تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 45
تاريخ النشر:
2026-10-10 20:32:45"ราบรื่นดีเหลือเกินเจ้าค่ะ... ราบรื่นเสียจนข้านึกประหลาดใจ" นางเอ่ยตอบ น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงนัยย
أحدث فصل
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 93
เขาก้าวเข้าไปใกล้นางอีกหนึ่งก้าว ยื่นมือหนาออกไป กุมมือเรียวข้างหนึ่งของนางที่กำลังถือด้ามจับโคมไฟไว้เบาๆแววตาสีหมึกคู่นั้น ที่เคยเย็นชาดั่งมัจจุราช บัดนี้กลับสั่นไหวไปด้วยประกายแห่งความรักอันบริสุทธิ์ ความโหยหา และหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันใจที่รื้นขึ้นมาคลอเบ้าอย่างไม่อาจซ่อนเร้น"จือเวย..."น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ แหบพร่า และสั่นเครือจนบาดลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของคนฟัง"เจ้าจำได้หรือไม่... เมื่อหกปีก่อน ในค่ำคืนเทศกาลหยวนเซียว ณ สะพานเปี้ยนเหอแห่งนี้..."เสิ่นจือเวยชะงักไป ดวงตาดอกท้อเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย นางยืนนิ่งงันรับฟังถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปากของสามี"คืนนั้น... เจ้าสวมชุดสีชมพูกลีบบัวชุดนี้ ในมือเจ้าถือโคมไฟกระต่ายดวงนี้ รอยยิ้มของเจ้าสดใสและบริสุทธิ์เสียจนทำให้โลกที่มืดมนของข้าสว่างไสวขึ้นมาในพริบตา"กู้ถิงเหิงเอ่ยเล่า ความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในอกมานานถึงหกปีเต็ม พรั่งพรูออกมาในสายลมหนาว"ข้ายืนมองเจ้าอยู่ใต้เงามืดตรงเชิงสะพานแห่งนั้น... ข้าตกลงไปในห้วงแห่งความรักตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เห็นรอยยิ้มของเจ้า ข้าสืบหาจนรู้ว่าเจ้
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 92
มี 'โคมไฟกระต่าย' ขนาดหนึ่งฝ่ามือแขวนเด่นเป็นสง่าอยู่เพียงลำพัง!ตัวโคมทำจากโครงไม้ไผ่ดัดอย่างประณีต หุ้มด้วยกระดาษสาสีขาวเนื้อละเอียดที่เพ้นท์ลายเส้นหมึกจีนรูปดวงตาและใบหูกระต่ายอย่างน่ารัก อ่อนช้อย และมีชีวิตชีวา ด้านในมีเทียนหอมดวงเล็กส่องแสงสว่างสีส้มทองนวลตาทันทีที่สายตาสีหมึกของกู้ถิงเหิงปะทะเข้ากับโคมไฟกระต่ายดวงนั้น...หัวใจของพญายมแห่งอวี้สื่อไถ พลันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงในทันที!ภาพความทรงจำเมื่อหกปีก่อน... พลันหวนคืนกลับมาฉายชัดในมโนสำนึกประดุจคลื่นยักษ์ที่ซัดสาดเข้าสู่ก้นบึ้งของจิตวิญญาณ!สถานที่แห่งนี้... ซุ้มโคมไฟริมสะพานเปี้ยนเหอแห่งนี้...คือสถานที่เดียวกับที่เขาได้พบกับนางเป็นครั้งแรกในชีวิต!ในค่ำคืนนั้น เมื่อหกปีก่อน... เขาในวัยยี่สิบห้าปี ยืนหลบอยู่ในเงามืดใต้ต้นหลิว มองดูสตรีวัยยี่สิบปีในชุดสีชมพูกลีบบัว กำลังยืนหัวเราะสดใสอยู่หน้าซุ้มแห่งนี้ ในมือนางถือโคมไฟกระต่ายที่นางเพิ่งทายปริศนาชนะมาได้ รอยยิ้มของนางในคืนนั้น สว่างไสวเสียจนทำให้หัวใจของบัณฑิตหนุ่มยากจนผู้มีชีวิตอยู่ในโลกมืดมน ต้องจำนนต่อคว
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 91
ช่วงเวลา: ค่ำคืนเทศกาลหยวนเซียว (วันเพ็ญเดือนอ้าย) ปีถัดมาเสียงประทัดและเสียงกลองมโหระทึกดังกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งเมืองหลวงเปี้ยนจิง ท้องฟ้ายามราตรีที่เคยมืดมิด บัดนี้กลับสว่างไสวราวกับเวลากลางวันด้วยแสงระยิบระยับจากพลุดอกไม้ไฟนับหมื่นที่ถูกจุดขึ้นสู่ฟากฟ้า สาดประกายแสงสีทอง สีมรกต และสีชาด สะท้อนลงบนผิวน้ำอันระยิบระยับของแม่น้ำเปี้ยนเหอตามสองฝั่งแม่น้ำ ถนนปูหินกว้างขวางทอดตัวยาวเหยียด เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนชาวเมืองเปี้ยนจิงนับแสนคนที่ออกมาร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลหยวนเซียว (เทศกาลโคมไฟ)ในยุคราชวงศ์ซ่งเหนือ ค่ำคืนนี้คือค่ำคืนที่พิเศษที่สุดในรอบปี... ค่ำคืนที่ราชสำนักสั่งยกเลิกกฎเคอร์ฟิวโดยสิ้นเชิง ประตูเมืองทุกบานเปิดกว้าง ตลาดโต้รุ่ง (เยี่ยซื่อ) เปิดทำการตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มและหญิงสาวได้รับอนุญาตให้ออกมาเดินเที่ยวชมความงดงามของโคมไฟและพบปะสังสรรค์กันได้อย่างเสรีใต้แสงจันทร์วันเพ็ญทว่า ท่ามกลางกระแสธารแห่งผู้คนอันมหาศาลนั้น...ร่างสูงใหญ่สง่างามของกู้ถิงเหิง กำลังยืนตระหง่านอยู่เชิงสะพานเปี้ยนเหอในค่ำคืนนี้ เขาไม่ได้สวมชุดขุนน
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 90
ฟึ่บ!ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งของเขาวาดผ่านเอวคอดกิ่วของนาง ออกแรงดึงเพียงครั้งเดียว ร่างบอบบางของเสิ่นจือเวยก็ลอยละลิ่วขึ้นมานั่งเกยอยู่บนตักแกร่งของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด!"ว้าย! ท่านพี่!" เสิ่นจือเวยร้องอุทานด้วยความตกใจ สองมือรีบยกขึ้นยันแผงอกกว้างของเขาไว้ตามสัญชาตญาณ พวงแก้มของนางแดงก่ำด้วยความขัดเขิน "ท่าน... ท่านจะทำสิ่งใดเจ้าคะ?! นี่มันในห้องหนังสือนายังเป็นเวลากลางวันอยู่นะเจ้าคะ!""กลางวันแล้วอย่างไร?"กู้ถิงเหิงเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับลุกโชนไปด้วยประกายเพลิงอันร้อนแรง เขาไม่สนใจคำประท้วงของนางแม้แต่น้อย แขนแกร่งข้างหนึ่งโอบรัดรอบเอวของนางแน่นจนแผ่นหลังของนางแนบชิดติดกับแผงอกอันร้อนผ่าวของเขา ขณะที่มืออีกข้างหนึ่ง... เอื้อมไปหยิบแท่งหมึกหินตวนซีขึ้นมาเขาเลื่อนใบหน้าคมคายเข้ามาประชิดข้างใบหูของนาง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวเนียนจนขนอ่อนตามร่างกายนางลุกชัน"เจ้าบอกว่า... เจ้าเป็นคนหาเงินเลี้ยงดูข้ามิใช่หรือ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "เช่นนั้น ในฐานะที่ข้าเป็นสามีที่ได้รับความเมตตา... ข้าก
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 89
นางแกล้งทำตาโต เลื่อนสมุดบัญชีมาเบื้องหน้าเขา "ดูสิเจ้าคะ เงินเดือนของท่านทั้งเดือน ยังไม่เท่ากำไรจากการขายผ้าไหมเพียงม้วนเดียวของข้าเลยนะเจ้าคะ... หากชาตินี้ไม่มีข้าคอยเลี้ยงดู ท่านจะเอาเงินทองที่ไหนมาซื้อชาหลงจิ่งและถ่านเงินไร้ควันมาจุดในห้องหนังสือกันเล่า?"คำหยอกเย้าอันแสนซุกซนและถือดีของนาง ทำให้กู้ถิงเหิงถึงกับหลุดหัวเราะทุ้มต่ำออกมาในลำคอเขาโน้มตัวลงมา ใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากใบหน้างามเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดลงบนพวงแก้มเนียนจนนางรู้สึกร้อนวูบวาบ"เช่นนั้น... ข้าคงต้องขอฝากเนื้อฝากตัว ให้ 'เถ้าแก่เนี้ยใหญ่เสิ่น' ผู้มั่งคั่ง เมตตาเลี้ยงดูขุนนางยากจนผู้นี้ไปจนแก่เฒ่าแล้วกระมัง?""แน่นอนสิเจ้าคะ" เสิ่นจือเวยเชิดหน้าขึ้นอย่างน่ารัก "แต่ท่านต้องทำตัวเป็นสามีที่ว่าง่ายและเชื่อฟังข้าเข้าใจหรือไม่เจ้าคะ?""เว่ยฝู (สามีผู้นี้)... ย่อมน้อมรับคำสั่งของฮูหยินทุกประการอยู่แล้ว"กู้ถิงเหิงกระซิบตอบเสียงพร่า แววตาของเขาพราวระยับไปด้วยประกายแห่งความรักใคร่ เขาก้มลงหมายจะประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากอิ่มของนางเพื่อตักตวงความหวานให้สมกับที่ต้องทนค
วิวาห์ใต้ม่านวสันต์ บทที่ 88
เนื้อความในจดหมายเขียนด้วยลายมือพู่กันที่อ่อนช้อยและประณีต ใจความหลักคือการแสดงความจำนงที่จะขอสั่งซื้อผ้าไหมลายเมฆาและผ้าไหมต่วนชั้นยอดจำนวนแปดร้อยพับเพื่อนำไปเปิดตลาดในแดนตะวันตก ซึ่งถือเป็นสัญญาการค้ามูลค่าหลายพันตำลึงเงินทว่า... สิ่งที่ทำให้หัวใจของเสิ่นจือเวยต้องกระตุกวูบเบาๆ คือถ้อยคำลงท้ายของจดหมายฉบับนั้น'...ข้าพเจ้าได้ยินกิตติศัพท์ความงามสะพรั่งประดุจบุปผาวสันต์ และสติปัญญาอันเฉียบแหลมเทียมฟ้าของนายหญิงเสิ่นมาเนิ่นนาน ยามนี้ได้มีวาสนาเจรจาการค้า ย่อมถือเป็นเกียรติสูงสุดในชีวิต หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ในยามที่ข้าพเจ้าเดินทางมาเยือนเมืองหลวงเปี้ยนจิงในสารทฤดูนี้ จะได้รับเกียรติร่วมดื่มชาและยลโฉมดวงหน้างามของฮูหยินสักครา เพื่อเป็นบุญตาของบุรุษแดนไกล...'เสิ่นจือเวยขมวดคิ้วแน่น ปลายนิ้วเคาะลงบนแผ่นกระดาษจดหมายนั้นอย่างใช้ความคิดในแวดวงการค้ายุคราชวงศ์ซ่งเหนือ พ่อค้าหนุ่มผู้มีความทะนงตน มักจะนิยมใช้ถ้อยคำหยอกเย้าและเกี้ยวพาราสีสตรีผ่านตัวอักษรเพื่อหวังสร้างความสนิทสนม ทว่าสำหรับสตรีที่แต่งงานมีพันธะแล้ว ถ้อยคำเหล่านี้ย่อมถือว่าหมิ่นเหม่และล้ำเ
قد تعجبك أيضًا
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่132.0K وجهات النظرบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.8K وجهات النظرชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.8K وجهات النظرอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน64.5K وجهات النظرสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน430 وجهات النظرคุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์210 وجهات النظرเกิดใหม่ครานี้ ข้าขอหนีให้พ้นจากองค์ชายสิบสาม
มีสมองแค่ 2 นาที72 وجهات النظرชายารักมังกรไร้ใจ
เฉียนซือซือ / แมวส้มหิวโซ /ไฉฮว๋า/ ณ-มล359 وجهات النظر
