Masukร่างเล็กรีบตักเค้กเข้าปากทันทีเมื่อโค้กได้มาถึงที่โต๊ะโดยมีคนพี่
ร่างเล็กรีบตักเค้กเข้าปากทันทีเมื่อโค้กได้มาถึงที่โต๊ะโดยมีคนพี่ที่ได้จัดการสั่งไว้ให้ในขณะที่เธอเองได้ไปเดินเล่นแถวๆนั้นไปพลางๆเพื่อหาที่ถ่ายรูปเล่นไปตามปกติที่เคยทำแต่ทว่าเมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะแล้วนั้นคนพี่เองก็ได้แต่นั่งจิบกาแฟที่เขาสั่งมาก็เพียงเท่านั้นและไม่ได้แตะต้องเค้กเลยแม้แต่นิดเดียว"พี่ไม่กินเค้กหรอคะ""พี่ไม่ชอบ""ลองหน่อยสิ พี่สั่งมาตั้งเยอะหนูกินหมดอ้วนตายแน่เลย""อยากให้พี่กินหรอคะ"ฉันเองทำได้แค่เพียงพยักหน้าเป็นการตอบกลับพร้อมกับตักเค้กยื่นให้กับเขาได้ลองชิมแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับนิ่งและจ้องมองมาทางริมฝีปากของเธอที่ทาลิปไปอย่างชุ่มชํ่าเงางามพอสมควร"ลองชิมสิคะ"มือหนาดันช้อนที่ตักเค้กนำไปเปรอะเปื้อนที่ริมฝีปากของยัยตัวเล็กจนหมดอย่างไม่รอช้าพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปบดจูบเธอทันทีพร้อมกับตวัดเลียเค้กที่ริมฝีปากของเธอเอาจนหมดจนร่
"พี่ไม่น่าตอบรับป๊าเลย"ร่างเล็กกอดอกทำหน้ามุ่ยต้องมองไปตามถนนด้วยความไม่พอใจเมื่อคนเป็นพ่อสั่งการให้เธอนั้นต้องเดินทางไปที่ร้านอาหารกับรุ่นพี่รูมเมทกันสองคนและตลอดทั้งทางพี่เขาก็เอาแต่ถามไถ่ถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ยอมหยุดอีกต่างหาก"พี่ก็แค่อยากจะทำความรู้จักครอบครัวเราเอง""ไม่ต้องรู้จักก็ได้"คนพี่ทำทีท่าที่ไม่ได้สนใจอะไรมากนักเบี่ยงเบนไปทางอยากแกล้งซะมากกว่าจนทำยัยน้องหน้าบึ้งตึงใส่เขาอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่ที่ได้เจอกับเขาในวันแรกแต่ด้วยนิสัยของเขาที่ไม่เคยเป็นมาก่อนความอยากใกล้ชิดและความอยากกลั่นแกล้งยัยน้อง จึงทำให้เขามักจะทำให้เธอนั้นหน้ามุ่ยอยู่เสมอเวลาที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองกับเธอเมื่อเดินทางมาถึงที่ร้านอาหารแล้วนั้นทั้งสองก็ได้เดินจับมือพากันเข้าไปในร้านอาหารโดยที่เธอเองก็ไม่ได้เต็มใจเลยสักนิดเดียวในการมากับเขาในครั้งนี้แต่ทว่าก็ดันถูกคนพี่จับมือเอาไว้อย่างแน่นและพยายามข่มขู่ในเรื่องการมีอะไรกันเอ
สายของวันต่อมาจากเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นจนทำให้เธอเองต้องพยายามควานหาต้นตอของเสียงเพื่อทำการปิดเสียงนั้นไปและพยายามลืมตาตื่นขึ้นเพื่อมองไปรอบๆห้องในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยก่อนที่ภาพจะย้อนกลับมาให้เห็นถึงการกระทำของฉันกับใครบางคนเมื่อคืนที่ผ่านมา"จึ๊ ยัยปรางเอ๊ยย ทำบ้าอะไรเนี่ย"เมื่อเอ่ยคำนั้นจบแล้วนั้นเสียงเปิดประตูห้องก็ได้ดังขึ้นจนทำเอาเธอเองจ้องมองไปยังเขาด้วยสายตาที่ดูเขินอายเล็กน้อยไร้บทสนทนาที่จะตอบเขาไปอย่างเคย"ดีหนิที่ไม่โวยวาย""......""จำเรื่องเมื่อคืนได้ถูกไหม""พูดมากอ่ะพี่อ่ะ"ใบหน้าบูดบึ้งที่แสดงออกมาให้คนพี่ได้เห็นก่อนที่จะพยายามลงไปจากเตียงเพื่อเดินทางกลับไปที่ห้องเตรียมตัวไปเรียนในคาบของวันนี้แต่ทว่าเมื่อขาแตะลงพื้นแล้วนั้นความเจ็บปวดและแสบๆก็เข้ามาเยือนจนเธอเองได้แต่นั่งแน่นิ่งก้มหน้าอยู่ตรงนั้นจนไม่สามารถทำอะไรได้เลย
ร่างสูงก้มตัวลงไปบดจูบเธอทันทีอีกครั้งพร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่ทำการสอดใส่เข้ามาในร่องรักของเธอที่ค่อนข้างจะแฉะและคับแคบมากพอสมควรโดยเสียงจากการใช้นิ้วตรงนั้นก็ดังมากพอสมควรแจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ"ฮื่อออ ซี๊ดดด พี่ดิว อ๊าส์""อื้อฮือ อื้มมมม"ร่างสูงเลื่อนลงมาไซร้ซอกคอขาวของเธอไปอย่างโหยหาโดยที่เขาเองก็พอจะทำเป็นอยู่บ้างจากการร่วมรักกับคนอื่นมาก่อนหน้านี้แล้วจึงทำให้เขาเองชํ่าชองในเรื่องนี้อยู่เล็กน้อยโดยที่ลิ้นร้อนตวัดเลียเม็ดที่อยู่ที่บริเวณเนินอกของเธอไปราวกับหูดับในตอนนี้ นิ้วเรียวหนายังคงสอดใส่ร่องรักของเธอไปอย่างไม่ยอมหยุดแจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ"อ๊าส์ เสียวไปหมดแล้วพี่ดิว ซี๊ดดด""อื้มมมม อื้อออ"การร่วมรักที่เสียงนั้นดังลั่นไปทั่วมุมห้องจนไม่สามารถที่จะหยุดลงได้อย่างแน่แท้แต่ทว่าก็ไม่สามารถที่จะยอมหยุดลงได้เลยแม้แต่นิดเดียวเมื่อได้จุดอารมณ์ควา
หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนผ้าเสร็จแล้วนั้นเธอเองก็หยิบเสื้อยืดตัวโคร่งพร้อมกับกางเกงยีนส์ขาสั้นออกมาสวมใส่ตามที่เคยได้เห็นเพื่อนๆแอบไปร้านเหล้ากันและมันก็สบายมากกว่าในการขยับตัวอีกต่างหากแถมยังปลอดภัยจากกลุ่มของรุ่นพี่ที่พึ่งรู้จักแบบนั้นอีกด้วยที่จะต้องเปิดโชว์ท่อนบนให้เห็นมากกว่านี้ครืดดด ครืดดดเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาเผยให้เห็นเป็นชื่อของคนเป็นพ่อที่โทรเข้ามาในช่วงเวลานี้เพราะก่อนหน้าเธอเองได้ทักไปหาพ่อเพื่อที่จะขอย้ายออกไปพักที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่และด้วยความต้องการที่จะหลีกหนีรุ่นพี่รูมเมทอีกต่างหากจากตอนแรกที่อารมณ์ร้อนมากพอสมควร(มีอะไรรึเปล่าลูก ป๊าพึ่งประชุมเสร็จ)"ป๊าปรางย้ายคอนโดได้ไหมคะ"(เกิดอะไรขึ้นไอ้ดิวทำอะไรลูก บอกป๊ามา)เมื่อได้ยินแบบนั้นและนํ้าเสียงของเธอที่เอ่ยออกมานั้นก็ทำเอาพ่อที่ค่อนข้างจะรักและถนุถนอมลูกสาวคนนี้มากพอสมควร"ไม่ใช่ป๊า ปรางแค่อยากไปใช้ชีวิตของปรางปรางอยู่ที่นี่ก็เกรงใจพี่เขา"ฉันเองพยายามพูดบ่ายเบี่ยงไม่ให้ผู้เป็นพ่อต้องมากังวลและต้องไปทะเลาะอะไรกับเพื่อนสนิทของเขาอีก แค่ทำงานที่บริษัทก็เหนื่อยมากพอแล้วจะให้มาเครียดเรื่องฉันอีกก็คงแย่เกินไป(ป๊าไม่อยากใ
"มาทำอะไรกันตรงนี้"ร่างสูงเอ่ยออกมาพร้อมกับสายตาที่จ้องมองไปทางรุ่นน้องหนุ่มที่กำลังจับแขนของเธอไว้อยู่อย่างไม่ปล่อย ส่วนยัยตัวเล็กก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาก่อนที่จะสะบัดมือออกจากเขาและพุ่งตัวเข้าไปสวมกอดคนพี่ทันทีอย่างไม่รอช้า"กลับไปที่โต๊ะเถอะเพื่อนมึงถามหาอ่ะ""ผม....""พี่ดูน้องเองมึงไปเหอะ""ครับ"ร่างเล็กยังคงโอบกอดเขาไว้อยู่อย่างนั้นตรงช่วงกลางอกของเขาโดยเมื่ออีกฝ่ายเดินจากไปคนพี่ก็รีบโอบกอดกลับเธอไปทันทีและลูบหัวของเธอให้เธอใจเย็นลงบ้าง"กลับบ้านกันไหม""ฮึ้ก ค่ะ ฮึ้ก"ในวันที่ฝนตกฟ้าร้องอย่างหนักและฉันเองไม่สามารถเดินทางบินกลับบ้านที่ลำพูนได้เลยหลังจากที่พึ่งไปเที่ยวเล่นกับทางพี่ชลเสร็จและฝนดันตกจึงทำให้เราสองคนต้องเดินทางไปที่หอของเขาที่อยู่ใกล้ๆตรงนั้นเพียงไม่กี่เมตรเพื่อรอฝนซาลงนั่นเองและเตรียมตัวขึ้นเครื่องบินกลับแต่ทว่ารอแล้วรอเล่าก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนฉันเองต้องพักอยู่ที่หอของพี่ชลในคํ่าคืนนี้และพี่เขาเองก็ยินดีมากที่จะให้ฉันพักอยู่ที่นั่นด้วย เราสองคนไม่ได้ล่วงเกินอะไรกันเลยสักนิดเดียวเพียงแต่นอนดูหนังกันเพียงเท่านั้นพร้อมกับสวมกอดกันอยู่เท่านี้เองด้วยชุดที่ค่อนข้างที่จะไ







