บทที่ 1 (1/3)

บทที่ 1

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงทุบประตูห้องนอนดังรัวติดกันเป็นชุดปลุกให้แต๊งค์ที่กำลังซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนนุ่มสะดุ้งตื่นขึ้นมาในเช้าวันเสาร์เวลาสิบโมงเช้า เรือนผมสีเมเปิลชี้ฟูไม่เป็นทรงยามที่เจ้าตัวปรือตาขึ้นมองบานประตูซึ่งถูกผลักเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับร่างของบุ๊คที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาเขย่าไหล่เพื่อนสนิทจนหัวสั่นหัวคลอน

“ไอ้แต๊งค์! มึงตื่นมาดูเดี๋ยวนี้ คลิปเมื่อคืนทะลุสามล้านวิวไปแล้วเว้ย!”

“อือ~ สามล้านวิวอะไรของมึงวะไอ้บุ๊ค กูเพิ่งหลับไปได้สี่ชั่วโมงเองนะเว้ย” แต๊งค์ยกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเบาๆ ด้วยความงัวเงีย แต่เมื่อบุ๊คยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือมาจ่อตรงหน้าในระยะห่างแค่คืบเดียว ความง่วงงุนทั้งหมดก็ปลิวหายไปในพริบตา

บนหน้าจอแอปพลิเคชันติ๊กต็อกและเอ็กซ์ คลิปวิดีโอสั้นความยาวหนึ่งนาทีครึ่งที่บุ๊คตัดต่อช็อตแต๊งค์เปิดไมค์แร็ปด่าแครี่ท็อปเซิร์ฟไฟแลบแล้วสลับโหมดมาพนมมือไหว้ย่อแทบติดโต๊ะตอนโดนเปย์มกุฎราชันจักรวาลห้าหมื่นบาท กำลังมียอดเข้าชมพุ่งทะยานทะลุสามล้านสองแสนครั้งภายในเวลาไม่ถึงสิบสองชั่วโมง!

“ฮะ... เฮ้ย! สามล้านวิวของจริงเหรอวะเนี่ย!” แต๊งค์คว้าโทรศัพท์ของเพื่อนมาถือจ้องด้วยสองมือที่สั่นระริก ยอดกดหัวใจและยอดแชร์เพิ่มขึ้นทุกวินาทีที่เขากะพริบตา

“ของจริงสิวะเพื่อนรัก! แล้วมึงดูยอดผู้ติดตามช่องแทงก์แซ่บในแอปสตรีมแคสต์ตอนนี้ก่อน พุ่งจากหลักพันไปแตะหกหมื่นคนแล้วเว้ย!” บุ๊คฉีกยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ เปิดหน้าต่างความคิดเห็นใต้คลิปให้แต๊งค์อ่านรัวๆ

คนชอบดูสตรีม : ขำจนปอดโยก จังหวะถามหาโฉนดที่ดินในป่าคือไหลลื่นเหมือนแร็ปเปอร์อาชีพ แต่พอเจอห้าหมื่นบาทเข้าไปย่อเข่าอ่อนช้อยยิ่งกว่านางรำหลวง ฮ่าๆ

นักสืบโซเชียล : ท่านสุลต่านทีวายซีโร่นี่ใครกันแน่ เปย์ทีเดียวห้าหมื่นบาทแถมยังเป็นแครี่ท็อปเซิร์ฟอันดับหนึ่งของประเทศอีก หรือจะเข้ามาเปย์ขำๆ แค่วันเดียวแล้วหายไปเลยนะ

แฟนคลับหน้าใหม่ : ตามไปกดติดตามช่องแทงก์แซ่บมาแล้ว เสียงใสจังหวะการพูดตลกเป็นธรรมชาติมาก คืนนี้จะรอดูไลฟ์สดนะ!

แต๊งค์อ่านข้อความเหล่านั้นด้วยหัวใจที่เต้นตึกตัก ทั้งตื่นเต้นดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอยและแอบกังวลลึกๆ ว่าตัวเองจะรับมือกับผู้ชมจำนวนมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในคืนนี้ไหวหรือไม่ ทว่าเสียงแจ้งเตือนข้อความจากระบบการเงินของแพลตฟอร์มสตรีมแคสต์ที่เด้งขึ้นมาบนโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดึงความสนใจไปเสียก่อน

ยอดเงินส่วนแบ่งค่าของขวัญรอบพิเศษจากเมื่อคืนถูกโอนเข้าบัญชีธนาคารของแต๊งค์เรียบร้อยแล้ว!

“ไอ้บุ๊ค เงินส่วนแบ่งก้อนแรกเข้าบัญชีแล้วเว้ย!” แต๊งค์กระโดดกอดคอเพื่อนสนิทกลิ้งไปมาบนที่นอนด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบคว้าโทรศัพท์กดโอนเงินสองหมื่นบาทเข้าบัญชีของแม่ในพริบตา แล้วกดโทรออกด้วยระบบวิดีโอคอลหา น้าดวง หรือ ดวงใจ ผู้เป็นมารดาวัยสี่สิบแปดปีด้วยความตื่นเต้น

รอสายเพียงไม่กี่อึดใจ ภาพบนหน้าจอก็ปรากฏใบหน้าเปื้อนยิ้มของน้าดวงในชุดผ้าฝ้ายพื้นเมืองสีลูกจันทน์ที่กำลังยืนกวนแป้งขนมไทยสูตรดั้งเดิมอยู่ในครัวของบ้านพักไม้ริมโขง อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย

(ว่ายังไงลูกชาย โทรมาแต่เช้าเชียววันนี้ แล้วนั่นเพิ่งตื่นนอนใช่ไหมเรา ผมเผ้าชี้ฟูเป็นรังนกเชียวลูก)

“แม่ครับ! เช็กข้อความเงินเข้าในมือถือหรือยังครับ แต๊งค์เพิ่งโอนเงินไปให้สองหมื่นบาท เอาไว้ให้แม่ไปซื้อวัตถุดิบทำขนมกับจ่ายค่าซ่อมหลังคาครัวริมน้ำนะครับ!” แต๊งค์รีบอวดแม่ด้วยน้ำเสียงสดใส ดวงตากลมใสโค้งเป็นสระอิ

(โอนมาตั้งสองหมื่นเลยเหรอลูก! แต๊งค์ไปเอาเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้มาจากไหนกัน หรือว่าแอบไปทำงานพิเศษหักโหมอดหลับอดนอนอีกแล้วใช่ไหม)

“ไม่ได้อดนอนหักโหมเลยครับแม่ สบายมาก!” บุ๊คโผล่หน้าเข้ามาในกรอบกล้องช่วยยืนยันอีกแรง “เมื่อคืนคลิปที่ไอ้แต๊งค์ไลฟ์สดเล่นเกมมันดังระเบิดเถิดเทิงในโซเชียลครับน้าดวง มีสุลต่านใจดีเปย์ของขวัญให้ตั้งห้าหมื่นบาทแน่ะครับ ตอนนี้เพื่อนผมกลายเป็นสตรีมเมอร์ดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งยุคไปแล้วครับผม!”

(ตายจริง ขอบคุณเขามากๆ เลยนะลูกนะ แม่ดีใจกับแต๊งค์ด้วยจริงๆ แต่ถึงจะงานรุ่งแค่ไหนก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะลูก อย่ามัวแต่นั่งหน้าจอจนลืมกินข้าวตรงเวลาเข้าใจไหม)

“รับทราบครับผม แต๊งค์สัญญาว่าจะกินข้าวให้ครบทุกมื้อและดูแลตัวเองอย่างดีเลยครับ ไว้ปิดเทอมเมื่อไหร่แต๊งค์กับไอ้บุ๊คจะรีบตีตั๋วรถไปกอดที่เชียงคานเลยนะ!”

หลังจากพูดคุยอ้อนมารดาจนหายคิดถึงและกดวางสายไปแล้ว แต๊งค์ก็หันมาจับมือกับบุ๊คช่วยกันกางสมุดจดวางแผนตารางการไลฟ์สดสำหรับคืนวันเสาร์นี้อย่างขะมักเขม้น เพื่อเตรียมต้อนรับผู้ติดตามกลุ่มใหม่ให้ประทับใจที่สุด

ในช่วงบ่ายของวันเดียวกันนั้น ภายในห้องทำงานผู้บริหารสูงสุดบนชั้นบนสุดของอาคารโครนอสทาวเวอร์ ตึกระฟ้าทรงโมเดิร์นที่เป็นศูนย์บัญชาการหลักของเครือโครนอส เทค