Share

พี่สาวแสนดี

last update Tanggal publikasi: 2026-05-08 23:20:31

“คร่ำครวญไปก็เปล่าประโยชน์ เพราะอีกประเดี๋ยวเจ้าก็จะตายตามลูกในท้องไป”

ชายชุดดำผู้เป็นหัวหน้า ยื่นดาบเข้าใส่เป้าหมายการสังหารในวันนี้ พวกมันไม่มีความรู้สึกสงสารเหยื่อเลยสักนิด รับงานกี่ครั้ง ๆ ก็เสร็จสิ้นง่ายดายกว่าออกไปทำงานแบบอื่น ทำชั่วเพียงไม่กี่ลมหายใจ ก็ได้รับค่าจ้างเป็นตำลึงก้อนโต

“ไม่อย่าเข้ามานะ ข้าไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับพวกเจ้า เหตุใดจึงอยากสังหารข้า!”

สตรีสภาพทรุดโทรมกัดฟันเอ่ยถามให้รู้แจ้ง หากเดาไม่ผิดคงเป็นพี่สาวสารเลวกับแม่เลี้ยงแสนชั่ว ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ หากนางตายจากพวกมันก็จะได้สมบัติของมารดาผู้ลาลับ และสำคัญที่สุดคือได้องค์ชายสามไปครอบครอง

“พวกข้ารับงานจ้างสังหาร ผู้ใดจ่ายตำลึงมากกว่าผู้นั้นย่อมมีสิทธิ์สั่งการ หรือเจ้ามีตำลึงมากกว่าผู้ว่าจ้าง ไม่แน่ว่าพวกข้าอาจจะพิจารณาไว้ชีวิตเจ้า”

พวกมันไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ว่าจ้าง เพราะรับงานผ่านคหบดีคนสำคัญของแคว้นป๋าย ใครอยากได้งานสบายค่าจ้างแพง มักจะเข้าไปรับงานจากคนผู้นั้น เรียกได้ว่ารับงานผ่านนายหน้านั่นเอง

“ข้ามีตำลึง ข้าจะจ้างให้พวกเจ้าไว้ชีวิตข้า แล้วพวกเจ้าบอกได้หรือไม่ว่าผู้ใดสั่งมา”

ถึงแม้จะมั่นใจไปมากกว่าครึ่งว่าผู้ใดบงการสังหารตน แต่หากไม่ใช่อย่างน้อยจะได้จากไปอย่างสงบมากกว่านี้ ความแค้นฝังลึกหากมีเพียงเศษเสี้ยวให้คลายออกไปเสียบ้าง ย่อมดีกว่าที่เป็นอยู่

“ฮ่า ฮ่า อย่างเจ้าน่ะหรือคุณหนูผู้ถูกลืมจะมีปัญญาจ่าย คนที่ว่าจ้างพวกข้าจ่ายค่าหัวเจ้ามากกว่าห้าพันตำลึงทอง เจ้ามีมากกว่านั้นหรือไม่เล่า อีกอย่างพวกข้ารับงานโดยที่ไม่รู้จักผู้ว่าจ้างคนไหนทั้งนั้น”

ผู้เป็นหัวหน้าโจรร้ายหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นป่า เพราะมัวแต่มองเป้าหมายสังหารจึงไม่ได้สังเกตว่าบริเวณโดยรอบ มีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอย่างแปลกประหลาด ทิวทัศน์โดยรอบบิดเบี้ยวคล้ายผิวน้ำยามต้องลมจนกระเพื่อมไปมา

“ขะ…ข้า”

ตำลึงติดกายมีหนึ่งพันตำลึงทอง ซึ่งมากเกินพอสำหรับไว้ใช้ซื้อของกินของใช้ และใช้จ่ายในชีวิตประจำวันได้นานหลายปี แต่ไม่เพียงพอต่อการซื้อชีวิตจากมัจจุราชทั้งสามคน

“ฮ่า ฮ่า จงยอมรับชะตากรรมเถิดคุณหนูคนสวย เกิดชาติหน้าก็อย่าไปขวางทางเจริญของผู้ใดอีก เฮ้ย! พวกแกไปจับตัวผู้หญิงมามัดไว้กับต้นไม้ ข้าจะเอารถม้าคันเก่านี้ไปขาย อย่าให้มีเลือดของศพติดมาด้วยเด็ดขาด เดี๋ยวเสียราคา”

“ขอรับลูกพี่”

“ไม่ ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด”น้ำเสียงแผ่วเบาบ่นพึมพำอยู่เพียงคนเดียว

ทันใดนั้นร่างอรชรก็กระโดดหนีหายออกทางหน้าต่างรถม้าทันที ถึงแม้จะบาดเจ็บมากแค่ไหน แต่นางก็ไม่ขอยอมแพ้ต่อโชคชะตา วันหน้าย่อมมีหนทางให้กลับมาเอาคืนคนชั่วทุกคน!

………………………………..

ทางด้านองค์ชายสามฟู่เจิงเซิง หลังจากเดินหันหลังให้สตรีคนรัก เขาก็นำรถม้าไปส่งฉีลู่เอินถึงจวนราชครู พร้อมทั้งให้หมอหลวงฝีมือดีตามมารักษาที่จวน

“องค์ชายสามเพคะ หม่อมฉันไม่เป็นอะไรมากแล้ว พระองค์รีบกลับไปดูน้องรองเถิดเพคะ นางก็ตัวเล็กแค่นั้นถูกโบยตั้งยี่สิบไม้ป่านนี้ไม่ใช่ล้มป่วยไปแล้วหรือ”

ใบหน้าซึ่งงดงามน้อยกว่าน้องสาวต่างมารดาอยู่หลายส่วน แสร้งก้มต่ำมองข้อมือของตัวเอง ซึ่งยามนี้มีเพียงรอยบีบจาง ๆ หลงเหลืออยู่ ทั้ง ๆ ที่ระหว่างทางกลับจวน นางพยายามออกแรงบีบข้อมือของตัวเองจนรู้สึกเมื่อยมือ

“จิงลั่วแข็งแรงดี ไม่เช่นนั้นจะรังแกเจ้าได้หรือ เจ้าพักผ่อนให้สบายเถิด อีกสักประเดี๋ยวหมอหลวงก็เดินทางมาถึง”

บุรุษสูงศักดิ์อุ้มร่างผอมบางมาส่งถึงเรือนนอน โดยไม่คำนึงถึงความเหมาะสมใด ๆ ทั้งนั้น ในใจของเขาคิดแค่ว่าเป็นห่วงผู้มีพระคุณ ต้องรีบพาไปส่งถึงเตียงนอนให้เร็วที่สุด

“เอ่อ! แต่พระองค์เข้ามาในเรือนนอนของหม่อมฉันเช่นนี้…”

น้ำเสียงอ่อนหวานแสร้งกล่าวติด ๆ ขัด ๆ เพื่อดูท่าทีของบุรุษที่ตนหมายปอง หากเขาเห็นพ้องตรงกันนางจะยอมเป็นสตรีของเขาทันที

ทุกครั้งที่บุรุษตรงหน้าแอบปีนเรือนนอนของน้องสาว ฉีลู่เอินก็รับรู้ทุกครั้งเพราะเรือนนอนอยู่ใกล้กัน

สตรีที่ยังไม่มีคนรักมักจะตื่นมาแอบดูเรื่องตื่นเต้นอยู่เสมอ ในเมื่อวันนี้มีโอกาสอยู่ในเรือนนอนสองต่อสองกับบุรุษในดวงใจ จึงอยากร้องครวญครางใต้ร่างสูงใหญ่เช่นกัน

“ข้าขออภัย ข้าไม่ได้คิดเป็นอื่นเพียงแค่เป็นห่วง เพราะเห็นแก่บุญคุณที่เจ้าเคยมอบโอสถทิพย์คืนชีวิตแก่ข้า”

เมื่อสองปีก่อนองค์ชายสามฟู่เจิงเซิง ถูกพิษจนเกือบหมดลมหายใจอยู่บริเวณสระบัวท้ายพระราชวัง ทว่าเมื่อได้กลืนโอสถทิพย์ของหมอเทวดาเข้าไปก็ฟื้นคืนชีพ

และเมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเป็นฉีลู่เอินที่มอบโอสถทิพย์ให้เขา นับแต่นั้นมาสตรีแซ่ฉีคนพี่ต้องการสิ่งใดหรือร้องขอสิ่งใด องค์ชายสามก็ไม่เคยขัดข้องแม้แต่น้อย แต่ยังคงปักใจรักคนน้องไม่เสื่อมคลาย

“มะ…หม่อมฉัน”

ขณะที่ฉีลู่เอินกำลังคิดหาหนทางหลอกล่อบุรุษในดวงใจ ให้เด็ดดอมเชยชมนางแทนน้องสาว ก็มีเสียงเรียกขององครักษ์หลวงขัดขึ้นเสียก่อน

“องค์ชายสามพ่ะย่ะค่ะ หมอหลวงเดินทางมาถึงแล้ว”

องครักษ์หนุ่มเดินเข้ามารายงานต่อหน้าผู้เป็นนาย เมื่อเหลือบไปมองสตรีที่อ้างว่าบาดเจ็บ เขาก็อยากกล่าวเตือนบางอย่าง ทว่าด้วยนิสัยเงียบขรึมจึงไม่ได้กล่าวอย่างใจคิด

“ไปเชิญหมอหลวงเข้ามาเถิด”

“พ่ะย่ะค่ะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   ตอนพิเศษ ที่นี่ที่ไหน

    อุแว้! อุแว้! อุแว้!เฮือก!!!!ร่างบางสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กทารก“ที่นี่ที่ไหนกันแน่”เสียงแหบแห้งเอ่ยขึ้น เพราะบรรยากาศตรงหน้าแปลกไป ของใช้ต่าง ๆ รอบกายล้วนแปลกใหม่“อ๊ะ ปวดหัว!”สองมือกอบกุมศีรษะตัวเองเอาไว้ เพราะความทรงจำของใครบางคน กำลังหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย นางตกเลือดตายไปแล้วไม่ใช่หรือ!“อาเหมยฟื้นแล้วเหรอ ขอบคุณมากที่น้องกลับมาหาพี่ ฮึก ฮึก”เสียงเรียกของผู้ชายที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ ดวงตาของเขาแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มานานเป็นชั่วโมง“ฟื้นแล้วค่ะ พี่เหลียงไม่ต้องร้องไห้แล้ว ฉันไม่ทิ้งพี่กับลูกไปอย่างแน่นอน”ฉีจิงลั่วยิ้มรับคำมั่นสัญญา ผู้ชายตรงหน้าคือสามีเจ้าของร่างเดิม ข้างกายมีทารกเพศชายอายุไม่เกินสามเดือน เด็กชายนอนร้องไห้ถีบขาไปมาเพราะแม่ไม่ตื่นมาพูดคุยด้วย“สัญญาแล้วนะ หากไม่มีน้องพี่ก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน”จางเหลียงซุกซบใบหน้าหล่อเหลา เข้าหาอ้อมกอดอุ่น ๆ ของภรรยา หากไม่มีเธอเขาจะอยู่ได้อย่างไร“ห้ามคิดแบบนั้นอีกนะคะ พี่ยังมีเจ้าหัวผักกาดให้ดูแลไปจนเติบใหญ่ สัญญากับฉันได้ไหมหากวันหนึ่งฉันไม่อยู่จริง ๆ พี่ต้องอยู่ให้ได้”มือผอมบางลูบผมสามีเจ้าของร

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   บทส่งท้าย ตอนปลาย

    “หนังสือตัดขาดจากทางการ ข้านำมาให้ท่านลงนามยินยอม ข้าฉีจิงลั่วผู้นี้ขอตัดขาดกับตระกูลฉีทุกเรื่อง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันอีก ยกเว้นแซ่ที่ข้าขอสงวนเอาไว้”แซ่ฉีเป็นแซ่ของบิดาที่แท้จริง นางไม่เปลี่ยนเด็ดขาด“ตัดขาด?”“ราชครูฉีตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ท่านรู้ดีว่าทำไมวันนี้จึงลงเอยเช่นนี้”“แต่บิดาเช่นข้าเหลือเจ้าเพียงคนเดียว” บิดาผู้ที่พึ่งเห็นค่าของบุตรสาวคนรองกล่าวเสียงเครือ ต่อให้ไม่รักแต่คำว่าครอบครัวย่อมตัดไม่ขาด“ท่านไปหาครอบครัวใหม่ หาบุตรสาวบุตรชายใหม่เถิด เพราะดูท่าเฝิงจี้ไป๋คงรอดยาก ต่อให้ไม่ตายฟื้นมาก็ไม่เหมือนเดิม”เรื่องจริงล้วน ๆ ที่กล่าวไป ราชครูฉีอายุยังไม่ถึงขั้นชราสามารถเริ่มต้นครอบครัวใหม่ได้ ส่วนนางเนื้อแท้คือคนนอกย่อมไม่สามารถนอนหลับอยู่ในจวนหลังนี้ จวนที่เต็มไปด้วยเรื่องราวน่าสังเวชของน้องสาวผู้ลาลับ“แต่แม่ใหญ่ของเจ้ากำลังเจ็บหนัก เจ้าค่อยมาวันอื่นดีหรือไม่”“หากนางไม่บาดเจ็บปางตายหรืออยู่ในสภาพน่าสมเพช ข้าผู้นี้แหละจะส่งนางตามฉีลู่เอินไป และอย่าคิดว่าข้าจะปล่อยผ่านง่าย ๆ หากเมื่อไหร่ที่แม่เลี้ยงใจร้ายโชคดี หมดเคราะห์กรรมแล้วฟื้นขึ้นมามีชีวิตใหม่ ข้าจะกลับมายัดข้อหาหนัก

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   บทส่งท้าย ตอนต้น

    “คนรัก คู่หมั้น?”“ใช่เจ้าค่ะ ข้าเป็นคนรักของซื่อจื่อฟู่เส้าเสียนคนนี้ พวกเราหมั้นหมายกันแล้ว เหลือแค่สะสางบางเรื่องให้แล้วเสร็จ ค่อยจัดงานแต่งงานในเดือนหน้า”ทั้งสีหน้าและแววตาของคนเล่าเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก คนมองถึงกับหันหน้าหนีเพราะมองเผิน ๆ เหมือนสตรีที่ตนรักกำลังทรยศกันต่อหน้าต่อตา“พี่ใหญ่ข้าอยากช่วยตามหามือสังหารจริง ๆ”“ไม่ต้องตามหาให้ลำบาก เพราะเป็นคนเดียวกับที่ทำร้ายคนรักขององค์ชายนั่นแหละ นางร่วมมือกับชายารองของจวิ้นอ๋องบิดาของกระหม่อม”“ฉีลู่เอิน!!!”“ใช่แล้ว แต่นางเข้าร่วมเพราะถูกหลอกใช้จากบุรุษผู้หนึ่ง ซึ่งแฝงตัวมาจากแคว้นเล็ก ๆ ที่ล่มสลายจากภาวะสงคราม บุรุษผู้นั้นโกรธแค้นฝ่าบาทจึงส่งสตรีเข้าหาจวิ้นอ๋อง แผนของพวกมันเกือบได้ผลอยู่แล้วเชียว แต่มีสตรีงดงามยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือแคว้นป๋ายเอาไว้เสียก่อน”น้ำเสียงภูมิใจมาพร้อมกับสายตาหวานซึ้งจ้องมองคนรัก หากอยู่ในที่ส่วนตัวกันเพียงลำพัง คงไม่จบแค่มองอย่างแน่นอนฟู่เส้าเสียนให้องครักษ์จากหน่วยลับ ที่เดินทางมาจากเมืองถง เข้าไปแฝงตัวและสอดแนมในตำหนักใหญ่อยู่หลายวันจึงมั่นใจ และยามนี้บุรุษกับสตรีผู้นั้นถูกคนของเขานำตัวไปขังไว้ในคุ

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   สตรีผู้นั้นตายไปแล้ว ตอนปลาย

    “องค์ชายสามท่านลองไตร่ตรองทุกเรื่องตามที่ข้าบอกกล่าวให้ดีเถิด แล้วจะเห็นถึงความจริงทุกอย่าง อย่าหลอกตัวเองอีกเลย”คนพูดย่อมเห็นทุกกิริยาของคนฟัง บุรุษผู้นี้แค่ยังไม่กล้ายอมรับความจริง“ข้า…ข้า เห้อ! เจ้าเล่าต่อเถิดข้าสงบใจได้แล้ว”“วันนั้นท่านเชื่อว่าฉีจิงลั่วทำร้ายฉีลู่เอิน ทั้ง ๆ ที่ฉีจิงลั่วไม่ได้ทำผิดเลยสักนิด หรือเรื่องนี้ท่านยังไม่ได้สืบทราบ” วันนั้นที่อารามนางพูดขนาดนั้น คงเริ่มเอะใจสงสัยบ้างไหมเล่า“ข้าพึ่งรู้ไม่กี่วันที่ผ่านมา”หลังรู้ความจริงเขาเสียใจมาก จนไม่ออกตำหนักสามวันสามคืน วันนี้พึ่งมีสติและคิดได้ว่าต้องมาสะสางเอาความกับฉีลู่เอิน แต่กลับเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเสียก่อนองครักษ์ของเขาไปสืบเรื่องจากคนโบย และสืบความจริงจากเหล่าคุณหนูผู้เห็นเหตุการณ์ในงานเลี้ยง คุณหนูจากจวนต่าง ๆ ถูกองครักษ์หลวงสอบถามด้วยท่าทีกดดัน จึงยอมพูดความจริงว่าฉีจิงลั่วไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่เป็นฉีลู่เอินต่างหากที่ใส่ร้ายน้องสาว!“นั่นปะไร ถึงว่าท่าทางหงอยเหมือนไอ้ด่างบ้านข้า”คนงามเผลอพูดไปตามใจคิด โดยปกติองค์ชายสามมักจะดุฉีจิงลั่วก่อนพูดคุยด้วยเสมอ เรื่องนี้พึ่งอ่านเจอในสมุดบันทึก ทว่าวันนี้เขากลับมีท

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   สตรีผู้นั้นตายไปแล้ว ตอนต้น

    “ฉีลู่เอิน/ฉีลู่เอิน”ราชครูฉีกับองค์ชายสามเอ่ยขึ้นพร้อม ๆ กัน เมื่อได้ยินคนอาสาไปตามดูในเรือนนอน ตะโกนเสียงดังให้ได้ยินว่าใครกันแน่ที่กำลังทำเรื่องบัดสีอยู่ในเรือนนอน“ใช่เจ้าค่ะ ป่านนี้ยังไม่แยกจากกันเลย คงรักกันมากนะเจ้าคะ”คนรายงานกล่าวไปตามจริง ขนาดมีคนเดินเข้ามาใกล้ถึงเพียงนี้ ชายหญิงบนเตียงนอนยังไม่ยอมแยกจากกันเลย ยาเม็ดนั้นช่างออกฤทธิ์แรงมากจริง ๆ“โอ้! แรงดีกันใช่ย่อย พักกันก่อนเถิดเจ้าค่ะ คนอื่น ๆ กำลังรอที่หน้าเรือน องค์ชายสามก็มานะเจ้าคะ พี่สาวรีบแต่งกายเถิด ส่วนพี่เขยรีบตามมาด้วยกัน หากรักกันจริงท่านพ่อย่อมไม่ว่าอะไร”น้องสาวผู้หวังดี รีบบอกกล่าวสถานการณ์หน้าเรือนนอนให้พี่สาวรับรู้“องค์ชายสาม!”ฉีลู่เอินได้สติทันทีเมื่อได้ยินชื่อของบุรุษในดวงใจ นางผลักร่างสูงใหญ่ที่คร่อมทับออกห่างทันที แล้วเร่งมือจัดแต่งอาภรณ์ให้เข้าที่“พี่สาว พี่เขย ช่วยเร่งมือกันหน่อยเถิดเจ้าค่ะ คืนนี้ค่อยทำกันต่อ ข้าเข้าใจดีว่าคนยังไม่อิ่มย่อมอยากกินต่อให้อิ่ม”ใบหน้าสวยพยักหน้าขึ้นลงคล้ายเห็นใจ แน่นอนว่านางไม่ได้พูดเสียงเบา แต่ตะโกนจนคอเริ่มแห้ง“ขอรับคุณหนูคนงาม”ชายเลี้ยงม้าถึงกับเหม่อลอย เมื่อเห็

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   สตรีในเรือนนอน ตอนปลาย

    “บังอาจหยามเกียรติบิดาเช่นข้ายิ่งนัก พวกเจ้าไปจับตัวนังลูกไม่รักดีเอาไว้ พรุ่งนี้ข้าจะรีบส่งนางแต่งออกไปอยู่ชนบท”ราชครูฉีตะโกนตามหลังฮูหยิน“ไม่จริง จิงลั่วย่อมไม่ทำเช่นนี้เด็ดขาด”องค์ชายสามรีบเดินเข้าไปใกล้หน้าประตู เพราะอยากรู้ว่าสตรีคนรักหักหลังกันจริงหรือที่กล่าวว่าลืมกันจนสิ้นและขอเลิกรา เป็นเรื่องจริงเช่นนั้นหรือเขาอยากรู้ยิ่งนักว่านางทิ้งเขาแล้วเลือกใครกันแน่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าเป็นแผนการร้ายของสองคนแม่ลูก ตามที่องครักษ์เคยรายงานให้ฟัง ทว่าเรื่องไหนเขาก็เสียใจทั้งนั้น หากสตรีบนเตียงนอนคือฉีจิงลั่วคนรักของเขา!“ตายแล้วฉีจิงลั่ว แอบมานอนกับชายเลี้ยงม้าในจวนเองหรือตาต่ำยิ่งนัก”เฝิงจี้ไป๋ตะโกนบอกกล่าวคนรอฟังความจริง ด้วยน้ำเสียงดังจนชายหญิงที่กำลังโยกกายเข้าหากันอย่างเพลิดเพลิน ตกใจหันมามองผู้มาใหม่ฝ่ายชายไม่แปลกใจเลยที่มีคนมาพบเห็นฉากเด็ด เพราะเคยได้ยินคุณหนูใหญ่เกริ่นไว้คร่าว ๆทว่าฝ่ายหญิงถึงกับหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นมารดาเดินเข้ามาใกล้ ส่วนผ้าที่สวมปกปิดใบหน้ายังอยู่ครบถ้วน บ่าวชายจึงยังไม่รู้ว่าเขากำลังทำกับคนคุ้นเคย“ฉีจิงลั่ว งามหน้านักนะ ส่วนเจ้าชายเลี้ยงม้ารีบออกถอยไปให้

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   รับงานจากศพ

    ฉีจิงลั่วผู้มาเยือนเป็นสายลับสาวอายุยี่สิบแปดปีเต็ม ย่อมเติบโตสมส่วนมากกว่าเด็กสาววัยสิบเจ็ดปีตรงหน้า ยิ่งออกกำลังกายตามผู้เชี่ยวชาญแนะนำมานานหลายปี ยิ่งมีรูปร่างทรงนาฬิกาทรายชัดเจนแขนขาของเธอเรียวยาวมีกล้ามเนื้อพองาม ไม่ได้แขนขาเล็กอ้อนแอ้นแบบเด็กสาวอายุสิบเจ็ดปี หน้าอกขนาดใหญ่ซึ่งมีติดตัวมาตั้งแ

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   คำขอร้องสุดท้าย

    “ผู้นำประเทศ เอ่อ ผู้นำแคว้นคือใคร”อีกเพียงคำถามเดียวเธอก็จะมั่นใจแล้ว ว่าที่นี่ไม่ใช่ประเทศจีนยุคปัจจุบันอย่างที่เข้าใจในตอนแรก ถึงว่าคนร้ายใช้ดาบเป็นอาวุธ ข้ามมิติมาวันแรกก็มีเหตุให้ใช้ปืนเลยสิท่า!“รัชสมัยของฟู่เสียนหลงฮ่องเต้ บิดาของคนรักข้าองค์ชายสามฟู่เจิงเซิง”สตรีผู้น่าสงสารตอบคำถามด้วยท่าท

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   คนหน้าคล้าย

    “ลูกพี่หน้าตาผู้หญิงสองคนนี้คล้ายกันเลย หรือพวกมันจะเป็นฝาแฝดกัน ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ฆ่าแล้วเอาศพไปขอรับค่าจ้างสองเท่าดีไหม”หนทางร่ำรวยอยู่ตรงหน้า พวกมันต้องไขว่คว้ากอบโกยให้มากที่สุด ขนาดศพเดียวยังจ่ายมากขนาดนี้ ถ้ามอบให้สองศพพวกมันคงรวยเละ!“เออดี พวกเอ็งก็ฉลาดไม่เบา จัดการเสียให้สิ้นซากยามนี้ไม

  • สตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว   เดินผ่านประตูมิติ

    “แล้ววันนี้มารดาของเจ้าไม่อยู่จวนหรอกหรือ ข้าไม่เห็นมีผู้ใดตามมาที่เรือน แม้กระทั่งสาวใช้ของเจ้าก็ไม่เห็น”ฟู่เจิงเซิงกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็ไม่เห็นคนตระกูลฉีตามมาเลยสักคน ทั้ง ๆ ที่แจ้งพ่อบ้านไปแล้ว ว่าเขาจะมาส่งฉีลู่เอินที่เรือนนอนของนาง เป็นไปได้อย่างไรที่ตระกูลใหญ่โต กล้าปล่อยให้บุตรสาวอยู่ตามล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status