Masuk“มายืนทำอะไรตรงนี้” “....” ช้างไม่ตอบทันที กลับรีบเดินเข้าไปคว้าแขนจินลากถอยออกมา ตามด้วยไตเติลกับทิศเหนือ ก่อนพาทั้งสามคนไปยืนรวมกันตรงมุมเหมือนกำลังประชุมลับ “อย่าเพิ่งเข้าไป อันตราย” “อะไร” จินขมวดคิ้ว “พวกมึงไม่รู้อะไร ตอนที่พวกมึงไม่อยู่ พวกผู้หญิงสุมหัวกันนินทาพวกมึง” ช้างเหลือบมองไปทางห้อง
“เอ่อ...มีแค่สิบเหรอ” ไอมิเอะเอียงคอถาม อ้อมแอ้มพูดด้วยสีหน้าใสซื่อ “ให้คะแนนเท่าไหร่ก็ได้” “ระ...เรา...ให้ล้าน” “อื้อหือ กูว่ามึงขิงแหละ ปากบอกไม่อวดแต่ทุกคำคืออวดตลอด” เส้นด้ายแซวเข้าให้ “เราไม่ได้จะอวดนะ พวกแกถามเรา เราก็ตอบไปตามความจริง พอเราไม่ตอบ พวกแกก็ว่าเรางุบงิบ อีกอย่างนี่เรียกว่าอวดเ
“อีช้างแตกไวเหรอเนี่ย” เส้นด้ายทำตาโต “เออดิ ช่วยทำให้นานหน่อยจะตายรึไง ไม่ใช่โยกสองทีเสร็จ อารมณ์กูยังค้างอยู่เลย เสร็จไวเกิ๊น!!” แก้มยุ้ยใส่อารมณ์ใส่น้ำเสียงจนลืมตัวหลุดพูดเสียงดัง “มึงก็พูดดังเกิน เดี๋ยวมันได้ยินจะเสียใจ” ยี่หวารีบสะกิดเตือน “มันเป็นความในใจกูอ่ะ กูอัดอั้น ให้กูพูดหน่อย คือมัน
“เมื่อกี้ยังปรึกษาเรื่องนมอยู่เลย พอเรื่องผัวตัวเองนี่ทำเป็นสาวเรียบร้อยเลยนะ” เส้นด้ายมองหน้าเพื่อนอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำ “ทำไม กลัวพวกกูหิวผัวมึงเหรอ ต่อให้พวกกูหิว ผัวมึงก็ไม่เอาพวกกูหรอก ดูสภาพพวกกูหน่อย” “เราไม่ได้คิดแบบนั้น” “แล้วทำไมไม่เล่า มันเป็นอะไร” “...เราไม่ชอบพูดเรื่องแบบนี้...พวกแ
“อะไรอีก จะอวดเหมือนมันรึไง” ยี่หวาเอนหลังพิงโซฟา พลางกวาดตามองเพื่อนแต่ละคน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แก้มยุ้ยกับช้างที่นั่งติดกัน “ช่วงนี้ผัวพวกมึงเป็นไง” “เป็นไงคืออะไร” เส้นด้ายก็เลิกคิ้ว “ก็เรื่องบนเตียง เป็นไง” “ก็เริ่ดเหมือนเดิม แรงเยอะไม่แผ่ว” แก้มยุ้ยตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ก่อนยกแขนขึ้นกอดค
“โลกเรามีแรงโน้มถ่วง นมมึงใหญ่ขนาดนั้น มันจะเต่งตึงตลอดได้ยังไง มันก็ต้องมีหย่อน มีหลุดบ้าง เป็นธรรมดา” “ใหญ่แค่ไหน?” ช้างที่นั่งฟังมาตลอดก็ตาลุกวาวทันทีทำให้ทุกคนหันไปมอง ช้างมองไอมิเอะตั้งแต่ศีรษะจรดอกอย่างมีเลศนัย แม้เสื้อที่เธอใส่จะมิดชิดจนเห็นเพียงสัดส่วนของเนินอกเท่านั้น แต่ก็ดูออกว่าหน้าอกใ
@เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ปึก! ปึก! ปึก! สะโพกสอบยังคงกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างรุนแรงและหนักแน่นไม่ลดละ ไม่ยอมผละจากร่างเธอแม้แต่วินาทีเดียว ไอมิเอะยกแขนเล็ก ๆ ขึ้น มาปิดใบหน้าตัวเองไว้ด้วยความอับอายและความเจ็บปวด พลางน้ำตายังคงไหลไม่หยุด ร่างกายก็โยกคลอนไปตามจังหวะแรงกระแทกอย่างน่าเวทนา RrrrrrRrr
เขามองมันอยู่หลายวินาที ก่อนจะส่ายหัวลบความเมากับอีโก้ที่สั่นไหว ทำให้เขากดส่งออกไปโดยไม่ตั้งใจ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนในห้องนอนของไอมิเอะดังขึ้น เธอเพิ่งจะหลับตาลง แต่เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอเอื้อมคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา และพอเห็นชื่อของจินบนหน้าจอ ใจเธอก็แทบหลุดจาก
ปึก!! เขากระแทกอีกครั้ง แล้วชะงัก “…มิ” เขาเรียกชื่อเธอสั้น ๆ เสียงพร่าติดเหล้าแผ่วเบา ก่อนจะชะงักไป ร่างสูงหยุดนิ่ง เงยหน้าขึ้นมองร่างบางใต้ร่างที่ไร้เสียงตอบรับ เธอสลบไปแล้ว ร่างบางไม่ไหวอีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นเขากลับไม่ยอมหยุด เขาหลับตาแน่น กัดฟันกรอด ก่อนจะเคลื่อนไหวสะโพกสอบอีกครั้ง อย่างไม่ส
“กรี๊ดดดดดด!!!” ทันทีที่จินเดินเข้าไปในหอประชุม เสียงกรี๊ดดังสนั่นลั่นออกมาถึงข้างนอก เสียงนั้นเหมือนตอกย้ำว่าไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็ยังเป็นคนที่ทุกคนเทิดทูน ขณะที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยหัวใจที่แตกสลาย “เด็กพวกนี้มันแรดกันมาก เห็นผู้ชายหล่อเป็นไม่ได้” ยี่หวาถอนหายใจ พลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหูตัวเ



![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



