ตอนที่5 ทำไมถึงบอกเลิก

หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนผ้าเสร็จแล้วนั้นเธอเองก็หยิบเสื้อยืดตัวโคร่งพร้อมกับกางเกงยีนส์ขาสั้นออกมาสวมใส่ตามที่เคยได้เห็นเพื่อนๆแอบไปร้านเหล้ากันและมันก็สบายมากกว่าในการขยับตัวอีกต่างหากแถมยังปลอดภัยจากกลุ่มของรุ่นพี่ที่พึ่งรู้จักแบบนั้นอีกด้วยที่จะต้องเปิดโชว์ท่อนบนให้เห็นมากกว่านี้

ครืดดด ครืดดด

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาเผยให้เห็นเป็นชื่อของคนเป็นพ่อที่โทรเข้ามาในช่วงเวลานี้เพราะก่อนหน้าเธอเองได้ทักไปหาพ่อเพื่อที่จะขอย้ายออกไปพักที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่และด้วยความต้องการที่จะหลีกหนีรุ่นพี่รูมเมทอีกต่างหากจากตอนแรกที่อารมณ์ร้อนมากพอสมควร

(มีอะไรรึเปล่าลูก ป๊าพึ่งประชุมเสร็จ)

"ป๊าปรางย้ายคอนโดได้ไหมคะ"

(เกิดอะไรขึ้นไอ้ดิวทำอะไรลูก บอกป๊ามา)เมื่อได้ยินแบบนั้นและนํ้าเสียงของเธอที่เอ่ยออกมานั้นก็ทำเอาพ่อที่ค่อนข้างจะรักและถนุถนอมลูกสาวคนนี้มากพอสมควร

"ไม่ใช่ป๊า ปรางแค่อยากไปใช้ชีวิตของปรางปรางอยู่ที่นี่ก็เกรงใจพี่เขา"ฉันเองพยายามพูดบ่ายเบี่ยงไม่ให้ผู้เป็นพ่อต้องมากังวลและต้องไปทะเลาะอะไรกับเพื่อนสนิทของเขาอีก แค่ทำงานที่บริษัทก็เหนื่อยมากพอแล้วจะให้มาเครียดเรื่องฉันอีกก็คงแย่เกินไป

(ป๊าไม่อยากให้ลูกอยู่คนเดียว มีอะไรที่ขาดเหลือก็มีดิวช่วยเหลือลูกไง)

"ปรางโตแล้วนะป๊า"

(ถ้ามันทำอะไรลูกลูกบอกป๊าแล้วป๊าจะให้ลูกย้ายออกเอง โอเคไหมคะคนสวย)

"ก็ได้ค่ะ"

ก๊อก ก๊อก

"ป๊าปรางวางก่อนนะ"เสียงเคาะประตูจากคนพี่ที่ดังขึ้นจนทำเอาเธอต้องหลุดจากภวังค์ความคิดเลยด้วยซ้ำและรีบวางสายจากคนเป็นพ่อทันทีเพื่อจะได้เดินไปเปิดประตู

"ไปกัน"

"ปรางไม่ไปไม่ได้หรอ"

"แล้วเราไปรับปากไอ้เหมยทำไมล่ะ"สุดท้ายแล้วนั้นเธอเองก็ต้องจำใจที่จะต้องเดินทางไปที่ร้านเหล้าตามที่ได้รับปากรุ่นพี่ในคณะไปแบบนั้น

เมื่อเดินทางมาถึงแล้วนั้นเธอเองก็เดินตามคนตัวสูงเข้าไปในร้านอย่างไม่ยอมห่างเลยด้วยซํ้าแม้คนจะแออัดมากสักแค่ไหนก็ตามจนมาถึงที่โต๊ะที่มีรุ่นพี่ทุกคนมานั่งอยู่แล้วรวมถึงพี่สายชลด้วย

"มาๆๆน้องรักดื่มๆๆ"

"มึงก็มอมน้องมัน อ้าวพี่คิดว่าเราจะไม่มาแล้ว"ร่างเล็กทำได้แค่เพียงยกยิ้มออกมาเพียงเท่านั้นก่อนที่จะฟุบนั่งลงไปข้างๆพี่ดิวเพราะในนี้นอกจากพี่ดาวแล้วฉันเองก็ไม่ได้สนิทกับใครเลย จะให้ไปนั่งข้างพี่ชลก็กลัวจะอึดอัดจนเกินไป

"ไอ้ดิวให้น้องมานั่งข้างกูสิ กูไม่อยากนั่งข้างมึง"

"มึงจะทำอะไรน้อง"

"ทำเชี้ยไร พูดแบบนี้น้องก็กลัวกูหมดสิอีห่านี่ ไม่ต้องกลัวพี่นะพี่ไม่ทำอะไรเราหรอก"

"ค่ะพี่เหมย"รุ่นพี่สาวไม่รอช้าที่จะเทเหล้าใส่แก้วให้ฉันดื่มพร้อมกับให้กับพี่สายชลด้วยที่ค่อนข้างจะเมามากพอสมควรแล้ว

"ทำไมมาช้าวะไอ้สายชลกับไอ้เหมยเมามากละเนี่ย ทำอะไรวะ"

"กูรอเด็กขี้ฟ้องอยู่"ร่างเล็กรีบหันไปจ้องมองทางคนพี่ทันทีด้วยสายตาที่กำลังดุๆแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนักโดยข้างกายที่มีพี่เหมยที่เมามายอยู่นั้นกำลังมอมเหล้าฉันอยู่อย่างไม่ยอยุดเพราะหมดแก้วแล้วพี่เขาก็เทเหล้าให้ไม่ยอมหยุดพร้อมกับให้ฉันยกหมดแก้วอีกต่างหาก

"สองคนรู้จักกันรึเปล่า"

"ครับ เป็น....รุ่นพี่รุ่นร้องที่โรงเรียนเก่าครับ"รุ่นพี่ทั้งสี่คนได้แต่จ้องมองกันพร้อมกับพยักหน้าเป็นการตอบกลับอย่างรู้งานโดยที่สายตาของสายชลเองก็จ้องมองมาทางยัยน้องเล็กด้วยสายตาที่ค่อนข้างจะดูมีอะไรที่มากกว่าพี่น้องอย่างแน่นอน

"เป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันหรอ"

"เอ่อนั่นดิมึงไม่เห็นบอกกูเลยไอ้ชล หรือมะปรางคือน้องคนนั้น....."เพื่อของพี่สายชลคนหนึ่งเอ่ยถามออกมาและพยายามที่จะเอ่ยถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองจนมือหนารีบปิดปากของเขาทันทีจนทุกคนเองก็ต่างพากันรับรู้และแน่ชัดว่าทั้งสองเป็นอะไรกัน

"ปรางไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"

"พี่ไปส่ง"

"ไม่เป็นอะไร"ร่างเล็กรีบเดินออกไปจากตรงนั้นทันทีอย่างไม่รอช้าก่อนที่จะจํ้าก้าวเดินออกไปจากตรงนั้นทันทีด้วยความอึดอัดในสายตาของรุ่นพี่และคำถามที่ถูกยิงออกมา

จากแอลกอฮอล์ที่พุ่งพล่านเข้ามาจนไม่ได้พักก็ทำเอาเธอเซเล็กน้อยกว่าจะถึงห้องน้ำได้นั้นก็นานมากพอสมควรและนั่งเล่นอยู่ในห้องนั้าเพื่อพยายามข่มตัวเองเอาไว้ที่จะได้เดินออกไปจนแทบจะไม่มีสติเลยด้วยซํ้าในระยะเวลาที่มาเข้าห้องนํ้านั้นก็ราวๆยี่สิบนาทีได้แล้วอีกด้วย

ร่างเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำได้ก็เดินหลงออกไปจากร้านเหล้าเพื่อไปนั่งที่ใต้ต้นไม้หลบหนีจากแสงสีด้านในร้านโดยที่ไม่ได้ตอบกลับข้อความของรุ่นพี่เลยด้วยซํ้าที่ทักถามมาด้วยความเป็นห่วง

"มาทำอะไรตรงนี้พวกพี่เขาว้าวุ่นกันหมดคิดว่าหายไปไหน"

"พี่ชล"

"คบกับพี่ดิวอยู่หรอ"

"ป่าวสักหน่อย ไอ้พี่บ้านั่นมันพูดไปเรื่อย"มือหนายื่นนมเปรี้ยวมาให้กับฉันได้ดื่มเสียก่อนพร้อมกับกล้วยที่ยื่นมาให้โดยที่ฉันเองก็รีบมานั่งกินอย่างไม่รอช้าส่วนเขาเองก็เดินไปนั่งลงข้างๆฉันเช่นกัน

"ทำไมพี่ชลถึงบอกเลิกปรางล่ะคะ"บทสนทนาเงียบลงไปจนอีกฝ่ายไม่กล้าที่จะเอ่ยคำใดออกมาเลยด้วยซํ้าอย่างอึดอัดใจ

"พี่ไม่มีเหตุผล"

"หรือเพราะป๊าปราง"

"......."ร่างสูงนิ่งเงียบลงไปทันทีจนเธอเองสามารถรับรู้ได้เลยว่าคงเป็นคำตอบอย่างหนึ่งที่ไม่ต้องพูดออกมาแทนคำตอบ

"เพราะป๊าอยากให้พี่....รับผิดชอบปรางหรอ"

"....."

"พี่ไม่ต้องพูดก็ได้แต่พยักหน้าและส่ายหัวให้ปรางก็พอค่ะ"คนตัวสูงพยักหน้าเป็นการตอบกลับอย่างเป็นการตกลง

"เพราะเรื่องคืนนั้นที่ป๊าเจอเรานอนด้วยกันใช่ไหม"ร่างเล็กพยักหน้าเป็นการตอบกลับออกมาจนเธอเองสามารถรับรู้ได้เลยเพราะคงมีไม่กี่เรื่องที่ป๊าจะคอยห้ามและเตือนฉันเสมอ

"แต่เราไม่ได้มีอะไรกันเลยนะพี่ชล เราสองคนบริสุทธิ์คืนนั้นเราแค่นอนดูหนังด้วยกันเอง"

"แต่ในเมื่อผู้ใหญ่มาเห็นแบบนั้นแล้วความคิดของพวกท่านก็ต้องคิดไปแบบนั้นรึเปล่า"

"พี่ก็เลยยอมเลิกกับปราง....แทนที่จะหมั้นหรือทำอะไรที่ผู้ใหญ่ต้องการงั้นหรอคะ"

"พี่ขอโทษ แต่พี่แต่ยังไม่พร้อมที่จะหมั้นแล้วอีกอย่าง.....พี่ก็รู้สึกผิดกับเราที่พี่......"

"พี่มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นในวันที่เราเลิกกันใช่ไหมคะ"

"พี่ขอโทษพี่แค่เมามาก แล้วพี่ก็รู้สึกผิดกับเรามากเช่นกัน"ร่างเล็กพยักหน้าเป็นการตอบกลับอย่างรู้งานพร้อมกับนํ้าตาที่ไหลรินออกมาก่อนที่จะลุกเดินหนีเขาไปทันทีก่อนที่จะเดินชนเข้ากับใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาพวกเราพอดี

"มาทำอะไรกันตรงนี้"