เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
(อีกอย่าง ส่วนกลางของคอนโดนี้ก็เริ่มเสียหายเยอะเหมือนกัน มีโอกาสสูงที่โครงสร้างรวมจะทรุดหรือพัง ผมแนะนำให้ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นก่อนดีกว่าครับ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน) “I have a condo that I barely use. If you don’t mind, you and your daughter could stay there for a while. Once this place is fully r
พอเข้ามาในห้อง เธอก็เห็นว่าเพื่อน ๆ ต่างกำลังพูดคุยกันเรื่องเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวานนี้ “มึง คอนโดกูเขาไม่ให้เลี้ยงสัตว์ แต่กูแอบเลี้ยงแมวไว้ กูคิดว่าถ้ากูอุ้มลงไป นิติเอาเรื่องกูแน่ ๆ แต่สรุปคือแมวกูไม่ใช่ตัวเดียวจ้า คนเกือบครึ่งคอนโดแอบเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวกันเต็มเลย พอแผ่นดินไหวแม่งก็อุ้มหมาอุ้
แล้วทั้งคู่ก็เดินไปที่อาคารสาม พอไปถึงก็มีคุณครูหลายคนยืนรออยู่ แต่ก็ไม่ได้มีใครตกใจอะไรที่จินโอบไอมิเอะมาด้วย เพราะก็รู้ ๆ กันอยู่ อีกอย่าง จินเป็นว่าที่เจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ ใครจะไปพูดอะไรได้ ต่อให้สงสัยก็ต้องเงียบเอาไว้ ทำเหมือนไม่เห็นไม่รู้ ไอมิเอะก็สวัสดีรองผู้อำนวยการและคุณครูคนอื่นๆ ด้วยควา
แต่เธอก็ไม่กล้ามองเขาตรง ๆ เพราะรู้สึกเขินจนหน้าร้อนผ่าว จินก็มองผ้าขนหนูสีชมพูด้วยสายตาเต็มไปด้วยความยากเกินคาดเดา “อยากได้ตัวที่ใช้แล้ว ขอตัวที่มีกลิ่นหีติด” จินก็มองหน้าเธอด้วยดวงตาหื่นกามอย่างเปิดเผย ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเกินควบคุม “พูดอะไรของแกเนี่ย จะหยาบคายเกินไปแล้วนะ” ไอมิเอะเอ็ดเพื่อกลบเ







