ตอนที่6 แค่อยากลอง

"มาทำอะไรกันตรงนี้"ร่างสูงเอ่ยออกมาพร้อมกับสายตาที่จ้องมองไปทางรุ่นน้องหนุ่มที่กำลังจับแขนของเธอไว้อยู่อย่างไม่ปล่อย ส่วนยัยตัวเล็กก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาก่อนที่จะสะบัดมือออกจากเขาและพุ่งตัวเข้าไปสวมกอดคนพี่ทันทีอย่างไม่รอช้า

"กลับไปที่โต๊ะเถอะเพื่อนมึงถามหาอ่ะ"

"ผม...."

"พี่ดูน้องเองมึงไปเหอะ"

"ครับ"ร่างเล็กยังคงโอบกอดเขาไว้อยู่อย่างนั้นตรงช่วงกลางอกของเขาโดยเมื่ออีกฝ่ายเดินจากไปคนพี่ก็รีบโอบกอดกลับเธอไปทันทีและลูบหัวของเธอให้เธอใจเย็นลงบ้าง

"กลับบ้านกันไหม"

"ฮึ้ก ค่ะ ฮึ้ก"

ในวันที่ฝนตกฟ้าร้องอย่างหนักและฉันเองไม่สามารถเดินทางบินกลับบ้านที่ลำพูนได้เลยหลังจากที่พึ่งไปเที่ยวเล่นกับทางพี่ชลเสร็จและฝนดันตกจึงทำให้เราสองคนต้องเดินทางไปที่หอของเขาที่อยู่ใกล้ๆตรงนั้นเพียงไม่กี่เมตรเพื่อรอฝนซาลงนั่นเองและเตรียมตัวขึ้นเครื่องบินกลับ

แต่ทว่ารอแล้วรอเล่าก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนฉันเองต้องพักอยู่ที่หอของพี่ชลในคํ่าคืนนี้และพี่เขาเองก็ยินดีมากที่จะให้ฉันพักอยู่ที่นั่นด้วย เราสองคนไม่ได้ล่วงเกินอะไรกันเลยสักนิดเดียวเพียงแต่นอนดูหนังกันเพียงเท่านั้นพร้อมกับสวมกอดกันอยู่เท่านี้เองด้วยชุดที่ค่อนข้างที่จะไม่สมควรสักเท่าไหร่

แกร๊ก

"มะปราง!!"

"ปะป๊า"

"คุณอา"

"กลับบ้าน!!"คนเป็นพ่อรีบลากพาลูกสาวของตนกลับบ้านทันทีหลังจากที่รู้ว่าลูกสาวติดฝนอยู่ที่หอของแฟนของเธอแล้วนั้นเขาเองก็ต้องเทนัดประชุมเพื่อที่จะได้มาตามลูกสาวกลับบ้านให้ได้อย่างปลอดภัยและสภาพของทั้งสองที่ทำเอาเขาอดคิดไม่ได้ว่าลูกสาวนั้นผ่านมาอะไรมาบ้างทั้งๆที่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

"ใจเย็นๆก่อนนะคะคุณ"

"นั่นสิคะ ป๊าฟังปรางก่อน"

"กลับบ้าน!!"คนเป็นพ่อไม่ยอมฟังในคำพูดของลูกสาวเลยสักนิดหลังจากที่บุกมาถึงหอพักของแฟนหนุ่มของเธอและรีบพายัยตัวแสบนั้นกลับบ้านแต่ทว่าพอมาถึงบ้านแล้วนั้นท่านกลับไม่ได้ถามไถ่หรือดุอะไรฉันเลยสักนิดเดียว

พวกเราสองคนยังคงกันอยู่จนมาถึงวันที่ฉันจะต้องเดินทางไปเรียนที่กรุงเทพฯอย่างที่ได้ตั้งใจหวังไว้โดยที่ในคํ่าคืนนั้นเราสองยังคงพูดคุยโทรศัพท์กันเป็นอย่างดีเว้นเสียแต่เขาที่ดูนิ่งเฉยมากขึ้นจนสามารถรับรู้ได้ว่าเขามีอะไรที่ผิดแปลกไปจนเช้าวันต่อมาที่เขาได้บอกเลิกฉันอย่างไม่น่าเชื่อ

คนพี่ขับรถพาเธอกลับมาถึงห้องในเวลาไม่นานนักก่อนที่จะพายัยน้องมานั่งที่โซฟาและหาอะไรให้กินแก้แฮงค์ไปเสียก่อนเพราะตื่นมายัยตัวเล็กคงปวดหัวไม่น้อยและตาคงบวมมากพอสมควร

"กินโจ๊กก่อนนะ"

"....."เมื่อคนพี่เดินเข้ามาแล้วนั้นสายตาของเขาช่างอ่อนโยนเป็นที่สุดในการกระทำที่มอบให้กับฉันจนกระทั่งใบหน้าของใครบางคนได้แทรกเข้ามาอย่างเจ็บปวดหัวใจในสิ่งที่เขาทำและสิ่งที่เขาพูด

"พี่ดิว.....เคยมีอะไรกับใครรึเปล่าคะ"

"พูดอะไร เมาก็รีบกินโจ๊กแล้วไปนอน"

"เราลอง......มีอะไรกันดูไหมคะ"สติที่มีไม่มากพอแต่ความเจ็บปวดที่มีมันมากล้นจนสามารถทำอะไรที่มันบ้าจนไม่สามารถพูดออกได้อย่างการขอมีอะไรกับผู้ชายที่เขาไม่ชอบหน้ามากที่สุดเช่นนี้

"อย่ามาพูดอะไรแบบนี้"

"หนูพูดจริง หรือพี่รังเกียจปรางหรอคะ"ร่างสูงกลืนนํ้าลายอย่างฝืดคอพร้อมกับจ้องมองร่างเล็กอย่างลังเลใจก่อนที่ยัยตัวเล็กจะค่อยๆขยับร่างกายเข้ามาทีละนิดๆพร้อมกับพยายามตะล่อมร่างกายของเขาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

"อย่าทำแบบนี้"

"พี่ดิวรังเกียจปรางใช่ไหมคะ"

"มะปรางอย่ามาเล่นกับพี่แบบนี้"

"ปรางไม่ได้เล่น ปรางแค่อยากลอง"

"มะปรางพี่เตือนเราแล้วนะ"

"ปรางไม่น่าเอาหรอคะ"เมื่อพูดจบแบบนั้นแล้วมือหนารีบกดหัวของฉันลงมาบดจูบทันทีอย่างไม่รอช้าพร้อมกับพลิกร่างเล็กให้นอนราบลงไปกับโซฟาทันทีและเริ่มจู่โจมยัยเด็กน้อยที่เขาเองพยายามจะตะล่อมๆเธอทีละนิดๆแล้วค่อยจัดการเหยื่อตัวนี้ แต่ทว่าในเมื่อโอกาสมาถึงในช่วงเวลาที่ไม่ทันได้ตั้งตัวเขาก็ไม่รอช้าที่จะขยํ่าเหยื่อตัวน้อย

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อื้อออ ฮื่อออ"

"ฮื่อออ อื้มมมม"ไม่รอช้ามือหนาของเขาค่อยๆเลื่อนมือเข้าไปภายใต้เสื้อยืดตัวโคร่งที่เธอสวมใส่จนมาเจอเข้ากับเนินอกอวบที่มีขนาดใหญ่มากพอสมควรจนเขาเองสามรรถสัมผัสได้ตั้งแต่ที่ยังไม่ได้เปิดดูมาเห็นเลยด้วยซํ้า

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อื้ออ อื้มมมม"

"อื้มมม แน่ใจใช่ไหมคะว่าจะเอากับพี่"

"แน่ใจค่ะหรือพี่ไม่อยากเอากับปรางหรอคะ ปรางจะได้ไปเอากับคนอื่น"ร่างเล็กพยายามลุกขึ้นเพื่อเดินออกไปจากห้องอย่างแต่ทว่าคนตัวสูงเองกลับรั้งและจับเธอให้นอนราบลงไปกับโซฟาอีกครั้งหนึ่งโดยที่พยายามข่มให้ตัวเด็กนั้นให้ยอมสยบลงไป

"งั้น......ก็จำไว้เลยนะว่าหนูเป็นของพี่ต่อจากนี้และตลอดไป"สายตายั่วยวนของคนตัวสูงจ้องมองมาพร้อมกับมือหนาของเขาที่ลูบไล้เรือนร่างกายของเธอไปตั้งแต่ต้นขาไล่ขึ้นมาเพื่อทำการถอดเสื้อของเธอออกจนเผยให้เห็นอะไรๆที่มันชัดเจนมากกว่านี้ด้วยเรือนร่างกายที่ซ่อนรูปมากพอสมควร

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อื้ออ อื้มมม"

"ฮื่อออ อื้มมม"ลิ้นร้อนสอดใส่เข้ามาในโพรงปากของฉันทันทีอย่างไม่รอช้าพร้อมกับเข้ามาหยอกเล่นกับลิ้นของยัยตัวเล็กที่นอนนิ่งพยายามจะโต้ตอบกลับเขาแต่ทว่าก็ทำอะไรไม่เป็นจนเป็นเสน่ห์หนึ่งที่ทำให้เขาพึงพอใจในตัวเธอเช่นกัน

"เคยมีอะไรกับใครรึเปล่า"

"อื้อออ มะ ไม่เคยค่ะ"

"พี่ไม่เชื่อหน่ะสิ งั้น.....ต้องลองพิสูจน์"พูดจบอีกฝ่ายก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเขาและของฉันออกไปจากเรือนร่างกายของทั้งสองคนออกจนหมดและเผยให้เห็นเจ้าเอ็นยักษ์ที่ได้ออกมาหายใจแข็งตัวชี้มาทางฉันที่จ้องมองอยู่อย่างไม่เคยเห็นและตกใจมากพอสมควรกับขนาดของเขา

"หนูพร้อมไหมคะ"

"......"ร่างเล็กจ้องมองไปยังซิกแพคของเขาที่มีกล้ามัดเป็นลอนอย่างสวยงามจากการออกกำลังกายอยู่ทุกวันโดยที่ร่างเล็กเองก็เผลออ้าปากค้างและยกมือขึ้นมาพยายามลูบซิกแพคนั้นไปอย่างลืมตัวจนคนพี่ที่มองก็แสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย

"มันเป็นของหนูอยู่แล้ว จับได้"ไม่ว่าเปล่าอีกฝ่ายก็เอื้อมมือไปถูไถร่องรักของยัยตัวเล็กที่ตอนนี้นํ้าของเธอนั้นแฉะได้ที่แล้วและคงจะพร้อมที่จะร่วมรักกันได้แล้วในตอนนี้