LOGIN“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“ผมไม่ร้อนเงิน” แต่จินกลับเงยหน้าขึ้นตอบตรง ๆ จนผู้หญิงทั้งสองคนหน้าเหวอ แล้วความเก้อเขินก็เริ่มปกคลุมสีหน้าของผู้หญิงทั้งสอง พวกเธอเหลือบมองกันด้วยความลำบากใจ แต่ความอยากได้ภาพก็ยังไม่หายไป เพราะทั้งสองคน หล่อ สวย เดินเคียงกันแบบนี้ มันชวนให้จิ้นเกินห้ามใจ ถ้าได้อัปลงติ๊กต็อก ยอดวิวคงพุ่งไม่หยุด
“...ค่ะ” “เราอยากได้ไปเลี้ยงสีอะไร สีขาวมั้ย เข้ากับเราดี” “…หนูชอบ…หมาป่าสีดำค่ะ” เธอตอบเสียงเบาเกือบเป็นกระซิบ ดวงตากลมโตยังคงจับจ้องก้อนขนสีดำที่นอนซุกตัวในมุมกรง “อ้าวเหรอ พี่นึกว่าน้องจะชอบหมาป่าสีขาวซะอีก เพราะปกติผู้หญิงมาซื้อร้านพี่ก็จะชอบซื้อสุนัขสีขาวไปเลี้ยง ไม่ค่อยเห็นใครซื้อสีดำ งั้
ไอมิเอะเองถึงกับชะงักยืนแข็งทื่อ ใบหน้าตื่นตระหนก หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิด เธอไม่คิดว่าตัวเองจะถูกสนใจขนาดนี้ “พี่ไอมิครับ ขอจับมือหน่อยยย!” เด็กผู้ชายจากห้อง EIS เอื้อมมือมาจะขอจับมือ แต่ถูกแก้มยุ้ยกันออกไป “พวกน่ารำคาญ” จินเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในหอประชุมเอ่ยเสียงพึมพำต่ำหลุดจากริมฝีปากหนาพร้อมคิ้
บทที่ 90 “ก็รู้กันอยู่ว่าเป็นเพื่อนแบบไหน ทำขนาดนี้ แต่บอกว่าเป็นแค่เพื่อน จิตใจมึงทำด้วยอะไร” คำพูดของทิศเหนือทำให้จินดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม “นอกจากพวกมึงก็ไม่มีใครรู้ อย่าวุ่นวายให้มันมาก ฝากด้วย” จินพูดจบประโยค ก็ใช้มือหนาลูบศีรษะไอมิเอะเบา ๆ สองที แล้วหมุนตัวเดินออกไปเตรียมตัว อย่างไม่แม







