LOGINเมื่อทำความเข้าใจรายละเอียดงานเรียบร้อยแล้ว จันทิมาก็เอ่ยขอบคุณและขอตัวกลับออกมาด้านนอก ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องทำงาน ทอรุ้งและบรรดาก๊วนน้องสาวสุดแสบก็รีบปรี่เข้ามาหาด้วยความสนใจทันที
“ว่ายังไงบ้างคะพี่จันทร์ คุณน้าเก็จแก้วเลือกชุดไหนให้พี่จันทร์ใส่เดินฟินาเล่เหรอคะ” ทอรุ้งเอ่ยถามด้วยสายตาเป็นประกายตื่นเต้น
“ต้องเป็นชุดมาสเตอร์พีซของงานสิคะ เดี๋ยวปอยพาพี่จันทร์ไปลองชุดที่ห้องวีไอพีดีกว่า จะได้เห็นของจริงกันเลย!” ปวิตากล่าวยิ้มๆ ก่อนจะขยับเข้ามาคล้องแขน จูงมือพี่สาวคนโปรดให้เดินตามไป
“พวกเราไปด้วยสิ!” ทอรุ้งกับริสาไม่รอช้ารีบก้าวเดินตามปวิตาไปติดๆ
“นี่ไงคะพี่จันทร์ ชุดฟินาเล่คอลเลกชันล่าสุดที่คุณแม่ออกแบบ ชุดจริงคัตติ้งเป๊ะและสวยสะกดมากเลยใช่ไหมคะ”
ปวิตาเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ ขณะขยับไปนำชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ที่แขวนโชว์เด่นอยู่กลางห้องลองชุดระดับวีไอพีออกมาให้จันทิมาชม
จันทิมาทอดสายตามองชุดเจ้าสาวชั้นสูง (Haute Couture) ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความชื่นชม ตัวเสื้อท่อนบนเป็นแบบเกาะอก ตัดเย็บจากผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสทอมืออย่างประณีต โค้งรับช่วงเอวให้ดูเพรียวระหง ก่อนจะทอดตัวยาวสยายลงสู่พื้นด้วยชายกระโปรงหางปลาที่ลากยาวกว่าสองเมตร ดีไซน์เรียบหรูทว่าทรงพลัง เป็นงานศิลปะชิ้นเอกที่สะท้อนความสง่างามของผู้สวมใส่ได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นผลงานของเก็จแก้วมา
ซึ่งชุดนี้ เก็จแก้วคาดหวังจะให้กลายเป็นอินสไปเรชันสำหรับว่าที่เจ้าสาวในแวดวงสังคมชั้นสูงที่มีแพลนวิวาห์ในช่วงปลายปีนี้ไปจนถึงต้นปีหน้า ความเรียบหรูเปี่ยมสไตล์ และการได้ผู้บริหารสาวที่ทรงคุณค่าและเป็นที่จับตามองอย่างจันทิมามาร่วมถ่ายทอด จึงรับประกันได้ว่าโชว์ฟินาเล่ชิ้นนี้จะต้องกลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ ดึงดูดความสนใจจากสื่อมวลชนและแวดวงสังคมได้อย่างถล่มทลายแน่นอน
“โอ้โห... สวยสง่ามากเลยค่ะยัยปอย ถ้าพี่จันทร์ใส่นะ ต้องออกมาสวยสะกดสายตาทุกคนแน่ๆ เลยค่ะ!” ทอรุ้งกับริสาเอ่ยชมเสียงใส ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
“ถ้าอย่างนั้นพี่จันทร์เข้าไปลองชุดเลยดีกว่าค่ะ ปอยอยากเห็นของจริงแล้ว!”
ปวิตายัดไม้แขวนชุดใส่มือจันทิมาอย่างกระตือรือร้น ก่อนที่สามสาวรุ่นน้องจะร่วมด้วยช่วยกันดันตัวพี่สาวคนโปรดให้ก้าวเข้าไปในห้องลองชุดทันที
“แหม ตื่นเต้นยิ่งกว่าพี่อีกนะเราเนี่ย” หญิงสาวเอ่ยแซวน้องๆ ด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะอย่างเอ็นดู
จันทิมาส่งยิ้มบางๆ มุมริมฝีปากให้กับท่าทีตื่นเต้นของบรรดาสามสาวด้วยความเอ็นดู ก่อนจะเลื่อนปิดประตูห้องลองชุดระดับวีไอพีเพื่อผลัดเปลี่ยนชุดฟินาเล่แสนสวย
“พอดีไหมคะพี่จันทร์!” ปวิตาเอ่ยตะโกนถามเข้ามาด้วยความลุ้น
“พอดีเลยจ้ะ เหมือนคุณน้าวัดตัวจันทร์ไปล่วงหน้าเลย”
เสียงหวานตอบกลับ พร้อมกับบานประตูห้องลองชุดที่ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก ปรากฏร่างโปร่งระหงของจันทิมาในชุดเจ้าสาวชั้นสูงสีขาวบริสุทธิ์ ชายกระโปรงลูกไม้หางปลาทอดตัวยาวสยายไปบนพื้นห้อง ขับเน้นทรวดทรงงดงามและออร่าความสง่าจนบรรดารุ่นน้องถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ
“โอ้โห... สวยสะกดมากเลยค่ะพี่จันทร์!” ริสาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ดวงตาเป็นประกายชื่นชมในความงามของรุ่นพี่สาว
“จริงด้วยค่ะ! ปอยว่าแล้วเชียวว่าคัตติ้งชุดนี้ต้องเหมาะกับสรีระของพี่จันทร์มากแน่ๆ รับรองว่าวันงานจริง พี่จันทร์ต้องเด่นที่สุดบนรันเวย์แน่นอนค่ะ” ปวิตาเอ่ยชมอย่างจริงใจและภาคภูมิใจในผลงานของมารดา
“พี่จันทร์ขา ลองอีกชุดหนึ่งนะคะ! คุณแม่ตั้งใจตัดชุดนี้ให้พี่จันทร์สำหรับงานเลี้ยงรับรองช่วงค่ำโดยเฉพาะเลยค่ะ”
ปวิตารีบหมุนตัวไปหยิบชุดราตรียาวสีทองแชมเปญ ซึ่งตัดเย็บจากผ้าไหมซาตินเนื้อหรูเรียบลื่นแนบไปกับลำตัว ออกมาให้จันทิมาชม ความโดดเด่นของเดรสชุดนี้อยู่ที่ตัวเสื้อด้านบนซึ่งดีไซน์เป็นสายสปาเกตตีเส้นเล็ก ที่ปักร้อยด้วยคริสตัลสวารอฟสกี้แท้ส่องประกายระยิบระยับ ด้านหลังเว้าลึกโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียดไปจนถึงช่วงเอว ชายกระโปรงทิ้งตัวพลิ้วไหวกรอมข้อเท้า เป็นชุดราตรีชั้นสูงที่หากผู้สวมใส่รูปร่างไม่เพอร์เฟกต์และไม่มีความมั่นใจจริง คงไม่กล้าสวมใส่อย่างแน่นอน
หลังจากลองชุดและชื่นชมความงามกันจนจุใจเรียบร้อยแล้ว จันทิมาก็เอ่ยชวนก๊วนน้องๆ ออกไปทานมื้อเที่ยงที่ร้านโปรดด้วยกัน หญิงสาวตั้งใจจะโทรศัพท์ชวนเพื่อนสนิทรุ่นเดียวกันออกมาร่วมโต๊ะด้วยเสียทีเดียว เพราะนับตั้งแต่อรปรียา หรือ เค้ก จิราวรรณ เพื่อนสาวคนสนิทของเธอแต่งงานไปกับ ภูผา ภาณุลักษณ์ นักธุรกิจหนุ่มทายาทตระกูลใหญ่ ทั้งคู่ก็แทบจะไม่มีโอกาสได้พบหน้ากันเลย ทั้งที่เมื่อก่อน หากเห็นจันทิมาที่ไหน ก็เป็นอันต้องเห็นอรปรียาเคียงข้างอยู่ที่นั่นเสมอ
“จริงสิ... ไม่ค่อยได้เจอเค้กเลยตั้งแต่แต่งงานไป เดี๋ยวพี่โทรหาเค้กให้มาทานข้าวด้วยกันเลยดีกว่า”
พูดจบ จันทิมาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดต่อสายตรงถึงเพื่อนรักทันที รอเพียงชั่วครู่ปลายสายก็กดรับ
ตะวันได้แต่มองตามหลังแม่สาวน้อยสุดแสบอย่างทอรุ้งด้วยความเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ เพราะความเกรงใจที่มีต่อจันทิมา เขาและทอรุ้งมักจะต้องเปิดศึกปะทะคารมกันแบบนี้เสมอในทุกโอกาสที่ได้พบหน้ากัน ตะวันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมเด็กสาวคนนั้นถึงได้ตั้งป้อมจงเกลียดจงชัง และคอยขัดขวางเขาสารพัดได้ขนาดนี้“เห็นความแสบและความดื้อรั้นของยัยเด็กนั่นไหมครับพี่ภู... ไม่รู้คุณจันทร์ทนปวดหัวกับน้องสาวแบบนี้ไปได้ยังไง”ตะวันหันมาบ่นอุบกับญาติผู้พี่เมื่อสาวๆ เดินคล้อยหลังไปแล้ว ร่างสูงเอื้อมมือไปรับแก้วเครื่องดื่มจากพนักงานเสิร์ฟที่นำมาให้ใหม่ ส่งต่อให้ภูผาหนึ่งแก้ว แล้วยกของตัวเองขึ้นจิบ“อื้ม... ก็น่ารักดีนะ” ภูผาเอ่ยตอบเรียบๆ สายตาที่มองตามกลุ่มสาวๆ ไปแฝงด้วยความเอ็นดู“น่ารักอะไรกันครับพี่ภู! น่ารำคาญล่ะสิไม่ว่า กีดกันเก่งเป็นหนึ่ง กวนโมโหก็เก่งเป็นที่หนึ่ง!” ตะวันบ่นต่ออย่างขัดใจ“เอาน่า...อย่าไปถือสาเด็กมันเลยรุ้งเขาก็แค่รักและหวงพี่สาวเขามากเท่านั้นเอง เราไปนั่งที่โต๊ะกับเจ้าอาทิตย์กันดีกว่า ป่านนี้รอแย่แล้ว... ทิ้งมันให้อยู่คนเดียวนานเกินไปแล้วนะ”ภูผาเอ่ยชวนอย่างมีเ
อรปรียาส่ายหน้าเบาๆ กับคำแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ของทายาทรุ่นน้อง“ไม่ต้องมาพูดดีเลยคุ่คุณตะวัน เค้กข่าวไวนะจ๊ะ จะบอกให้ว่าข่าวเรื่องสาว ๆ ของคุณน่ะมีซุบซิบในสังคมไม่เว้นแต่ละวัน... ส่วนใหญ่ก็เห็นควงไม่ซ้ำหน้ากันทั้งนั้นแหละ”“ไม่จริงเลยนะครับคุณเค้ก! ที่เห็นเดินด้วยกันนั่นส่วนใหญ่ก็เพื่อนๆ กันทั้งนั้นแหละครับ” ตะวันรีบปฏิเสธเสียงสูง“ไม่เชื่อหรอกค่ะ พี่น้องบ้านนี้น่าจะนิสัยเจ้าชู้เหมือนกันแน่นอน”อรปรียาเอ่ยประชดประชันอย่างมีจริต พร้อมกับหันไปส่งค้อนวงโตให้สามีหนุ่ม ทำเอาภูผาที่กำลังยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบถึงกับสำลักเบาๆ ชายหนุ่มรีบวางแก้วคริสตัลลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมาโอบเอวบางของภรรยาคนสวยเอาไว้ทันที“อ้าว... งานเข้าพี่ซะแล้วพี่เค้ก พี่รักเดียวใจเดียวนะครับ ไม่เคยลุกล้ำไปเรื่องของคนอื่นเลยนะ” ภูผารีบเอ่ยง้อภรรยาสาวเสียงละมุน เรียกเสียงหัวเราะเอ็นดูจากก๊วนเพื่อนสาวได้เป็นอย่างดี“จริงสิ... ไปกันเถอะจันทร์ รุ้ง ปอย ริสา ขอตัวก่อนนะคะคุณตะวัน”อรปรียาส่งยิ้มให้เพื่อนสาว ก่อนจะหันไปเอ่ยลาตะวัน ซึ่งฝ่ายหลังได้แต่มองตามจันทิมาด้วยความรู้สึกแปลกใจและเสียดาย เพราะพวกเธอเพิ่งจะเดินทางมาถึงคลับได้เพียงช
“เดี๋ยวกูมา ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่ง”ตะวันเอ่ยบอกกับเพื่อนรักก่อนจะขยับตัวก้าวเดินตรงไปยังโต๊ะของกลุ่มญาติผู้พี่ ทำให้สายตาคมเข้มของอาทิตย์ต้องมองตามแผ่นหลังเพื่อนไป และนั่นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่สายตาของชายหนุ่ม ปะทะเข้ากับร่างโปร่งระหงของจันทิมาอย่างจัง ทั้งที่ตัวหญิงสาวเองยังไม่ได้ทำเรื่องอะไรให้เขารู้สึกขัดใจเลยแม้แต่น้อยจันทิมากวาดสายตามองบรรยากาศรอบโซนวีไอพี ก่อนจะต้องชะงักไปเล็กน้อย เมื่อสะดุดเข้ากับดวงตาคมกล้าของอาทิตย์ ที่กำลังจ้องมองตรงมายังโต๊ะของเธอด้วยสายตาดุดันและเครียดเขม็ง ราวกับต้องการจะสื่อสารให้รู้ว่าเขาไม่อยากเสวนาหรือโคจรมาพบหน้าเธอแต่แทนที่จะสะอึก รู้สึกร้าวราน หรือปล่อยให้ความเศร้าเข้ามาครอบงำเหมือนในอดีต หญิงสาวกลับทำเพียงแค่เชิดหน้าขึ้นอย่างสง่างาม ตอบรับสายตาที่ห่างเหินนั้นด้วยความเรียบเฉยและแววตาที่ว่างเปล่า ทิฐิและอาการพาลอย่างไร้วุฒิภาวะของชายหนุ่ม ไม่สามารถสั่นคลอนความมั่นใจหรือทำให้หัวใจของเธอกระตุกได้อีกต่อไปแล้ว รอยยิ้มละมุนบนใบหน้าหวานเพียงแค่จางลงเล็กน้อย เพราะไม่อยากให้คนพาลบางคนมาทำลายบรรยากาศความสนุกของมื้อนี้“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะพี่จันทร์”
“เฮ้ย! เบาๆ สิปอย พี่จันทร์กำลังเดินตามมาข้างหลัง เดี๋ยวพี่เขาก็ได้ยินพอดีหรอก ตอนนี้ฉันไม่อยากให้พี่จันทร์ต้องมาเครียดเรื่องผู้ชายงี่เง่าคนนั้นอีกแล้วนะ”ทอรุ้งรีบกระซิบตอบเสียงเขียว พร้อมกับลอบปรายตามองไปทางด้านหลังเพื่อเช็กระยะห่างว่า พี่สาวคนโตไม่ได้อยู่ใกล้พอที่จะได้ยินบทสนทนาเรื่องของอาทิตย์“อะไรกันจ๊ะ ซุบซิบอะไรกันสองคน ริสาไม่ได้ยินด้วยเลยนะ” ริสาที่เดินขนาบข้างรีบชะโงกหน้าเข้ามาถามด้วยความอยากรู้“นั่นสิจ๊ะ มีความลับอะไรกันหรือเปล่า” อรปรียาที่เดินนำหน้าเอี้ยวตัวหันมาร่วมสงสัยด้วยอีกคน“แหม... ก็ไอ้ปอยน่ะสิคะ แอบซุบซิบถามรุ้งว่า เลาจน์โรงแรมตะวันกรุ๊ปที่เรากำลังจะไปเนี่ย มีหนุ่มๆ โปรไฟล์ดีหรือทายาทนักธุรกิจหล่อๆ มาแฮงก์เอาต์กันเยอะหรือเปล่า” ทอรุ้งรีบแก้สถานการณ์ด้วยการโยนเรื่องอื่นขึ้นมาแทรกทันที“บ้าจริงไอ้รุ้ง! เอาความลับของเพื่อนมาขายต่อหน้าพี่จันทร์กับพี่เค้กได้ยังไงเนี่ย” ปวิตารีบแกล้งโวยวายแก้เกี้ยว ใบหน้าแดงก่ำ“ฮ่าฮ่า...ไอ้ปอยเอ๊ย ใคร ๆ เขาก็รู้ทั้งนั้นแหละว่าแกน่ะติดนิสัยชอบส่องหนุ่มหล่อ” ทอรุ้งหัวเราะร่า ชอบใจที่แกล้งเพื่อนได้สำเร็จบรรยากาศความน่ารักและเสียงหัวเ
“เออ... มึงอย่าเพิ่งบ่นกูเลยวะ คนยิ่งเครียดๆ อยู่” อาทิตย์โบกมือปฏิเสธด้วยสีหน้าเซ็งจัด ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับเพื่อนสนิท“ตกลงมึงเครียดเรื่องอะไรของมึงวะไอ้อาทิตย์” ตะวันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงระอา พลางดันแก้วเครื่องดื่มไปให้“จะเรื่องอะไรล่ะ ก็คุณพ่อกูน่ะสิ ดันไปรื้อฟื้นคำสัญญาโบราณกับคุณอาปกรณ์ พ่อของคุณจันทร์เขา ว่าจะจับให้กูกับเขาแต่งงานกันให้ได้!” อาทิตย์อธิบายด้วยความหงุดหงิดที่สุมอก“แต่งงาน! มึงต้องแต่งงานกับคุณจันทร์เนี่ยนะ!” ตะวันร้องลั่นด้วยความตกใจกับข่าวใหญ่ที่เพิ่งได้รับรู้“เออสิวะ! โคตรบ้าเลยมึง สัญญาเด็กๆ ที่กูพูดอะไรไว้ยังจำแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ ตอนนั้นกูเพิ่งจะอายุแค่เก้าขวบเองนะเว้ย!” ชายหนุ่มสบถรำพันความอึดอัดให้เพื่อนรักฟัง“แล้วทางคุณจันทร์ล่ะ... เขายอมรับเงื่อนไขคำสัญญานั่นด้วยเหรอวะ” ตะวันรีบถามต่อด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ“วันนี้เธอจะเพิ่งจะเริ่มวางท่าห่างเหิน และเอ่ยปากปฏิเสธไม่ยอมให้กูเดินไปส่งต่อหน้าคุณพ่อก็จริง แต่คนเผด็จการระดับพ่อกู มีเหรอจะยอมล้มเลิกโปรเจกต์คลุมถุงชนเชื่อมธุรกิจง่ายๆ... กูถึงได้กำลังจะบ้าตายอยู่นี่ไง!” อาทิตย์กระแทกเสียงตอบเพื่
“ว่ายังไงจ๊ะคุณจันทร์สุดสวย สบายดีหรือเปล่า”“สบายดีจ้ะ ดีใจจังที่เค้กรับสาย กำลังคิดถึงเธออยู่พอดีเลยนะ”“คิดถึงเหมือนกันจ้ะ! ตั้งแต่แต่งงานมานี่ เราแทบไม่ได้เจอกันเลยนะ”“ก็ใช่สิจ๊ะ ใครกันล่ะที่ตั้งแต่มีครอบครัวไปก็ไม่ค่อยติดต่อหาเพื่อนเลย” จันทิมาเอ่ยกระเซ้าเพื่อนรักเสียงใส“แหม... ก็คนเพิ่งแต่งงานได้ไม่กี่เดือนนี่นา ชีวิตช่วงนี้เลยยุ่งๆ นิดหน่อยจ้ะ”“ยุ่งเรื่องงาน หรือมัวแต่สวีทอยู่กับคุณภูผากันแน่จ๊ะเค้ก ตั้งแต่แต่งงานไปนี่แทบจะลืมหน้าเพื่อนสนิทคนนี้ไปแล้วมั้ง” หญิงสาวแกล้งแหย่ตรงจุด“บ้า! ใครจะลืมจันทร์ลงล่ะ อย่ามาแซวกันเลยดีกว่า” อรปรียาหัวเราะเขิน ปลายสายอบอวลไปด้วยความสุข“แล้วตอนนี้เค้กอยู่ที่ไหนจ๊ะ สะดวกออกมาเจอกันไหม วันนี้จันทร์กับพวกน้องรุ้งกำลังจะไปทานข้าวกันที่ร้านประจำของเราน่ะ ไปด้วยกันไหมจ๊ะ”“ไปสิจ๊ะ! เดี๋ยวเค้กพาเจ้ามือเลี้ยงมื้อนี้ไปด้วยเลยแล้วกันนะ” อรปรียาเอ่ยตอบอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับหันไปส่งยิ้มหวานให้กับสามีหนุ่มที่นั่งทำงานอยู่ใกล้ๆ ซึ่งฝ่ายนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาส่งสายตาหวานละมุนตอบกลับภรรยาคนสวยแทบจะทันที“ดีเลยจ้ะ! ถ้าอย่างนั้นจันทร์กับน้องๆ ไปรอที่โต๊ะเดิมน
“ก็ พอดีจ้ะ” จันทิมาตอบพร้อมกับเปิดประตูออกมา“สวยจังค่ะ พี่จันทร์” รริสากล่าวอย่างชื่นชมความสวยของจันทิมา“จริงค่ะ ปอยว่าแล้วว่าชุดนี้ต้องสวยมาก ๆ เวลาอยู่บนตัวพี่จันทร์” ปวิตาชมอย่างจริงใจ“พี่จันทร์ขา ลองอีกชุดสิคะ คุณแม่ตัดให้พี่จันทร์ค่ะ”ปวิตารีบหันไปหยิบชุดราตรียาวสีทองซึ่งเป็นผ้าหรูเรียบรื่
ทุกครั้งที่จันทิมาไม่สบายใจ ทอรุ้งและเพื่อน ๆ จะต้องตั้งตัวเป็นองครักษ์พิทักษ์พี่สาว เพราะพวกเธอรักจันทิมา มาก ทุกคนให้ความเห็นตรงกันว่าพี่จันทร์เป็นนางฟ้าที่หาไม่ได้แล้วในโลกนี้ เพราะฉะนั้นพวกเธอทุกคนต้องปกป้องนางฟ้าคนนี้“ว้าย ลมอะไรหอบเอาธิดาซาตานมาพร้อมนางฟ้าได้คะ พี่จันทร์”ปอยหรือปวิตา รัตน์ส
“หนูจันทร์ หนูจันทร์ อยู่รึเปล่าเอ่ย”เสียงตะโกนลั่น ๆ ของเด็กชายอาทิตย์ วัยเก้าขวบ ที่ตะโกนร้องเรียกหาน้องน้อยวัยสี่ขวบที่กำลังพูดเก่งและน่ารัก จนเด็กชายอาทิตย์ซึ่งเป็นลูกคนเดียวหลงน้องสาวด้วยนิสัยนิ่งเฉยเลยทำให้เด็กชายอาทิตย์มีเพื่อนไม่มากนัก จะมีก็แต่สาวน้อยตัวเล็กที่ช่างพูด ช่างประจบ พี่ชายคนเ
จันทิมา วโรธรณ์ เธอเปลี่ยนจากเด็กหญิงหน้าตาน่ารักเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน กลายเป็นสาวสวยหุ่นโปร่งระหงไม่ผิดนางแบบเวทีระดับประเทศ ใบหน้าเรียวได้รูป งามโดดเด่นสะดุดสายตา ใคร ๆ ต่างให้ความสนใจใคร่อยากรู้จักหญิงสาว แต่ถึงแม้จะมีชายหนุ่มมากหน้าหมายปองในตัวเธอ หัวใจของจันทิมากลับมีเพียงชายคนเดียวยึดจองพื้นใ







