๑๔ ตรุษวสันต์เลือด การเผชิญหน้าอันดุเดือด

ยามตรุษวสันต์เวียนมาบรรจบ อากาศยังคงเย็นยะเยือก ทว่าในใจของผู้คนเมืองหลวงกลับมิได้มีแม้แต่ความอบอุ่นแห่งเทศกาล คำเตือนของตู้เยี่ยนอวี่ และแพทย์หลวงชางที่ว่ากองทัพเงาอสูรจะปล่อยพิษร้ายชนิดใหม่ในยามตรุษวสันต์นี้ได้สร้างความตื่นตระหนกไปทั่ว แม้ทางการจะพยายามปิดข่าว แต่ข่าวลือก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว

“คุณหนูเจ้าคะ บ่าวกลัวนักเจ้าค่ะ” เสี่ยวจูกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าของนางซีดเผือดดุจกระดาษขาว “หากพิษร้ายนั่นถูกปล่อยออกมาจริง ๆ พวกเราจะทำเช่นไรกันดีเจ้าคะ ?”

ตู้เยี่ยนอวี่กุมมือของเสี่ยวจูไว้แน่น

“มิต้องเป็นห่วงหรอกเสี่ยวจู” ดวงตาของนางฉายแววแน่วแน่ “เราได้เตรียมการไว้แล้ว เราจะต้องหยุดยั้งพวกเขาให้ได้”

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตู้เยี่ยนอวี่มิได้หลับมิได้นอน นางใช้เวลาทั้งหมดไปกับการค้นคว้าตำราแพทย์โบราณ เพื่อหาวิธีต้านพิษชนิดใหม่ที่แพทย์หลวงชางได้มอบเบาะแสให้ และฝึกฝนกำลังภายในของตนเองอย่างหนักยิ่งกว่าเดิม ส่วนแพทย์หลวงชางก็ประสานงานกับหน่วยงานลับในวังหลวง เพื่อเตรียมกำลังคนและแผนการรับมือกับภัยคุกคามที่กำลังจะมาถึง

“แม่นางตู้ เราได้เบาะแสสำคัญแล้ว !” แพทย์หลวงชางวิ่งเข้ามาหาตู้เยี่ยนอวี่ด้วยใบหน้าตื่นเต้น “กองทัพเงาอสูรจะทำการปล่อยพิษร้ายในคืนนี้ ที่หอคอยห้าธาตุทางทิศตะวันออกของเมืองหลวง !”

ตู้เยี่ยนอวี่รับฟังด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาของนางฉายแววความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว “เช่นนั้นเราก็ต้องรีบไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”

นางและแพทย์หลวงชาง พร้อมด้วยทหารลับจำนวนหนึ่งรีบรุดออกจากโรงหมอหลวงทันที เสี่ยวจูขอติดตามไปด้วย นางมิอาจทอดทิ้งคุณหนูของตนให้เผชิญอันตรายเพียงลำพัง

“คุณหนู บ่าวจะคอยอยู่เคียงข้างคุณหนูเสมอเจ้าค่ะ !” เสี่ยวจูกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ยามราตรี ดวงจันทร์ทอแสงนวลผ่องลงมายังหอคอยห้าธาตุ หอคอยแห่งนี้เป็นสถานที่เก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้างมานานปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์และต้นไม้รกทึบ บรรยากาศเงียบสงัดและวังเวง

เมื่อมาถึง ตู้เยี่ยนอวี่และคณะก็แอบซุ่มอยู่ใกล้ ๆ เสียงพูดคุยจากภายในหอคอยดังแว่วออกมาอย่างแผ่วเบา แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกนางได้ยินสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

“อีกไม่นานพิษร้ายก็จะถูกปล่อยออกไปทั่วเมืองหลวงแล้ว” เสียงชายคนหนึ่งกล่าวขึ้น “เมืองหลวงแห่งนี้จะต้องจมดิ่งในความทุกข์ระทม”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า !” เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังก้องไปทั่ว “เมื่อถึงตอนนั้นราชสำนักก็จะอ่อนแอ และพวกเราก็จะสามารถเข้าครอบครองทุกสิ่งได้อย่างง่ายดาย”

ตู้เยี่ยนอวี่ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของนางก็พลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา นางรู้ดีว่าแผนการของกองทัพเงาอสูรนั้นชั่วร้ายเกินกว่าที่นางจะคาดคิดไว้มากนัก

“บุกเข้าไปเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ !” ตู้เยี่ยนอวี่สั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “เราต้องหยุดยั้งพวกเขาให้ได้”

ทหารลับที่นำโดยแพทย์หลวงชางพุ่งเข้าสู่หอคอยห้าธาตุทันที การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด เสียงดาบกระทบกันดังก้องไปทั่ว เสียงกรีดร้องและเสียงอาวุธปะทะกันดังระงม

ตู้เยี่ยนอวี่มิได้ลังเล นางพุ่งเข้าสู่สมรภูมิทันที ท่วงท่าของนางพลิ้วไหว แต่แฝงด้วยพลังที่แข็งแกร่ง กำลังภายในที่ฝึกฝนมาตลอดถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่ นางใช้ปลายนิ้วแทงไปที่จุดลมปราณของศัตรูอย่างแม่นยำ ศัตรูที่ถูกนางโจมตีต่างทรุดลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด

“เจ้าเด็กน้อยนี่ บังอาจนัก !” ชายคนหนึ่งกล่าวด้วยความโกรธ เขาคือผู้นำของกองทัพเงาอสูรในคืนนี้ ใบหน้าของเขาดุร้าย “พวกเจ้าจัดการนางให้ได้ !”

ชายฉกรรจ์จำนวนมากพุ่งเข้าใส่ตู้เยี่ยนอวี่จากทุกทิศทาง ตู้เยี่ยนอวี่พยายามใช้กำลังภายในของตนเองเพื่อรับมือกับศัตรูจำนวนมาก แต่พวกเขามีจำนวนมาก และแต่ละคนล้วนมีวรยุทธ์ที่ไม่ธรรมดา ดุจเหล็กกล้าที่แข็งแกร่ง

“คุณหนู ! ระวังเจ้าค่ะ !” เสี่ยวจูร้องเตือนด้วยความตกใจ เมื่อเห็นชายคนหนึ่งพุ่งเข้าใส่ตู้เยี่ยนอวี่จากด้านหลัง

ตู้เยี่ยนอวี่หลบหลีกได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็รู้สึกได้ถึงความอ่อนล้าที่เริ่มเข้าครอบงำร่างกาย

“พวกเจ้ามิมีทางเอาชนะข้าได้หรอก !” ผู้นำของกองทัพเงาอสูรกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “เจ้าควรจะยอมแพ้เสียดี ๆ”

ตู้เยี่ยนอวี่มิได้ตอบอันใด นางรู้ดีว่าหากต่อสู้ต่อไปเช่นนี้อาจจะต้องเพลี่ยงพล้ำได้ นางจึงตัดสินใจที่จะใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างออกไป นางพุ่งเข้าใส่ผู้นำของกองทัพเงาอสูรอย่างรวดเร็ว และใช้ปลายนิ้วแทงไปที่จุดลมปราณสำคัญของเขาอย่างแม่นยำ

ผู้นำของกองทัพเงาอสูรถึงกับทรุดลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ “เจ้า... เจ้าทำอันใดกับข้า !”

“นี่คือบทเรียนสำหรับพวกเจ้า” ตู้เยี่ยนอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ชายฉกรรจ์ที่เหลือต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขามิคาดคิดว่าตู้เยี่ยนอวี่จะสามารถใช้กำลังภายในได้อย่างชาญฉลาดและรุนแรงถึงเพียงนี้

“หนีไป !” ผู้นำของกองทัพเงาอสูรสั่งด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “วันนี้พวกเรายอมถอยก่อน !”

ชายฉกรรจ์เหล่านั้นต่างพากันวิ่งหนีหายเข้าไปในความมืดมิดด้วยความรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบที่กลับคืนมา และร่องรอยของการต่อสู้ที่ดุเดือด

แพทย์หลวงชางและทหารลับต่างพากันเข้ามาหาตู้เยี่ยนอวี่ด้วยความโล่งใจ “แม่นางตู้ ท่านช่างเก่งกาจยิ่งนัก ! ท่านได้ช่วยชีวิตผู้คนนับหมื่นนับแสนไว้แล้ว”

ตู้เยี่ยนอวี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ร่างกายของนางรู้สึกอ่อนล้าเต็มที แต่จิตใจกลับเปี่ยมด้วยความสุขสงบ “เรายังมิอาจวางใจได้เจ้าค่ะท่านหมอหลวงชาง พวกเขามิได้ยอมแพ้ง่าย ๆ เป็นแน่”

นางหันไปมองเครื่องพ่นพิษที่กองทัพเงาอสูรเตรียมไว้ พิษร้ายชนิดใหม่ที่แพทย์หลวงชางเคยกล่าวถึงถูกบรรจุอยู่ในภาชนะขนาดใหญ่ พร้อมที่จะถูกปล่อยออกไปทั่วเมืองหลวงทุกเมื่อ

“ทำลายมันเสียเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ !” ตู้เยี่ยนอวี่สั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “อย่าให้พิษร้ายนี้ถูกปล่อยออกไปได้แม้แต่หยดเดียว !”

แพทย์หลวงชางและทหารลับต่างพากันทำลายเครื่องพ่นพิษและภาชนะบรรจุพิษเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว

ยามราตรี ดวงจันทร์ทอแสงนวลผ่องลงมายังหอคอยห้าธาตุที่กลับมาเงียบสงบอีกครา ตู้เยี่ยนอวี่มองดูเมืองหลวงที่จมดิ่งในความทุกข์ระทม แต่บัดนี้กลับมีแสงสว่างแห่งความหวังก่อกำเนิดขึ้นแล้ว

“เราช่วยเมืองหลวงไว้ได้แล้วคุณหนู” เสี่ยวจูกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน แต่ดวงตาเป็นประกายแห่งความสุข

ตู้เยี่ยนอวี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ใช่แล้วเสี่ยวจู แต่เส้นทางของเรายังมิได้จบลงเพียงเท่านี้หรอก”