หน้าหลัก / มาเฟีย / ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย / ตอนที่ 8 มีอารมณ์เหมือนกัน

แชร์

ตอนที่ 8 มีอารมณ์เหมือนกัน

ผู้เขียน: ชามารา
last update วันที่เผยแพร่: 2025-12-01 21:29:43

ลูคัสลุกขึ้นเดินไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู ภาพในจอทำให้เขารู้สึกหัวใจบีบอัดจนอยากจะซัดหน้าใครสักคน กวินทร์เองก็รู้งานรีบเบี่ยงตัวหลบ ส้นตีนของลูคัสจึงลอยไปกระแทกเข้าที่อกคนขับรถเดมี่แทน

ผลัวะ!

“โอ้ยนายครับ ผมกลัวแล้ว คราวหน้าผมจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก”

“คราวหน้า มึงคิดว่าจะมีคราวหน้าอีกเหรอวะ มึงกล้าดียังไงปล่อยให้มันมาจับมือลูกกู พรุ่งนี้มึงไม่ต้องไปขับรถให้เดมี่ ไอ้วินมึงให้มันไปเลี้ยงไอ้นาซ่า แล้วหาคนอื่นมาแทน”

กวินทร์รีบพยักหน้าต่างจากคนขับรถที่หน้าหดเหลือสองนิ้ว ไอ้นาซ่าเสือตัวสีส้มขนพองสัตว์เลี้ยงของคุณลูคัส

“ไปตามสืบมาด้วยว่าไอ้เหี้ยนี่มันเป็นใคร” ลูคัสโยนมือถือลงบนพื้น กล้าดียังไงมาจับมือถือแขนลูกกู..

สั่งงานเสร็จเขาก็คว้าเข็มขัดสีดำเส้นยาวเดินดุ่มๆ ขึ้นไปด้านบนกวินทร์มองตามหลังด้วยสายตาสงสัย

…ไม่มั้ง คุณลูคัสไม่กล้าใช้กำลังกับคุณเดมี่แน่ จับกดให้จมเตียงก็ว่าไปอย่าง

ปัง ปัง ปัง

เสียงทุบประตูด้านนอกทำให้เดมี่ขมวดคิ้ว ในบ้านนี้ไม่มีใครกล้ามาทุบประตูห้องเธอ หญิงสาวหยิบชุดคลุมขึ้นมาสวมก่อนจะรีบเดินไปเปิด

“อ้าวคุณป๊า จะมานอนกับเดมี่หรอคะ” เดมี่ยื่นแขนไปด้านหน้าเมื่อเห็นว่าคนทำเสียงดังคือเขา ลูคัสส่งสายตาเย็นชาเขาดันคนตัวเล็กเข้าไปด้านในพร้อมกับกดล็อคประตู

“เดมี่เมื่อเย็นเธอกลับบ้านมายังไง”

“ก็กลับมาปกติค่ะ” เดมี่ตอบตาใสทั้งๆ ที่ใจเต้นแรงทำไมคุณป๊าถึงมาถามเธอแบบนี้ หรือว่าเขาไปรู้อะไรมา แย่แล้วเดมี่ทำไมไม่คิดก่อนตอบ!

“ปกติ ฉันให้โอกาสพูดอีกรอบ” ลูคัสกดเสียงต่ำ เดมี่เม้มปากยังไงดีตกลงคุณป๊ารู้หรือไม่รู้กันแน่

“ฉันเคยบอกแล้วไงว่าห้ามใกล้ชิดกับผู้ชายคนอื่น แต่เธอก็ทำอยากโดนตีมากใช่มั้ยเดมี่”

“คุณป๊า เดมี่ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ เมื่อเย็นรถมันเสียพี่แมกซ์เค้าก็แค่มาส่ง” คำว่าพี่แมกซ์ยิ่งทำให้ลูคัสคิ้วกระตุก สนิทกันขนาดไหนวะถึงเรียกมันว่าพี่

“เธอเรียกมันว่าพี่”

“ก็เค้าเป็นพี่ชายเพื่อนเดมี่” เดมี่เริ่มขึ้นเสียงเรื่องแค่นี้เธอไม่เห็นว่าเขาจะต้องโกรธ

“ฉันขอสั่งนะเดมี่ต่อไปห้ามไปเจอมันอีก ไม่ใช่แค่มันผู้ชายทุกคนด้วย”

“ทำไมคะคุณป๊าเอาแต่ห้ามๆ เดมี่โตแล้วนะคะไม่ใช่เด็กอายุสิบหก เดมี่โตพอที่จะมีแฟนได้แล้วด้วย”

“เดมี่” ลูคัสตวาดเสียงเข้ม

“เธออยากมีแฟนงั้นเหรอ”

“ใช่ค่ะก็เหมือนที่คุณป๊าอยากจะมีเมียคุณป๊ามีอารมณ์ทางเพศได้ เดมี่ก็มีเหมือนกันนั่นแหละ” เดมี่เอาทุกคำพูดของลูคัสขึ้นมาย้อนเขาทุกคำ ลูคัสพยายามใจเย็นคิดเอาว่าลูกกูเหมือนกู สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวตัวแค่นี้ริจะมีแฟน!

“เดมี่ฉันคงใจดีกับเธอมากเกินไปถึงได้กล้าปากดีแบบนี้ กอดอกแล้วหันก้นมา”

เดมี่น้ำตาคลอมองไปที่มือของเขาเธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าคุณป๊าไม่ได้เข้ามามือเปล่า เขาถือเข็มขัดเส้นยาวเข้ามาด้วย..นี่ตั้งใจจะตีเธออยู่แล้วใช่มั้ย!

“คุณป๊าอยากจะตีก็ตีเลย เดมี่ไม่ผิด คุณป๊านั่นแหละไม่ยอมฟังเหตุผลเดมี่” เดมี่ยืนกอดอกหันหลังให้เขา แววตาท้าทายคู่นั้นทำให้ลูคัสฟิวส์ขาดฟาดเข็มขัดลงไปบนก้นนุ่มนิ่ม

เพี๊ยะ..

“ฮึก!”

เดมี่สะดุ้งแทบยืนไม่ติดความเจ็บแสบแล่นเข้ามาจนเธอต้องรีบกลั้นน้ำตา พอเห็นปลายจมูกแดงระเรื่อของลูกสาวลูคัสก็ได้สติ เขาโยนเข็มขัดลงพื้นมองร่างบางยืนกอดอกนิ่ง

..นี่กูตีลูก เจ๊แพรผมขอโทษ ลูคัสกล่าวขอโทษแพรพลอยในใจ ทั้งๆ ที่แม่ของเธอฝากให้เขาดูแลปกป้องไม่ให้เดมี่ต้องมีน้ำตา

“เดมี่คราวหลังอย่าเถียงฉันอีก” ลูคัสจับแขนคนตัวเล็กให้หันกลับมามอง

“แค่นี้ใช่มั้ยคะ คุณป๊าตีเสร็จแล้วก็ออกไปเดมี่จะนอน” เดมี่สะบัดมือออกไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา หญิงสาวเดินหนีขึ้นเตียงพร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมจนมิด

ลูคัสยกมือขึ้นเสยผม ความรู้สึกผิดเกาะกุมใจอยากจะอ้าปากขอโทษที่รุนแรงกับเธอก็ไม่กล้า

..เอาวะพรุ่งนี้ค่อยง้อ ปล่อยให้สำนึกบ้างเดี๋ยวจะเหลิงกันไปใหญ่

ร่างสูงหมุนตัวเดินออกจากห้อง เดมี่ดึงผ้าห่มลงเมื่อได้ยินเสียงปิดประตู คุณป๊าใจร้าย เดมี่ไม่รักคุณป๊าแล้ว..

.........

ฝากกดใจ+คอมเม้น ดันอีป๊าด้วยนะคะขอบคุณค้า

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 32 ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย(จบ)

    ดอมหงายใต้กระบอกปืนหลานชายดูก่อนจะตบหัวไปอีกชุดใหญ่“โอ้ยลุง..”“ไอ้เดม่อนปืนไม่มีซองกระสุนมึงพกมาทำเหี้ยอะไร”“พอๆ เลิกขายขำได้แล้วกูไม่ตลก เดมี่กลับไปกับฉัน”ลูคัสกระชากแขนหญิงสาวเข้ามาหา พอดอมเห็นแบบนั้นก็ดึงแขนลูกสาวอีกข้างไว้ เดมี่เลยถูกผู้ชายทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากแขนเธอ“คุณลูคัส ปล่อยเดมี่นะคะ” น้ำเสียงห่างเหินราวกับมีมีดกรีดผ่าดวงใจเขา“เดมี่ฟังฉันเธอเข้าใจผิด”“เดมี่อย่าไปฟังมันลูก กลับบ้านกับพ่อ” ดอมหันไปส่งซิกให้เดม่อนทำอะไรสักอย่าง มาเฟียหนุ่มเลิกสนใจอาการคันไข่พุ่งตัวกอดทับลูคัสไว้จนอีกฝ่ายล้มไปกับพื้น“คุณลูคัส” เดมี่มองเขาด้วยความตกใจแต่เธอก็ถูกคนเป็นพ่อจูงมือให้วิ่งตาม“ไปกับพ่อเดมี่” ดอมกระชากแขนลูกสาวให้วิ่งตามเขามา ปล่อยให้ไอ้เดม่อนถ่วงเวลาไอ้บ้าลูคัสไว้ถึงตอนนั้นเขาก็คงพาเดมี่หนีออกจากที่นี่ได้ ดอมจอดเรือรอไว้อยู่ที่ท้ายเกาะ“ปล่อยกูไอ้เหี้ยนี่” ลูคัสซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของเดม่อนจนอีกฝ่ายล้มกองกับพื้น“โอ้ย ไอ้ลูคัสมึงต่อยกูเหรอ” เดม่อนลุกขึ้นตั้งท่าจะง้างหมัดคืนแต่ช้ากว่าจังหวะกระโดดถีบของมาเฟียโหด ลูคัสเตะโครมเข้าที่กลางอกจนอีกฝ่ายสลบลงไปเขารีบวิ่งตามหลังสองพ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 31 ลูกเลี้ยงมาเฟีย

    “ไม่เอาสิครับ หนูไม่ล้อเล่นแบบนี้นะ” ลูคัสบีบจมูกเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยวเจ็บอะไรกันเมื้อกี้ยังขึ้นคร่อมเขาด้วยตัวเองแถมยังเอาแรงจนเขาแทบร้องขอชีวิตเพราะกลัวเสียวตายก่อนวัยอันควร..ตกเย็นเดมี่ใส่ชุดวิ่งออกมาจ๊อกกิ้งหน้าชายหาด เธอโบกมือให้กับพ่อครัวใหญ่ที่กำลังเตรียมอาหารมื้อค่ำ รอบบ่ายทำเธอเอวแทบเคล็ดตกเย็นมาจึงต้องออกมาเดินยืดเส้นยืดสายด้านนอกถึงจะออกมาคนเดียวแต่ก็ยังอยู่ในสายตาของเขา ลูคัสซึ่งกำลังยืนหั่นผักทอดสายตามองความสดใสของหญิงสาวซึ่งกำลังวิ่งเล่นกับลูกหมาที่จู่ๆ ก็เดินเข้ามามาเธอ…เดมี่คือรอยยิ้ม เธอคือความสดใส คือชีวิตคือลมหายใจของเขา“นั่นจะวิ่งไปไหน”เดมี่เท้าเอวมองเจ้าลูกหมาตัวสีขาววิ่งหายไปด้านหลังชายหาดลูคัสบอกว่าเป็นพื้นที่ป่ารกทึบห้ามไม่ให้เธอเดินเข้าไป หลายวันมานี้เธอจึงเดินเล่นอยู่แค่หน้าหาดพอเจ้าลูกหมาวิ่งไปแบบนั้นก็ทำให้หญิงสาวนึกเป็นห่วง สองเท้ารีบวิ่งตามเข้าไปด้านหลังจนลืมคำสั่งของเขา..“เจ้าหมาน้อย ออกมาหาเดมี่เดี๋ยวนี้นะ ดื้อแบบนี้เดมี่จะตีนะ ออกมาเร็วเดมี่จะพาไปกินของอร่อยๆ” เดมี่เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเล็กๆ ยิ่งเดินเข้ามายิ่งมืดครึ้ม..“เดมี่!”เสียงด้านหลั

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 30 หวาน

    …ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงลูคัสดันบ่าคนตัวเล็กให้นั่งลง เขาจัดการตักข้าวสวยร้อนๆ ที่เพิ่งหุงเสร็จใหม่ๆ ลงบนจานสีขาวกระเบื้องเคลือบชั้นดี เดมี่มองเขาค่อยๆ ตักต้มยำกุ้งมาใส่ถ้วยเล็กๆ“ค่อยๆ นะมันร้อน” ชายหนุ่มเตือนมองเธอหยิบช้อนขึ้นมาซดน้ำ ทันทีที่เข้าปากเดมี่ถึงกับหันไปมองหน้าเขา“ทำเองจริงๆ เหรอคะ”…อร่อยมาก!“ใช่ ทุกขั้นตอน” ลูคัสลุกขึ้นมานั่งฝั่งตรงข้ามมองคนตัวเล็กเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ เห็นเธอกินได้แบบนี้เขาก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ“จำได้มั้ยว่าฉันเคยผัดผักให้เธอ” เดมี่ชะงักมือที่กำลังตักข้าว เธอส่ายหัวไปมาถ้าเขาทำอาหารอร่อยได้ขนาดนี้เรื่องผัดผักจะไปยากอะไร“ผัดผักจานนั้น..ฉันโกหก ฉันไม่ได้ทำมันด้วยตัวเอง” ลูคัสสารภาพความผิดครั้งนั้นออกมา“คุณตั้งใจโกหก..หรือว่าตั้งใจทำให้ฉันคะ”“ฉันตั้งใจทำ ฉันล้างผัก หั่นผักด้วยตัวเอง ลงมือผัดแต่มันออกมากินไม่ได้ เลยใช้แม่บ้านทำให้ใหม่”“ไม่เห็นต้องรู้สึกผิดเลยนี่คะถ้าคุณตั้งใจทำให้ฉันจริงๆ ถึงมันจะกินไม่ได้ ฉันว่าเดมี่ในตอนนั้นก็คงไม่โกรธแน่ๆ ความเอาใจใส่ของคุณต่างหากที่มีค่ามากที่สุด” เดมี่พูดออกไปตามที่คิดยิ่งทำให้พ่อหนุ่มคลั่งรักหน้าแดง“งั้นก็กินเยอะๆ ครั้

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 29 พาหนีพ่อ

    เดมี่หยิบชุดคลุมมาใส่ลวกๆ ลูคัสเองก็รีบแต่งตัวก่อนจะคว้าข้อมือหญิงสาวใว้ไม่ให้ห่างตัว เขาไม่อยากให้เธอคลาดสายตาคราวนี้จะไม่ยอมพลาดให้ไอ้เดม่อนชิงตัวเดมี่กลับไปได้ลูคัสจูงมือหญิงสาววิ่งออกไปหน้าห้องซึ่งมี เลขาคนสนิทยืนรอด้วยความรีบร้อน“พวกมันมากันเต็มหน้าบ้านเลย คราวนี้พ่อตาคุณลูคัสมาเองด้วยนะครับ เอาไงดียิงสวนแม่งเลยมั้ย”“ไม่ได้นะ นั่นพ่อเดมี่” เดมี่หันไปตาเขียวใส่คนของเขา พูดออกมาได้ยังไงว่าจะสาดกระสุนออกไป ถ้าพลาดทำพ่อเธอบาดเจ็บเดมี่ไม่มีวันยอมแน่“ก็พ่อคุณเดมี่ยิงเข้ามาก่อน” กวินทร์สั่งให้เหล่าคนงานในบ้านหลบเข้าห้อง การกระทำของอดีตมาเฟียฮ่องกงอย่างดอมทำให้ลูคัสสีหน้าเคร่งเครียด ใช้กำลังคนข้างๆ ก็ไม่ยอมถ้าไม่สู้เดมี่ก็ถูกชิงตัวกลับแน่“กูจะพาเดมี่หนีไปก่อน…มึงเปิดประตูให้พวกมันค้นได้เลยอย่าให้คนของเราเจ็บตัว”“นายจะหนีไปไหนครับ”“เออไว้ปลอดภัยแล้วกูจะติดต่อมา” ลูคัสรู้ว่าพ่อของเดมี่ไม่กล้าทำร้ายคนของเขา ที่มาวันนี้ก็แค่ต้องการพาตัวเธอกลับชายหนุ่มจูงมือหญิงสาววิ่งลงไปห้องใต้ดินซึ่งเป็นสถานที่เก็บรถ ไม่มีใครรู้ว่าบ้านของเขาสามารถขับออกผ่านห้องใต้ดินไปยังถนนใหญ่หน้าหมู่บ้านได้“เรา

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 28 ใครไหวไปก่อน

    เดมี่ใช้ฝ่ามือช้อนใต้ล่างท่อนของเขาขึ้นมาหญิงสาวตาโตเมื่อเห็นมันพองขึ้นทันตาแก่นกายใหญ่ขยายขึ้นเรื่อยๆ“เร็วเดมี่”ลูคัสใบหน้าเริ่มไม่ไหว ปวดไปทั้งดุ้นอยากจับเธอกระแทกก็ต้องอดทน กูไม่น่าเล่าแบบนั้นเลย! ต้องมานั่งแข็งรอยัยเดมี่เริ่ม…จะเริ่มหรือจะล่มวะ ลูคัสตาโตมองปากเล็กเผยออ้ากว้างเฮ้ยๆ อย่านะยัยลูกรักเฮือก!ลูคัสตาลอยคว้างท่อนเนื้อถูกเธอก้มลงงับจนสุดปลายโคน..“แค่กๆ ..อื้อ”เดมี่ปล่อยปากจากท่อนเนื้อของเขาน้ำลายไหลเลอะออกมาจากขอบปากเล็กเธออมไปทีเดียวจนมิดขนาดมันก็ไม่ใช่เล็กเหมือนแท่งไอติม ยาวโค้งลึกไปถึงคอ..ลูคัสมองคนไอหน้าดำหน้าแดงด้วยความสงสาร สงสารเธอ..หึ สงสารตัวกูเองนี่แหละพิษเยอะจริงๆ ยัยเด็กแสบ“ไม่เอาแล้วฉันไม่เห็นจะคุ้นเลย ไม่ทำแล้ว” หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปหยิบขวดน้ำขึ้นมากระดกดื่ม ลูคัสซึ่งหิวกระหายไม่ต่างกันแย่งขวดน้ำจากมือเธอมากระดกรวดเดียวจนหมด…หิวน้ำเหรอ ป่าวเลย หิวน้ำเดมี่ต่างหากล่ะเดมี่สะบัดหน้าจะเดินหนี อีตาแก่นี่เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยสักนิดช่วยเก็บสายตาหื่นๆ หน่อยเถอะ คนอะไรมองเหมือนอยากจับเธอแก้ผ้าตลอดเวลา ไม่อยากนึกถึงช่วงเวลาที่เคยอยู่กับเขาเลยว่าจะถูกปู้ยี้ปู้ย

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 27 จำลองสถานการณ์

    ลูคัสค่อยๆ วางร่างบอบบางของเดมี่ลงบนเตียง ภายในห้องนอนของเธอทุกสิ่งทุกอย่างเขายังคงเก็บรักษาไว้อย่างดี ความอ่อนล้าทำให้หญิงสาวหลับไม่ได้สติหลังจากเรือแล่นออกมาสักพักเขาก็ให้เครื่องบินส่วนตัวบินลงมารับ ไม่กี่ชั่วโมงก็เข้าสู่น่านฟ้าประเทศไทยคราวนี้จะไม่มีใครมาแย่งเดมี่ไปจากเขาได้อีก ชายหนุ่มจูบลงบนหน้าผากเล็กอย่างแสนรัก คืนนี้จะปล่อยให้เธอหลับเอาแรงไปก่อน ตื่นมามีแรงเมื่อไหร่เตรียมตัวระบมได้เลย..@ฮ่องกงดอมนั่งกำหมัดแน่นมองหลานชายกำลังซ้อมเหล่าบอดี้การ์ดที่ทำงานพลาดให้ไอ้ลูคัสชิงตัวเดมี่กลับไปได้ ไอ้มิสเตอร์ลีก็เป็นแผนการณ์ที่มันจงใจล่อเดมี่ออกไปติดกับ“เดม่อนพาลุงไปประเทศไทย ลุงจะไปพาน้องกลับมาด้วยตัวเอง”“ได้ครับคุณลุง”ดอมมองไปยังรูปภาพของแพรพลอย เธอจะรู้บ้างมั้ยว่าไอ้ผู้ชายที่หนีตามไปมันกำลังจะเอาลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกเราทำเมีย บัดซบที่สุด!…ไอ้คนระยำคิดจะเอาทั้งแม่ทั้งลูกนั่นคือเหตุผลที่ชายแก่ไม่มีวันรับได้ เดมี่ต้องไม่ใช้ผัวคนเดียวกับแม่ของตัวเอง ลูกสาวเขาเป็นคนดีเธอไม่มีวันทำแบบนั้นมันต้องใช้กำลังบังคับเอาเดมี่ทำเมียแน่ๆ ยิ่งคิดอกคนเป็นพ่อยิ่งปวดร้าว..เดมี่กระพริบตาไล่ความมึ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 16 ห้องทำงานมีไว้เสียว

    แสงไฟจากหน้ารถทำให้เดมี่ยิ้มร่าดีใจ ร่างบางวิ่งตัวปลิวเข้าไปยืนกระโดดหอมแก้มคนที่กำลังเดินลงมา ลูคัสเลื่อนมือบีบสะโพกเธอเบาๆ ไม่สนสายตาหลายคู่ที่ต้องแสร้งมองไม่เห็นภาพสวีทของเจ้านายหนุ่มกับลูกเลี้ยงสาว..“หายไปไหนมาคะ เดมี่โทรหาตั้งหลายสาย”“ไปซื้อของมาให้เด็ก”ลูคัสชูถุงหิ้วแบรด์ดังซึ่งเขารีบบึ่งไ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 14 เช็คของ

    หลังจากจับเธอกินรอบที่สอง ลูคัสก็ต้องรีบหยุดเมื่อร่างบอบบางของเดมี่รับไม่ไหวอีกต่อไปจู่ๆ เธอก็ไข้ขึ้นสูง จนเขาต้องรีบอุ้มเธอขึ้นมานอนพักบนห้องลูคัสจัดการเช็ดตัวลูกเลี้ยงสาวก่อนจะหยิบชุดนอนมาสวมใส่ เดมี่นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนต่างจากเขาที่นอนหลับไม่ลงจนต้องพาตัวเองเดินมาจุดธูปที่ห้องพระ เบื้อง

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 13 นี่ลูกนะพ่อ

    ..แค่นิ้วกับลิ้นยังขนาดนี้“อย่าดื้อเดมี่” ลูคัสดุคนที่กำลังดิ้นเอาตัวรอด“คุณป๊าทำแบบนี่กับเดมี่ได้ยังไงอ่ะ นี่ลูกนะ”“ลูกใคร..เธอไม่ใช่ลูกฉันเดมี่ ฉันไม่เคยอยากเป็นป๊าเธอฉันอยากเอาเธอทำเมียนั่นแหละคือเรื่องจริง”“คิดแบบนี้กับเดมี่ตั้งแต่เมื่อไหร่” เดมี่มองเขาตาโต“ตั้งแต่เห็นหน้าเธอครั้งแรก”“คนล

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 12 พ่อจะสอนเอง

    เดมี่ตัวสั่นเมื่อถูกจับอุ้มให้นั่งลงบนตัก เดรสตัวบางแทบไม่ปกปิดอะไรเลย พอถูกจับให้นั่งแบบนี้ดุ้นเนื้อแข็งของคุณป๊าซึ่งตั้งลำเด่ก็เสียดสีอยู่กับบั้นท้ายกลมกลึง เดมี่ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ“คุณป๊าจะทำอะไรคะ”เดมี่ก้มลงมองมือของเขาซึ่งอ้อมมาจับนมเธอบีบเล่นสองมือขยำเต้าคู่งามบีบเคล้นไปมา เอวเขาบดขึ้นล

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status