Home / วาย / สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด / ตอนที่ 4/4: รอยยิ้มของท่านประธาน

Share

ตอนที่ 4/4: รอยยิ้มของท่านประธาน

last update publish date: 2026-11-20 14:02:06

ทว่ากรณ์เร็วกว่า ร่างสูงใหญ่ย่อตัวลงแล้วช้อนร่างของหลานชายขึ้นอุ้มแนบอกด้วยท่าทีทะนุถนอมอย่างที่ขัดกับบุคลิกภายนอกอย่างสิ้นเชิง “ลุงอยู่นี่แล้ว ไม่ต้องร้องนะอิ่ม ไปทำแผลกัน”

กรณ์อุ้มหลานเดินลิ่วเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว โดยมีน้ำเหนือวิ่งตามไปติดๆ

บนโซฟาในห้องนั่งเล่น น้องอิ่มนั่งสะอื้นฮักอยู่บนตักของคุณลุง ขณะที่น้ำเหนือลากกล่องปฐมพยาบาลมานั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น มือเรียวหยิบสำลีชุบน้ำเกลือ ค่อยๆ แตะลงบนรอยถลอกอย่างระมัดระวังที่สุด

“เจ็บนิดเดียวนะครับน้องอิ่ม พี่เหนือจะเป่ามนต์เพี้ยงๆ ให้ หายไวแน่นอน” น้ำเหนือปลอบโยนเสียงหวาน พลางก้มลงเป่าลมเบาๆ ที่หัวเข่าเล็ก

ในขณะที่น้ำเหนือกำลังง่วนอยู่กับการติดพลาสเตอร์ลายการ์ตูน ฝ่ามือใหญ่ของกรณ์ก็เลื่อนมาวางทาบลงบนหน้าขาของหลานชายเพื่อช่วยจับไม่ให้เด็กน้อยดิ้นหนี ทำให้ปลายนิ้วของกรณ์สัมผัสแผ่วเบากับหลังมือของน้ำเหนืออีกครั้ง ความอุ่นวาบแล่นปราดจากผิวสัมผัสตรงเข้าสู่ก้อนเนื้อในอกซ้าย

น้ำเหนือชะงักไปนิด ช้อนตาขึ้นมองเจ้านาย ก็พบว่านัยน์ตาคมคู่นั้นกำลังจ้องมองการกระทำของเขาอยู่ก่อนแล้ว

“มือเบาดีนี่... มิน่าล่ะ อิ่มถึงได้ติดเธอนัก” เสียงทุ้มเอ่ยชมเรียบๆ แต่แววตาที่มองมากลับมีความลึกซึ้งบางอย่างซ่อนอยู่

“ผม... ผมแค่ไม่อยากให้น้องเจ็บน่ะครับ” น้ำเหนือตอบตะกุกตะกัก รีบเก็บอุปกรณ์ใส่กล่องเพื่อซ่อนมือที่กำลังสั่นของตัวเอง

บรรยากาศรอบตัวเริ่มละมุนละไมและอบอวลไปด้วยความอบอุ่นแบบที่น้ำเหนือไม่เคยสัมผัสมาก่อนในบ้านหลังนี้ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นราวกับภาพวาดครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ... จนกระทั่งเสียงกริ่งหน้าบ้านดังกังวานขึ้น ขัดจังหวะทุกความรู้สึกให้สะดุดหยุดลง

ไม่กี่นาทีต่อมา ป้าใจก็เดินนำแขกผู้มาเยือนเข้ามาในห้องนั่งเล่น

กลิ่นน้ำหอมสตรีแบรนด์หรูที่ฉุนจัดลอยนำมาก่อนตัว ร่างเพรียวระหงในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสดก้าวเข้ามาด้วยความมั่นใจ รองเท้าส้นสูงสีดำราคาแพงกระทบพื้นหินอ่อนดังกริ๊กๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยจริตจะก้านของลูกคุณหนูผู้เพียบพร้อม

‘ชลิตา’ ลูกสาวของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่กำลังมีโปรเจกต์ร่วมลงทุนกับบริษัทของกรณ์ หญิงสาวที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็หมายมั่นปั้นมือให้เป็นว่าที่สะใภ้ของตระกูล

“พี่กรณ์คะ! มีนแวะมาหาค่ะ พอดีไปชอปปิงแล้วเห็นของเล่นชิ้นนี้เข้า คิดว่าน้องอิ่มน่าจะชอบ มีนเลยซื้อมาฝากค่ะ” ชลิตายิ้มกว้าง ปรี่เข้ามานั่งลงบนพื้นที่ว่างบนโซฟาข้างๆ กรณ์อย่างถือวิสาสะ

ในมือของเธอคือกล่องเลโก้รุ่นลิมิเต็ดเอดิชันที่มีความซับซ้อนระดับเด็กสิบขวบขึ้นไปเล่น ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่เหมาะกับเด็กวัยสี่ขวบอย่างน้องอิ่มเลยสักนิด

กรณ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ขยับตัวออกห่างจากหญิงสาวอย่างแนบเนียน “สวัสดีครับคุณมีน... แต่ความจริงไม่ต้องลำบากซื้อของมาก็ได้ครับ อิ่มเพิ่งสี่ขวบ ยังต่อของเล่นแบบนี้ไม่ได้หรอก”

“อุ๊ย จริงเหรอคะ มีนก็ลืมดูอายุข้างกล่องไปเลย ไม่เป็นไรค่ะ เก็บไว้ก่อน โตขึ้นเดี๋ยวก็เล่นได้เองเนอะน้องอิ่ม” เธอหันไปยิ้มให้เด็กน้อย แต่น้องอิ่มกลับมุดหน้าหนีเข้าหาอกคุณลุง ไม่ยอมสบตาด้วย

ชลิตาหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย ก่อนจะตวัดสายตาลงมามองร่างโปร่งที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นข้างโต๊ะกระจก นัยน์ตาสวยเฉี่ยวประเมินน้ำเหนือตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง

“อ้าว... นี่ใครคะพี่กรณ์ คนรับใช้คนใหม่เหรอคะ หน้าตาคุ้นๆ เหมือนพวกเด็กเสิร์ฟตามร้านกาแฟเลย” น้ำเสียงของเธอจงใจกดให้ต่ำและดูแคลน

น้ำเหนือหน้าชาไปชั่วขณะ มือเรียวที่วางอยู่บนตักกำเข้าหากันแน่น เขารู้สึกเหมือนถูกกระชากลงมาจากก้อนเมฆแห่งความอบอุ่นเมื่อครู่ ให้ตกลงมากระแทกกับความเป็นจริงอันโหดร้าย

“น้ำเหนือเป็นผู้ช่วยของพี่พิมพ์ และเป็นพี่เลี้ยงของน้องอิ่มครับ” กรณ์ตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาคมฉายแววไม่พอใจขึ้นมาวูบหนึ่ง “เขาไม่ใช่คนรับใช้”

การปกป้องทางอ้อมของกรณ์ทำให้น้ำเหนือใจชื้นขึ้นมานิดหน่อย แต่ก็ไม่อาจลบล้างความรู้สึกต่ำต้อยที่ตีตื้นขึ้นมาในอกได้

“อ๋อ... พี่เลี้ยงเด็กนี่เอง” ชลิตาเหยียดยิ้ม “ถ้างั้นก็ดีเลยจ้ะ พี่เลี้ยง... รบกวนไปชงชาเอิร์ลเกรย์ให้ฉันทีนะ อ้อ ขอแบบไม่ใส่น้ำตาล แล้วก็อย่าชงให้มันร้อนจัดจนลวกปากล่ะ เร็วๆ ด้วยนะ ฉันคอแห้ง”

คำสั่งที่ใช้ราวกับจิกหัวใช้ทาส ทำให้น้ำเหนือเม้มปากแน่น เขาช้อนตาขึ้นมองกรณ์เพียงแวบหนึ่ง ก่อนจะค้อมหัวให้แขกของเจ้านาย “ครับ รอสักครู่นะครับ”

น้ำเหนือลุกขึ้นยืนแล้วเดินเลี่ยงออกมามุ่งหน้าไปยังห้องครัว แผ่นหลังบางเหยียดตรง พยายามรักษามารยาทและหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุด

เมื่อเข้ามาในห้องครัวที่เงียบสงบ ชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ทอดสายตามองเงาของตัวเองที่สะท้อนบนพื้นผิวกระเบื้องสีดำมันปลาบ เสื้อยืดธรรมดาๆ กับกางเกงผ้าเนื้อนิ่ม ช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหวเมื่อเทียบกับเดรสสีแดงราคาแพงลิบลิ่วของผู้หญิงคนนั้น

‘ความเหมาะสม’ คือกำแพงสูงตระหง่านที่เขาไม่มีวันปีนข้ามไปได้ น้ำเหนือแค่นยิ้มสมเพชตัวเองในใจ รอยยิ้มอบอุ่นของท่านประธานเมื่อครู่ มันก็แค่ความใจดีที่เจ้านายมีต่อลูกจ้างเท่านั้น ผู้หญิงสวย รวย และเพียบพร้อมอย่างคุณชลิตาต่างหาก คือคนที่คู่ควรจะได้ยืนเคียงข้างผู้ชายที่ชื่อกรณ์

ระหว่างที่ยืนรอให้น้ำร้อนเดือด น้ำเหนือยกมือขึ้นทาบลงบนตำแหน่งของหัวใจที่มันเคยเต้นแรงด้วยความหวั่นไหว เขาบีบมือเข้าหากันแน่น บอกตัวเองซ้ำๆ ว่าอย่าเผลอใจไปมากกว่านี้ ถอยออกมายืนในที่ของตัวเองซะ ก่อนที่หัวใจดวงนี้จะพังทลายจนไม่เหลือชิ้นดี... เพราะโลกของ ‘ท่านประธาน’ กับ ‘พี่เลี้ยงเด็ก’ มันไม่มีวันบรรจบกันได้เลย

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/2: บังเอิญพบเจอ

    นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก แววตาของกรณ์ไม่ได้มีเพียงแค่ความหิวกระหายจากฤทธิ์ยา แต่มันเจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้มาเนิ่นนาน“ทำไมต้องผลักไสฉัน... รังเกียจฉันมากนักหรือไงน้ำเหนือ” ปลายนิ้วสากไล้ไปตามโครงหน้าหวานอย่างหลงใหล สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและเว้าวอน “อยากให้ฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นมากนักใช่ไหม... หึ แต่เสียใจด้วยนะ เพราะคนที่ฉันต้องการ... มีแค่เธอคนเดียว”ประโยคสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำเอากำแพงในใจของน้ำเหนือพังทลายลงจนไม่เหลือเศษซาก หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น เขาจะไปรังเกียจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจทั้งดวงมันตกเป็นของท่านประธานมาตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายก้มลงต่อเลโก้ให้หลานชายแล้ว สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด ก็แค่พยายามปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้บอบช้ำจากความแตกต่างทางสังคมเท่านั้น“ผมไม่ได้รังเกียจ...” น้ำเหนือสะอื้น ส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมสีอ่อนกระจายเต็มพรม “แต่เราต่างกันเกินไป... ฮึก... พรุ่งนี้เช้า ถ้าคุณกรณ์ตื่นมา คุณกรณ์อาจจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับผม”“ช่างหัวความแตกต่างสิ!” กรณ์คำรามเสียงต่ำ สติเส้นสุดท้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/1: บังเอิญพบเจอ

    ปัง!เสียงบานประตูไม้สักสลักลายถูกเตะปิดลงอย่างแรงจนผนังห้องแทบสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงกดล็อกอัตโนมัติที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคนถูกอุ้ม น้ำเหนือเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับกลองรบเมื่อแผ่นหลังบางถูกวางลงบนเตียงคิงไซซ์หนานุ่มกลางห้องนอนกว้างขวางที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลยสักครั้งแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวราง ส่องให้เห็นใบหน้าคมคายของท่านประธานหนุ่มที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ปลายเตียง สภาพของกรณ์ในเวลานี้ช่างห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ เนคไทถูกกระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อ แผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการสูดอากาศเข้าปอดน้ำเหนือรีบขยับตัวถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้องเตือนให้เขาวิ่งหนี ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้สองขาไร้เรี่ยวแรงเขาเพิ่งจะลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ในครัวเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เพียงเพื่อจะดับความร้อนรุ่มในใจจากภาพข่าวงานสังคมบ้าๆ นั่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าการบังเอิญพบเจอเจ้านายกลางดึกในสภาพควบคุมตัวเองไม่อยู่ จะพลิกผันสถานการณ์ให้กลายมาเป็นความสุ่มเสี

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/3: สติที่ขาดผึง

    คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักร้อนระอุฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสที่ไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความกระหายหิวและการลงทัณฑ์คนดื้อรั้นที่บังอาจผลักไสเขาไปให้คนอื่นรสชาติของแชมเปญชั้นเลิศที่หลงเหลืออยู่บนปลายลิ้นของกรณ์ ผสมผสานกับความฝาดเฝื่อนของแรงอารมณ์ คุกคามเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง ฝ่ามือใหญ่ล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น บังคับให้รับจูบที่หนักหน่วงจนน้ำเหนือแทบจะขาดใจ“อื้อ... อ่อยยย (ปล่อย) ...”น้ำเหนือประท้วงในลำคอ สองมือทุบตีลงบนบ่ากว้างอย่างสะเปะสะปะ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวและความสับสนไหลรินลงมาอาบแก้ม ทว่ายิ่งดิ้นรน กรณ์ก็ยิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาแนบแน่นขึ้น ฟันคมขบเม้มลงบนกลีบปากล่างจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ บังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออกเพื่อเรียกร้องหาอากาศหายใจ ซึ่งนั่นก็เป็นการเปิดทางให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในได้อย่างง่ายดายเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสที่ปลุกเร้าอย่างรุนแรงทำเอาเรี่ยวแรงในการต่อต้านของน้ำเหนือค่อยๆ มลายหายไป ร่างบางอ่อนระทวยลงราวกับขี้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/2: สติที่ขาดผึง

    “ใครน่ะ! ขโมยเหรอ!” น้ำเหนือตะโกนถามเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือทว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว กลับทำให้ไม้กวาดในมือของน้ำเหนือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกรก“คะ... คุณกรณ์!”ร่างสูงใหญ่ของประธานบริษัทกำลังยืนโอนเอน มือข้างหนึ่งยันกรอบประตูเอาไว้เพื่อพยุงตัว สภาพของกรณ์ในตอนนี้ทำเอาน้ำเหนือแทบหยุดหายใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลำคอแกร่งและใบหน้าแดงจัดราวกับคนจับไข้สูง นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาอย่างเย็นชา บัดนี้กลับฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ปิดไม่มิด“คุณกรณ์! เป็นอะไรครับ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้!” น้ำเหนือทิ้งความห่างเหินที่เพียรสร้างมาตลอดสามวันไปจนหมดสิ้น ร่างโปร่งถลันตัวเข้าไปประคองร่างหนาที่กำลังจะทรุดลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีดทันทีที่ฝ่ามือบางสัมผัสลงบนท่อนแขนแกร่ง ความเย็นจากปลายนิ้วของน้ำเหนือก็ส่งผ่านเข้าสู่ผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของกรณ์ราวกับหยดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนผืนทรายแห้งผาก กรณ์ครางฮือในลำคออย่างพึงพอใจ สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายขาดผึงลงในวินาทีนั้นเองกลิ่นหอมสะอาดคล้ายแป้งเด็กผสมสบู่เหลวอันเป็นเอกลักษณ

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/1: สติที่ขาดผึง

    รถยุโรปคันหรูพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตระกูลดังด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ เสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนนหินกรวดดังลั่นฝ่าความเงียบงันของยามวิกาล ทันทีที่รถจอดสนิท ธนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงมา หวังจะอ้อมไปเปิดประตูหลังเพื่อพยุงร่างของเจ้านายที่กำลังตกอยู่ในสภาวะวิกฤตทว่ายังไม่ทันที่เลขาหนุ่มจะเอื้อมมือไปแตะที่จับ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกผลักออกอย่างแรงเสียก่อนร่างสูงใหญ่ของประธานกรณ์ก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงของซีอีโอมาดเนี้ยบ เสื้อสูททักซิโด้ราคาแพงถูกถอดทิ้งไว้บนเบาะ เนคไทสีน้ำเงินเข้มที่เขาแสนเกลียดชังถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกลึกจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่กำลังหอบกระเพื่อมอย่างหนักหน่วง หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นระริกไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ยา“บอสครับ! ให้ผมช่วยพยุงเข้าไปเถอะครับ บอสเดินแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ!” ธนาถลาเข้าไปกางแขนเตรียมรับร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน“ไม่ต้อง!”เสียงทุ้มตวาดลั่น แหบพร่าแล

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 7/4: งานกาล่าไฮโซ

    “พะ... พี่กรณ์! ทำไมต้องรุนแรงด้วยคะ มีนแค่หวังดี” ชลิตาแสร้งทำหน้าตกใจ แต่ในตาขัดขืนความดุดันของชายหนุ่มไม่ได้ หล่อนพยายามจะพุ่งเข้าไปประคองอีกครั้ง “พี่กรณ์เดินไม่ไหวแล้วนะคะ ไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนเถอะค่ะ มีนเปิดห้องเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวมีนจะ ‘ดูแล’ พี่กรณ์เองนะคะ”คำพูดหน้าไม่อายนั้นทำเอากรรไกรกรามของกรณ์ขบแน่นจนแทบแหลก เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ร่างกายกลับทรยศ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่“ออกไปให้พ้นหน้าฉัน... ก่อนที่ฉันจะสั่งยุบโปรเจกต์ร่วมทุนทั้งหมดของพ่อเธอ!” กรณ์เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกทึ้งทุกคนที่ขวางหน้าคำขู่นั้นทำเอาชลิตาหน้าซีดเผือด ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว หล่อนรู้ดีว่ากรณ์ไม่ได้ขู่เล่น อิทธิพลของตระกูลเขามากพอที่จะบดขยี้บริษัทของหล่อนให้ล้มละลายได้ในพริบตา“บอส! เกิดอะไรขึ้นครับ!” ธนาที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ รีบวิ่งแหวกวงล้อมคนมุงเข้ามาประคองร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน “บอส ตัวร้อนจี๋เลย เป็นอะไรครับเนี่ย”“ไอ้ธนา... พาฉันออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!” กรณ์ออกคำสั่งด้วยน้ำเส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status