LOGIN“เพราะเธอจะหลอกผู้ชายเสียเองอย่างนั้นเหรอ”“คุณป้า!”“ฉันรักลูกสะใภ้ของฉัน ฉันเข้าข้างลูกสะใภ้ของฉัน เธอมีปัญหาอะไรไหม”“คุณป้า” เทวิกาได้แต่พูดไม่ออก“ฉันจำได้ว่าไม่มีหลานสาว มีแค่ลูกชายคนเดียว อย่านับญาติถึงขนาดเรียกว่าป้าเลย เรียกว่าคุณเกดหรือนายแม่เกดเหมือนคนอื่นจะดีกว่า”“ครอบครัวเราสนิทสนมแน่นแฟ้นกันมานาน ทำไมคุณถึงพูดจาห่างเหินแบบนี้ล่ะคะ” เทวิกาเรียกร้องความสนิทชิดเชื้อที่มีมาอย่างช้านาน“ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอกับแม่ของเธอคิดแบบนั้นด้วย จำได้ไหมว่าตอนที่ฉันมอบสินสอดให้เธอกับแม่ เราคุยกันว่ายังไง นั่นถือว่าเป็นการตอบแทนที่ปู่ของเธอช่วยพ่อสามีของฉัน หลังจากนั้นเราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก หรือเธออยากให้ฉันทวนความจำทั้งหมด”“คุณปู่คะ นี่เป็นคำพูดฝ่ายเดียวของลูกสะใภ้ของคุณปู่นะคะ คุณเกดน่ะได้สาวใช้มาเป็นลูกสะใภ้แต่ไม่ยอมปริปากบอกคุณปู่ เขาหลอกคุณปู่ค่ะ เขาคงเห็นคุณปู่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร เขากำลังทำให้คุณปู่ผิดคำสัญญากับเพื่อนรักอย่างปู่เมฆานะคะ”“เธอไม่รู้หรือไงว่าคนที่เธอพูดถึงคือลูกสะใภ้คนเดียวที่ฉันรักมากนะเทวิกา ถึงฉันจะนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล แต่ฉันก็ไม่ได้
“เราล่ะพ่อตรัย ได้ยินไหม” เกดกนกถามเสียงเฉียบทำเอาตรัยคุณอึกอัก ไม่อยากเสียมารยาทกับผู้ใหญ่และเจ้าของบ้าน แต่ก็ไม่อยากเหยียบแฟนสาวต่อหน้าทุกคนด้วย“ผมว่าค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันดีกว่าครับ” ตรัยคุณไกล่เกลี่ย ไม่อยากให้มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกัน“หนูบัวจ๊ะ กินเยอะๆ นะลูก อยู่บ้านแม่ไม่ต้องกินข้าวกับน้ำปลาแน่นอนจ้ะ หนูอยากกินอะไรแพงแค่ไหนบอกตาจักรนะจ๊ะ เขายินดีจะสรรหาทุกอย่างมาให้หนูกินไม่ว่าจะแพงแค่ไหน กี่หมื่น กี่แสนหรือกี่ล้าน ถ้าหนูอยากกินตาจักรจะต้องหามาให้หนูได้กินแน่นอนจ้ะ ดูอย่างเมื่อคืนสิจ๊ะ ชุดไข่มุกตั้งห้าสิบล้านเขายังประมูลมาให้หนูได้เลย ได้ข่าวว่าเธอก็ไปงานประมูลด้วยนี่จ๊ะแม่เทวิกา ได้ไข่มุกราคากี่สิบล้านมาเหรอจ๊ะ” เกดกนกยังฟาดไม่เลิก เกลียดเป็นเกลียด สำหรับนางคือตาต่อตาฟันต่อฟันเทวิการู้สึกเหมือนโดนตบกลางสี่แยกไฟแดง ได้แต่นั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน อิจฉาริษยาที่ใบบัวมีแม่สามีที่ดีเช่นนี้ ทั้งรักทั้งห่วงใย เข้าข้างสารพัดทำไมมันถึงได้โชคดีแบบนี้นะ!“ผมประมูลแหวนไข่มุกล้อมเพชรห้าล้านบาทให้วิเองครับ ผมไม่ได้รวยเท่าพี่จักรหรอกนะครับคุณป้าก็รู้ นี่ไงครับแหวนวงนั้น ผมขอเทวิกาแต่งงานเมื่อค
คุณค่ะ” พิธีกรบนเวทีเอ่ยขึ้น ตรัยคุณยืนขึ้นพลางยิ้มรับ ก่อนที่ชายหนุ่มจะพูดขึ้น“ผมประมูลแหวนไข่มุกล้อมเพชรเพื่อขอผู้หญิงที่ผมรักแต่งงานครับ” เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ตรัยคุณจะคุกเข่าลงตรงหน้าของเทวิกา หญิงสาวยิ้มเขินเมื่อมีผู้ชายประมูลแหวนมุกล้อมเพชรน้ำงามให้ตนไตรคุณยื่นบัตรให้พนักงานรูด ก่อนที่แหวนวงนั้นจะมาอยู่ตรงหน้าของเทวิกา“แต่งงานกันนะวิ ผมรักวินะครับ” ตรัยคุณสารภาพรัก ก่อนที่จะขอหญิงสาวแต่งงาน“แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย” เสียงเชียร์ดังขึ้นรอบกาย ทำเอาเทวิการู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่มีความสุขมาก ๆ ในค่ำคืนนี้เทวิกาหันไปมองกรจักรกับใบบัวก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เป็นเชิงเยาะเย้ยว่าเธอได้แต่งงานกับผู้ชายที่พร้อมทุ่มให้เธอ รวยแค่ไหนแต่ถ้าขี้เหนียวก็ไม่ไหว“ค่ะ วิจะแต่งงานกับคุณตรัย” เธอยื่นมือให้ตรัยคุณสวมแหวนวงสวยให้ที่นิ้วนางข้างซ้ายเป็นการจองตัว แต่เธอคิดว่าแหวนหมั้นและแหวนแต่งงานจะต้องแพงกว่านี้แน่นอนการขอแต่งงานผ่านพ้นไป ต่อไปเป็นการประมูลกันต่อ ซึ่งเทวิกาวาดหวังว่าตรัยคุณต้องประมูลเครื่องประดับจากไข่มุกราคาแพงให้เธออีก เพราะหลังจากนี้คือไข่มุกราคาแพงลิ่วและห
จริง ๆ นางดูออกว่าใบบัวไม่ได้ต้องการให้ใครยำเกรง แต่เพราะนิสัยการพูดจาที่มีสัมมาคารวะ และพูดน้อย พูดแต่สิ่งที่มีสาระ จึงทำให้สาวใช้และคนงานเกรงใจไปโดยปริยายการพูดสำคัญมาก จะพูดให้ดีก็ได้ พูดให้ชั่วก็ได้ พูดให้คนอื่นเกรงใจก็ได้เหมือนกัน พูดอย่างไรก็ได้อย่างนั้นงานเลี้ยงการกุศลมาถึง ทันทีที่กรจักรควงภรรยาสาวลงมาจากรถยนต์คันหรูเหล่านักข่าวและสื่อมวลชนก็แห่กันมาถ่ายรูปคนทั้งสองกันอย่างเนืองแน่น“คนนี้ใช่ไหมภรรยาที่นายหัวจักรแอบไปแต่งงานด้วย สวยดูดีจังเลยเธอ” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นในงาน“สวยจริง ๆ ด้วยเธอ น่าอิจฉาผู้หญิงคนนั้นจริงๆ ได้สามีรวยขนาดนี้”“นายหัวจักรไม่ค่อยโอ้อวดหรือออกงานสังคม คราวนี้มางานประมูลไข่มุกเพื่อการกุศลใครๆ ก็ดูออกว่าอยากพาเมียมาเปิดตัว น่าอิจฉาจริงๆ นั่นแหละ”“เห็นว่าไม่กี่วันมานี้นายหัวจักรประมูลได้โครงการใหญ่ ๆ มากมายเลยนะ มูลค่าเป็นพันล้านบาทเชียว คนรวยก็จนน่าอิจฉานะ รวยอยู่แล้วก็ยิ่งจะรวยเข้าไปอีก” สองสาวที่กระซิบกันไปมาต่างอิจฉาและชื่นชมในวาสนาของใบบัวเป็นอันมาก“ปวดเท้าไหม” กรจักรเอ่ยถามภรรยาสาวอย่างใส่ใจ ใบบัวไม่ชอบใส่รองเท้าส้นสูงเพราะเดินไม่ถนัด ด้วยว่า
“วันนี้มีเมนูข้าวแช่ของโปรดของลูกไง วันนี้เมียเราน่ะเป็นลูกมือ ช่วยทำโน่นทำนี่ คล่องเชียว” ประโยคของมารดาทำให้กรจักรหลุดจากภวังค์ความคิด หมุนกายไปหามารดา ก่อนจะเหลือบมองคนที่ช่วยสาวใช้ยกข้าวแช่ออกมาจัดโต๊ะอาหาร“ครับคุณแม่” กรจักรรับคำ มองร่างอรชรที่ช่วยมารดาจัดโต๊ะจนเสร็จ เขาจึงทรุดนั่งลงตรงกันข้ามกับเธอ“ถ้าเราไปเยี่ยมคุณปู่อย่าลืมพาหนูบัวไปด้วยนะ คุณปู่น่ะบ่นคิดถึง”“ครับคุณแม่” กรจักรรับคำลูกชายนิ่งสงบ และไม่มีอารมณ์ขุ่นมัวอีก ก็ทำให้เกดกนกรู้สึกโอเคขึ้นตอนนี้กรจักรกลับมาสนใจกับการทำงานเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมคือสนใจเมียมากขึ้นนี่แหละเกดกนกยิ้มในหน้า เธอแค่มาเป็นตัวเชื่อมและปล่อยให้เด็ก ๆ ได้อยู่ด้วยกันเพื่อปรับตัว เป็นเรื่องธรรมดาที่คนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เมื่อมาอยู่ด้วยกันก็ต้องปรับตัวกันพอสมควร“พาไปเยี่ยมคุณปู่ก็ต้องพาไปชอปปิงซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ด้วยนะ จะให้เมียเราน่ะแต่งตัวมอซอไม่ได้ เวลาพาไปออกงานจะได้ไม่อายใคร”“ครับ” กรจักรรับคำ ทำเอาเกดกนกยิ้มหน้าบานนางอุ้มท้องมาหลายเดือน คลอดมากับมือทำไมจะไม่รู้นิสัยลูกชาย ถ้ารับคำไม่ปฏิเสธแบบนี้แสดงว่าถูกใจอย่าว่าแต่กรจักรเลย นางเอ
“ส่ายหน้าแปลว่าไม่ปฏิเสธใช่ไหม” เขาตักอาหารมาป้อนให้เธอจนถึงปาก ยกยิ้มมุมปากที่ได้แกล้งเธอผู้หญิงอะไรน่าแกล้งเสียจริง“ถ้าไม่กินจะจับปล้ำตรงนี้แหละ”“แค่ก แค่ก แค่ก” พอเธอรีบกินก็สำลักอีกรอบ“ฉันไม่ได้ตั้งใจ” กรจักรลูบหลังลูบไหล่ให้เธอ เขาสำนึกว่าแกล้งเธอมากไปเธอมองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนที่จะผลักเขาออกห่างแล้ววิ่งหนีออกมาจากร้านกรจักรวิ่งตามมาหน้าร้านก่อนจะกระชากแขนของเธอเอาไว้ เพื่อไม่ให้โดนรถชน“บ้าหรือไงวิ่งทะเล่อทะล่าออกมาแบบนี้” เขาทำเสียงดุเขย่าร่างที่เอาแต่แข็งขืนจะออกจากอ้อมแขนของเขาท่าเดียว“ใบบัว! ใบบัว! เป็นอะไรนี่” กรจักรตกใจที่เธอเป็นลม รีบช้อนอุ้มร่างของใบบัวเอาไว้ ก่อนจะรีบพากลับบ้าน“จัดการเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เมียฉันด้วย” กรจักรสั่งแม่บ้านก่อนจะเดินออกมาจากห้อง ปล่อยให้แม่บ้านได้จัดการตามที่สั่งร่างสูงเดินกลับเข้ามาอีกครั้งก็พบว่าภรรยาสาวนอนหลับสบายอยู่บนเตียงกว้างในเสื้อผ้าชุดใหม่ที่สาวใช้เปลี่ยนให้กรจักรนั่งมองหญิงสาวอยู่นานเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือเขาได้เธอเป็นเมียเพราะอะไร แรกเริ่มเดิมทีเขารู้สึกรังเกียจ แต่ตอนนี้ไม่ได้รังเกียจมากม







