Chapter 19 : ลูกสาวเพื่อนเล่น BDSM (2) SM NC

ในขณะที่เชือกที่มัดรอบตัวเอมี่แน่นหนาแต่ยังคงเว้นระยะให้เธอรู้สึกสบาย ความเย้ายวนในบรรยากาศกลับเพิ่มทวีขึ้นทุกขณะ วีระเดินวนรอบเธอ ราวกับนักประติมากรที่กำลังชื่นชมผลงานศิลปะของตนเอง สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของเธอที่ลอยอยู่เหนือพื้น ใบหน้าของเอมี่ฉาบไปด้วยความรู้สึกระคนระหว่างความประหม่าและความตื่นเต้น ร่างกายของเธอขยับเพียงเล็กน้อยตามแรงลมหายใจ ขณะที่เชือกสีแดงยิ่งขับให้ผิวเนียนของเธอดูโดดเด่นในแสงเทียนริบหรี่

“เอมี่...หนูรู้สึกยังไงบ้าง?” วีระถาม น้ำเสียงของเขานุ่มลึก แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ มือข้างหนึ่งยกขึ้นสูบบุหรี่ ชั่วขณะควันสีขาวลอยขึ้นไปในอากาศ เขาหรี่ตามองไปที่เอมี่ เหมือนกำลังรอคำตอบจากเธออย่างใจเย็น แต่ลึก ๆ แล้วในสายตาของเขาแฝงไปด้วยความสนใจที่ลึกซึ้งมากกว่าแค่คำถามพื้น ๆ

“มัน...ทั้งแปลกใหม่และ...เร้าใจค่ะ” เอมี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่แฝงความยินดีที่เธอไม่อาจซ่อนไว้ ท่ามกลางความอึกอัดแต่ซาบซ่านจากเหล่าเชือกที่รัดร่างเธอตามส่วนต่าง ๆ 

 

วีระหยิบเทียนไขสีแดงที่วางอยู่บนโต๊ะใกล้ ๆ อย่างมั่นใจในท่าที เขาเหลือบมองเอมี่ที่ถูกมัดไว้ด้วยเชือกสีสด ตรึงอยู่ในท่วงท่าที่เผยให้เห็นทุกเส้นสายของร่างกาย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตั้งใจผสมความเย้ายวน เขาจุดเทียนในมือ เปลวไฟเต้นระยิบเหมือนกำลังจะเริ่มแสดงบทใหม่ในเกมแห่งความปรารถนา ขณะนั้น มวนบุหรี่ก็ลดลงไปเรื่อย ๆ แทนที่ด้วยกลุ่มควัน

“ไม่ต้องกลัว...ทุกอย่างอยู่ในมือลุงเหมือนอย่างเคย...ลุงจะดูแลหนูอย่างดี และดีกว่าที่พ่อของหนูทำเอาไว้” วีระเอ่ยเสียงแผ่วเบา ทว่าหนักแน่น คำพูดของเขาเป็นทั้งคำสัญญาและคำสั่ง เสียงหายใจของเอมี่สะดุดเล็กน้อยในขณะที่เขาถือเทียนไว้เหนือร่างของเธอ

หยดแรกของขี้ผึ้งร้อนตกกระทบผิวของเธออย่างแผ่วเบา แต่สร้างความรู้สึกที่ราวกับเปลวไฟวิ่งผ่านไปทั่วทั้งร่าง เอมี่สะดุ้งเบา ๆ ปฏิกิริยาของเธอไม่ได้มาจากความเจ็บปวด แต่เป็นการตอบรับของความอุ่นวาบที่ผสมผสานระหว่างความแปลกใหม่และความตื่นเต้น เธอหลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกนั้นเข้าครอบงำโดยไม่มีการต่อต้าน

วีระสูบบุหรี่อีกรอบ ยกเทียนขึ้นอีกครั้ง หยดขี้ผึ้งลงบนผิวเนียนละเอียดของเธอช้า ๆ หยดแล้วหยดเล่า ทุกหยดไหลรวมกันเป็นลวดลายที่เขาสร้างขึ้นอย่างตั้งใจ เสียงลมหายใจของเอมี่เริ่มกระชั้นขึ้น ร่างกายของเธอเริ่มตอบสนองอย่างชัดเจน ความร้อนที่ค่อย ๆ แผ่ซ่านผ่านร่างกายกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความเร่าร้อนที่ยากจะหยุดยั้ง

“มันอาจจะทรมานหน่อย...แต่บั้นปรายของนรกก็คือสวรรค์...เอมี่...ตอนนี้หนูรู้สึกยังไงบ้าง?” วีระกระซิบถาม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ายวนปนความท้าทาย ตอนนี้บุหรี่หมดลงแล้วเหลือเพียงเปรวเทียนที่วูบไหวไปตามลมแผ่ว ๆ

เอมี่ตอบรับด้วยเสียงแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก “ดีค่ะ...มันรู้สึกแสบร้อนมากเลยก็จริง...แต่มันก็ทำให้หนูฟินสุด ๆ เหมือนกัน...เพราะงั้นเอาเลยค่ะ ทำต่อไป...และหากว่ากันตามตรงหนูเคยรักลุงเหมือนพ่ออีกคนหนึ่งของหนู แต่ตอนนี้หนูรักลุงเหมือนอย่างที่ภรรยาคนหนึ่งรักสามี...ฉะนั้น ช่วยทำให้ภรรยาคนนี้ของลุงได้ผ่อนคลายด้วยเถอะนะคะ...” เธอพูดอย่างไม่ปกปิดความพึงพอใจ สายตาและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่แฝงความรุ่มหลงเอาไว้

วีระหยุดชั่วครู่ กล่าวสั้น ๆ “พูดได้ดีนี่...” ก่อนจะใช้ปลายนิ้วสัมผัสไปตามรอยขี้ผึ้งที่เย็นตัวลง สัมผัสนั้นราวกับร่องรอยของเปลวไฟที่ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่ผิวหนังของเธอ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเป็นไปอย่างช้า ๆ แต่หนักแน่น สร้างความรู้สึกที่ปลุกเร้าความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ให้ตื่นขึ้น

หยดต่อไปของขี้ผึ้งตกกระทบส่วนโค้งเว้าของสะโพกเธอ เสียงครางเบา ๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของเอมี่ สายตาของเธอแม้จะปิดสนิท แต่ทุกส่วนในร่างกายกลับเปิดรับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเต็มที่

“เราจะค่อย ๆ ไต่ระดับไปเรื่อย ๆ ด้วยของพวกนี้...” วีระกล่าว พลางเคลื่อนตัวไปด้านหลัง หยดขี้ผึ้งอย่างช้า ๆ บนผิวเนียนละเอียดบริเวณสะโพก เสียงหยดของขี้ผึ้งที่กระทบผิวของเธอเปรียบเสมือนจังหวะของดนตรีที่เรียกให้หัวใจเต้นแรงขึ้น

ทุกหยดเหมือนสัญลักษณ์ของความปรารถนาที่ถูกปลดปล่อยจากกรอบเดิม ๆ เสียงครางที่หลุดออกมาจากเอมี่บ่งบอกได้ดีถึงความพึงพอใจและความอิ่มเอมในความรู้สึกแปลกใหม่ เธอปล่อยตัวไปกับความรู้สึกนั้น ปลดปล่อยทุกความกังวลและความอึดอัดในชีวิตประจำวัน

‘ดูเหมือนว่าความเจ็บปวดจะไม่ได้ทำให้เรามีความสุขแค่อย่างเดียวแล้วสิ มันยังทำให้เรารู้สึกคลายเครียดได้ดียิ่งกว่าบุหรี่เสียอีก...อา...แต่ถึงงั้นเราก็ไม่ได้อยากจะเลิกบุหรี่หรอกนะ...หึหึ...โชคดีจังที่มีคนอย่างลุงอยู่ข้างกาย เขาตอบสนองรสนิยมจิต ๆ ของเราได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ’

สำหรับวีระ ทุกการกระทำคือการสื่อสารถึงความไว้วางใจและความเชื่อมั่นของเขาที่มีต่อเธอ เทียนไขสีแดงไม่ใช่แค่เพียงวัตถุ แต่เป็นสื่อกลางที่ช่วยเชื่อมโยงร่างกายและความรู้สึกของพวกเขาให้แนบแน่นยิ่งขึ้น แม้มันจะดูผิดแผกไปบ้างก็ตามที

 

วีระหยิบไม้พายหนังสีดำที่วางอยู่บนโต๊ะใกล้มือ น้ำหนักที่พอดีในอุ้งมือเขาทำให้เครื่องมือนี้ดูเหมือนเป็นส่วนต่อขยายของความตั้งใจและความเชี่ยวชาญ สายตาของเขาจับจ้องที่ร่างของเอมี่ซึ่งยังคงตรึงอยู่ในท่วงท่าที่เปิดเผย ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและการควบคุมอันสมบูรณ์แบบ 

เขาเลื่อนปลายไม้พายสัมผัสกับผิวเนียนนุ่มของเธอเบา ๆ ก่อนจะตวัดลงอย่างนุ่มนวล

เพี๊ยะ!

เสียงเบา ๆ ที่เกิดจากการปะทะไม่ดังพอจะสร้างความตกใจ แต่เพียงพอที่จะกระตุ้นความรู้สึกให้สะท้านขึ้น เอมี่สะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ได้หลบหนี เธอปล่อยให้ความรู้สึกนั้นแทรกซึมลึกลงไปในจิตใจ 

“ชอบแบบนี้ไหม?” วีระเอ่ยถาม น้ำเสียงเขานุ่มนวล ทว่ามีแววของความท้าทายที่แฝงอยู่ 

เอมี่หายใจลึกก่อนตอบ เสียงของเธอแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น “ค่ะ...” แววตาของเธอเผยถึงความไว้วางใจที่ล้นเอ่อ แม้เธอจะอยู่ในสถานการณ์ที่เปิดเปลือยทั้งร่างกายและหัวใจ เธอก็ไม่ได้ลังเลที่จะให้เขานำทาง  

รอยยิ้มบาง ๆ ของวีระที่เผยออกมาราวกับศิลปินที่กำลังเริ่มต้นผลงานชิ้นเอก เขาตวัดไม้พายอีกครั้ง คราวนี้แรงขึ้นเล็กน้อยด้วยการตวัดไปที่เต้าอกคู่โตของเธอ

เพี๊ยะ!!

เสียงที่เกิดขึ้นชัดเจนกว่าเดิม ราวกับจังหวะของดนตรีที่เติมเต็มความเงียบในห้อง รอยแดงจาง ๆ ปรากฏบนผิวของเธอ ทว่ามันไม่ได้สร้างความเจ็บปวด หากแต่เป็นสัญลักษณ์ของการปลดปล่อยและการเชื่อมโยง 

เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!

ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม้พายฟาดลงบนผิวของเอมี่ในจังหวะที่คำนวณมาอย่างพอดี เสียงที่เกิดขึ้นสอดประสานกับเสียงครางแผ่ว ๆ ของเธอที่ค่อย ๆ ดังขึ้น ความรู้สึกเจ็บปนสุขที่ผสานกันอย่างกลมกลืนทำให้เธอจมอยู่ในห้วงแห่งอารมณ์ที่ยากจะถอนตัว 

ร่างกายของเธอสั่นไหวตามแรงที่มากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ไม่เคยเกินขีดที่เธอจะรับไหว วีระใช้สายตาของเขาจับจ้องไปที่ปฏิกิริยาของเธอทุกอณู ไม่ปล่อยให้หลุดพ้นไปแม้แต่วินาทีเดียว เขาหยุดเป็นระยะ เพื่อใช้ปลายนิ้วสัมผัสเบา ๆ บนผิวที่แดงระเรื่อ สัมผัสนั้นเย็นและอ่อนโยน ราวกับกำลังปลอบโยนเธอหลังจากการกระทำที่หนักแน่น 

เสียงครวญครางของเอมี่ดังก้องขึ้นเมื่อการกระตุ้นแตะจุดสูงสุด วีระเริ่มทำการตีบริเวณท้องน้อยกับต้นขาของเธอซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ ในเวลานี้ เธอหลับตาแน่น ปล่อยให้คลื่นของอารมณ์ซัดเข้ามาโดยไม่ต่อต้าน ความรู้สึกที่เอ่อล้นไม่ใช่แค่ความพึงพอใจทางกาย แต่เป็นการปลดปล่อยความกดดันทั้งหมดที่เธอเก็บกดไว้ 

ท้ายที่สุด ร่างกายของเอมี่สั่นสะท้านในจังหวะสุดท้าย เธอถึงจุดปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์โดยไม่มีการสอดใส่ใด ๆ ร่างกายที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศหงิกงออย่างห้ามไม่ได้ ขณะที่น้ำอุ่น ๆ พุ่งกระฉูดออกมาจากร่องรักของเธอ นั่นยังทำให้เธอโยกแยกไปมาจากแรงขับเคลื่อนของเธอเอง ที่ทำให้เชือกสีแดงที่พันธนาการร่างกายของเธออยู่วูบไหวอย่างหนัก ก่อนที่จะสงบลงอย่างช้า ๆ

เสียงลมหายใจที่หนักหน่วงของเธอประสานกับความเงียบในห้อง กลายเป็นสัญลักษณ์ของความสำเร็จในเกมแห่งความปรารถนาที่วีระควบคุมไว้ได้อย่างหมดจด 

วีระวางไม้พายลง เขาโน้มตัวไปใกล้เอมี่ ใช้ปลายนิ้วไล้เบา ๆ บนผิวที่ยังคงอุ่นและแดงจาง ๆ บริเวณร่องรักของเธอ “หนูทำได้ดีมาก...เอมี่” เขากระซิบ พร้อมกับประทับจูบเบา ๆ บนหน้าผากของเธอ ราวกับเครื่องหมายแห่งความห่วงใยและการยอมรับในทุกส่วนของเธอ

จากนั้นเขาก็เริ่มต้นระรอกถัดไปต่อในทันที วีระหยิบเครื่องสั่นขนาดเล็กที่ตั้งใจเลือกมาสำหรับค่ำคืนนี้ “คืนนี้ ลุงจะให้หนูได้รู้จักทุกมุมของความสุข” วีระพูดขณะเปิดเครื่อง เสียงสั่นเบา ๆ เติมเต็มบรรยากาศในห้อง เขาค่อย ๆ ไล่มันไปตามแนวเชือกที่มัดตัวเธอ สร้างสัมผัสที่กระตุ้นให้ทุกเส้นประสาทของเธอตื่นตัว เอมี่ครางเบา ๆ อย่างไม่อาจกลั้น

“ลุงคะ...?!” เธอเรียกเขา น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อย แต่ไม่ได้มาจากความกลัว มันเป็นเสียงแห่งความยินดีที่ล้นออกมาจากส่วนลึกของหัวใจ

วีระเลื่อนเครื่องสั่นไปยังจุดที่เขารู้ว่าจะทำให้เธอรู้สึกถึงความสุขที่ยากจะบรรยาย ไล่ไปเลื้อย ๆ ตั้งแต่หน้าอกของเธอลงมา ผ่านสะดือและท้องน้อย สุดท้ายก็มาถึงร่องรักสีชมพูหวานนั้น

เสียงครางของเอมี่ดังขึ้นพร้อมกับแรงกระเพื่อมของร่างกายที่ตอบสนองต่อสัมผัสของเขา เชือกที่มัดไว้ยิ่งเพิ่มความตื่นเต้นให้กับเธอ ทำให้เธอรู้สึกถึงความเป็นอิสระในกรอบที่เขากำหนด

ค่ำคืนนี้ดำเนินไปด้วยความเร่าร้อนที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น เสียงหัวใจที่เต้นแรงของทั้งคู่ประสานกันในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความปรารถนา วีระยังคงนำทางเธอด้วยความมั่นใจและความอ่อนโยน ทำให้ทุกช่วงเวลาค่ำคืนนี้เป็นสิ่งที่เธอจะไม่มีวันลืม

ในที่สุดเอมี่ก็ถึงจุดที่เธอแบกรับไม่ไหวอีกครั้ง ร่างกายของเธอสั่งสมความเสียวซ่านและความตึงเครียดอย่างมากล้น และแล้วเธอก็ถึงจุดสุดยอดขณะที่มีเครื่องสั่นจ่ออยู่ ณ เม็ดละมุดเม็ดนั้น

“อร๊าาางงงงงง~!!” เสียงครวญครางนั้นฟังดูคล้ายเสียงกรีดร้อง เอมี่สั่นสะท้านไปทั้งตัว ขณะที่ปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง ราวกับน้ำพุร้อนพวยพุ่งขึ้นมาจากสระ 

ครั้นปล่อยให้เอมี่จมอยู่กับความรู้สึกซาบซ่านจากอารมณ์นานาที่บังเกิดขึ้นไปและบังเกิดขึ้นอยู่ วีระก็ปิดเครื่องสั่น ขณะที่กำลังเลือกอุปกรณ์ชิ้นใหม่ในการถ่ายทอดความสุขให้แก่เอมี่ ครานั้นเอง เธอก็เรียกหาเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนละทวยของเธอ มันแฝงไปด้วยความโหยหาและคิดถึงอย่างชัดเจน

“ลุงคะ...ตอนนี้หนูไม่อยากได้ของพรรค์นั้นอีกแล้ว หนูอยากได้โคยของลุง...” เอมี่กล่าวออกมาอย่างซื่อตรงและไม่ปิดบังความต้องการเลยแม้แต่น้อย แม้จะยังเหนื่อยหน่ายและหอบหายใจหนักอยู่ แต่ความรู้สึกกระหายที่มีต่อเขามันมากมายยิ่งกว่า 

“หึหึ...ได้สิ...ถ้าหนูขอ ลุงก็พร้อมจัดให้” วีระเอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำลึก ทว่าเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่แทบสะกดสายตาของเอมี่ให้หยุดนิ่ง ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มเย้ายวนของเขาส่งผ่านสัญญาณแห่งการครอบครองที่ไม่อาจปฏิเสธได้

เขาค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ด เสียงเนื้อผ้ากระทบกันเบา ๆ คล้ายเสียงดนตรีที่บรรเลงเพื่อเปิดฉาก เขาไม่เร่งรีบ ทว่าการเคลื่อนไหวของเขาเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น เสื้อที่เคยปกปิดเรือนร่างถูกปลดออกอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นแผ่นอกที่แน่นหนั่น ราวกับสร้างขึ้นจากหินอ่อนที่ผ่านการแกะสลักอย่างปราณีต

เมื่อเขายืนล่อนจ้อนต่อหน้าเธอ เงาของร่างกายที่แข็งแรงถูกขับเน้นด้วยแสงอ่อน ๆ ในห้อง กล้ามเนื้อที่เคลื่อนไหวตามจังหวะการหายใจของเขาเหมือนกับสิงโตที่กำลังเตรียมล่า สายตาของเอมี่ไล่สำรวจเรือนร่างของเขาอย่างเลื่อนลอย ใบหน้าของเธอแดงก่ำ แต่ไม่ใช่เพราะความเขินอาย หากแต่เป็นเพราะแรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานได้

วีระก้าวเข้ามาใกล้ เสียงฝีเท้าเบา ๆ บนพื้นห้องกลับดังในจิตใจของเอมี่ราวกับเสียงกลองศึกที่เต้นระรัว เธอสัมผัสได้ถึงออร่าที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ราวกับนักรบผู้เชี่ยวชาญที่กำลังจะเริ่มต้นสงครามแห่งความปรารถนา

“มาเริ่มของจริงกันเลยดีไหม?” เขากระซิบข้างหูเธอ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยพลังบางอย่างที่ทำให้เธอขนลุกไปทั่วร่าง สายตาที่ลุ่มลึกของเขาจับจ้องเธอไม่คลาดเคลื่อน คล้ายกับว่าเธอคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาต้องการในตอนนี้

ร่างกายที่เปลือยเปล่าของเขาเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมา เธอหลับตาลงอย่างช้า ๆ ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา ความตื่นเต้น ความหวาดหวั่น และความปรารถนาสลับกันเต้นรัวในอกของเธออย่างไม่มีที่สิ้นสุด

 

วูบหวามไปทั้งตัวและหัวใจ

ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความเร่าร้อนราวกับเปลวไฟในพายุคลั่ง มันเป็นค่ำคืนที่ทั้งสองปลดปล่อยความปรารถนาที่อัดแน่นมานาน และเปลี่ยนมันเป็นการแสดงออกของความรู้สึกที่ไม่อาจปิดกั้นได้ 

ในความเงียบสงบของห้องนั้น เสียงหัวใจของทั้งคู่ดังสอดประสานกับจังหวะหายใจที่เร่งร้อน เอมี่ถูกพันธนาการด้วยเงื่อนที่ออกแบบมาอย่างประณีต แต่ท่ามกลางความจำกัดนั้น เธอกลับพบอิสรภาพในความรู้สึก เธอปล่อยให้ตัวเองดำดิ่งไปกับความปรารถนา ปลดเปลื้องทุกความเครียดและความกังวลที่เคยกัดกร่อนจิตใจของเธอ 

วีระเองก็ไม่เพียงแต่เป็นคู่ร่วมรัก แต่ยังเป็นผู้ควบคุมจังหวะของทุกสัมผัส เขาใช้ทั้งร่างกายและอุปกรณ์ที่เตรียมมาเป็นพิเศษเพื่อปลดปล่อยความต้องการของทั้งคู่ การใช้ของเล่นที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นผ้าเนื้อนุ่มที่สัมผัสผิวของเธออย่างแผ่วเบา หรืออุปกรณ์ที่สร้างความตื่นเต้น เขาทำให้เธอได้ค้นพบมิติใหม่ของความสุข ความเสียวซ่าน และความสนุกสนานในแบบที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน 

เมื่อของจริงเริ่มต้น วีระก็ใช้ปลั๊กเสียบก้นทรงหนวดปลาหมึกยัดเยียดเข้าไปอยู่ข้างในลำไส้ของเธอ ก่อนที่จะมาดูดดื่มร่องรักของเธอด้วยปากของเขาเอง หนำใจแล้ว เขาก็ร่วมรักกับเธอจนหลั่งใน ก่อนที่จะจับเธอพันธนาการแขนขาในท่าหงายกลางอากาศต่อ 

วีระใช้ที่ปิดปากซึ่งมีซิลิโดนทรงยาวอยู่ในนั้น เพื่ออุดช่องปากและลำคอของเธอ และใช้ที่ปิดตากับเธอเพื่อพูนประสาทสัมผัสของเอมี่ ก่อนที่จะใช้เครื่องสั่นขนาดเล็กสองเครื่องติดตรงยอดประทุมถันสีชมพูหวานของเธอกระตุ้นเธอเข้าไปอีกขั้น ขณะที่เชือกรัดแน่นขึ้นอีก จากนั้นการร่วมรักที่ดิบเถื่อนก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง...

เอมี่และวีระไม่ได้เพียงแต่เติมเต็มกันและกันในทางร่างกาย แต่ยังเชื่อมโยงกันในระดับที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำพูดจะอธิบายได้ ทุกสัมผัส ทุกเสียงคราง และทุกจังหวะเป็นการบรรเลงบทเพลงแห่งความสุขที่ไม่มีวันลืม ในวินาทีนั้น พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงสองคนที่ต่างฝ่ายต่างต้องการ แต่เป็นหนึ่งเดียวกันในทุกความรู้สึก 

เมื่อทุกสิ่งถึงจุดสูงสุด ความรู้สึกของการถูกเติมเต็มก็ปะทุขึ้นราวกับดอกไม้ไฟที่แต่งแต้มท้องฟ้ายามค่ำคืน มันไม่ใช่แค่ความสุขชั่วครู่ แต่มันคือความรู้สึกที่ลึกซึ้งและจริงแท้ เธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้เพียงมอบความสุขให้เธอในค่ำคืนนั้น แต่กำลังเตรียมตัวจะเป็นผู้ชายที่จะยืนเคียงข้างเธอในทุกช่วงเวลาของชีวิต 

วีระไม่ได้เพียงแต่มอบสัมผัสที่เร่าร้อนและหวานล้ำ แต่ยังให้คำมั่นสัญญาผ่านการกระทำ ว่าเขาจะดูแลเธอด้วยทั้งร่างกายและจิตใจ เอมี่เองก็รู้สึกถึงความสุขที่ไม่เคยมีใครมอบให้ได้แบบนี้ ความสุขที่ผสมผสานกับความรัก ความเข้าใจ และการยอมรับในทุกสิ่งที่เธอเป็น

 

To be continued...