MasukShare
EP 3 คนที่ไม่มีสิทธิ์สั่งฉัน
Tanggal publikasi:
2026-07-22 23:38:59EP 3 คนที่ไม่มีสิทธิ์สั่งฉัน
สายตาของนักศึกษาหลายสิบคู่จับจ้องมาที่ทั้งสองคน บรรยากาศในโรงอาหารที่เคยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยค่อย ๆ เงียบลงเมื่อเห็นรุ่นพี่วิศวะชื่อดังยืนจับข้อมือเด็กปีหนึ่งเอาไว้แน่น
หลายคนยกโทรศัพท์ขึ้นเหมือนกำลังจะถ่ายคลิป บางคนเริ่มกระซิบถามกันว่าเด็กปีหนึ่งคนนั้นเป็นใคร ถึงกล้าต่อล้อต่อเถียงกับคิริว วัฒนาสกุลไพศาล
"คุณคิริว ปล่อยค่ะ" หนูดีสบตาเขานิ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาคมของชายหนุ่มหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอครู่หนึ่ง ปลายนิ้วที่จับข้อมือเล็กนิ่งค้าง ก่อนคลายออกช้า ๆ ทันทีที่เป็นอิสระ หนูดีก็ดึงมือตัวเองกลับโดยไม่รีรอ
"ขอบคุณค่ะ" หนูดีจัดชายแขนเสื้อที่ถูกจับไว้เบา ๆ ก่อนถอยออกมาหนึ่งก้าว ราวกับไม่อยากให้เหลือระยะที่ใกล้เขาแม้แต่น้อย เธอกำลังทำเหมือนเขาเป็นเพียงคนรู้จัก ไม่ใช่คนที่เคยใช้ชีวิตอยู่บ้านเดียวกัน โบว์กับแก้วมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ ส่วนต้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเริ่มสัมผัสได้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ธรรมดา
"เลิกกิน" คิริวล้วงมือใส่กระเป๋ากางเกง สายตายังจับอยู่ที่หนูดี ก่อนพูดเรียบ ๆ
"ทำไมฉันต้องทำตาม" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา
"ฉันมีเรื่องจะคุย"
"แต่ฉันไม่มี" คำตอบนั้นทำให้เอฟถึงกับกลืนน้ำลาย ปกติไม่มีใครกล้าตอบคิริวแบบนี้
"แต่ฉันมี" คิริวยังคงเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาคมจ้องมองหนูดีอย่างกดดัน
"น้องกำลังกินข้าวอยู่นะครับ ถ้ามีเรื่องคุย รออีกสักครู่ไม่ได้เหรอ" ต้าขมวดคิ้วในขณะเอ่ย
"ตอนนี้ไม่ใช่.....เรื่องของนาย" น้ำเสียงของคิริวยังคงเรียบ แต่หนักแน่นจนคนฟังถึงกับสะอึก
"พี่ต้าคะ" ต้ากำลังจะอ้าปากโต้ตอบ แต่หนูดีก็วางช้อนลงและขัดเขาไว้เสียก่อน
"ครับ"
"ไม่เป็นไรค่ะ" เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนหันไปยิ้มให้รุ่นพี่อย่างสุภาพ
"เดี๋ยวหนูดีไปคุยเอง"
“.........................” ต้าพยักหน้า แม้จะยังไม่ค่อยสบายใจนัก
"ไปค่ะ"
หนูดีหันกลับมามองคิริว และเดินนำออกจากโรงอาหารทันที โดยไม่รอให้อีกฝ่ายเดินก่อน คิริวมองแผ่นหลังของเธออยู่เสี้ยววินาที ก่อนก้าวตามออกไป แต่ก็ไม่วายหันกลับมามองต้าด้วยสายตาคมกริบที่ยากจะทำความเข้าใจ
"น้อง....." เอฟมองภาพนั้นแล้วหันมาหาโบว์ เพราะคิดว่าเธอคงจะรู้อะไรบ้าง
"หนูไม่รู้อะไรจริง ๆ ค่ะ" โบว์รีบส่ายหน้าทันที เพราะงั้นทั้งสี่คนจึงได้แต่มองตามสองร่างที่เดินหายออกไปจากโรงอาหารด้วยสีหน้าสงสัย
อีกด้าน
ลมอ่อน ๆ พัดผ่านทางเดินด้านหลังอาคารกิจกรรม ผู้คนบางตา ต่างจากด้านหน้าอย่างเห็นได้ชัด หนูดีหยุดเดิน ก่อนหันกลับไปมองคนที่เดินตามมา
"มีอะไรคะ"
"ทำไมไม่กลับบ้าน" คิริวหยุดอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว
"บ้าน?" หญิงสาวทวนคำ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ออกมา
"ฉันไม่มีบ้านที่คุณพูดถึงแล้ว"
"พ่อกับแม่รอเธออยู่"
"คุณหมายถึงคุณลุงกับคุณป้า?"
“....................” คิริวนิ่งไปเล็กน้อย
"ฉันย้ายออกมาตั้งแต่สองปีแล้วนะคะ"
"ก็รู้"
"แล้วจะถามทำไมคะ"
"กลับบ้านซะ" คำพูดสั้น ๆ ทำให้หนูดีหัวเราะเบา ๆ อย่างอดไม่ได้
"คุณยังชอบสั่งคนอื่นเหมือนเดิม"
“....................” คิริวไม่ตอบ เธอสบตาเขานิ่ง ก่อนพูดต่อ
"แต่เสียใจด้วยนะคะ"
"ฉันไม่ใช่เด็กอายุสิบหกที่ต้องทำตามคำสั่งคุณอีกแล้ว"
กึด!
ปลายนิ้วของชายหนุ่มค่อย ๆ กำแน่นอยู่ในกระเป๋ากางเกง
"ฉันจะไม่กลับไปที่นั่นอีกค่ะ"
"แล้วต่อจากนี้ คุณก็ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตฉันอีก" คำพูดนั้นทำให้ความเงียบปกคลุมระหว่างทั้งสอง คิริวเพียงมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นเหมือนเดิม
"เธอยังใช้นามสกุลวัฒนาสกุลไพศาล"
"อีกไม่นานก็ไม่ใช่แล้ว" หนูดีชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนตอบกลับโดยไม่หลบสายตา
เพียงประโยคนั้น.....แววตาของคิริวก็วาวโรจน์ขึ้นมาทันที หนูดีไม่พูดอะไรอีก เธอหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนอยู่ที่เดิมเพียงลำพัง
ซ่า
สายลมพัดผ่านชายเสื้อเชิ้ตสีขาวเบา ๆ เขาไม่ได้เดินตามร่างบางไป แต่ก็ไม่ได้ละสายตาจากแผ่นหลังของเธอแม้แต่วินาทีเดียว
"เปลี่ยนนามสกุลงั้นเหรอ"
Bab terbaru
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 87 ความน่ากลัวของความเงียบ
EP 87 ความน่ากลัวของความเงียบเวลาสายของวันถัดมาแสงแดดจ้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องนั่งเล่น กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟดำคั่วเข้มลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณตึกตึกตึกเอฟที่เพิ่งเดินงัวเงียตื่นนอนออกมาจากห้องถึงกับต้องขยี้ตาตัวเองซ้ำ ๆ ด้วยความประหลาดใจ เมื่อภาพที่เห็นตรงหน้าคือคิริวที่ยืนจิบกาแฟเงียบ ๆ ผู้ชายที่เมื่อคืนมีสภาพที่เมามายไม่ได้สติอยู่หน้าห้อง กลับมายืนถือแก้วกาแฟด้วยท่าทีสงบนิ่ง เรียบเฉย และดูเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ มีเพียงความเงียบขรึมและบรรยากาศเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเขารอบทิศทาง จนเอฟรู้สึกเสียวสันหลังวาบแปลก ๆ"ไอ้คิริว?" เอฟเอ่ยทักเพื่อนด้วยน้ำเสียงงงงวย ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์ครัว"นี่มึงใช่คนเดียวกับเมื่อคืนจริงปะเนี่ย"คิริวไม่ตอบ เขายังคงยืนนิ่งสายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใส แก้วกาแฟในมือถูกยกขึ้นจิบช้า ๆ อย่างใจเย็น ความนิ่งสงบผิดวิสัยของเพื่อนสนิททำให้เอฟเริ่มใจคอไม่ดี"เมื่อคืน.....มึงจำได้ใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?" เอฟลองเชิงถาม พลางหรี่ตามองเพื่อน"อยู่ ๆ มึงก็หายหัวไปจากร้านเหล้า แล้วโผล่มานอนกองอยู่หน้าห้องกู มึงบอกกูมาดิ ว่าเมื่อคื
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 86 หมดสภาพ
EP 86 หมดสภาพ@คอนโดเอฟติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!ติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!เสียงกดกริ่งหน้าห้องระรัวดังขึ้นไม่หยุดหย่อน ท่ามกลางบรรยากาศยามดึกที่ควรจะเงียบสงบ บนโซฟาตัวนุ่มในห้องนั่งเล่น เอฟกำลังนัวเนียคลอเคลียอยู่กับสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ที่เพิ่งพามาต่อรอบดึก เสียงกริ่งที่แผดเสียงดังลั่นทำเอาอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านสะดุดกึกลงทันทีติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!ติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!"เชี่ยเอ๊ย! ใครมาวะเนี่ย""เสียอารมณ์ชะมัด" เอฟสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย ก่อนที่มือหนาจะดันตัวหญิงสาวให้ออกห่างเล็กน้อย"พี่เอฟจะไปไหนคะ" หญิงสาวบนโซฟาเอ่ยเสียงงอแงขัดใจ"เดี๋ยวพี่มาครับ" ร่างสูงเอ่ยและคว้าผ้าขนหนูสีขาวผืนหนามาพันรอบเอวสอบลวก ๆ แล้วเดินกระแทกส้นเท้าดุ่ม ๆ ไปที่ประตูหน้าห้องทันทีด้วยความหงุดหงิดแกร๊ก!"จะกดอะไรนักหนาวะ!"เอฟกระชากประตูเปิดออกพร้อมจะพ่นคำด่าใส่หน้าแขกยามวิกาลให้หายแค้น ทว่าคำพูดทั้งหมดกลับกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อภาพตรงหน้ากลับเป็นใครบางคนที่เขาไม่คาดคิดที่พื้นหน้าห้อง ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูตัวเก่งกำลังนั่งทรุดกองพิงผนังห้องอย่างไร้เรี่ยวแรง เรือนผมสีเข้มยุ่งเหย
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 85 คนที่เจ็บยิ่งกว่า
EP 85 คนที่เจ็บยิ่งกว่า"อึก! พี่คิริว.....พอแล้ว หนูดีเจ็บ....."เสียงหวานสะอื้นไห้อ้อนวอนเสียงสั่นพร่า ร่างบางในอ้อมกอดแกร่งสั่นสะท้านจนน่าสงสาร หยาดน้ำตาอุ่นร้อนไหลรินหยดลงบนหลังมือหนาที่กำลังรวบข้อมือเธอไว้แน่นแหมะ.....แหมะสัมผัสเปียกชื้นของน้ำตาและความสั่นเทาจากร่างเล็ก ทำเอาคิริวที่กำลังฝังคมฟันและซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างบ้าคลั่งชะงักไปเล็กน้อยคิริวค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกจากซอกคอขาวที่บัดนี้ขึ้นรอยจูบสีแดงเข้มทับลงบนรอยแผลเก่าอย่างชัดเจน ดวงตาคมกริบแดงก่ำทอดมองใบหน้าเนียนที่อาบไปด้วยหยาดน้ำตา แววตาที่เคยดุดันวาวโรจน์บัดนี้สั่นไหวและฉายแววร้าวรานออกมาอย่างปิดไม่มิด"เจ็บงั้นเหรอ....." คิริวแค่นเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน ลมหายใจยังคงหอบหนัก มือหนาที่ตรึงข้อมือเธอไว้ค่อย ๆ คลายออกเล็กน้อย แต่ยังคงไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดพ้นจากอ้อมกอด"แล้วเธอคิดว่าฉันไม่เจ็บหรือไงหนูดี""....................""เธอทิ้งฉันเหมือนขยะไร้ค่า""เธอไม่เคยเห็นค่าความรักที่ฉันมีให้กับเธอเลย"น้ำเสียงของคิริวฟังดูร้าวราน ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะซบหน้าลงกับซอกคอขาวของเธออีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่การจาบจ้วงดิบเถื่อน แต่เป็นการ
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 84 ฝากร่องรอย
EP 84 ฝากร่องรอยก๊อก ๆ ๆ!เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหวติดต่อกันหลายครั้ง ท่ามกลางความเงียบสงัดยามดึกปลุกหนูดีให้หลุดออกจากภวังค์ความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีต ร่างบางสะดุ้งสุดตัว ดวงตากลมโตแดงก่ำจากการร้องไห้กวาดมองไปที่ประตูห้องด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่เสียงเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าคุ้นหูจะดังขึ้น"เปิดประตู"หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบด้วยความหวาดกลัว หนูดีค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืนจากพื้นห้อง ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบจะก้าวไม่ออก เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้าลวก ๆ พยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติท่ามกลางความตื่นตระหนกที่ถาโถมเข้ามาปึง!"เปิดประตูเดี๋ยวนี้"เสียงทุบประตูดังขึ้นอีกครั้งหนักหน่วงกว่าเดิม พร้อมกับแรงกระชากลูกบิดประตูจนบานประตูไม้เก่า ๆ สั่นสะเทือน เสียงไม้ลั่นกรอบแกรบกับกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกที่ลอดผ่านช่องว่างใต้ประตูเข้ามา ยิ่งเน้นย้ำถึงอันตรายและความคลุ้มคลั่งของคนข้างนอกได้เป็นอย่างดีปึง!"เปิด!"เงาร่างสูงใหญ่ลอดผ่านช่องประตูหน้าห้องเข้ามา ที่หน้าห้องตอนนี้คิริวกำลังยืนหอบหายใจหนักหน่วง มีท่าทีเมามายไม่ได้สติ และเอาแต่ทุบประตูไม่หยุด จนหนูดีรู้ว่าหากเธอชักช้ากว่านี
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 83 คำขอร้องของคุณแม่
EP 83 คำขอร้องของคุณแม่23.00 น.@หอพักหน้ามหาวิทยาลัยบรรยากาศยามดึกตรงระเบียงทางเดินหน้าห้องพักเงียบสงบ หนูดีเดินถือถุงเอกสารและกระเป๋าเป้ใบโปรดกลับห้องพักด้วยท่าทางเหนื่อยล้าและอ่อนเพลียฟึบร่างบางหยุดยืนอยู่หน้าห้องพักหอพักเก่าของตัวเอง หอพักเล็ก ๆ แสนอบอุ่นที่เคยเป็นเซฟโซนของเธอแกร๊ก.....มือบางสแกนคีย์การ์ดแล้วผลักประตูเข้าไปด้านใน เสียงประตูบานเก่าปิดลงพร้อมกับความเงียบงันที่ถาโถมเข้ามาตุ้บหนูดีทิ้งกระเป๋าเป้และถุงเอกสารลงบนพื้นอย่างคนหมดแรง ก่อนจะค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งบนพื้นข้างเตียง แล้วฟุบใบหน้าเนียนลงกับฟูกนอนหนานุ่ม ปล่อยให้ความว้าเหว่กัดกินหัวใจเงียบ ๆ เรียวนิ้วบางเอื้อมขึ้นสัมผัสปลาสเตอร์ที่ปิดทับบาดแผลตรงลำคอเบา ๆ ก่อนจะหลับตาลงแน่น หยาดน้ำตาใสร่วงหยดซึมลงบนผ้าปูที่นอน ภาพเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อนพลันผุดขึ้นมาในหัว เหตุการณ์ที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง และเป็นสาเหตุจริง ๆ ที่ทำให้เธอต้องพยายามตัดขาดและขาดการติดต่อไปจากคิริว ภาพในวันนั้นยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน วันที่ ศศิ แม่ของคิริว เรียกเธอเข้าไปพบที่บ้านโดยที่คิริวไม่รู้เรื่องนี้เลย"หนูดีกลับไปเป็นแ
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 82 ย้อนแย้ง
EP 82 ย้อนแย้ง@มุมม้านั่งหินอ่อน ข้างตึกคณะบริหารธุรกิจความเงียบสงบยามเย็นปกคลุมไปทั่วบริเวณม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ หนูดีนั่งนิ่งทอดสายตามองหลอดยารักษาแผลเป็นเกรดพรีเมียมในมือ ถุงยาพลาสติกใบเล็กวางอยู่ข้างตัว หยาดน้ำตาที่เคยไหลเปรอะแก้มแห้งเหือดไปแล้ว ทว่าบาดแผลในหัวใจกลับยิ่งหยั่งลึกและส่งกลิ่นอายความเจ็บปวดออกมาไม่หยุด"ปากด่าว่าแก แต่กลับถ่อขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อยาแพง ๆ มาให้เนี่ยนะ""โคตรย้อนแย้งเลย"ประโยคทิ้งท้ายของไอซ์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว หนูดีแค่นยิ้มสมเพชตัวเองเบา ๆ นิ้วเรียวลูบไล้หลอดยาไปมาราวกับกำลังค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากดิบเถื่อนของคิริว"ถ้าพี่ทำแบบนี้ หนูดีจะตัดใจจากพี่ได้ยังไง....."19.00 น.@ร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัยเคร้ง!แก้วบรั่นดีเนื้อหนาถูกกระแทกลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงจนเหล้ากระฉอกเปรอะเปื้อน คิริวนั่งเอนหลังพิงโซฟาหนังสีดำด้วยท่าทางหงุดหงิดงุ่นง่านไม่หาย มือหนายกขึ้นเสยเรือนผมสีเข้มที่เคยเซตเป็นระเบียบยุ่งเหยิงจนไม่เป็นทรง เสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูถูกถอดวางพาดไว้บนขอบโต๊ะ เผยให้เห็นร่างกำยำหุ่นดีของคิริวที่กำลังหอบหายใจแรงด้วยความหงุดหงิด ดวงตาคมกร
Anda juga akan menyukai
เด็กเสี่ย
C156.8K Dibacaล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ104.1K Dibacaสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Dibacaพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet192.0K Dibacaเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา121 DibacaWhere love blooms เมื่อความรักผลิบาน
Dear Hydie64 Dibacaแท้งรัก
อารญา18 Dibacaเมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]
violet170 Dibaca
