로그인เอมี่นึกถึงวัยเด็กอีกครั้ง ในตอนที่ป่วยลุงวีระเคยป้อนข้าวปลาอาหารให้เธอ มันเป็นความทรงจำที่อบอุ่นและคุ้นเคย วัยเด็กในช่วงเวลานั้นช่างสดใส ซึ่งแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับในตอนนี้ที่เขากำลังป้อนสิ่งนั้นให้แก่เธอ
“เอมี่ อ้าปากกว้าง ๆ และแลบลิ้นออกมา ไม่ต้องกลัวไป อีกสักพักเลยล่ะกว่าที่พนักงานคนอื่น ๆ จะมา...” วีระกล่าวเช่นนั้นขณะจับแท่งเนื้อของตัวเองเอาไว้ในกำมือก่อนที่จะวางมันลงบนปรายลิ้นชุ่มน้ำลายของหญิงสาวที่นั่งชันเข่าอยู่กับพื้น “อย่างนั้นแหละ...หน้าหนูดูดีมากเลยในตอนนี้ เอาเลยเอมี่ อมมันเข้าไปและใช้ลิ้นของหนูเพื่อทำมันให้เต็มที่...คนสวยของลุง หนูทำได้” หนุ่มใหญ่เหม่อมองสัดส่วนเว้าโค้งที่ยั่วยวนนั้นของหญิงสาวมันกระตุ้นเขาได้เต็มอย่างดี ไหนจะกลิ่นหอม ๆ จากตัวเธอที่ฟุ้งซ่านออกมา ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอกำลังทำให้วีระคลั่ง เอมี่ค่อย ๆ ปล่อยให้แท่งเนื้อที่มีกลิ่นอับชื้นแท่งนี้ไหลเข้าไปในช่องปาก โดยสัตย์จริง เธอไม่เคยทำมันมาก่อน หญิงสาวจับมันด้วยสองมือ สัมผัสกับความแข็งและความอุ่นขณะพยายามใช้ลิ้นตอดตวัดส่วนหัวไปด้วยระหว่างที่มือไม้นี้เองก็กำลังเคลื่อนไหวเพื่อชักขึ้นชักลง มอบความพึงพอใจให้แก่อีกฝ่าย “อย่างนั้นแหละอย่างนั้น ทำได้ดี ทำได้ดี โอ้ว...ปากหนูเนี่ยทำให้ลุงเสียวมากเลยจริง ๆ ” วีระมองดูการกระทำที่สุดแสนจะเย้ายวนนั้นด้วยความรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นทุกที หนุ่มใหญ่คนนี้ยังกุมศีระเธอไปด้วยระหว่างที่เธอใช้ปากปรนนิบัติให้ เพื่อควบคุบจังหวะการเคลื่อนไหวที่เนิบช้านี้ให้เป็นไปตามความต้องการของเขาเอง ‘ถ้าทำอย่างนี้ต่อไปกรามเราจะค้างไหมนะ...รู้สึกว่าโคยของคุณลุงจะใหญ่กว่าในหนังโป๊ที่เราดูเสียอีก...’ ขณะที่เอมี่ครุ่นคิดในใจ ตอนนั้นเองวีระก็ทำให้จังหวะการเคลื่อนไหวนั้นเร่าร้อนยิ่งขึ้น เขาขยับสะโพกไปด้วยขณะที่กดหัวเอมี่เพื่อดันเธอเข้ามาหาตัว พยายามที่จะให้แท่งเนื้อของตัวเองเข้าไปลึกขึ้นและลึกขึ้น “กลืนเข้าไปให้หมด...ลุงเชื่อว่าหนูทำได้...” วีระบังคับให้เอมี่กระทำในสิ่งที่ยากลำบาก คำสั่งนั้นทำให้เธอตื่นตระหนก ‘เราจะทำได้ไง? ในเมื่อมันใหญ่ถึงขนาดนี้...’ แม้จะเชื่อสุดหัวใจว่าสิ่งที่ใหญ่และยาวนี้ไม่สามารถเข้าไปในลำคอเล็ก ๆ ของตัวเองได้ แต่วีระสามารถทำให้มันเป็นไปได้ หนุ่มใหญ่จับศีรษะของหญิงสาวด้วยสองมือ ขณะที่หญิงสาวเกาะกุมสะเอวหนา ๆ ของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างแน่นขนัด ทันใดนั้นเอง แท่งเนื้อที่คิดว่าไม่สามารถเข้าไปได้ลึกกว่านี้แล้วก็พุ่งพรวดเข้าไปในลำคอของเธแ กระทั่งเธอได้จูบกับท้องน้อยของเขาโดยที่แท่งเนื้อนั้นหายลับเข้าไปในช่องปาก “อื๊ออออ~” ในจังหวะเดียวกันกับที่เอมี่ส่งเสียงครวญครางออกมาจากในลำคอ ตอนนั้นเองใครบางคนที่เป็นบุคคลที่สามในเวลานี้ก็เข้ามา เธอดูเหมือนว่าจะเข้ามาขัดจังหวะทุกสิ่งทุกอย่าง ท่ามกลางความจุก ความเสียวซ่าน ความลุ้นระทึก และความตื่นเต้นที่พวยพุ่งขึ้นมาเมื่อวีระใช้แท่งเนื้อของเขาล้วงคอเธอ อย่างไม่ปราณี เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งก็พลันทำให้แผ่นหลังของเอมี่ชาวาบ อกสั่นขวัญแขวนด้วยความอับอายและหวั่นกลัวว่าจะถูกจับได้ แต่ก็ยังโชคดีอยู่ที่เธอมองไม่เห็นเอมี่เนื่องจากเอมี่หลบอยู่หลังเคาท์เตอร์ ทว่าความเสี่ยงก็ยังคงมีมากอยู่ “หัวหน้าหวัดดีค่ะ... วันนี้ก็ยังสดใสเหมือนเดิมเลยนะคะ อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะหลานสาวที่น่ารักของหัวหน้าน่ะ ตั้งแต่ที่เธอมาเนี่ยหัวหน้าก็ยิ้มมากขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลย” “หึหึ...ก็นิดหน่อย สำหรับคนโสดแถมยังอายุเยอะมากแล้วอย่างผม การที่มีหลานสักคนมาช่วยดูแลมันก็ต้องดีอยู่แล้ว” ในขณะที่เอมี่รู้สึกท้วมท้นด้วยความรู้สึกท้าทายและร้อนรุ่ม จากการต้องแอบทำการเขมือบและขย้อนแท่งเนื้อแท่งนี้โดยไม่ให้มีเสียงเล็ดรอด วีระกำลังพูดคุยกับพนักงานสาวตรงหน้าโดยมีการแสดงออกที่ไม่รู้สึกรู้สาแม้ท่อนล่างจะเปลือยเปล่าอยู่ก็ตามที มิหนำซ้ำยังมีหลานสาวของตัวเองคอยใช้ปากให้อย่างร้อนแรงแบบลับ ๆ อีกต่างหาก ความใจเย็นของเขาช่างน่าทึ่งจริง ๆ อีกทั้งในตอนนี้วีระก็กำลังใกล้จะถึงจุดสุดยอดแล้วด้วย To be continued...Last Chapterไม่กี่วันหลังค่ำคืนแห่งความลุ่มหลงวันนี้จะเป็นวันที่ทุกอย่างเดือดระอุเอมี่และวีระเดินทางกลับไปจัดการสิ่งที่เธอรอคอยมานาน การยกเลิกการหมั้นหมายที่เต็มไปด้วยการหลอกลวง บ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นที่พักพิงกลับกลายเป็นเวทีแห่งการล้างแค้น และเอมี่ในวันนี้ไม่ได้มาด้วยหัวใจที่อ่อนแอเหมือนในอดีต แต่กลับมาพร้อมความมุ่งมั่นและความกราดเกรี้ยวที่ซ่อนอยู่ในดวงตาเมื่อรถจอดลงที่หน้าคฤหาสน์ แม่บ้านคนสนิทที่เคยดูแลเอมี่มาตั้งแต่เด็กรีบออกมาต้อนรับ แต่วันนี้ใบหน้าของเธอมีเพียงความวิตกกังวล เธอยกมือขึ้นห้ามอย่างเร่งรีบ “คุณหนูคะ ได้โปรด...อย่าเข้าไปเลยนะคะ” น้ำเสียงของเธอสั่นเทา ราวกับรู้ว่าข้างในมีพายุใหญ่กำลังรออยู่แต่คำพูดของแม่บ้านไม่อาจหยุดความมุ่งมั่นของเอมี่ได้ “หนูจะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองค่ะแม่ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ” เธอกล่าวเสียงหนักแน่น ก้าวเท้าเข้าสู่ตัวบ้านที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่หลบภัยของหัวใจ แต่บัดนี้กลับเป็นเหมือนกับเขาวงกตแห่งการทรยศเธอก้าวขึ้นบันไดด้วยจังหวะที่หนักแน่น เสียงหัวเราะแผ่วเบาและเสียงพูดคุยสนิทสนมจากห้องนอนของจอมทำให้หัวใจของเอมี่เหมือนถูกบีบแน่น ความสงสัยกลายเ
ในขณะที่เชือกที่มัดรอบตัวเอมี่แน่นหนาแต่ยังคงเว้นระยะให้เธอรู้สึกสบาย ความเย้ายวนในบรรยากาศกลับเพิ่มทวีขึ้นทุกขณะ วีระเดินวนรอบเธอ ราวกับนักประติมากรที่กำลังชื่นชมผลงานศิลปะของตนเอง สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของเธอที่ลอยอยู่เหนือพื้น ใบหน้าของเอมี่ฉาบไปด้วยความรู้สึกระคนระหว่างความประหม่าและความตื่นเต้น ร่างกายของเธอขยับเพียงเล็กน้อยตามแรงลมหายใจ ขณะที่เชือกสีแดงยิ่งขับให้ผิวเนียนของเธอดูโดดเด่นในแสงเทียนริบหรี่“เอมี่...หนูรู้สึกยังไงบ้าง?” วีระถาม น้ำเสียงของเขานุ่มลึก แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ มือข้างหนึ่งยกขึ้นสูบบุหรี่ ชั่วขณะควันสีขาวลอยขึ้นไปในอากาศ เขาหรี่ตามองไปที่เอมี่ เหมือนกำลังรอคำตอบจากเธออย่างใจเย็น แต่ลึก ๆ แล้วในสายตาของเขาแฝงไปด้วยความสนใจที่ลึกซึ้งมากกว่าแค่คำถามพื้น ๆ“มัน...ทั้งแปลกใหม่และ...เร้าใจค่ะ” เอมี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่แฝงความยินดีที่เธอไม่อาจซ่อนไว้ ท่ามกลางความอึกอัดแต่ซาบซ่านจากเหล่าเชือกที่รัดร่างเธอตามส่วนต่าง ๆ วีระหยิบเทียนไขสีแดงที่วางอยู่บนโต๊ะใกล้ ๆ อย่างมั่นใจในท่าที เขาเหลือบมองเอมี่ที่ถูกมัดไว้ด้วยเชือกสีสด ตรึงอยู่ในท่วงท่าที่เผยให้
แม้จะเสียวซ่านอย่างมากมายและจุกเสียดจนร่ำไห้ แต่เอมี่ก็ยังยกยิ้มออกมาอย่างแย้มบานพลางมองดูคุณลุงสุดที่รักของเธอ ที่กำลังประกบและกระแทกกระทั้นเธอจากด้านหลัง ด้วยการขยับสะโพกที่สั่นคลอนความใคร่หาของกันและกัน เสียงตับ ๆ กลับมาสั่นสะท้านจิตใจและร่างกายอีกครั้ง พร้อมเพรียงกันกับแรงส่งของแท่งเนื้อที่กำลังครืดคราดอยู่ภายในลำไส้“แต่ว่านะ...เอมี่ ลุงก็ใส่ได้ไม่สุดขนาดนี้หรอกนะ ถ้าขาดเด็กร่าน ๆ อย่างหนู...” วีระกล่าวชื่นชมปนท้าทาย ขณะบีบจับรอบเอวของเธอที่เขากอบกุบได้แทบรอบอย่างแน่นขนัด สำหรับการกดดันเธอด้วยจังหวะที่อึกระทึกครึกโครม บังคับควบคุมร่างบาง ๆ นี้ของเธอให้เข้ามาหาและออกไปอย่างอุกอาจเอมี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงขำขันที่ปะปนมากับเสียงคราง “หึหึ...หนูจะเป็นเด็กร่านของลุงเสมอเลยค่ะหากลุงให้หนูได้แบบนี้ตลอด...ทุกวี่...ทุกวัน...อร๊าง!!” ทั้งคู่ทำกันไปอย่างดิบเถื่อนจนกระทั่งเก้าอี้ที่ใช้อยู่โยกเยกไปตามการเคลื่อนไหวที่เร่งเร้าขึ้นในทุกวินาที“ทุกวันนี้ที่หนูอยู่กับลุง...หนูก็เป็นเด็กร่านของลุงอยู่ตลอดแล้วนี่...เอมี่” วีระเอ่ยอย่างชื่นชมพลางรับรู้ถึงความซาบซ่านจากรูก้นของหญิงสาวที่เริ่มลื่นไหลมา
“อา...อือ...อ๊ะ...อ๊า! ดีจัง...หนูชักจะชอบท่านี้แล้วสิ...ลุงจะเสร็จยังคะ? หนูว่าหนูใกล้จะเสร็จแล้วล่ะค่ะ...” เอมี่กล่าวพลางหอบหายใจหนัก ขณะรับรู้ถึงความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านมากขึ้นเรื่อย ๆ บริเวณแข้งขาของเธอเริ่มสั่นเทาอย่างหนักจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว แต่ยังดีที่มีวีระคอยช่วยประคับประคองเอาไว้ให้ ไม่งั้นเธออาจจะอ่อนระทวยจนล้มลงได้ในที่สุดจากความรู้สึกที่ยากจะแบกรับนี้“ตอดแน่นขนาดนี้ไม่ให้เสร็จเร็วก็แปลกแล้ว...ลุงจะแตกใส่รูก้นหนูก่อนนะ แล้วเดี๋ยวจะอัดฉีดใส่รูหมีหนูให้ทีหลัง...” เขาว่างั้นก่อนที่จะเร่งจังหวะด้วยการดันเธอเข้ามาหาตัวเองอย่างรุนแรง พร้อม ๆ กับที่กระหน่ำใส่เธออย่างไม่บันยะบันยัง“ตามสบายเลยค่ะ... ไม่ว่ายังไงหนูก็รักลุง...อร๊าง! อร๊าง! อร๊าง~!!” เอมี่เอ่ยด้วยด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าก่อนที่จะครวญครางออกมาดังกึกก้องไปทั่วทั้งคฤหาสถ์ ยังดีที่ที่นี่ไม่มีคนอยู่ ไม่งั้นคงได้สะดุ้งโหยงกันเป็นแน่ เมื่อได้ยินเสียงที่น่าหวาดเสียงดังลั่นมาจากระเบียงบนชั้นสองของพื้นที่รกร้างแห่งนี้ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!เสียงเนื้อกระทบกันที่เร็วพลัน กึกก้องไปทั่วบริเวณ และเสียงสอดใส่ที่ยั่วยวนอย่างน่าเหล
ภายใต้แสงสลัวของหลอดไฟเหนือหัวตรงระเบียงโรงแรม และบรรยากาศที่อวลไปด้วยกลิ่นอายของความหวานล้ำ สัมผัสเย็นวาบของหยดเบียร์ที่ราดรดลงบนผิวเนียนของเอมี่ทำให้เธอสะท้าน ร่างกายตอบสนองทันทีด้วยความรู้สึกวูบวาบราวกับกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านผิวกาย ละอองเบียร์ไหลรินช้า ๆ ไปตามแผ่นหลังดุจสายน้ำที่ปลอบโยนและกระตุ้นอารมณ์ไปพร้อม ๆ กันเสียงลมหายใจหนัก ๆ ของอีกฝ่ายใกล้เข้ามา เอมี่สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวอย่างใจจดใจจ่อ หนุ่มใหญ่ที่อยู่ใกล้ ๆ หยิบบางสิ่งจากกางเกงที่ถอดวางอยู่ข้างตัว การกระทำนั้นแฝงความลึกลับและกระตุ้นความคาดหวังของเธอ ดวงตาเขาจับจ้องไปที่เธอด้วยแววตาที่ผสมผสานระหว่างความหวงแหน ความตื่นเต้น และความพึงพอใจ สร้างบรรยากาศที่ยากจะลืมเลือนวีระมองเอมี่ด้วยสายตาที่แฝงไว้ด้วยความเข้มแข็งและมั่นคง เสียงแหบต่ำของเขากระซิบใกล้หูเธอ ราวกับทดสอบขีดจำกัดที่ซ่อนอยู่ภายใน “อยากรู้สึกเร้าใจยิ่งกว่านี้ไหม?”เอมี่นิ่งเงียบเพียงครู่ แต่ก็พยักหน้าอย่างชัดเจน พร้อมเอ่ยรับคำด้วยน้ำเสียงที่ผสมไปด้วยความตื่นเต้น “อยากค่ะ...” น้ำเสียงนั้นแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปิดบังเธอค่อย ๆ โก้งโค้ง หันหลังให้เขา
“อื๊อ~!!” เอมี่ครวญครางในลำคอก่อนที่จะถอนริมฝีปากและลิ้นออกมาจากเขาและเอ่ยอย่างประหลาดใจ คิ้วของหญิงสาวขมวดเข้าหากัน แต่มุมปากของเธอยังคงยกขึ้น เกิดเป็นท่าทีที่มีเสน่ห์อย่างน่าเหลือเชื่อ “ลุงจะทำอะไรกับรูก้นของหนูอีกน่ะ?” น้ำเสียงของเธอมีแววสนุกสนานแฝงมาด้วยเมื่อเธอถามโดยที่เกี่ยวกระหวัดปรายนิ้วภายในร่างกายของเอมี่ผ่านลำไส้ของเธอไปด้วย วีระก็เอ่ยขึ้นมาพร้อม ๆ กับที่ยังคงปล่อยให้เธอขย่มเขาอย่างต่อเนื่อง “ก็แค่จะทำให้มันน่าตื่นเต้นยิ่งขึ้น...”“ดูเหมือนว่าลุงจะชอบมากเลยนะคะ...ที่ได้ทำอะไรมิดีมิร้ายแบบนี้กับรูก้นของหนู...ติดใจอะไรรึเปล่าคะเนี่ย?” เอมี่เอ่ยกึ่งแซวกึ่งท้าทายปนขบขันขณะที่ไล้มือลูบไปบนไหล่ที่กว้างและหนาของวีระ“แค่รู้สึกว่ามันเรียกร้องลุง...ก็เลยหลวมตัวไปหน่อย...” วีระหัวเราะเบา ๆ ในลำคอขณะกล่าวพร้อมแหย่นิ้วลึกเข้าไปในตัวเธอเรื่อย ๆ จนสุดนิ้วก่อนที่จะทำการจี้จุดเสียวของเธอภายในนั้นแบบไม่ยั้งมือ“หลวมตัว...ลึกเลย...นะคะ...อร๊าง!” หญิงสาวอ้าปากหวอขณะโดนหนุ่มใหญ่กระทุ้งนิ้วเข้าออกอย่างระรัวเร็วภายในรูที่ตอดรัดอย่างเนืองแน่นของเธอ“แสดงว่าชอบ...“ วีระแสยะยิ้มเล็กน้อยพลางมองชมใบ







