Masukประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
แต่เธอก็ไม่กล้ามองเขาตรง ๆ เพราะรู้สึกเขินจนหน้าร้อนผ่าว จินก็มองผ้าขนหนูสีชมพูด้วยสายตาเต็มไปด้วยความยากเกินคาดเดา “อยากได้ตัวที่ใช้แล้ว ขอตัวที่มีกลิ่นหีติด” จินก็มองหน้าเธอด้วยดวงตาหื่นกามอย่างเปิดเผย ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเกินควบคุม “พูดอะไรของแกเนี่ย จะหยาบคายเกินไปแล้วนะ” ไอมิเอะเอ็ดเพื่อกลบเ
บทที่ 129 นอกจากหัวใจของเธอจะเต้นแรงไม่เป็นจังหวะแล้ว ความร้อนวูบวาบยังแล่นวาบขึ้นมาจนกลางหว่างขา ความรู้สึกนั้นทำให้แก้มของเธอแดงซ่านราวกับไฟสุม เธอเม้มริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นความเขินขัดเขินเอาไว้ ก่อนจะเดินตามเขาไป หลังจากดูห้องคุณแม่เสร็จเรียบร้อย จินก็เดินนำพาไปดูห้องนอนของเธอบ้าง โดยมีคุณแม
เพราะสำหรับช้างแล้ว นี่แหละโอกาสทองที่เขาจะได้ลองจีบไอมิเอะอย่างปลอดภัย อย่างน้อยก็ปลอดภัยจากตีนของจิน “กูจะบอกอีจินว่ามึงจีบไอมิ!” แก้มยุ้ยถลึงตาโตเหมือนจะพ่นไฟได้ ทำเอาช้างสะดุ้งเฮือกเหมือนโดนปืนจ่อขมับ “บอกเลยผมไม่กลัว ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วก็ไม่ได้จีบด้วย” ช้างยังยืนกร่างเสียงแข็ง แต่หน้าเหงื่
บทที่ 128 “I walked in and it was already like this” (ผมเข้ามาก็เห็นว่าเป็นแบบนี้แล้วครับ) จินเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเหลือบตามองผนังอย่างนิ่งขรึม ราวกับกำลังประเมินสภาพโครงสร้างจริงจัง สีหน้าเหมือนไม่ได้เป็นคนทำของเขา ทำให้ไอมิเอะหันขวับไปมองด้วยความอึ้ง แต่เธอก็ไม่ได้พูดแย้งอะไร “But it wasn’t lik







