Chapter 18 : ลูกสาวเพื่อนเล่น BDSM (1) NC

แม้จะเสียวซ่านอย่างมากมายและจุกเสียดจนร่ำไห้ แต่เอมี่ก็ยังยกยิ้มออกมาอย่างแย้มบานพลางมองดูคุณลุงสุดที่รักของเธอ ที่กำลังประกบและกระแทกกระทั้นเธอจากด้านหลัง ด้วยการขยับสะโพกที่สั่นคลอนความใคร่หาของกันและกัน เสียงตับ ๆ กลับมาสั่นสะท้านจิตใจและร่างกายอีกครั้ง พร้อมเพรียงกันกับแรงส่งของแท่งเนื้อที่กำลังครืดคราดอยู่ภายในลำไส้

“แต่ว่านะ...เอมี่ ลุงก็ใส่ได้ไม่สุดขนาดนี้หรอกนะ ถ้าขาดเด็กร่าน ๆ อย่างหนู...” วีระกล่าวชื่นชมปนท้าทาย ขณะบีบจับรอบเอวของเธอที่เขากอบกุบได้แทบรอบอย่างแน่นขนัด สำหรับการกดดันเธอด้วยจังหวะที่อึกระทึกครึกโครม บังคับควบคุมร่างบาง ๆ นี้ของเธอให้เข้ามาหาและออกไปอย่างอุกอาจ

เอมี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงขำขันที่ปะปนมากับเสียงคราง “หึหึ...หนูจะเป็นเด็กร่านของลุงเสมอเลยค่ะหากลุงให้หนูได้แบบนี้ตลอด...ทุกวี่...ทุกวัน...อร๊าง!!” 

ทั้งคู่ทำกันไปอย่างดิบเถื่อนจนกระทั่งเก้าอี้ที่ใช้อยู่โยกเยกไปตามการเคลื่อนไหวที่เร่งเร้าขึ้นในทุกวินาที

“ทุกวันนี้ที่หนูอยู่กับลุง...หนูก็เป็นเด็กร่านของลุงอยู่ตลอดแล้วนี่...เอมี่” วีระเอ่ยอย่างชื่นชมพลางรับรู้ถึงความซาบซ่านจากรูก้นของหญิงสาวที่เริ่มลื่นไหลมากยิ่งขึ้น ทำให้การร่วมรักนี้เป็นไปอย่างเพลิดเพลิน

อย่างไรก็ตาม แม้จะเริ่มเหน็ดเหนื่อยกันแล้ว ทว่าทั้งคู่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะลดละความเร่าร้อนและร้อนแรงลงเลยแม้แต่น้อย

เสียงครวญครางและเสียงเนื้อหนังกระทบกระทั่งกันยังคงดุเดือดอย่างต่อเนื่อง ด้วยอารมณ์ใคร่ที่กระตุ้นความเสียวซ่านให้พุ่งพล่าน

“โอ้ววว~! อึ๊ก!!”

 

ณ ชั้นแรก ของคฤหาสน์

เวลา 18:20 น.

ที่นี่บรรยากาศดูหม่นหมองและเก่าแก่ นทีค่อย ๆ ก้าวเข้าไปสำรวจด้วยความรู้สึกผสมปนเประหว่างความตื่นเต้นและความขนลุกเล็กน้อย ความเงียบของสถานที่ที่ร้างไร้ผู้คนมานานทำให้เสียงฝีเท้าของเขาดังก้องไปทั่วทุกซอกมุม กลิ่นอายของไม้ผุและฝุ่นละอองทำให้ทุกอย่างดูเก่าแก่ลี้ลับ ราวกับคฤหาสน์นี้เก็บซ่อนเรื่องราวบางอย่างไว้อย่างเงียบงัน

“ที่นี่ดูเก่าใช้ได้เลย...”

เขาเดินสูบบุหรี่ไปด้วย ขณะที่แสงจากบุหรี่ส่องราง ๆ ในความมืดสลัวของพื้นที่ ทันใดนั้นเอง เสียงหวานแผ่วเบาดังขึ้นจากชั้นบน ดวงตาของนทีเบิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาหยุดชะงัก หูเงี่ยฟังเสียงที่ค่อย ๆ ดังขึ้นจากด้านบน

“อ๊า...ลุงคะ! บีบคอหนูแรงกว่านี้อีกสิคะ หนูชอบเวลา...ที่ลุงทำให้หนูรู้สึกหายใจไม่ออก...”

เสียงนั้นเต็มไปด้วยความสุขสมที่แฝงความยั่วเย้า คาดว่าเป็นของเอมี่

เสียงทุ้มต่ำอีกเสียงดังขึ้นตามมา มันหนักแน่นและลุ่มลึกจนแทบสะกดใจให้ต้องหยุดฟัง

“อย่างนี้ใช่ไหม?”

“ค่ะ...”

“ลุงเองก็ชอบเวลาที่หนูดิ้นพล่านคามือลุง...”

น้ำเสียงนั้นดูพอใจอย่างยิ่งราวกับเจ้าของเสียงกำลังดำดิ่งอยู่ในห้วงของอารมณ์อันแรงกล้า นทีค่อย ๆ เงยหน้ามองขึ้นไปยังด้านบน เสียงการเคลื่อนไหวแผ่วเบาผสานเข้ากับเสียงหายใจหนักหน่วงของทั้งสองดังก้องลงมาสู่ชั้นล่าง ราวกับว่าทุกสิ่งในคฤหาสน์นี้กำลังเต้นไปตามจังหวะนั้น

“พวกเขาคงจะจัดกันหนักน่าดูเลย...เราเองก็อยากจะทำบ้างจัง ช่วงนี้นอกจากชักว่าวแล้วก็ไม่ได้เย็บใครเลย ได้ข่าวว่ามณียังรับงานอยู่นี่...ถึงจะกลายมาเป็นพนักงานของคุณวีระไปแล้วก็เถอะ...”

นทีพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง พ่นควันบุหรี่ไหลล่องลอยในอากาศพลางอมยิ้มเล็ก ๆ ด้วยความรู้สึกประหลาด ๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากตัวคฤหาสน์ ทิ้งให้เสียงเหล่านั้นค่อย ๆ จางหายไปข้างหลัง

“อา...สุดยอด...เซ็กส์เนี่ยดีจริง ๆ เลยนะคะ...?” เสียงของเอมี่ยังคงสั่นคลอนทั้งคฤหาสน์ร้างหลังนั้น เธอเสร็จสมอีกครั้งและพาวีระถึงจุดสุดยอดตามไปด้วย 

“ใช่...ดีจริง ๆ ” วีระกล่าวพลางถอนแท่งเนื้อของตัวเองออกมา พร้อมมองชมสองรูร่องสีชมพูหวานที่กลวงลึกเพราะเขา อีกทั้งยังมีน้ำสีขาวขุ่นไหลนองออกมา...

 

หลังจากค่ำคืนแห่งความเร่าร้อน

เอมี่ไม่ได้รู้สึกถึงความสุขสมไปตลอด...

แม้ช่วงเวลาที่อยู่กับวีระจะเติมเต็มความปรารถนาลึก ๆ ในใจของเธอ แต่เมื่อหวนกลับสู่ความเป็นจริง เธอกลับต้องเผชิญกับความเครียดและแรงกดดันที่ประดังเข้ามาจากครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นคำพูดเสียดสี การบังคับ หรือความหวังที่พ่อและครอบครัวพยายามยัดเยียดให้เธอเดินตาม ทุกสิ่งเหมือนเงาดำที่คอยตามหลอกหลอนเธอ แม้แต่คู่หมั้นที่เธอไม่เคยเลือกเองก็ยังคงราวีเธอไม่หยุด โทรศัพท์ที่ดังขึ้นแทบทุกชั่วโมง เสียงเรียกเข้าที่เธออยากจะปิดกั้นไว้ตลอดชีวิต บางครั้งเขายังกล้าบุกมาหาเธอถึงบริษัท ทำให้ทุกย่างก้าวของเธอในที่ทำงานเต็มไปด้วยความอึดอัด

ด้วยเหตุนี้เอง เอมี่จึงเริ่มหลีกหนีจากชีวิตที่เธอเกลียด การหนีออกจากบ้านกลายเป็นสิ่งที่เธอเลือกทำแทบทุกวัน บ้านที่เคยเป็นสถานที่พักพิงกลับกลายเป็นกับดักแห่งความทุกข์ เธอไม่อยากแม้แต่จะเฉียดเข้าไปพบเจอคนที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นนักโทษในชีวิตตัวเอง เธอมักจะย้ายที่ทำงานระหว่างบ้านของวีระหรือคาเฟ่เงียบ ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยเธอจากสายตาและเสียงตำหนิติเตียน แต่ต่อให้เธอหนีไปไกลแค่ไหน ความเครียดก็ยังติดตามเธอเหมือนเงา

เพื่อระงับความรู้สึกเหล่านั้น เอมี่เริ่มพึ่งพาสิ่งที่ช่วยให้เธอรู้สึกสงบอย่างรวดเร็ว บุหรี่กลายเป็นเพื่อนคู่ใจของเธอ เธอเริ่มจากสูบเพียงไม่กี่มวนเมื่อความกดดันรุมเร้า แต่ไม่นานนัก จำนวนก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นจนกลายเป็นหนึ่งซองต่อวัน ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน คาเฟ่ ห้องทำงาน หรือแม้แต่ระเบียงบ้านของวีระ ควันบุหรี่ก็ลอยคลุ้งตามเธอไปทุกที่ การสูบบุหรี่ไม่ใช่แค่ความเคยชิน แต่กลายเป็นพิธีกรรมที่เธอใช้หลอกตัวเองว่ามันช่วยให้เธอผ่อนคลาย แม้ความจริงมันเพียงเติมเต็มความรู้สึกว่างเปล่าชั่วคราวเท่านั้น

วีระเริ่มสังเกตพฤติกรรมของเธอ เขาไม่พูดอะไรมากนัก แต่สายตาของเขาที่มองเธอในช่วงเวลาที่เธอจุดบุหรี่เป็นคำเตือนเงียบ ๆ ที่แฝงความห่วงใย เขารู้ดีว่าความเครียดที่เธอกำลังเผชิญมันหนักหนาแค่ไหน แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็อดกังวลไม่ได้ว่าสิ่งที่เธอเลือกพึ่งพาจะพาเธอไปในเส้นทางที่อันตรายกว่าเดิม

พร้อมกับการติดบุหรี่ ความต้องการทางร่างกายของเอมี่ก็เพิ่มขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ เซ็กส์กลายเป็นเครื่องมืออีกอย่างหนึ่งที่เธอใช้เพื่อหลีกหนีความกดดัน มันไม่ใช่เพียงแค่การระบายความเครียด แต่มันกลายเป็นความเสพติดที่เธอไม่อาจต้านทานได้ ทุกครั้งที่เธอรู้สึกถึงแรงกดดันที่มากเกินไป เธอจะมองหาวีระ ร่างกายของเธอร้องหาสัมผัสที่ทำให้เธอลืมทุกสิ่ง เซ็กส์สำหรับเธอไม่ใช่แค่ความพึงพอใจทางร่างกาย แต่มันเป็นพื้นที่ปลอดภัยที่เธอสามารถปลดปล่อยทุกความรู้สึกที่ค้างคาอยู่ในใจ

แต่ทุกครั้งหลังจากที่ทุกอย่างจบลง เอมี่จะกลับมานั่งจ้องมองควันบุหรี่ที่ลอยไปในอากาศ พลางถามตัวเองว่าเธอกำลังใช้ชีวิตแบบนี้เพื่ออะไรกันแน่ ความเหนื่อยล้าและความสับสนถาโถมเข้ามาอีกครั้ง ราวกับคลื่นที่ซัดกระแทกชายฝั่งอย่างไม่สิ้นสุด แม้จะมีวีระอยู่เคียงข้าง เธอก็ยังไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการที่ครอบครัวและสังคมสร้างไว้ได้

ความเครียด ความกลัว และความต้องการที่จะหลุดพ้น ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้ รวมถึงตัวเธอเองด้วย...

 

หลายวันต่อมา

หลังเลิกงาน ในห้องลับที่ซ่อนอยู่ลึกในมุมหนึ่งของบ้านวีระ

เวลา 19:00 น.

วีระต้องการที่จะช่วยเหลือเอมี่ด้วยวิธีการของเขา ก่อนจะพาเอมี่ออกมาจากบ้านหลังนั้นอย่างแท้จริงเมื่อทุกอย่างพร้อม จัดเตรียมทุกสิ่งอย่างพิถีพิถัน ราวกับศิลปินที่กำลังเตรียมผืนผ้าใบสำหรับสร้างงานชิ้นเอก ห้องนี้เต็มไปด้วยอุปกรณ์ประณีตที่ส่องประกายราวกับประกายแสงในความมืด ทุกชิ้นถูกเลือกสรรมาอย่างพิถีพิถันเพื่อเติมเต็มบรรยากาศของความลึกลับและเร้าใจ ราวกับเป็นฉากหนึ่งในภาพยนตร์ที่ตราตรึงหัวใจผู้ชม

ที่นี่มีดิวโด้หลากหลายประเภท มีปลั๊กเสียบก้นหลากหลายรูปแบบ ไวเบรเตอร์หลากหลายชนิด มีเทียนหอมสีเลือด มีโซฟาทรงโค้งสำหรับกิจกรรมสุดเร่าร้อน มีโซ่ แส้ กุญแจมือ บ่วงคล้องคอ สายรัดขา สายรัดคอ สายรัดแขน ที่ครอบปาก ที่ปิดปาก ที่ปิดตา อุปกรณ์พันธนาการ อุปกรณ์ทรมานแบบคุกเข่า อุปกรณ์ทรมานแบบหงาย ม้านั่งเซ็กส์ เจลหล่อลื่นหลายยี่ห้อ และอื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วน

ในสถานที่ชวนน่าตื่นตาตื่นใจแห่งนี้ เอมี่เองถูกจัดให้อยู่ในท่วงท่าที่ไม่เหมือนใคร สายเชือกสีแดงนุ่มลื่นขัดกับผิวเปลือยเปล่าที่เนียนราวกับลายเส้นที่สลักลงบนหินอ่อน มัดเป็นเงื่อนชิบาริที่สวยงามและแน่นหนา ขับให้ร่างของเธอถูกยกขึ้นอย่างพอดี ความสูงนั้นประจวบเหมาะอย่างที่วีระตั้งใจ เสียงหายใจหนัก ๆ ของเธอผสานกับหัวใจที่เต้นรัวในอก เมื่อมองไปรอบห้อง พลางกลืนน้ำลายลงคอ เธอถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยทั้งความตื่นเต้นและความหวาดเสียว

“ลุงคะ...นี่มันไม่ดูน่าหวาดเสียวไปหน่อยเหรอ?” เอมี่เอ่ยเสียงแผ่ว แต่ความหมายชัดเจน ในดวงตาของเธอมีประกายแห่งความท้าทายที่สะท้อนความรู้สึกหลายหลากในใจ

‘นี่มันเกินกว่าที่เราคาดไว้มาก เขาบอกเราว่าจะพาเรามาเปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ แต่ก็ไม่นึกว่าจะเป็นแบบนี้’ เอมี่ครุ่นคิดด้วยสายตาปลื้มปริ่ม ขณะแอบอมยิ้ม

ท่วงท่าที่เธอถูกจัดให้อยู่นั้น เธอทั้งถูกเอามือไขว้หลัง ถูกถ่างขาออกในท่านอนคว่ำกลางอากาศ โดยห้อยหัวโทงเทงอยู่ในระดับเหนือพื้นราวหนึ่งเมตรเศษ

“ไม่หรอกเอมี่...นี่มันน่าตื่นเต้นจะตาย...” วีระยิ้มอย่างมั่นใจ ตอบรับสายตานั้นอย่างสงบนิ่ง ราวกับจะสื่อว่าเขาควบคุมทุกสิ่งอย่างได้อย่างสมบูรณ์ ความนุ่มนวลและมั่นคงในน้ำเสียงของเขาทำให้เอมี่รู้สึกมั่นใจยิ่งขึ้น แม้ความหวาดหวั่นจะยังคงอยู่ แต่มันกลับเติมเต็มด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะหักห้าม

 

To be continued...