บทที่ 758

หลิวโส่วเริ่นครุ่นคิด รู้ทันทีว่าฉู่หนิงต้องการโก่งราคา จึงก้าวออกจากแถว กล่าวเสียงเข้ม

“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา กองทัพต้าจ้าวเผาฆ่าปล้นสะดมในปิงโจว ทำชั่วทุกอย่าง ปล้นทรัพย์นับไม่ถ้วน หากนับทั้งหมดคิดเป็นเงิน อย่างน้อยก็ต้องหนึ่งหมื่นล้านตำลึงพ่ะย่ะค่ะ!”

ใต้เท้าหลิวช่างรู้ใจจริง ๆ!

ฉู่หนิงยิ้มกว้าง หันไปมองเกิ่งเฉิงคัง “ได้ยินหรือไม่ หนึ่งหมื่นล้านตำลึง ขอเพียงแคว้นต้าจ้าวนำมาคืน ข้าจะสั่งถอนทัพออกจากสิบเมืองที่ยึดมาทันที!”

มุมปากของเกิ่งเฉิงคังกระตุก

หนึ่งหมื่นล้านตำลึงหรือ?

เจ้าไม่ปล้นเอาเสียเลยเล่า!

ต่อให้ขนคลังหลวงของแคว้นต้าจ้าวออกมาทั้งหมด ก็ไม่มีทางได้ถึงหนึ่งหมื่นล้านตำลึง

นี่มันเรียกราคาเกินจริงชัด ๆ

“ฮึ ฉู่อ๋องหากไม่คิดถอนทัพก็พูดมาตรง ๆ เหตุใดต้องใช้วาจาเช่นนี้มาดูหมิ่นข้า?”

เกิ่งเฉิงคังกล่าวเสียงเย็น “ในเมื่อสองแคว้นจะสมรสเชื่อมไมตรี เหตุใดต้องยึดติดกับความบาดหมางในอดีตด้วยเล่า?”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

ฉู่หนิงพลันหัวเราะเสียงดัง ยื่นมือไปตบไหล่เกิ่งเฉิงคัง “พูดได้ดีมาก ในเมื่อจะสมรสเชื่อมไมตรี เช่นนั้นก็ไม่ควรใส่ใจเรื่องบาดหมางในอดีต!”

“เช่นนั้นข้าขอถามเจ้า บัดนี้การสมรส