LOGINShare
บทที่10/2
Last Updated:
2025-12-27 21:36:01
Latest chapter
วางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก บทที่ 16/2
เหลียนหรูเซียนนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ตอนนี้หิมะเริ่มหยุดตกแล้วนางจึงวางแผนออกไปเที่ยวกับสหาย แต่ปัญหาของนางคือเวยซานเซินที่ในตอนนี้นำตัวเองมาอาศัยอยู่ในจวนของนางเรียบร้อย“พรุ่งนี้ข้าจะออกไปเที่ยวกับเล่อเอ๋อร์ เตรียมทุกอย่างให้พร้อม” อย่างไรพรุ่งนี้ก็ต้องออกไป หากเกิดเรื่องอันใดขึ้นก็ค่อยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก็แล้วกัน “อย่าให้เขารู้ตัวเด็ดขาด”“เจ้าค่ะ” ซูซูเข้าใจในทันทีว่าเขาที่ออกมาจากปากเจ้านายนั้นคือผู้ใดตอนนี้หิมะเริ่มหยุดตกทุกคนก็เริ่มออกมาใช้ชีวิตปกติ แทนที่จะเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนเหมือนตอนหิมะตกหนัก และบรรดาคุณหนูทั้งหลายก็เริ่มออกมาเที่ยวเล่นกันเหมือนเดิม แน่นอนว่าพวกนางสองสหายไม่มีทางปล่อยโอกาสเช่นนี้ให้หลุดลอยไปหญิงสาวตื่นขึ้นมาแต่งตัวตั้งแต่เช้า เพราะคิดว่าจะออกจากจวนตอนที่เวยซานเซินยังไม่ได้เตรียมตัว เพียงเท่านี้เขาก็จะตามนางออกไปด้านนอกไม่ได้แล้ว ทว่านางก็คิดผิดไปเพราะทันทีที่นางก้าวขาออกจากเรือนเขาก็รู้ตัวแล้วรีบออกไปดักนางอยู่ที่น่าประตูจวนทันที“ท่านมายืนอยู่ที่นี่ทำไม” หญิงสาวถามอย่างแปลกใจ นางคิดว่าตัวเองทำทุกอย่างอย่างรอบคอบแล้วเชียว แต่ก็ยังทำให้เขารู้ตัวจนได้
วางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก บทที่ 16/1
บทที่ 16เวยซานเซินทำตามที่ตัวเองพูดทุกอย่าง เพราะรุ่งเช้าวันถัดมาเขาก็มาโผล่หน้าที่จวนตระกูลเหลียนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ด้วยกลัวว่าหากมาช้ากว่านี้นางจะหนีหน้าเช่นเมื่อก่อน เพียงแค่ได้รู้ว่านางอยู่ในจวนก็พอแม้นางจะไม่ยอมออกมาพบหน้าเขา เขาก็มาทุกวันแม้หิมะจะตกหนักมากเพียงใดเพียงใดเขาก็จะยังดึงดันจะมา และที่สำคัญตอนนี้เรือนรับรองตระกูลเหลียนแทบจะเป็นห้องส่วนตัวของเขาไปแล้ว“คุณหนูไม่ออกไปพบหรือ” ซูซูถาม ตอนนี้นางก็เริ่มสงสารคนที่อยู่เรือนรับรองแล้ว ต้องฝ่าหิมะที่ตกอย่างหนักมาทุกวัน ไม่รู้ว่าสุขภาพเป็นอย่างไรบ้างแล้ว “หิมะก็ตกหนัก คุณหนูไม่เป็นห่วงหรือเจ้าคะ”นางรู้ว่าเจ้านายยังมีใจให้เวยซานเซินอยู่ ในเมื่อตัดใจไม่ได้เหตุใดไม่ลองดูสักครั้งเผื่อว่าเรื่องทุกอย่างจะดีกว่าที่ผ่านมาเหลียนหรูเซียนนั่งนิ่ง พยายามไม่ให้ตัวเองใจอ่อน แต่ก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี ถึงแม้จะรู้ว่าเขาเป็นหมอก็เถอะ“ไม่ไป” เหลียนหรูเซียนยังคงใจแข็ง ไม่ไป ยังไงนางก็ไม่ออกไปพบเขา“แต่ดูแล้วนายท่านเวยคงสำนึกผิดจริง ๆ แล้วนะเจ้าคะ คุณหนูจะไม่ใจอ่อนจริงหรือ” นางเองก็อยากเห็นเจ้านายมีความสุขเช่นกัน ในเมื่อโอกาสมาถึงเช่นนี
วางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก บทที่ 15/2
“นางกล้าแน่นอน” น้องสาวผู้นี้ของเขาเคยฟังผู้ใดเสียเมื่อไหร่ ชอบทำอันใดตามใจตนเสมอ คิดจะทำอันใดแล้วต่อให้ผู้อื่นโน้มน้าวใจเพียงใดก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจง่าย ๆ“หึ ข้าจะเป็นคนขัดขวางนางเอง ดูซิว่านางจะเก่งเพียงใด” เขาพูดจริงทำจริง จากนี้อย่าหวังเลยว่านางจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ที่ผ่านมานางทำเช่นไรกับเขา เขาก็จะทำเช่นนั้นกับนางบ้าง จะไม่ปล่อยให้นางมีเวลาว่างอยู่คนเดียวเลย“พวกเจ้าสองคนเหมือนกันยิ่งนัก” เหลียนเฟิงหวงได้แต่ยกมือกุมขมับ เขาปวดหัวกับเรื่องของสองคนนี้มาก ไม่รู้ว่าต้องจัดการอย่างไร ยิ่งพูดด้วยก็ยิ่งจะมีแต่ปวดหัว“หึ ข้าฝากไปบอกน้องสาวของเจ้าด้วยแล้วกันว่าให้เตรียมตั้งรับดี ๆ ข้าไม่มีทางยอมแพ้ง่าย ๆ แน่” เขาพูดอย่างเด็ดเดี่ยว การที่มีนางอยู่ข้างกายมันดีกว่ามากจริง ๆ หากได้นางมาอยู่ข้างกายเขาคงมีความสุขมากกว่านี้“เฮ้อ...เจ้านี่มัน” เขาเองก็ไม่รู้จะพูดเช่นไรเหมือนกัน สุดท้ายแล้วเรื่องนี้ต้องโทษน้องสาวของเขาเองที่เอาตัวเองมาพัวพันกับคนเช่นนี้“เจ้าไปเถิดข้าอยากพักผ่อน” เวยซานเซินไล่สหาย เพราะพรุ่งนี้เขายังต้องตื่นแต่เช้าไปที่จวนตระกูลเหลียนอีก จากนี้เขาจะไปปักหลักที่จวนตระกูลเหลียน
วางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก บทที่ 15/1
บทที่ 15เหลียนหรูเซียนมองไปรอบ ๆ ก็พบว่างานเลี้ยงนี้ไม่ได้จัดใหญ่มาก เหมือนจะมีเฉพาะคนที่สนิทสนมเท่านั้น จัดงานเลี้ยงวันเกิดทั้งทีเหตุใดจึงไม่จัดให้ใหญ่โตไปเลย จะได้เปิดตัวว่าที่ฮูหยินอย่างให้สมฐานะหน่อย“เจ้าไหวหรือไม่” เหลียนเฟิงหวงถามอย่างเป็นห่วง ได้แต่คิดว่าตนเองไม่น่าพาน้องสาวมาที่นี่เลย เพราะเขาเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้ มีอย่างที่ไหนให้สตรีอื่นมายืนต้อนรับแขกด้วยราวกับเป็นสามีภรรยา“ข้าไม่เป็นอันใด” คนเป็นน้องสาวยิ้มน้อย ๆ คิดว่ามาเห็นภาพเช่นนี้ก็ดี จะได้ตัดใจจากเขาได้เร็วขึ้นไม่นานเวยซานเซินก็เดินมานั่งร่วมโต๊ะกับสองพี่น้องตระกูลเหลียน และแน่นอนว่าต้องมีเย่จือม่านตามมาด้วย ทำให้สองพี่น้องมองหน้ากันอย่างเงียบ ๆ แต่ก็ไม่ได้ว่าอันใดบรรยากาศภายในโต๊ะเต็มไปด้วยความอึดอัด จะมีก็แต่เย่จือม่านที่พยายามชวนเวยซานเซินสนทนาแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจะสนทนาด้วย เพราะตอนนี้ในสายตาของเขามีแต่เหลียนหรูเซียนเท่านั้นในงานเลี้ยงไม่ได้มีพิธีการอันใดมากเพราะเป็นงานเลี้ยงเล็ก ๆ และมีแต่คนสนิท เพราะจุดประสงค์ของคนจัดคือต้องการพบหน้าคนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งก้มหน้าไม่สนใจผู้ใดแต่เขาก็คิดว่าคุ้มค่ามากเพร
วางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก บทที่ 14/2
ชายหนุ่มมาที่จวนตระกูลเหลียนทุกวัน และนั่งรออยู่อย่างนั้นแม้ว่าเหลียนหรูเซียนจะไม่ออกมาพบก็ตาม เขาทำเช่นนั้นอยู่หลายวันนางก็ยังคงไม่ยอมโผล่หน้าออกมาให้เขาพบ แต่เขาก็ไม่คิดจะยอมแพ้“คุณหนูวันนี้นายท่านเวยก็มาอีกแล้วเจ้าค่ะ” ซูซูเข้ามารายงานเจ้านาย ตอนนี้เริ่มจะเห็นใจคนที่รอ เพราะยามที่เจ้านายของนางไปจวนตระกูลเวยก็ได้พบหน้าอีกฝ่ายทุกครั้ง แต่นี่มานั่งรอทั้งวันก็ไม่ได้เห็นหน้าของเจ้านายของนาง“อยากมาก็มา ข้าไม่ได้ว่าอันใดนี่” หญิงสาวยังคงบอกอย่างไม่ได้สนใจ แต่ในหัวของนางตอนนี้กลับคิดถึงเรื่องของเขา ในใจยังคงถกเถียงกันอยู่ว่าจะทำเช่นไรต่อไปดี ใจหนึ่งก็อยากออกไปพบเขา แต่ก็ยังโกรธเรื่องที่เขาเคยทำไว้กับนาง“คุณหนูจะไม่ออกไปพบหน่อยหรือ” ซูซูบอกเสียงแผ่ว เพราะรู้ว่าเจ้านายพยายามมากเพียงใด หากได้ลงเอยกันเจ้านายของนางก็คงจะมีความสุขไม่น้อย“ไม่ล่ะ” เหลียนหรูเซียนบอกอย่างใจแข็ง พยายามไม่คิดถึงคนที่นั่งรออยู่ในเรือนรับรอง ใจแข็งเข้าไว้อย่าได้ใจอ่อนง่าย ๆ คิดตอนที่เขาด่าเข้าไว้ซูซูเมื่อเห็นว่าเจ้านายใจแข็งก็ไม่ได้ร้องขอความเห็นใจแทน กลัวว่าเจ้านายจะโกรธตนเองไปด้วย จึงได้เดินไปรินน้ำชาให้อย่างเอาใ
วางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก บทที่ 14/1
บทที่ 14เหลียนหรูเซียนนั่งคิดเรื่องของเวยซานเซินเงียบ ๆ ได้แต่คิดเรื่องของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้จะพยายามสลัดเรื่องของเขาออกจากหัวแต่ก็ไม่สามารถทำได้สักทีนางไม่เชื่อว่าเขาจะชอบนางเช่นที่พี่ชายพูดจริง ๆ นางยังจำคำที่เขาต่อว่านางได้ทุกคำ คนเช่นนี้หรือจะมาชอบนางได้จริง ๆ หากที่ผ่านมาเขามีท่าทีว่าชมชอบนางสักนิด นางจะไม่คิดสงสัยเลย“คุณหนูนายท่านเวยมาขอพบเจ้าค่ะ” เมื่อสาวใช้เข้ามารายงาน ทำให้หญิงสาวแปลกใจมาก เพราะทุกครั้งเขาจะบอกว่าต้องการมาพบพี่ชายของนาง แต่วันนี้กลับแปลกไป“ไม่พบ” นางและเขาไม่มีเรื่องจำเป็นต้องพบหน้ากัน และนางก็จะไม่ออกไปพบเขาเด็ดขาด“เจ้าค่ะ” น้ำเสียงเด็ดขาดของเจ้านายทำให้นางไม่กล้าที่จะเอ่ยอันใดต่อ จึงได้แต่ถอยออกไปแจ้งแขกที่มาเยือน“นายท่านเวย คุณหนูไม่สะดวกออกมาพบเจ้าค่ะ จึงเชิญนายท่านเวยกลับไปก่อน” สาวใช้พยายามใช้คำพูดที่เบาที่สุดเพื่อรักษาน้ำใจของคนมาเยือน“ข้าจะรอจนกว่านางจะออกมาพบ” เวยซานเซินบอกเสียงเรียบ ไม่อยากพบหน้าเขาหรือ มาดูกันว่าผู้ใดจะมีความอดทนมากกว่ากัน“เอ่อ...”“ไม่ต้องมาเฝ้าหรอก พวกเจ้าไปทำงานของตนเองเถิด” เขายังคงยกน้ำชาขึ้นจิบอย่างสบายใจ ไม่ได้ทุก
You may also like
ยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง42.1K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.0K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว327.7K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ26.0K viewsเพลิงแค้นใต้เงาบุปผา
หนามชมพู737 viewsสตรีผู้นี้เป็นเพียงตัวแทนของอดีตฮูหยิน
มู่ลี่ดาหลา Mulidala659 viewsหลุมพรางร้อยรัก
หรงเย่า / นาย่า52 viewsไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก
ไฉ่เลี่ยงหรง2.5K views
