Beranda / รักโบราณ / วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน / ๑๕ แสงจันทร์สาดส่องความจริง

Share

๑๕ แสงจันทร์สาดส่องความจริง

last update Tanggal publikasi: 2025-06-10 19:35:54

ยามตรุษวสันต์ผ่านพ้นไป ดอกท้อเริ่มผลิบานส่งกลิ่นหอมกรุ่น ทว่าในเมืองหลวงบรรยากาศยังคงตึงเครียด แม้ตู้เยี่ยนอวี่ และแพทย์หลวงชางจะสามารถยับยั้งแผนการปล่อยพิษร้ายของ กองทัพเงาอสูรได้สำเร็จ แต่ภัยคุกคามหล่านั้นก็มิได้หายไปสิ้น การต่อสู้ในคืนนั้นทำให้ความจริงอันน่าตกใจบางอย่างถูกเปิดเผย และนำพาตู้เยี่ยนอวี่เข้าสู่โลกแห่งราชสำนักที่นางมิเคยปรารถนาจะข้องเกี่ยวเลยแม้แต่น้อย

“คุณหนูเจ้าคะ ท่านควรจะพักผ่อนเสียบ้างนะเจ้าคะ” เสี่ยวจูกล่าวด้วยน้ำเสียงห่วงใย ใบหน้าของนางยังคงซีดเผือดจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา “ท่านมิได้หลับมิได้นอนมาหลายวันแล้วเจ้าค่ะ”

ตู้เยี่ยนอวี่ที่กำลังนั่งปรุงยาในห้องพักของโรงหมอหลวง เงยหน้าขึ้นมายิ้มอย่างอ่อนโยน “มิต้องเป็นห่วงข้าหรอกเสี่ยวจู” ดวงตาของนางยังคงฉายแววความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว “ตราบใดที่โรคระบาดยังมิหมดไป และกองทัพเงาอสูรยังคงเคลื่อนไหว ข้าก็มิอาจพักผ่อนได้อย่างสบายใจ”

แพทย์หลวงชางเดินเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “แม่นางตู้ มีข่าวร้าย”

ตู้เยี่ยนอวี่วางสมุนไพรในมือลงช้า ๆ “เกิดอันใดขึ้นเจ้าคะ ?”

“หลังจากที่เราสามารถยับยั้งแผนการปล่อยพิษของกองทัพเงาอสูรได้สำเร็จ ฝ่าบาทก็ได้ทรงทราบเรื่องนี้แล้ว” แพทย์หลวงชางกล่าว “แต่แทนที่จะทรงลงโทษกองทัพเงาอสูร กลับทรงมีรับสั่งให้จับกุมตัวข้าและแม่นางตู้”

ตู้เยี่ยนอวี่ถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ “ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นเจ้าคะ ?”

“ข้าเองก็มิอาจล่วงรู้ได้ขอรับ” แพทย์หลวงชางถอนหายใจเฮือกใหญ่ “แต่ได้ยินมาว่ามีขุนนางบางคนในราชสำนักพยายามป้ายสีว่าเราเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังโรคระบาดครั้งนี้ เพื่อช่วงชิงความดีความชอบจากแม่นางตู้”

ตู้เยี่ยนอวี่กำมือแน่น นางมิเคยคิดว่าความชั่วร้ายจะแฝงกายอยู่ในราชสำนักถึงเพียงนี้ “แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปเจ้าคะ ?”

“เราต้องหนีไปก่อนขอรับ” แพทย์หลวงชางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หากเรายังคงอยู่ในเมืองหลวง อาจจะต้องถูกจับกุมและถูกลงโทษได้”

ตู้เยี่ยนอวี่มองไปที่เสี่ยวจู ใบหน้าของนางยังคงซีดเผือดด้วยความตกใจ “เสี่ยวจู เจ้ากับข้าจะต้องหนีไปก่อน”

“แต่คุณหนูเจ้าคะ แล้วผู้ป่วยเหล่านี้เล่าเจ้าคะ ?” เสี่ยวจูถามด้วยน้ำเสียงกังวล

“ข้าจะฝากเรื่องดูแลผู้ป่วยไว้กับท่านหมอหลวงชาง และแพทย์หลวงคนอื่น ๆ” ตู้เยี่ยนอวี่กล่าว “เราจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง เมื่อสามารถไขปริศนาเบื้องหลังเรื่องนี้ได้ทั้งหมด”

ยามราตรี ดวงจันทร์ทอแสงนวลผ่องลงมายังเมืองหลวงที่จมดิ่งในความทุกข์ระทม ดุจแสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนซากปรักหักพัง

ตู้เยี่ยนอวี่ แพทย์หลวงชาง และเสี่ยวจูแอบหนีออกจากโรงหมอหลวงภายใต้ความมืดมิดของราตรี พวกเขาเดินทางไปที่ย่านการค้าลับแห่งหนึ่งในเมืองหลวง ซึ่งเป็นแหล่งรวมข้อมูลลับและผู้คนจากทุกสารทิศที่นั่น แพทย์หลวงชางมีสหายเก่าแก่ผู้หนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้าของสำนักข่าวกรองลับของราชสำนัก แม้จะเป็นเพียงขุนนางเล็ก ๆ แต่ก็มีความจงรักภักดีต่อฝ่าบาท และเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากแพทย์หลวงชาง

“คารวะท่านพี่จาง” แพทย์หลวงชางกล่าวกับชายผู้หนึ่งที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ในห้องลับแห่งหนึ่ง

“ท่านหมอหลวงชาง” ชายผู้นั้นผุดลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ “เกิดอันใดขึ้น ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร ?”

แพทย์หลวงชางเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้สหายฟังอย่างละเอียด ตู้เยี่ยนอวี่และเสี่ยวจูรับฟังอยู่ข้าง ๆ ชายผู้นั้นรับฟังด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

“ข้ามิเคยคาดคิดว่าจะมีเรื่องราวเช่นนี้เกิดขึ้นในราชสำนัก !” จางอู๋จีกล่าวด้วยน้ำเสียงกรุ่นโกรธ “ขุนนางกังฉินเหล่านี้บังอาจนัก !”

“จางอู๋จี ข้าขอร้องท่าน โปรดช่วยสืบหาความจริงเบื้องหลังเรื่องนี้ด้วยเถิด” แพทย์หลวงชางกล่าว “และช่วยหาทางปกป้องแม่นางตู้ด้วย”

จางอู๋จีมองตู้เยี่ยนอวี่ด้วยแววตาครุ่นคิด “แม่นางตู้คือหมอเทวดาผู้นั้นเองหรือ ?”

ตู้เยี่ยนอวี่โค้งคำนับเล็กน้อย “ข้าคือตู้เยี่ยนอวี่เจ้าค่ะ”

จางอู๋จีถอนหายใจเฮือกใหญ่ “แม่นางตู้ ความรู้ความสามารถของท่านล้ำเลิศยิ่งนัก ข้าได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานานแล้ว” เขาหยุดชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เช่นนั้นข้าจะช่วยท่าน แต่ท่านจะต้องระมัดระวังตนเองให้ดี”

สหายสนิทของหมอหลวงชางได้อธิบายถึงโครงสร้างของราชสำนัก และอำนาจมืดที่แฝงตัวอยู่ในวังหลวง เขาเชื่อว่ามีขุนนางบางคนกำลังสมคบคิดกับกองทัพเงาอสูร เพื่อโค่นล้มราชบัลลังก์

“หากเป็นเช่นนั้น” ตู้เยี่ยนอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เราก็ต้องหาหลักฐานมาเปิดโปงพวกเขาให้ได้เจ้าค่ะ”

–

ยามฤดูใบไม้ผลิผลิบานเต็มที่ ดอกไม้นานาชนิดเบ่งบานส่งกลิ่นหอมกรุ่น ตู้เยี่ยนอวี่และเสี่ยวจูพักอยู่ที่บ้านพักลับของจางอู๋จีในย่านชานเมืองหลวง นางยังคงฝึกฝนกำลังภายในอย่างไม่หยุดหย่อน และศึกษาตำราแพทย์โบราณเพื่อหาทางรักษาโรคระบาดที่ยังคงระบาดอยู่ในเมืองหลวง

จางอู๋จีได้ส่งสายสืบออกไปรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับกองทัพเงาอสูรและขุนนางที่สมคบคิดกับพวกเขา ซึ่งข้อมูลที่ได้มานั้นก็น่าตกใจยิ่งนัก พวกเขาพบว่ามีขุนนางระดับสูงหลายคนเป็นพวกเดียวกับกองทัพเงาอสูร และกำลังวางแผนที่จะก่อกบฏในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

“แม่นางตู้ นี่คือรายชื่อขุนนางที่สมคบคิดกับกองทัพเงาอสูร” จางอู๋จียื่นม้วนกระดาษม้วนหนึ่งให้ตู้เยี่ยนอวี่ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียด

ตู้เยี่ยนอวี่รับม้วนกระดาษมาคลี่อ่าน ดวงตาของนางเบิกกว้างเมื่อเห็นรายชื่อขุนนางเหล่านั้น บางคนเป็นขุนนางที่เคยได้รับการเคารพนับถือจากผู้คน

“พวกเขามิได้เพียงแค่ทำร้ายผู้คน แต่ยังทรยศต่อแผ่นดินด้วย” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงกรุ่นโกรธ

“เราต้องหาหลักฐานที่แน่นหนา เพื่อเปิดโปงความจริงให้ฝ่าบาททรงทราบ” แพทย์หลวงชางกล่าว “แต่การเข้าถึงวังหลวงนั้นมิใช่เรื่องง่ายนัก”

ตู้เยี่ยนอวี่นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เช่นนั้นเราก็จะต้องหาทางลอบเข้าไปในวังหลวงให้ได้เจ้าค่ะ”

แพทย์หลวงชางและจางอู๋จีมองหน้ากันด้วยความตกใจ “แม่นางตู้ ท่านจะทำเช่นนั้นหรือ มันอันตรายยิ่งนัก !”

“ข้าต้องทำเจ้าค่ะ” ตู้เยี่ยนอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “หากเราปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไป เมืองหลวงแห่งนี้จะต้องล่มสลายเป็นแน่”

นางวางแผนการลอบเข้าวังหลวงอย่างละเอียดรอบคอบ นางจะใช้ความรู้ด้านกำลังภายในของตนเอง เพื่อลอบเข้าไปในวังหลวงยามค่ำคืน และค้นหาหลักฐานที่สามารถเปิดโปงความชั่วร้ายของขุนนางกังฉินเหล่านั้นได้ ส่วนแพทย์หลวงชางและจางอู๋จีจะคอยให้ความช่วยเหลือจากภายนอก

ยามราตรี ดวงจันทร์ทอแสงนวลผ่องลงมายังวังหลวง

ตู้เยี่ยนอวี่สวมชุดที่เรียบง่าย พกยาถอนพิษและอาวุธเล็ก ๆ น้อย ๆ ติดตัวไปด้วย ในคราแรกเสี่ยวจูอยากที่จะติดตามไปด้วย แต่ครานี้ตู้เยี่ยนอวี่มิอนุญาต เนื่องจากครั้งนี้มันอันตรายเกินไป

“คุณหนู ท่านจะต้องระวังตัวให้มากนะเจ้าคะ !” เสี่ยวจูกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้า

ตู้เยี่ยนอวี่ลูบศีรษะของเสี่ยวจูอย่างแผ่วเบา “มิต้องเป็นห่วงหรอกเสี่ยวจู ข้าจะกลับมาอย่างปลอดภัย”

นางใช้ความรู้ด้านกำลังภายในของตนเอง เพื่อปีนข้ามกำแพงวังหลวงอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ภายในวังหลวงนั้นใหญ่โตและซับซ้อนยิ่งนัก ดุจเขาวงกตที่ไร้ทางออก ตู้เยี่ยนอวี่ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่งในการเคลื่อนไหว เพื่อมิให้ถูกทหารเวรยามตรวจพบ

นางเดินสำรวจไปตามห้องต่าง ๆ ในวังหลวงอย่างเงียบเชียบ เพื่อค้นหาหลักฐานที่สามารถเปิดโปงความชั่วร้ายของขุนนางกังฉินเหล่านั้นได้ ในที่สุดนางก็มาถึงห้องทำงานของขุนนางคนหนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มกังฉิน ใบหน้าของเขาปรากฏอยู่ในรายชื่อที่จางอู๋จีได้มอบให้

ตู้เยี่ยนอวี่ลอบเข้าไปในห้องทำงานอย่างเงียบเชียบ ภายในห้องนั้นมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างเล็กน้อย นางค้นหาหลักฐานอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ในที่สุดนางก็พบนครม้วนกระดาษลับซ่อนอยู่ในลิ้นชักลับของโต๊ะทำงาน เมื่อคลี่ออกอ่าน ดวงตาของนางก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ ในนั้นมีรายละเอียดแผนการก่อกบฏทั้งหมด รวมถึงรายชื่อขุนนางที่สมคบคิดกับกองทัพเงาอสูร และแผนการที่จะปลงพระชนม์ฝ่าบาทในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

“ชั่วร้ายยิ่งนัก !” ตู้เยี่ยนอวี่พึมพำกับตนเองด้วยความโกรธแค้น ดวงตาของนางฉายแววแน่วแน่ “ข้าจะต้องหยุดยั้งพวกเขาให้ได้ !”

นางรีบเก็บม้วนกระดาษลับนั้นใส่ในเสื้อคลุม และเตรียมที่จะออกจากห้องทำงานทันที ทว่าจู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านนอก ตู้เยี่ยนอวี่รีบหลบซ่อนตัวอยู่หลังม่านบังตาอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ

ประตูห้องทำงานเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายผู้หนึ่งที่ก้าวเข้ามาในห้อง ดวงตาของเขาฉายแววอำมหิต เขาคือขุนนางผู้เป็นหัวหน้าของกลุ่มกังฉิน

ชายผู้นั้นเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ และจุดไฟจนสว่างจ้า ตู้เยี่ยนอวี่ลอบมองเขาจากหลังม่านบังตา หัวใจของนางเต้นระรัว

ชายผู้นั้นเดินตรงไปยังลิ้นชักลับของโต๊ะทำงาน และเปิดออก แต่เมื่อเห็นว่าม้วนกระดาษลับหายไป ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ

“ใคร ! ใครบังอาจเข้ามาในห้องของข้า !” ชายผู้นั้นร้องด้วยความโกรธ เสียงของเขาดังก้องไปทั่วห้อง

ตู้เยี่ยนอวี่รู้ดีว่าตนเองถูกจับได้แล้ว นางตัดสินใจที่จะเปิดเผยตัว เพื่อเผชิญหน้ากับความจริง

นางก้าวออกมาจากหลังม่านบังตาอย่างช้า ๆ ใบหน้าของนางสงบนิ่ง แต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว

“ข้าเองเจ้าค่ะ” ตู้เยี่ยนอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ชายผู้นั้นมองตู้เยี่ยนอวี่ด้วยความตกตะลึง ดวงตาของเขาเบิกกว้าง “เจ้า ! เจ้าเป็นใคร ! เจ้าเข้ามาในวังหลวงได้อย่างไร !”

“ข้าคือตู้เยี่ยนอวี่เจ้าค่ะ” นางตอบด้วยน้ำเสียงมั่นคง “และข้ารู้แผนการชั่วร้ายของพวกท่านทั้งหมดแล้ว”

ชายผู้นั้นหัวเราะเสียงดัง

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ! เด็กน้อย เจ้าบังอาจนัก ! เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะสามารถหยุดยั้งแผนการของพวกข้าได้”

“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็จะหยุดยั้งพวกท่านให้ได้” ตู้เยี่ยนอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “เพื่อปกป้องแผ่นดินนี้และผู้คนบริสุทธิ์”

กล่าวจบ ชายผู้นั้นก็พุ่งเข้าใส่ตู้เยี่ยนอวี่ทันที

ตู้เยี่ยนอวี่มิได้หวาดหวั่น นางเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว แต่แฝงด้วยพลังที่แข็งแกร่ง กำลังภายในที่ฝึกฝนมาตลอดถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ตู้เยี่ยนอวี่พยายามใช้กำลังภายในของตนเองเพื่อรับมือกับชายผู้นั้น แต่เขามีวรยุทธ์ที่สูงส่ง และเป็นผู้ที่ได้รับฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

ตู้เยี่ยนอวี่กัดฟันแน่น ฝ่ามือทั้งสองสั่นเทาเล็กน้อยด้วยแรงกระแทกจากการปะทะเมื่อครู่ ร่างของนางถอยหลังไปสองก้าว เลือดในอกไหลย้อนขึ้นมาแทบถึงลำคอ แม้จะฝืนกลืนมันกลับลงไป แต่นางรู้ดีว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบ

ชายผู้นั้นยกยิ้มเย้ยหยัน “ฮึ เจ้าไม่มีทางชนะข้าได้หรอก !”

แววตาของตู้เยี่ยนอวี่กลับแน่วแน่ยิ่งขึ้น ดั่งน้ำแข็งที่ไม่อาจละลาย “ข้าจะไม่มีวันยอมพ่ายให้คนเช่นท่าน”

นางสูดลมหายใจเข้าลึก ปล่อยให้สติรวมศูนย์อยู่ที่ปลายฝ่ามือ แล้วรอจังหวะเพียงชั่วพริบตา เมื่อชายผู้นั้นพุ่งเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับกำลังภายในมหาศาล นางกลับเบี่ยงกายหลบอย่างอ่อนช้อย และในชั่วขณะหนึ่งนั้นเอง

ปลายนิ้วของนางแทงเข้าไปยังจุดลมปราณใต้รักแร้ข้างขวาของเขาอย่างแม่นยำ !

“อั่ก !” ชายผู้นั้นทรุดลงทันที ร่างสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวด มือกุมแขนที่ไร้เรี่ยวแรง “เจ้า เจ้ากล้าแทงข้า !”

ตู้เยี่ยนอวี่มองเขาด้วยสายตาเยือกเย็น “นี่มิใช่เพราะข้าเก่งกว่า แต่เพราะท่านประมาทเอง”

เสียงของนางแม้แผ่วเบา แต่กลับเต็มไปด้วยอำนาจ “จำเอาไว้ให้ดี หากยังกล้ากระทำชั่วอีก ครานี้ข้าจะมิไว้ชีวิตท่านอีก”

นางหันหลังเดินจากไปช้า ๆ แม้ร่างกายจะอ่อนแรง แต่ทุกย่างก้าวกลับมั่นคงเฉกเช่นวีรสตรีผู้มีเป้าหมายแน่วแน่

ตู้เยี่ยนอวี่มิได้เสียเวลา นางรีบออกจากห้องทำงานทันที ทิ้งให้ชายผู้นั้นนอนกองอยู่กับพื้นด้วยความเจ็บปวด นางต้องรีบนำหลักฐานนี้ไปให้ฝ่าบาททรงทราบ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

ยามราตรีที่ดวงจันทร์ลอยเด่นทอแสงนวลละมุนลงมาคล้ายม่านเงินที่โอบล้อมวังหลวงไว้ในอ้อมแขนแห่งความสงบ ตู้เยี่ยนอวี่เร่งฝีเท้าไปตามระเบียงยาวด้วยความคล่องแคล่ว เงาร่างของนางเคลื่อนไหวเงียบงันดุจเงาสะท้อนในสายน้ำ หัวใจเต้นถี่ด้วยแรงกังวล แต่ภายในกลับหนักแน่นด้วยเจตจำนงอันแน่วแน่ดุจเปลวเทียนที่ไม่หวั่นไหวในลมแรง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ตอนพิเศษที่ 5 วิวาห์ใต้เงาจันทร์

    ปลายเดือนเจ็ด รัชศกเทียนเหอปีที่แปดสิบสองเมฆหมอกร้ายที่เคยปกคลุมวังหลวงได้ถูกปัดเป่าไปจนสิ้น ประหนึ่งรัตติกาลที่ยอมจำนนต่อแสงอรุณ พระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างฮ่องเต้แห่งต้าเฉินและองค์หญิงมู่หลินแห่งแคว้นหนานเย่ว์ได้ดำเนินไปอย่างยิ่งใหญ่และสมพระเกียรติที่สุด ท้องพระโรงหลวงที่เคยเป็นเวทีแห่งการพิพากษา บัดนี้กลับกลายเป็นทะเลแห่งแพรพรรณสีแดงสดและทองอร่าม เสียงดนตรีมงคลดังกังวานก้องไปทั่ว ขับขานบทเพลงแห่งสันติภาพและสัมพันธไมตรีที่ถูกเชื่อมประสานขึ้นใหม่อย่างแน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิมตู้เยี่ยนอวี่และกู้เหยียนหลงยืนสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางเหล่าขุนนางที่กำลังแซ่ซ้องถวายพระพร พวกเขาคือวีรบุรุษและวีรสตรีผู้พิทักษ์แผ่นดินอีกครั้ง แต่ในใจของทั้งสองกลับมิได้มีความลำพองใจแม้แต่น้อย มีเพียงความโล่งใจที่ได้เห็นแผ่นดินกลับคืนสู่ความสงบสุขอย่างแท้จริงภายหลังจากพระราชพิธีหลักเสร็จสิ้นลง ฝ่าบาทผู้ทรงมีพระพักตร์ที่เปี่ยมด้วยความสุขและความปีติยินดี ได้มีรับสั่งให้ทั้งสองเข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์ ณ ห้องทรงอักษรที่เงียบสงบ“หากมิได้มีพวกเจ้าทั้งสอง” ฝ่าบาทตรัสขึ้นด้วยพระสุรเสียงที่เปี่ยมด้วยความซาบซึ้งใจอย่างแท้จริง

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ตอนพิเศษที่ 4 กระชากหน้ากากอสรพิษ

    ปลายเดือนหก รัชศกเทียนเหอปีที่แปดสิบสองเวลาเปรียบประหนึ่งเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่นลงอย่างไม่ปรานี พระอาการขององค์หญิงมู่หลินทรุดลงทุกขณะ ประกายสีครามบนผิวพระองค์เริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นแม้ในยามกลางวัน ลมหายใจแผ่วเบาราวกับจะดับสูญได้ทุกเมื่อ ความกดดันที่มองไม่เห็นได้แผ่ขยายไปทั่ววังหลวง มันมิใช่เพียงชีวิตขององค์หญิงที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย แต่คือสันติภาพของสองแผ่นดินที่กำลังจะขาดสะบั้นลงท่ามกลางความสิ้นหวังนั้น ตู้เยี่ยนอวี่ได้ขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทเป็นการส่วนพระองค์พร้อมด้วยกู้เหยียนหลงและองค์หญิงลี่หัว ณ ห้องทรงอักษรที่เงียบสงัด นางได้ทูลเสนอแผนการสุดท้ายที่อาจหาญและเสี่ยงอันตรายที่สุด“ฝ่าบาท” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว “การจะจับอสรพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เรามิอาจรอให้มันเผยตัวออกมาเองได้ แต่เราต้องสร้างเหยื่อล่อที่หอมหวานที่สุด เพื่อล่อให้มันคายพิษออกมาด้วยตนเองเพคะ”นางได้สร้างเรื่องราวของสมุนไพรวิเศษในตำนานขึ้นมา รากวิญญาณจันทรา พฤกษาทิพย์ที่กล่าวกันว่าสามารถชำระล้างพิษได้ทุกชนิด และจะเบ่งบานเพียงคืนเดียวใต้แสงจันทร์เต็มดวง ณ อารามเมฆขาวบนยอดเขาไท่ซานเท่าน

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ตอนพิเศษที่ 3 อสรพิษแดนใต้

    กลางเดือนหก รัชศกเทียนเหอปีที่แปดสิบสองวังหลวงที่เคยประดับประดาด้วยโคมไฟแห่งการเฉลิมฉลอง บัดนี้กลับถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกแห่งความวิตกกังวลที่มองไม่เห็น การประชวรขององค์หญิงมู่หลินแห่งแคว้นหนานเย่ว์ ได้กลายเป็นหินถ่วงก้อนมหึมาที่ถ่วงดุลแห่งสัมพันธไมตรีระหว่างสองแผ่นดินให้สั่นคลอนอย่างน่าหวาดเสียว การสืบสวนเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบงันและเร่งด่วน ประหนึ่งการเดินหมากบนกระดานที่ทุกก้าวล้วนเดิมพันด้วยสันติภาพของต้าเฉินสมรภูมิในครั้งนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองแนวรบที่ดำเนินไปพร้อมกันแนวรบแรกคือห้องปรุงยาหลวงของตู้เยี่ยนอวี่ ที่นี่มิได้มีเสียงคมดาบปะทะกัน มีเพียงเสียงบดยาอันแผ่วเบา เสียงเปลวเทียนที่สั่นไหว และเสียงลมหายใจที่จดจ่อของแพทย์เทวดา ห้องของนางได้แปรสภาพเป็นศูนย์บัญชาการแห่งการพิสูจน์หลักฐาน มันคือการผสมผสานอย่างน่าทึ่งระหว่างเครื่องมือโบราณและนวัตกรรมที่นางประดิษฐ์ขึ้นจากความทรงจำในอีกโลกหนึ่ง ทั้งเครื่องกลั่นขนาดเล็กที่ทำจากแก้วใส และแว่นขยายที่เจียระไนอย่างประณีตนางทุ่มเทเวลานานถึงสองวันสองคืนในการวิเคราะห์เถ้ากำยานปริศนาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย กลิ่นหอมของสมุนไพรนานาชนิดคละคลุ้งไปทั่ว

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ตอนพิเศษที่ 2 เงาอดีตที่หวนคืน

    ต้นเดือนหก รัชศกเทียนเหอปีที่แปดสิบสองเมืองหลวงที่ตู้เยี่ยนอวี่และกู้เหยียนหลงได้จากไปเมื่อหนึ่งปีก่อน บัดนี้ได้กลับกลายเป็นทะเลแห่งแพรพรรณและโคมไฟสีแดงสดอีกครั้งหนึ่ง โคมไฟนับพันดวงถูกแขวนประดับไปตามชายคาของอาคารบ้านเรือน สะบัดพลิ้วตามสายลมคิมหันตฤดูราวกับฝูงผีเสื้ออัคคีที่เริงระบำ ผ้าไหมสีมงคลถูกขึงทอดยาวไปตามถนนสายหลัก บ่งบอกถึงงานมงคลอันยิ่งใหญ่ที่แผ่นดินต้าเฉินกำลังรอคอย บรรยากาศอบอวลไปด้วยความรื่นเริงและความคาดหวัง ทว่าสำหรับผู้ที่เจนจบในเล่ห์กลแห่งราชสำนักแล้ว ความสงบสุขที่ผิวเผินนี้เปรียบดั่งผิวน้ำอันราบเรียบ แต่เบื้องล่างนั้นกลับซ่อนเร้นไว้ด้วยกระแสธารอันเชี่ยวกรากที่พร้อมจะพัดพาทุกสิ่งให้พังพินาศการกลับมาของทั้งสองมิได้เอิกเกริก แต่กลับเงียบงันดุจเงาที่เคลื่อนไหวในรัตติกาล สถานที่นัดพบแห่งแรกของพวกเขามิใช่ท้องพระโรงอันโอ่อ่า แต่เป็นโรงน้ำชาเก่าแก่ในตรอกเร้นลับ ที่ซึ่งจางอู๋จีในชุดบัณฑิตเรียบง่ายนั่งรออยู่แล้ว“ท่านทั้งสองดูแข็งแกร่งและสงบขึ้นมาก” จางอู๋จีเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขายังคงคมกริบดุจเหยี่ยวเฒ่าเช่นเดิม “ดูเหมือนว่าสายลมแห่งแดนเหนือจะขัดเกลาหยกงามทั้งสองให

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ตอนพิเศษที่ 1 ราชโองการหวนคืน

    ปลายเดือนสี่ รัชศกเทียนเหอปีที่แปดสิบสองหนึ่งปีเต็มที่เปลวเพลิงแห่งสงคราม ณ ชายแดนภาคเหนือได้มอดดับลง สายลมวสันตฤดูที่พัดผ่านเมืองผิงหยวนในยามนี้มิได้หอบเอาฝุ่นควันและกลิ่นคาวเลือดมาด้วยอีกต่อไป หากแต่เป็นกลิ่นไอดินอันบริสุทธิ์และกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ป่าที่เพิ่งจะแย้มบาน เมืองหน้าด่านที่เคยเป็นดั่งสุสานกลางแจ้ง บัดนี้ได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ประหนึ่งต้นไม้แห้งแล้งที่ได้รับสายฝนชโลมใจเสียงค้อนที่ตอกลงบนโครงสร้างบ้านเรือนหลังใหม่ดังขึ้นเป็นจังหวะอย่างมีชีวิตชีวา แทนที่เสียงดาบที่เคยกระทบกันอย่างน่าสะพรึงกลัว รอยยิ้มได้กลับคืนสู่ใบหน้าของชาวบ้านที่เคยซูบตอบด้วยความสิ้นหวัง แม้ร่องรอยความเหนื่อยล้าจะยังคงอยู่ แต่ในแววตาของพวกเขากลับเปี่ยมด้วยประกายแสงแห่งความหวังณ ใจกลางของความเปลี่ยนแปลงนี้ คือเรือนพักชั่วคราวของสองวีรชนผู้พลิกชะตาแผ่นดินตู้เยี่ยนอวี่ในอาภรณ์ผ้าฝ้ายสีขาวเรียบง่าย กำลังเดินตรวจดูแปลงสมุนไพรในสวนโอสถร้อยสกุลที่นางริเริ่มขึ้นด้วยตนเอง มันมิใช่สวนบุปผาที่งดงามเพื่อการชื่นชม แต่คือคลังยาที่มีชีวิตซึ่งนางจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นรากฐานของระบบสาธารณสุขชุมชน นางกำลังสอนกลุ

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ๑๔๗ วสันต์คืนสู่แดนเหนือ

    บนสมรภูมิทะเลสาบกระจกที่บัดนี้เงียบสงัดลงแล้ว มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านผืนเกลือสีขาวและเสียงครวญครางของผู้บาดเจ็บ คำประกาศยอมแพ้ของจ้าวอู๋จี้ดังก้องอยู่ในความเงียบนั้น ประหนึ่งคำพิพากษาสุดท้ายที่ปิดฉากสงครามอันนองเลือดแห่งแดนเหนือลงโดยสมบูรณ์เขามิได้มีท่าทีของนักโทษผู้สิ้นหวัง แต่กลับเป็นความสงบนิ่งของนักปราชญ์ผู้ยอมรับในผลลัพธ์ของกระดานหมากที่ตนเองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จ้าวอู๋จี้เดินลงจากเนินดินอย่างเชื่องช้า เขาปลดดาบประจำกายที่อยู่ข้างเอวออก และยื่นมันให้แก่กู้เหยียนหลงด้วยสองมือ“นี่คือสัญลักษณ์แห่งการยอมจำนนของข้า” เขากล่าวเสียงเรียบ “และคือการยอมรับในชัยชนะของท่าน”กู้เหยียนหลงรับดาบเล่มนั้นมาถือไว้ เขามิได้แสดงท่าทีของผู้ชนะที่ลำพองใจ แต่กลับประสานมือคารวะคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ของเขาเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย“ท่านคือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่ข้าเคยพบพาน” กู้เหยียนหลงกล่าว “การพิพากษาท่านมิใช่หน้าที่ของข้า แต่เป็นหน้าที่ของราชสำนักและประวัติศาสตร์”เขาออกคำสั่งให้นำตัวจ้าวอู๋จี้และเหล่าแม่ทัพนายกอ

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ๘๙ ทางลับใต้ปฐพี

    ในสุสานใต้ดินที่เงียบงัน ความโล่งใจจากการรอดตายพลันถูกแทนที่ด้วยความสิ้นหวังระลอกใหม่ พวกเขามีชีวิตรอดจากการถูกบดขยี้ เพียงเพื่อจะต้องมาอดตายอย่างช้า ๆ ในห้องที่ปิดตายแห่งนี้“ไร้ประโยชน์!” กู้เหยียนหลงกล่าวหลังจากพยายามใช้พลังทั้งหมดทำลายผนัง “มันถูกสร้างขึ้นจากเหล็กนิลผสมศิลาทนไฟ มันถูกสร้างมาเพื

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ๘๗ ดาบสยบเงา

    คำประกาศของตู้เยี่ยนอวี่ดังก้องในโสตประสาทของกู้เหยียนหลงราวกับเสียงระฆังปลุกสวรรค์เพลงกระบี่ของเขาพลันแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากที่เคยหนักหน่วงเปิดเผยดุจมังกรทะยาน บัดนี้กลับกลายเป็นรวดเร็วและต่อเนื่องดุจอสรพิษเล่นน้ำ ทุกประกายดาบมิได้มุ่งหวังจะเอาชีวิต แต่กลับพุ่งเข้าจู่โจมราวกับฝูงอสรพิษที่มุ่ง

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ๘๕ คืนจันทร์ซ่อนเงา

    ราตรีนี้ไร้ดาว จันทร์หลบเร้นอยู่หลังม่านเมฆา ประหนึ่งสวรรค์ก็ยังมิอาจทนดูภารกิจที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ มันคือค่ำคืนที่ถูกเลือกแล้วสำหรับการเคลื่อนไหวของเหล่าเงาตูม!เสียงระเบิดและเปลวไฟพลันลุกโชนขึ้นจากย่านคลังสินค้าทางทิศตะวันตก สร้างความโกลาหลและเบี่ยงเบนความสนใจของกองกำลังรักษาวังหลวงและองครักษ์ส

  • วาสนาข้ามภพ ชะตารักพลิกผัน   ๘๔ หลอมรวมเป็นหนึ่งใจ

    หลายวันต่อมา...ห้องลับที่เคยเงียบสงัด บัดนี้ได้ถูกเติมเต็มด้วยเสียงพิณกู่ฉินที่บรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงพิณที่ดังขึ้นในคราแรกนั้นยังคงแฝงไว้ด้วยความลังเลขององค์หญิง ความเย็นชาของเยว่ฉาน และความเหนื่อยล้าของตู้เยี่ยนอวี่ มันเป็นบทเพลงที่ยังไร้วิญญาณ เป็นเพียงการไล่เรียงตัวโน้ตที่ถูกต้องเท่านั้นกา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status