beaten half to death. A cruel smirk stretches her lips, her dark eyes shiny with wicked amusement.

“Oh, c’mon, don’t look at me like that.” She pouts, her voice laced with mock pity as she struts closer.

“Why?” My voice is a shaky whisper, barely more than a breath, as Crimson drips from my cracked lips. The deep gash by my ribs pulses with pain. “Why, Kaylee? Why?!”

She doesn’t flinch. Instead, she pulls a chair closer, dragging it with an ear-piercing screech across the concrete before lowering herself into it with the grace of a queen addressing a peasant.

Her red lips curl higher. She looks like the devil.

“You were always such a naive little fool. You know, it was very easy to manipulate you. Your family, your property, everything. You gave in so easily. Such a gullible idiot!” she laughs, her voice sharp enough to draw blood.

I squeeze my eyes shut against the rising dizziness.

“I gave you everything you ever wanted!” I try to shout back, but the words come out weak, breathless, like a dying whisper.

The cold, the hunger, the pain—it’s all catching up to me. My body tells me it’s shutting down.

“I never treated you as my bestfriend, Kaylee. I always saw you as a sister—my sister.”

“Oh, shut up, Olivia!”

The chair scrapes backward as she launches to her feet, and before I can react, her palm slams across my cheek with a force that whips my head sideways. A sharp sting explodes across my skin, a searing sting lances through my head.

“I was always in the backlight! Always little miss second choice—all because of you! You gave me your scraps, and you call me a sister?! To hell with that!”

I stare at her, breathless, my vision swimming.

How did things get to this?

Kaylee. My best friend. My childhood companion. The person who once swore she’d take a bullet for me.

Deception and anger churn in my chest. “You are a selfish witch,” I say slowly, my voice steady despite the fire raging in my veins. My stare is ice, pure venom dripping from every word.

Kaylee barks out a laugh, tilting her head like she’s enjoying a private joke.

“Selfish? You call me selfish? Hmm.” She taps her lips, pretending to think. "Maybe I am. But at least I'm not a cold, unfeeling monster who turned her back on the only person who ever truly loved her—right up until his last breath!"

My stomach turns violently.

Sebastian.

My pulse thrums, a slow and painful drumbeat inside my skull.

"W-what do you mean… dead?"

The words scrape my throat, barely making it out. My lungs refuse to work properly, the air around me suddenly too thick to breathe. She grins wider, her eyes wide with…happiness.

“What? Feeling sad now? You never really loved him, though. Or did you forget the scar you burned into him forever? You didn’t seem so broken up about it then.”

“That was your idea, Kaylee!” I argue, voice rising, but the words taste like rust and regret. The weight of my past choices coils around my chest like a snake, tightening, suffocating.

“What did you do with him?”

The warehouse blurs around me, shifting into the day I was kidnapped.

The assassin. The gunshot. The moment I realized Sebastian had pushed me away.

I see him—his face twisted in pain, his hands reaching for me as blood soaked his shirt.

I didn’t even have a chance to scream before someone yanked me back, bound my hands, and shoved a sack over my head.

The last thing I saw was him.

Sad, desperate eyes watching me disappear.

I’d always hated him. Despised him. Loathed every breath he took.

So why?

Why the hell did he throw himself in front of that bullet for me?

A violent shiver wracks my body, rage twisting inside me, clawing its way up my throat. I gather the last bit of strength in my battered body and lunge at her, the chains cutting deeper into my skin.

“I’ll kill you, you bitch!”

Pain explodes through my gut as someone's foot collides with my stomach. I fly backward, crashing against the cold concrete floor, my already shredded wrists yanked cruelly by the shackles.

A choked cry rips from my lips as fresh blood gushes from my mouth, staining my chin, my neck. Every wound—every bruise, every cut—screams in protest.

“Stupid girl.”

A familiar masculine voice rumbles beside Kaylee, sending a cold spike of dread through me.

“How dare you try to touch my woman?”

No.

No. No. No.

My heart slams against my ribs as I force my head up, vision swimming.

Philip.

He stands tall and smug, his arms wrapped around her waist. Kaylee melts into him like she belongs there.

“Ph-Philip…” My voice is barely a whisper, raw and trembling.

The man I love.

The man I sacrificed everything for.

The man I married Sebastian for.

My body sways, dizziness pulling at me. The chains rattle as I struggle to process what I’m seeing—what I’m hearing.

“What are y-you d-doin—”

“You wanted to know who hired the assassin, right?” Kaylee chirps, giddy, while Philip smirks down at me like I’m nothing.

Betrayal burns through me, sharp and unbearable. My throat tightens as the awful truth crashes down on me like a landslide.

“It was you.”

The words fall from my lips, barely audible over the sound of my own heart breaking.

Philip’s smirk deepens. Kaylee giggles.

Hot, helpless tears blur my vision as I watch him, the man I once thought was my world, dip Kaylee’s neck and kiss her.

Like I never meant a thing.

“Yes,” he murmurs, his voice calm, almost bored. “You played your part, but you were never really meant to last. Sebastian just made the mistake of dying in your place.” His eyes darken, and something cruel passes in them. “But don’t worry—you won’t be far behind.”

Something inside me shatters.

My voice shakes, my whole body trembling. “My heart, my l-love. I gave you everything. And this is w-what I get?”

Philip laughs. A low, mocking sound that shreds me apart.

“Oh please.” He rolls his eyes. “Kaylee is the one I love, did you really think I could ever fall for someone as dumb as you?”

A sharp, unbearable ache pierces my chest, spreading through my ribs like poison as I struggle to breathe.

FLICK.

The soft, unmistakable sound of a match being struck snaps my attention back.

A tiny flame flickers in the darkness. My pulse jumps higher.

Kaylee grins, her eyes glinting with unhinged delight.

“I hope hell treats you better than we did, Olivia. But knowing you? You’ll probably screw that up too, my darling bestie.”

The match drops.

My breath catches as the fire snakes toward me, greedy and alive, consuming the gasoline trail in a single instant.

Philip chuckles, lifting Kaylee effortlessly into his arms. With one last devilish smirk, they turn away.

“No! Please, don’t do this!”

My voice cracks, raw and desperate, but they don’t look back.

This is it.

This is how I die.

Flames creep closer, the heat burns my skin, licking at my wounds, making me feel every mistake, every regret, every moment I wasted on the wrong people.

My mind flashes—

To Sebastian.

To the way he looks at me. The love in his voice when he says my name.

To every moment I ignored.

To every time he put me first, even when I spat in his face.

I wasted it.

I wasted him.

And now, I burn.

A sob tears through me, my vision darkening as the smoke chokes the last of my air.

If there is anything—anyone—listening…

Give me another chance.

Let me love him first this time.

Let me make it right.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
ร่างกายที่ยังเล็กของลูกสาวเต็มไปด้วยอุปกรณ์และท่อ ใบหน้าอันซีดเผือดมีความแดงจากการเจ็บป่วยปรากฏให้เห็นฉันขยี้ตาซ้ำ ๆ นึกไม่ถึงว่าจะกลับมาสู่ฉากที่คุ้นเคยนี้ และได้เห็นภาพที่ทำให้ฉันเจ็บปวดใจแทบขาดเมื่อชาติที่แล้วอีกครั้งฉันตัวสั่นเทา เอื้อมไปจับมืออุ่น ๆ ของลูก หัวใจเจ็บแปลบ น้ำตาไหลอาบแก้ม“แม่คิดถึงลูกจัง คิดถึงมาก ๆ แม่ขอโทษลูกจริง ๆ …”เผยลี่ซูสามีของฉันตบไหล่ฉันอยู่ข้าง ๆ“อย่ารบกวนลูกเลย ออกไปเถอะ ถึงเวลาแล้ว”หลังพยาบาลห้ามปราม ฉันขยับขาสองข้างที่อ่อนแรง เดินออกจากห้องไอซียูพร้อมเผยลี่ซูเข้าไปนั่งในห้องทำงานแคบ ๆ ห้องหนึ่งแล้ว เขาก็ยัดปากกาด้ามหนึ่งใส่มือฉัน“คุณก็เห็นแล้วว่าหลังจากสมองตาย ลูกทุกข์ทรมานทุกวินาทีที่ยังมีลมหายใจอยู่”“สัญญาบริจาคอวัยวะนี่ เซ็น ๆ ไปเถอะ ให้ลูกได้หลุดพ้น”ได้ยินน้ำเสียงเขาที่ไม่แยแสขนาดนี้ ความเกลียดชังก็โหมกระหน่ำในพริบตา แผดเผาหยาดน้ำตาของฉันจนแห้งไปฉันใช้ปากกาตบโต๊ะอย่างรุนแรง สะบัดมือของเขาที่วางอยู่บนหัวไหล่ของฉันออก“ฉันไม่เซ็น! ลูกสาวฉันยังไม่ได้สมองตายแน่นอน!”เผยลี่ซูชะงักไปชั่วขณะ“เมื่อกี้คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ? คำวินิจฉัย
Read more
บทที่ 2
คิดถึงตรงนี้แล้ว ฉันอยากตบหน้าเสแสร้งแกล้งทำเป็นไม่รู้ของเผยลี่ซูแรง ๆ สักหนึ่งฉาด“ฉันจะพาลูกย้ายโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ ให้วินิจฉัยใหม่! สัญญาฉบับนี้ฉันไม่เซ็นเด็ดขาด!”เมื่อเห็นสีหน้าโกรธแค้นของฉัน เผยลี่ซูก็ขมวดคิ้ว“เจียงเหยียน คุณอย่าโวยวายไร้เหตุผล เมื่อคืนคุณกลับไปแล้ว ผมก็เฝ้าอยู่ที่นี่ทั้งคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ขั้นตอนการช่วยชีวิตผมก็เห็นหมด”“ผมรู้ว่าคุณเจ็บปวดมาก แต่เรื่องเป็นอย่างนี้แล้ว คุณควบคุมอารมณ์ตัวเองดี ๆ หน่อยได้ไหม?”ฉันหัวเราะเย้ยหยัน“คุณจะให้แม่คนหนึ่ง ที่ไม่รู้ว่าลูกจะอยู่หรือตาย ควบคุมอารมณ์ให้ดีงั้นเหรอ?”“ทำไมฉันกลับไปเมื่อคืน ก็เพราะแม่คุณบอกว่ารู้สึกไม่ดีที่หัวใจ ต้องการให้ฉันไปดูแลไม่ใช่หรือไง?”สีหน้าเผยลี่ซูเผยให้เห็นความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย“คุณอย่ามาโทษแม่ผมบ้าง โทษตัวผมบ้าง เป็นเพราะเสี่ยวหยวนโชคไม่ดีต่างหาก”“เรื่องเซ็นสัญญา เมื่อกี้คุณตกลงแล้วเห็น ๆ กลับไปกลับมาอย่างนี้ ไม่คิดว่าตัวเองอารมณ์อ่อนไหวไปหน่อยเหรอ?”เห็นสีหน้าทองไม่รู้ร้อนของเขาแล้ว ฉันก็ไม่อยากพูดอะไรอีกตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดคือการย้ายโรงพยาบาล รับการวินิจฉัยและรักษาใหม่
Read more
บทที่ 3
ในขณะที่ต่างคนต่างไม่ยอมกัน ก็มีร่างหนึ่งถลาเข้ามาดึงเผยลี่ซูไว้ “ลูกแม่ ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม?”เป็นแม่สามีนั่นเอง เธอมองใบหน้าบวมแดงของเผยลี่ซูด้วยความสงสาร แล้วก็ด่าว่าฉันอย่างโกรธเกรี้ยว“เจียงเหยียน! เธอตบลี่ซูจนเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร? นางมารร้ายชัด ๆ !”“ตอนนี้สถานการณ์ของเสี่ยวหยวนก็หมดหวังแล้ว นี่ก็ไม่ใช่ความผิดลี่ซูด้วย อย่ามาลงที่เขาสิ!”“อีกอย่าง แค่เซ็นสัญญาบริจาคจะเป็นอะไรไป คนตายแล้วก็ฟื้นไม่ได้! อย่างไรก็ต้องเผาอยู่ดี เธอจะทำไม จะเอาลูกไปไว้ที่บ้าน คอยเฝ้าตลอดหรือไง?”แม่สามียิ่งพูดยิ่งอารมณ์ยิ่งรุนแรง สิ่งที่พูดออกมายิ่งไร้เหตุผล ฉันโกรธจนทนไม่ไหว ตาแดงก่ำ ง้างมือ ตบเข้าไปอีกหนึ่งฉาดที่ใบหน้าด้านซ้ายของเผยลี่ซูสองฉาดติดกัน เผยลี่ซูเหมือนจะถูกตบจนมึนงง แม่สามีก็ไม่นึกว่าจะเป็นเช่นนี้ กรีดร้องและไปลูบหน้าลูกชาย สงสารใจจะขาดฉันมองมือของตัวเองที่ตบจนแดงอย่างนิ่ง ๆ “เจ็บไหมล่ะ? เจ็บก็ถูกแล้ว ลูกใคร ใครก็เจ็บ!”“รีบไปให้พ้น! ขืนพูดอีกคำละก็ ฉันจะเอากระติกน้ำร้อนฟาด!”แม่สามีจ้องตาเขม็ง โกรธจนปากสั่น“นางมารร้าย! นางมารร้ายแท้ ๆ!”สถานการณ์ชุลมุนไปหมด เผยลี่ซูอดก
Read more
บทที่ 4
เผยลี่ซูเห็นดีเห็นงามด้วยทันที“ในฐานะคนในครอบครัว ผมยินยอม!”เมื่อเห็นว่าพยาบาลเดินถือเข็มฉีดยาเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ฉันดิ้นรนร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง แต่รอบ ๆ ไม่มีใครสักคนช่วยฉัน“หยุดนะ! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!”ทันใดนั้น เสียงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวก็ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ชะงักในที่สุดเจียงเจ๋อ พี่ชายฉัน ก็พาทีมรักษาพยาบาลมาทันอาศัยจังหวะที่ยามและพยาบาลตะลึงงันอยู่ ฉันผลักพวกเขาออก รีบวิ่งก้าวยาว ๆ ไปอยู่ข้างพี่ชาย“พี่ รีบช่วยเสี่ยวหยวนที!พี่ตบไหล่เบา ๆ เพื่อปลอบโยนฉัน และระเบิดอารมณ์โกรธขึ้งใส่เผยลี่ซู“นายกำลังช่วยคนอื่นทำร้ายลูกเมียนายหรือไง?”“หนังสือรับรองว่าเสี่ยวหยวนสมองตายล่ะ? เอาออกมาซิ!”ทั้งตัวฉันสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ เหงื่อเย็นออกเต็มหลังจนเปียกโชกถ้าพี่มาไม่ถึงก่อนเวลา ฉันก็จะถูกฉีดยาระงับประสาท แล้วก็คงไม่พ้นต้องถูกบังคับให้เซ็นสัญญา ต้องสูญเสียเสี่ยวหยวนไปตลอดกาล!หลิ่วเจินตั้งสติ มองที่พี่ชายฉันอย่างจองหอง“คุณเป็นใคร?”“ที่นี่คือห้องไอซียูในโรงพยาบาลนะ! ยามล่ะ? ญาติสายตรงของผู้ป่วยให้อยู่ต่อได้ คนที่ไม่เกี่ยวข้องอื่น ๆ กำจัดออกไปให้หมด”พี
Read more
บทที่ 5
หลิ่วเจินได้ยินแล้ว ก็กัดริมฝีปาก ก้มหน้า ทำท่าจะร้องไห้“ฉันไม่เข้าใจ เรื่องนี้คนในครอบครัวยินยอมแล้วเห็น ๆ ทีมเรายุ่งมาทั้งวัน สื่อที่เชิญมาก็รออยู่อย่างวิตกกังวล…”“ตอนนี้เพียงเพราะสมาชิกครอบครัวคนหนึ่งรับความจริงไม่ได้ ก็จะต้องบีบบังคับกันถึงขั้นนี้เลยเหรอคะ?”หมอชั้นผู้น้อยและพยาบาลที่อยู่รอบ ๆ ก็ทนไม่ไหว ออกโรงปกป้อง “ใช่ค่ะ คุณหมอหลิ่วเหนื่อยยากขนาดไหน พวกเราก็เห็นกันทั้งนั้น!”“ลำบาก ทุ่มเทแล้วได้อะไร เรื่องโวยหมอไร้สาระเรื่องหนึ่ง ทำให้สิ่งที่คุณหมอทำทั้งหมดเสียเปล่า!”“คุณผู้หญิงคนนี้ตกลงเซ็นสัญญาแล้วแท้ ๆ มีครอบครัวที่ต้องการอวัยวะรออยู่อีกตั้งเท่าไร ตอนพวกเขาได้ยินข่าวดีใจกันขนาดไหน! ตอนนี้กลับมาทำให้มีความหวังแล้วจากไป โหดร้ายเกินไปแล้ว”เผยลี่ซูก็ไปยืนอยู่หลังหลิ่วเจิน สนับสนุนเธออย่างแน่วแน่“ในฐานะคนในครอบครัว ผมไม่มีข้อสงสัยในการวินิจฉัยของคุณหมอหลิ่วเจินแม้แต่นิดเดียว”“เจียงเหยียน คุณโวยวายมานานพอแล้ว! ตอนนี้ยังพาคนมากมายขนาดนี้มากดดันอีก ทำเกินไปแล้วนะ!”ฉันรู้สึกขมขื่นขึ้นมา สายตาที่คนรอบข้างสงสัย เหยียดยาม โกรธเกลียดพุ่งตรงมาที่ฉันหมด กดดันจนฉันหายใจไม่
Read more
บทที่ 6
ฉันตะโกนอย่างมั่นใจเต็มที่“เผยลี่ซู ในเมื่อคุณบีบฉันขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่ยอมปล่อย งั้นฉันจะให้คุณได้สมใจ!”เพิ่งสิ้นเสียงพูด จอใหญ่นอกห้องพักผู้ป่วยที่เดิมทีเงียบอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงออดอ้อนของหลิ่วเจินดังออกมา“จริง ๆ เหรอ? คุณนี่ใจร้ายจังเลย ฉันกลัวหน่อย ๆ แล้วนะเนี่ย”สายตาทุกคนถูกดึงดูดไปทางนั้น สิ่งที่ฉายอยู่บนจอใหญ่ ไม่น่าเชื่อว่าเป็นคลิปกล้องวงจรปิดตอนหนึ่งจากห้องทำงานส่วนตัวของหลิ่วเจินเห็นเพียงหลิ่วเจินกอดคอเผยลี่ซูด้วยจริตมารยาร้อยเล่มเกวียน ขึ้นคร่อมขาเขา หันหน้าเข้าหากัน พูดพลางส่ายเอวเล็กน้อย“พอเถอะ พอเถอะ หยุดขยับได้แล้ว ถ้าของขึ้นขึ้นมาคุณจะรับผิดชอบเหรอ?”เผยลี่ซูมองที่หลิ่วเจิน สีหน้าหื่นกระหาย“ผมไม่ใจร้ายกับเสี่ยวหยวน แล้วจะช่วยอวิ๋นอวิ๋น ลูกสาวผมกับคุณได้ยังไงล่ะ?”“ไอซียูวันหนึ่งตั้งหลายแสน ยังไม่รู้ว่าจะช่วยกลับมาได้หรือเปล่า แทนที่จะเททรัพย์สมบัติที่บ้านหมดหน้าตักไปกับเขาและยัยแกนั่น เก็บไว้ให้อวิ๋นอวิ๋นของพวกเราดีกว่า”“เอาตามนี้แหละน่า ร่างกายอวิ๋นอวิ๋นก็ทนไม่ไหวแล้ว รีรอต่อไปไม่ได้อีก! โอกาสนี้หายากมาก คุณรีบลงมือซะ!”แสงแวบขึ้นมาในดวงตาทั้งสองของหลิ
Read more
บทที่ 7
เด็กผู้หญิงคนนั้นที่ชื่ออวิ๋นอวิ๋นอายุพอ ๆ กับเสี่ยวหยวน กำลังนั่งอยู่ที่เบาะหลังในรถของเผยลี่ซู ในมือถือไอศกรีมที่กำลังจะละลายหลิ่วเจินนั่งข้างคนขับ ทำทีเป็นโกรธแล้วทุบอกเผยลี่ซู ทำให้อวิ๋นอวิ๋นหัวเราะใหญ่ ไอศกรีมในมือที่ละลายจึงหยดเต็มเบาะไปหมดเขาไม่โกรธ ทั้งสามคนยิ่งหัวเราะเฮฮากว่าเดิมเผยลี่ซูเป็นคนรักความสะอาดมาตลอด ไม่อนุญาตให้ฉันกับลูกสาวกินอะไรทั้งสิ้นในรถเขาครั้งหนึ่งเนื่องจากรถติด ลูกหิวมานานเกินไปแล้ว ฉันทนไม่ไหวจึงให้ลูกกินช็อกโกแลตแท่งหนึ่ง เศษช็อกโกแลตชิ้นเล็กจิ๋วที่ละลายร่วงลงไม่กี่ชิ้น เผยลี่ซูโมโหเกรี้ยวกราดทันที ไล่ฉันกับลูกลงจากรถฉันกอดลูกไว้ท่ามกลางหมู่รถที่กำลังเคลื่อนตัว ไม่รู้จะเดินหน้าหรือถอยหลัง เห็นเผยลี่ซูขับรถออกไปอย่างรวดเร็วชนิดไม่เห็นฝุ่น เสี่ยวหยวนร้องไห้โฮ ขอความเมตตา“พ่อคะ! พ่ออย่าทิ้งหนูกับแม่ไป! หนูผิดเองทั้งนั้น! หนูจะเชื่อฟัง ต่อไปหนูจะไม่ทำให้รถพ่อสกปรกอีกแล้วค่ะ!”คิดถึงตรงนี้แล้ว ฉันก็ยิ้มอย่างเจ็บปวดรวดร้าวและหลับตาลง น้ำตาพรั่งพรูออกมาเป็นเพราะฉันคิดไปเองว่ายอมทนลำบากกายเพื่อความรักได้ ถึงได้ทำให้เผยลี่ซูมีโอกาสทำร้าย จะเอาชีวิตล
Read more
บทที่ 8
“วิธีล่อลวงด้วยมารยาหญิง ก็มีจริง ๆ นั่นแหละ แต่ไม่ใช่ฉัน”ขณะที่พูด พวกเราก็ถึงห้อง 701ฉันพยักหน้าให้พนักงาน เธอนำคีย์การ์ดออกมา เสียงติ๊ดดังขึ้น ประตูเปิดออก“อ๊า ใครเนี่ย!”ในห้องเงียบลงในชั่วพริบตา สักพัก เสียงหลิ่วเจินก็ดังออกมาเผยลี่ซูกลับต้องตะลึง“หลิ่วเจิน? คุณอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”เขาก้าวยาว ๆ ก็เข้ามาถึงในห้อง หลิ่วเจินหน้าแดงเรื่อ ใช้ผ้าขนหนูปิดบังเรือนร่างตัวเองไว้ รีบขวางเขาไว้อย่างลุกลี้ลุกลน“คุณทำอะไรเนี่ย ฉันกำลังอาบน้ำอยู่นะ”เผยลี่ซูกวาดสายตามองในห้องแวบหนึ่ง“อยู่ดี ๆ คุณเปิดห้องที่นี่ทำไม?”ฉันพิงวงกบประตูอยู่อย่างสบาย ๆ“เผยลี่ซู สถานการณ์แบบนี้ยังต้องอธิบายอีกเหรอ?”หลิ่วเจินมองฉันอย่างโกรธแค้น ขวางอยู่ที่ทางเข้าห้อง และทำท่าจะปิดประตู“วันนี้มีประชุมสัมมนาที่โรงแรม ฉันประชุมเสร็จก็แวะขึ้นมาหน่อย…พวกคุณรอฉันใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน”ฉันขัดขวางมือไม้ของเธอไว้ด้วยความหูตาไว ควักโทรศัพท์ออกมา“ช่างเถอะ พูดอย่างเดียวไม่มีหลักฐาน ดูเอาเองดีกว่านะ”ในโทรศัพท์เปิดคลิปกล้องวงจรปิดตอนหนึ่งอยู่ ได้มาจากโรงพยาบาลคราวก่อนพอดีแต่ว่าคราวนี้ พื้นหลังเป็น
Read more
บทที่ 9
เมืองนี้ไม่ใหญ่ วันถัดมา ข่าวฉาวที่สะเทือนทั้งเมืองก็แพร่สะพัดไปทั่วแล้วผอ.จางไม่กล้าแจ้งตำรวจ ยิ่งไม่กล้าถามหาความรับผิดชอบ ได้แต่พักรักษาตัวในโรงพยาบาลตัวเองแบบหมดอาลัยตายอยาก โกหกว่าตัวเองหกล้มได้รับบาดเจ็บบรรดาพยาบาลต่างก็เอามือป้องปาก แอบหัวเราะ“หน้าคนหกล้มที่ไหนมีแต่รอยฝ่ามือล่ะ?”หลิ่วเจินไม่มีหน้าไปทำงาน ได้แต่เกาะเผยลี่ซู ที่พึ่งสุดท้ายนี้ไว้ไม่ยอมปล่อย“เรื่องระหว่างฉันกับผอ.จาง เขาเป็นคนบังคับฉันทั้งนั้น เขาเป็นเจ้านายฉัน ฉันไม่มีทางเลือกเลย…”ฉันฟังบทสนทนาของพวกเขาจากนอกห้อง เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ยังไม่พอหรอก เผยลี่ซู ชายโฉดคนนี้ ยังติดค้างเรื่องระทึกใจเรื่องสุดท้ายโชคดีที่ฉันก็เตรียมไว้นานแล้วหนึ่งชั่วโมงถัดมา ฉันรอเผยลี่ซูอยู่ที่ข้างรถเขา ไฟโทสะบนใบหน้าเผยลี่ซูมอดลงไปเยอะแล้ว หลิ่วเจินตามติดเขาอยู่ด้านหลังเมื่อเห็นฉัน หลิ่วเจินทั้งอายทั้งโกรธ“เธอก็บรรลุเป้าหมายแล้ว ยังจะเอายังไงอีก?”ฉันต้องที่เธออย่างเฉยชา“ยังจะเอายังไงอีกงั้นเหรอ? เผยลี่ซู สัญญาหย่าเซ็นหรือยัง?”เผยลี่ซูโยนสัญญาหย่าลงที่เท้าฉัน“เจียงเหยียน ผมกับคุณตัดขาดกันแล้ว จากวันนี้ไป ผ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status