ตอนที่ 9 ร้องแปลกๆ

ลูคัสเดินลงไปเรียกกวินทร์ซึ่งกำลังยุ่งกับงานให้ขึ้นมากินเหล้าที่ห้อง ท่าทางหมดสภาพของเจ้านายกับตาแดงก่ำๆ นั่นทำให้เลขาหนุ่มกระแอมเอมเบาๆ

“เอ่อ..เมื่อกี้ทะเลาะอะไรกับเดมี่หรือเปล่า”

เสียงปิดประตูด้านบนดังกังวานมาถึงด้านล่าง บวกกับสีหน้าตอนนี้ของลูคัสบ่งบอกว่าสองพ่อลูกกำลังหมางใจกัน

…เรื่องไอ้หน้าจืดคนนั้นแน่ๆ

“กูตีเดมี่” ลูคัสกระดกเหล้าเข้าปากเมื่อพูดจบ

“อย่าคิดมาก รักวัวให้ผูกรักลูกให้ปี้ เอ้ย..รักลูกให้ตี มึงทำถูกแล้วเดมี่ดื้อต้องโดนกำราบซะบ้าง”

สมน้ำหน้ายัยเดมี่กวินทร์ร้องไชโยในใจเมื่อยัยตัวแสบประจำบ้านโดนทำโทษซะบ้าง

“ใช่มั้ยเดมี่แม่งเถียงกูฉอดๆ ยิ่งโตยิ่งยั่วโมโห กูทำถูกแล้วใช่มั้ยวะ”

พอได้คำพูดสนับสนุนความรู้สึกผิดในใจลูคัสก็จางลง ใช่กูทำถูกแล้ว พูดมาได้ไงมีอารมณ์ทางเพศเหมือนกัน!

“ไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดยาก มึงชิงลงมือตั้งแต่ตอนนี้แหละดี ต่อไปเดมี่จะได้อยู่ในโอวาทมึง” กวินทร์หยิบแก้วตัวเองไปชนกับแก้วของเจ้านายก่อนจะถามต่อ

“ร้องเลยมั้ย”

“ไม่..ทำท่างอนกูด้วย”

“หัวแข็ง..มึงอย่าอ่อนให้นะ” กวินทร์รีบกำชับ กลัวใจไอ้ลูคัสไม่เกินครึ่งชั่วโมงจะวิ่งไปง้อ

ผ่านไปหลายชั่วโมงจนเกือบตีสอง ลูคัสยังคงปักหลักนั่งกระดกเหล้าสายตาก็มองไปทางประตูห้องของลูกสาวคนสวย เขาตั้งท่าจะลุกขึ้นหลายทีแต่ก็ถูกเลขาคนสนิทรั้งมือไว้

“มึงว่าเดมี่จะเจ็บมั้ยวะ”

กวินทร์ถอนหายใจหนักๆ กับท่าทางร้อนลนของเพื่อน น้ำหน้าอย่างมันจะกล้าตีเดมี่แรงๆ หรือไงวะ ถึงไม่เห็นเหตุการณ์แต่ก็พอเดาได้ว่าลูคัสคงคงเอามือแตะเบาๆ แค่นั้นมันก็เรียกว่าตีแล้วมั้ง

“เจ็บบ้างจะเป็นไรไปวะคุณลูคัสแข็งใจไว้”

ลูคัสพยักหน้าก่อนจะหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาซดอั่กๆ รวดเดียวหมดแก้ว เสียงเข็มขัดตีลงบนเนื้อนิ่มยังดังก้องอยู่ในหู

“นั่นสินะกูตีเดมี่แค่ทีเดียวเอง” พอได้ยินกวินทร์ก็แทบหัวเราะตัวงอ นั่นไงกูว่าแล้วตีเบาๆ แถมใช้มือตี น้ำหนักมือคงไม่ต่างจากลูบ

“มึงน่าจะตีหลายๆ ที”

“แค่นั้นเดมี่ก็แทบล้ม เห็นหน้าลูกกูก็โยนมันทิ้งแล้ว”

“โยนมันทิ้ง..โยนอะไรวะ”

กวินทร์เกาหัว หรือว่าลูคัสไม่ได้ใช้มือตีเดมี่ พลันภาพชายหนุ่มหุนหันออกจากห้องพร้อมกับถือเข็มขัดออกไปก็ลอยเข้ามาในหัว ดวงตาเลขาหนุ่มฉายแววเหลือจะเชื่อ

“อย่าบอกนะว่าเข็มขัดเส้นนั้น”

“ใช่..กูใช้เข็มขัดตีเดมี่”

ลูคัสพูดไปตามความเป็นจริงแล้วทำไมมันต้องทำหน้าตื่นตกใจแบบนั้นวะ เมื่อกี้ยังยุให้กูจัดการเดมี่อยู่เลย

“เจ้านายครับคุณเดมี่ตัวนิดเดียว แถมเจ้านายยังเลี้ยงเธอมาอย่างดี โดนตีด้วยเข็มขัดแบบนี้คุณเดมี่จะไม่ป่วยเหรอวะ”ท้ายประโยคเต็มไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ถึงจะไม่ชอบยัยหนูเดมี่ที่ชอบเอาแต่ใจก็เถอะ

..ใช้เข็มขัดตีก้นแบบนี้มันเกินไป ปวีณากูต้องไปร้องคุณปวีณา!

“ไหนมึงบอกว่าน่าจะตีหลายๆ ทีแล้วไอ้สีหน้าที่ด่ากูด้วยสายตามันหมายความว่าไงวะ”

“กูนึกว่าใช้มือตีไงครับ ไม่ใช่เข็มขัดที่มึงเอาไว้ฟาดไอ้นาซ่า” คนบ้าอะไรวะเอาเข็มขัดที่ใช้ฟาดเสือไปฟาดตูดลูก

“ตกลงกูทำแรงไป”

“ทารุณกรรม!”

ลูคัสขมวดคิ้วหรือว่าเขาทำรุนแรงกับเธอเกินไป ไม่ได้แล้วเดมี่ต้องกำลังโกรธมากแน่ๆ คนมั่นหน้าในตอนแรกรีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งตรงไปหน้าห้องของเธอ

“คุณลูคัส มาทำอะไรตรงนี้คะ”

จังหวะที่เขาเอื้อมมือเปิดประตูคนด้านในก็เปิดออกมา ลูคัสส่งยิ้มเฝื่อนๆ ให้กับหัวหน้าแม่บ้าน

“คือคุณเดมี่ไม่ค่อยสบายน่ะคะ เลยให้ดิฉันเอายาขึ้นมาให้”

“เดมี่เป็นอะไร”

ลูคัสชะโงกหน้ามองไปด้านใน อยากจะเดินพรวดเข้าไปเลยแต่ก็ไม่กล้า

“เห็นขอยาแก้ปวดกับยาทา นั่นไงยาทามาพอดี”

หัวหน้าแม่บ้านมองไปด้านหลังเจ้านายซึ่งมีสาวใช้เดินหยิบหลอดยาทาแก้ปวดขึ้นมา ลูคัสรีบเอื้อมมือไปคว้าเอาไว้

“พวกเธอไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวฉันดูเดมี่เอง”

พอเขาออกปากทั้งสองก็รีบเดินลงจากตึกไป ลูคัสมองหลอดยาในมือรู้สึกเจ็บไปที่หัวใจ

..เขาทำเธอเจ็บขนาดนี้เลยหรือ

ชายหนุ่มค่อยๆ เร้นกายเข้ามาในห้อง เขาเดินไปหยุดมองลูกสาวคนสาวซึ่งนอนคว่ำหน้าลงกับเตียง เงาวูบด้านหลังทำให้คนบนเตียงร้องสั่งขึ้นทั้งที่ยังหลับตา

“คุณแม่บ้านช่วยทายาให้เดมี่หน่อยค่ะ เดมี่ทาไม่ถึง”

หญิงสาวดึงชายชุดนอนขึ้นมากองที่เอว ร่างบางขยับเล็กน้อยก่อนจะรูดชั้นในตัวล่างออก

ลูคัสมือสั่นก้มลงมองบั้นท้ายขาวอวบซึ่งมีรอยช้ำแดงอมม่วงขึ้นสีอย่างน่ากลัว ฝีมือของเขาเอง

..ลูกต้องเจ็บเพราะกู!

ปกป้องเธอจากคนอื่นแทบตายสุดท้ายก็ทำให้เธอเจ็บเสียเอง เขาค่อยๆ ทรุดตัวนั่งลงกับเตียง ลูคัสเปิดหลอดยาบีบเนื้อครีมสีขาวลงนิ้วกลาง

เขาค่อยๆ แตะมือลงบนผิวนุ่น ทันทีที่นิ้วสัมผัสโดนเขาก็รีบชักมือกลับ หน้าอกข้างซ้ายเต้นกระหน่ำเลือดลมสูบฉีดจนรู้สึกเหมือนจะหน้ามืด

“คุณแม่บ้านทาเยอะๆ ได้มั้ยคะ เดมี่เจ็บจัง”

คนบนเตียงส่งเสียงอ้อนดวงตาคู่สวยยังคงหลับพริ้ม ลูคัสเห็นแบบนั้นก็รีบวนเนื้อครีมลงบนรอยแผล

“อูย..เจ็บจังค่ะ อ่า..ซี๊ด.. เบาหน่อยค่ะ” เดมี่ส่งเสียงร้องก้นอวบดกขึ้นลงส่ายไปมาลูคัสกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่

..ดะ.. เดมี่ลูกจะร้องแบบนี้ไม่ได้นะ!

........

ฝากกดใจ+คอมเม้นดันอีป๊าด้วยนะค้า..