บทที่ 193

“เจ้าพูดผิด หรือว่าเราฟังผิดกันแน่?”

วังหลวง ภายในตำหนักอิงอู่

ฮ่องเต้ที่ได้ยินข่าวนี้ก็ทำสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

คนหนึ่งหมื่นคนกลับถูกห้าร้อยคนตีแตกหรือนี่?

พูดออกไปใครจะเชื่อกันเล่า!

แต่องครักษ์เงากลับกล่าวด้วยสีหน้าแน่วแน่อย่างเต็มเปี่ยมว่า “กระหม่อมไม่กล้าหลอกลวงฝ่าบาท เรื่องนี้เป็นความจริงทุกประการพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้หรี่ตา ฉายแววประหลาดใจแวบหนึ่ง “หรือว่าห้าร้อยคนนั้นจะเก่งกาจปานนี้จริง ๆ นี่คือผลจากการฝึกของฉู่หนิงตลอดเวลาที่ผ่านมานี้หรือ?”

คำพูดนี้ทำให้องครักษ์เงาทำท่าทีอึกอัก

“มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ!” ฮ่องเต้สังเกตเห็นสีหน้าขององครักษ์เงาก็ขมวดคิ้วกล่าว

องครักษ์เงาเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ฝ่าบาท อันที่จริงเรื่องนี้ก็เป็นเพราะโชคส่วนหนึ่งด้วยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมคิดว่าผลการรบนี้มีปัจจัยอยู่สามประการด้วยกัน!”

ฮ่องเต้หรี่ตา “อ้อ? ว่ามาสิ!”

องครักษ์เงาเป็นคนข้างกายที่ฮ่องเต้ไว้วางใจที่สุด และก็เคยไปสนามรบมาก่อน การจะมีมุมมองเฉพาะต่อเรื่องเช่นนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลก

เมื่อได้รับการอนุญาตจากฮ่องเต้ องครักษ์เงาจึงกล่าวว่า “ประการแรกคือทหารม้ามีความได้เปรียบในด้านประเภท