บทนำ (2/2)

“เอาล่ะ... ฟาร์มของครบหกชิ้นแล้ว ไปช่วยลูกหมาแถวป้อมกลางหน่อยก็แล้วกัน”

ไทป์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะขยับนิ้วรัวลงบนคีย์บอร์ดและสะบัดเมาส์ด้วยความเร็วระดับท็อปเซิร์ฟ

ภายในห้องพักของหอพักสยามเพลส แต๊งค์ที่กำลังจะอ้าปากบ่นประโยคถัดไปถึงกับชะงักค้าง เมื่อจู่ๆ ตัวละครแครี่ของทีวายซีโร่ที่เคยเงียบเชียบในป่าก็พุ่งทะยานออกมากลางแผนที่ด้วยความเร็วสูงดั่งสายลมพัดกระหน่ำ

“เฮ้ย! ออกมาจากป่าแล้วเว้ยไอ้บุ๊ค แต่เดินดุ่มๆ เข้าไปหาศัตรูห้าคนแบบนั้นเดี๋ยวก็ได้ตายหมู่”

คำว่าตายหมู่ยังไม่ทันหลุดพ้นริมฝีปาก ตัวละครของทีวายซีโร่ก็กดสกิลเคลื่อนที่หลบการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามสามจังหวะซ้อนในระดับเสี้ยววินาที แล้วสาดกระสุนพลังงานสีไทเทเนียมเจาะเกราะศัตรูร่วงลงไปกองกับพื้นทีละคนอย่างแม่นยำไร้ที่ติ

หนึ่งศพ! สองศพ! สามศพ!

“ดะ... เดี๋ยวนะ~ การขยับตัวหลบสกิลแบบนั้นมันอะไรกันวะ!” บุ๊คถึงกับลุกพรวดขึ้นมายืนเกาะพนักเก้าอี้ของแต๊งค์ จ้องมองหน้าจอตาค้าง

แต๊งค์รีบกดสกิลซัปพอร์ตโยนโล่ป้องกันและเพิ่มความเร็วโจมตีตามไปสนับสนุนแทบไม่ทัน และภายในเวลาเพียงสิบห้าวินาที เสียงประกาศของระบบในเกมก็ดังกึกก้องไปทั่วห้อง

(สังหารหมู่ห้าคนรวด! ทีมของคุณได้รับชัยชนะ!)

ตัวละครแครี่ของทีวายซีโร่ยืนตระหง่านอยู่เหนือซากป้อมหลักของศัตรูที่ระเบิดเป็นจุณด้วยเวลารวมทั้งเกมเพียงสิบสองนาทีถ้วน และเมื่อหน้าจอตัดเข้าสู่หน้าสรุปผลการแข่งขัน ตราสัญลักษณ์เกียรติยศรูปมงกุฎสีไทเทเนียมพร้อมข้อความ ‘แครี่ท็อปเซิร์ฟอันดับหนึ่งของประเทศ’ และสถิติความเสียหายสูงสุดแปดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของทีมก็ปรากฏขึ้นหราอยู่ข้างชื่อทีวายซีโร่!

“ฉะ... ฉิบหายแล้วไอ้บุ๊ค” แต๊งค์อ้าปากค้าง มือเรียวค่อยๆ ดึงหูฟังครอบศีรษะลงมาคล้องไว้ที่ลำคอด้วยความตกตะลึง “กูไปเปิดไมค์สอนมวยแครี่ท็อปเซิร์ฟอันดับหนึ่งของประเทศมาห้านาทีเต็มเลยเหรอวะเนี่ย!”

“เออสิวะ! ท็อปเซิร์ฟตัวจริงเสียงจริงเลยมึง แบกชนะในสิบสองนาทีแบบไม่ตายสักตัว มึงเตรียมตัวหาปี๊บคลุมหัวได้เลยไอ้แต๊งค์เอ๊ย ฮ่าๆ” บุ๊คระเบิดเสียงหัวเราะลั่นห้องอย่างสะใจ

ทว่ายังไม่ทันที่แต๊งค์จะได้ตั้งสติหรือเอ่ยคำขอโทษใดๆ เสียงดนตรีบรรเลงระดับจักรพรรดิซึ่งเป็นเอฟเฟกต์แจ้งเตือนของขวัญระดับสูงสุดของแพลตฟอร์มสตรีมแคสต์ก็แผดดังกระหึ่มขึ้น พร้อมกับกราฟิกรูป ‘มกุฎราชันจักรวาล’ สีเปลือกมังคุดประดับอัญมณีสีเพทายขนาดมหึมาที่ลอยลงมาสวมทับกลางหน้าจอไลฟ์สด!

ระบบแจ้งเตือน : ผู้ใช้งานระดับวีไอพีสูงสุด ‘ทีวายซีโร่’ ส่งมกุฎราชันจักรวาล จำนวนหนึ่งชิ้น มูลค่าห้าหมื่นบาท!

พร้อมกันนั้น กรอบข้อความสีถ่านไม้ของผู้เปย์อันดับหนึ่งก็เด้งขึ้นมาค้างอยู่กลางหน้าจออย่างเด่นชัด

ทีวายซีโร่ : ด่าได้จังหวะจะโคนดี ส่งค่าอมยิ้มมาให้แก้คอแห้ง

ดวงตากลมใสของแต๊งค์เบิกกว้างและกะพริบถี่รัวด้วยความตื่นตะลึงจนใบหน้าเนียนขึ้นสีระเรื่อลามไปถึงใบหู เงินห้าหมื่นบาทจากของขวัญชิ้นเดียวพุ่งเข้าสู่ระบบรายได้ของช่องต่อหน้าต่อตาผู้ชมนับร้อยที่พิมพ์ข้อความกรีดร้องกันจนแชตแทบค้าง

ภายในเสี้ยววินาที สตรีมเมอร์หนุ่มผู้เคยห้าวหาญเมื่อห้านาทีก่อนก็รีบดีดตัวลุกขึ้นยืนตรงหน้ากล้องเว็บแคม สองมือเรียวพนมขึ้นแนบอกอย่างนอบน้อมก่อนจะย่อเข่าไหว้ย่อลงไปแทบติดขอบโต๊ะคอมพิวเตอร์ด้วยท่วงท่าอ่อนช้อยที่สุดในชีวิต

“กราบขออภัยท่านสุลต่านทีวายซีโร่ครับผม! เมื่อกี้ผมไม่ได้ด่าครับ ผมแค่สวดมนต์อวยพรให้แครี่ตีแรงๆ ต่างหากครับท่านสุลต่าน~”

“ฮ่าๆๆ! ไอ้แต๊งค์ มึงเปลี่ยนโหมดจากแร็ปเปอร์เป็นนางรำไวไปไหมวะเนี่ย!” บุ๊คหัวเราะจนน้ำตาเล็ด มือรัวกดปุ่มบันทึกวิดีโอย้อนหลังบนโปรแกรมตัดต่ออย่างรวดเร็ว “ช็อตด่าไฟแลบแล้วจบด้วยการไหว้ย่อรับเงินห้าหมื่นเมื่อกี้โคตรตำนาน กูตัดคลิปสั้นอัปโหลดลงติ๊กต็อกกับเอ็กซ์คืนนี้เลย รับรองว่าคนดูขำปอดโยกแน่นอน!”

“อัปเลยมึง อัปให้โลกรู้ไปเลยว่าท่านสุลต่านทีวายซีโร่หล่อเท่ใจบุญขนาดไหน! -///-” แต๊งค์ยังคงพนมมือยิ้มแฉ่งให้กล้องเว็บแคมด้วยหัวใจที่พองโต

ในขณะที่อีกฟากหนึ่งของค่ำคืน บนชั้นสูงสุดของเดอะคราวน์เรสซิเดนซ์ ไทป์นั่งเท้าคางมองภาพสตรีมเมอร์ตัวเล็กที่กำลังไหว้ย่อปลกๆ ผ่านหน้าจอมอนิเตอร์ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ลึกขึ้นกว่าเดิม แววตาคมกริบที่เคยเรียบเฉยมาตลอดหลายปีทอประกายพึงพอใจอย่างที่ไม่เคยมีต่อใครมาก่อน ขณะที่ตัวเลขยอดผู้เข้าชมคลิปสั้นซึ่งบุ๊คเพิ่งกดอัปโหลดลงโซเชียลมีเดียเริ่มพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งในทุกวินาที