LOGINประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
จินยังนั่งเงียบ แต่สายตาของเขาหยุดอยู่ที่คำว่า ‘เทส’ นิ้วกดดินสอจนแทบหักโดยไม่รู้ตัว “แต่ใด ๆ คือ…” เส้นด้ายเอื้อมมือไปจับแขนไอมิเอะเบา ๆ “คือมึง…พวกผู้ชายชอบมึงเยอะมาก กูอยากให้มึงรู้ไว้บ้าง อยากให้มึงมั่นใจในตัวเองมากกว่านี้ หน้ามึงสวย หุ่นดี ผิวดีอยู่แล้ว มึงไม่ต้องไปทำอะไรเพิ่มเลย แต่มึงอ่ะ ต้
“รอบฉายหนังของพวกกูมีแค่ตอนสองทุ่มกับสี่ทุ่ม ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมง พวกกูก็เลยจะไปกินข้าวก่อน พวกมึงไปด้วยกันไหม ไปกินกันหลาย ๆ คน สนุกดี” น้ำเสียงของทิศเหนือดูจริงใจ ไม่มีพิษมีภัย แต่ก็ดูเหมือนมีจังหวะซ่อนรอยยิ้มบางอย่างอยู่ใต้คำพูดนั้น “จะเลี้ยงเหรอ? ถ้าเลี้ยงพวกเราก็ไป” เส้นด้ายรีบสวน
“คำก็ทุเรศ สองคำก็ทุเรศ พวกมึงมาคาดหวังอะไรจากพวกกู หน้าพวกกูดูเป็นคนดีรึไง กูก็บอกอยู่ว่า Red flag” “หื่นได้ทุเรศมาก” ยี่หวาเอ่ย “กูจะบอกให้ก็ได้ ถ้าเป็นคนไทย คนที่หัวนมสีชมพูแบบที่ไอ้จินชอบ มันมี แต่มันน้อย ต้องเป็นพวกลูกครึ่ง หรือไม่ก็คนที่มีเชื้อสายจีน” “ไอมิก็ลูกครึ่ง” เส้นด้ายพูดพลางชำเลือง
“ก็คนมันตกใจหนิ!” ไอมิเอะที่กำลังง่วนอยู่กับการรูดซิปกระเป๋า หันขวับมาค้อนน้องชายทันที “เกิดเสาร์ห้า แต่ขวัญอ่อนเกิน ไม่มีความเข้มแข็งเลย อ่อนปวกเปียก คนเกิดวันนี้ต้องจิตแข็งไม่ใช่เหรอ?” “ไปเอามาจากไหนเนี่ย?” ไอมิเอะขมวดคิ้วยุ่ง ๆ อย่างไม่เข้าใจ “ดูในเดอะโกสท์มา” เด็กชายตอบหน้าตาเฉย มือยังควงจอยเ







