ログイン“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“เย็ดกู” ยังไม่ทันที่เขาจะพักหายใจ จินก็ออกคำสั่ง โดยไม่คิดจะให้เธอหยุดพักเลย “อึก...เราไม่ไหวแล้ว” “อย่าทำให้หงุดหงิด” “ฮึก...ระ...เราไม่ไหวแล้วจริงๆ” “แล้วไง ก็เห็นแล้วนี่ ถ้ากูหงุดหงิด สภาพมึงจะเป็นยังไง” ขณะที่พูด จินใช้มือดึงหัวนมบวมเป่งอย่างแรง ก่อนจะบีบขย้ำเต้านมใหญ่อย่างเอาแต่ใจ “ฮึก!”
บทที่ 87 “…กูไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น” เขาพูดออกมาอย่างนั้น เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมาเป็นแค่อุบัติเหตุเล็กๆ เรื่องบ้าๆ ที่เกิดจากความเมา เรื่องที่ไม่มีใครต้องรู้สึกผิด ไม่มีใครต้องรับผิดชอบ แต่มันไม่ใช่สำหรับเธอเลย เขาทำให้ไอมิเอะเสียใจอีกรอบ เธอสะอึกเงียบๆ ดวงตากลมโตส
บทที่ 94 “รักมันมากเหรอ! รักมันมากกว่าตัวเอง รักมันมากกว่าพ่อ รักกว่าน้อง รักมันมากจนไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง ใจแตก! ทำตัวไร้ค่า ไร้ศักดิ์ศรี เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง! ใครสั่งใครสอนให้ทำตัวแบบนี้” เสียงตวาดของคุณพ่อดังก้องไปทั่ว ทำเอาไอมิเอะตัวสั่นงันงก น้ำตาไหลพรากไม่หยุด ริมฝีปากก็สั่นระริก และไม่กล้า
บทที่ 86 “…แกต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ” “ต้องการอะไร” จินชักสีหน้าใส่ น้ำเสียงก็ห้วนจัด “แกเป็นคนพูดเอง ลืมคำพูดของตัวเองไปแล้...” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบประโยค แควก!! เสียงผ้าฉีกขาดก็ดังกริกกึก จินกระชากชุดนอนของเธอออกอย่างรุนแรง แล้วเหวี่ยงผ้าบางเบาร่วงลงข้างเตียง เผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าข






