Home / วาย / สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด / ตอนที่ 4/3: รอยยิ้มของท่านประธาน

Share

ตอนที่ 4/3: รอยยิ้มของท่านประธาน

last update publish date: 2026-11-20 14:01:39

“แน่ใจนะว่าจะขวางฉันได้” กรณ์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง นัยน์ตาคมพราวระยับขึ้นมาอย่างท้าทาย

ร่างสูงขยับตัวหลอกล่อด้วยความรวดเร็ว น้ำเหนือที่หลงกลขยับตัวตามจึงเสียจังหวะ ข้อเท้าเรียวสะดุดเข้ากับก้อนหญ้า ร่างโปร่งเสียการทรงตัวกำลังจะหงายหลังล้มกระแทกพื้น

“เฮ้ย!”

หมับ!

วงแขนแกร่งตวัดรวบเอวบางเอาไว้ได้ทันท่วงที แรงกระชากทำให้น้ำเหนือถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้างเต็มแรง ใบหน้าหวานซุกอยู่ตรงซอกคอของอีกฝ่าย กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของกรณ์ลอยแตะจมูกชัดเจนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

ทั้งสนามตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนสองคนที่ดังประสานกัน น้ำเหนือเบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดที่รัดแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรุนแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือใหญ่ที่ทาบทับอยู่บนแผ่นหลังทำให้เลือดในกายสูบฉีดจนใบหน้าเห่อร้อนไปหมด

“คุณลุงชนะแย้ว! พี่เหนือล้มเยย!” เสียงใสๆ ของน้องอิ่มที่วิ่งเข้ามาหาทำลายภวังค์ของทั้งคู่

กรณ์ค่อยๆ คลายอ้อมแขนออก ดันร่างของน้ำเหนือให้ยืนทรงตัวได้มั่นคง

“ระวังหน่อย สิบขวบหรือไงถึงได้วิ่งสะดุดขาตัวเองแบบนี้” แม้คำพูดจะดูดุ แต่หากฟังดีๆ จะพบว่าน้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยความขบขันและห่วงใย

น้ำเหนือรีบก้มหน้าซ่อนแก้มแดงจัดของตัวเอง “ขะ... ขอบคุณครับ”

“ฮ่าๆๆ พี่เหนือหน้าแดงปรี๊ดเยย” น้องอิ่มชี้หน้าพี่เลี้ยงแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

และในวินาทีนั้นเอง ภาพที่น้ำเหนือไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า...

กรณ์ที่ยืนล้วงกระเป๋าอยู่ หลุดหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะทุ้มต่ำและกังวานหลุดออกมาจากลำคอแกร่ง มุมปากหยักยกยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันขาวสะอาด นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมืดมิดและเย็นชา บัดนี้โค้งลงและทอประกายอบอุ่นราวกับแสงตะวันในยามเช้า มันเป็นรอยยิ้มที่สว่างไสว อ่อนโยน และทรงเสน่ห์เสียจนคนมองแทบลืมหายใจ

น้ำเหนือยืนอึ้ง ราวกับถูกมนต์สะกดตรึงเอาไว้กับที่ เขาไม่เคยรู้เลยว่าใต้หน้ากากน้ำแข็งของท่านประธาน จะมีรอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบสดใสขึ้นมาได้ขนาดนี้ รอยยิ้มที่ไม่ได้ปรุงแต่ง รอยยิ้มที่หลุดลอดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ

‘อันตราย... ผู้ชายคนนี้อันตรายต่อหัวใจเกินไปแล้ว’

น้ำเหนือเตือนตัวเองในใจ แม้จะรู้ว่าความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้นมันคือเส้นทางที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่อาจละสายตาจากรอยยิ้มนั้นได้เลย

“โอ๊ย!”

จู่ๆ น้องอิ่มที่กำลังวิ่งถอยหลังก็สะดุ้งสุดตัวและล้มแหมะลงบนพื้นหญ้า เสียงร้องอุทานทำให้ทั้งกรณ์และน้ำเหนือหลุดจากภวังค์แล้วรีบวิ่งเข้าไปหาเด็กน้อยทันที

“น้องอิ่ม! เป็นอะไรลูก” น้ำเหนือถลาเข้าไปคุกเข่าตรงหน้าหลานชาย

เด็กน้อยเบ้หน้า น้ำตาเม็ดโตหยดแหมะลงบนแก้มยุ้ย นิ้วเล็กๆ ชี้ไปที่หัวเข่าตัวเองที่มีรอยถลอกและมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย “อิ่มเจ็บ... ฮึก... เลือดออกด้วย”

“ไม่เป็นไรนะ คนเก่งของพี่เหนือ แค่แผลนิดเดียวเอง” น้ำเหนือหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับรอยเปื้อนดินรอบๆ แผลให้อย่างเบามือ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/2: บังเอิญพบเจอ

    นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก แววตาของกรณ์ไม่ได้มีเพียงแค่ความหิวกระหายจากฤทธิ์ยา แต่มันเจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้มาเนิ่นนาน“ทำไมต้องผลักไสฉัน... รังเกียจฉันมากนักหรือไงน้ำเหนือ” ปลายนิ้วสากไล้ไปตามโครงหน้าหวานอย่างหลงใหล สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและเว้าวอน “อยากให้ฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นมากนักใช่ไหม... หึ แต่เสียใจด้วยนะ เพราะคนที่ฉันต้องการ... มีแค่เธอคนเดียว”ประโยคสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำเอากำแพงในใจของน้ำเหนือพังทลายลงจนไม่เหลือเศษซาก หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น เขาจะไปรังเกียจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจทั้งดวงมันตกเป็นของท่านประธานมาตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายก้มลงต่อเลโก้ให้หลานชายแล้ว สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด ก็แค่พยายามปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้บอบช้ำจากความแตกต่างทางสังคมเท่านั้น“ผมไม่ได้รังเกียจ...” น้ำเหนือสะอื้น ส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมสีอ่อนกระจายเต็มพรม “แต่เราต่างกันเกินไป... ฮึก... พรุ่งนี้เช้า ถ้าคุณกรณ์ตื่นมา คุณกรณ์อาจจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับผม”“ช่างหัวความแตกต่างสิ!” กรณ์คำรามเสียงต่ำ สติเส้นสุดท้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/1: บังเอิญพบเจอ

    ปัง!เสียงบานประตูไม้สักสลักลายถูกเตะปิดลงอย่างแรงจนผนังห้องแทบสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงกดล็อกอัตโนมัติที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคนถูกอุ้ม น้ำเหนือเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับกลองรบเมื่อแผ่นหลังบางถูกวางลงบนเตียงคิงไซซ์หนานุ่มกลางห้องนอนกว้างขวางที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลยสักครั้งแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวราง ส่องให้เห็นใบหน้าคมคายของท่านประธานหนุ่มที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ปลายเตียง สภาพของกรณ์ในเวลานี้ช่างห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ เนคไทถูกกระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อ แผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการสูดอากาศเข้าปอดน้ำเหนือรีบขยับตัวถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้องเตือนให้เขาวิ่งหนี ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้สองขาไร้เรี่ยวแรงเขาเพิ่งจะลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ในครัวเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เพียงเพื่อจะดับความร้อนรุ่มในใจจากภาพข่าวงานสังคมบ้าๆ นั่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าการบังเอิญพบเจอเจ้านายกลางดึกในสภาพควบคุมตัวเองไม่อยู่ จะพลิกผันสถานการณ์ให้กลายมาเป็นความสุ่มเสี

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/3: สติที่ขาดผึง

    คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักร้อนระอุฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสที่ไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความกระหายหิวและการลงทัณฑ์คนดื้อรั้นที่บังอาจผลักไสเขาไปให้คนอื่นรสชาติของแชมเปญชั้นเลิศที่หลงเหลืออยู่บนปลายลิ้นของกรณ์ ผสมผสานกับความฝาดเฝื่อนของแรงอารมณ์ คุกคามเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง ฝ่ามือใหญ่ล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น บังคับให้รับจูบที่หนักหน่วงจนน้ำเหนือแทบจะขาดใจ“อื้อ... อ่อยยย (ปล่อย) ...”น้ำเหนือประท้วงในลำคอ สองมือทุบตีลงบนบ่ากว้างอย่างสะเปะสะปะ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวและความสับสนไหลรินลงมาอาบแก้ม ทว่ายิ่งดิ้นรน กรณ์ก็ยิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาแนบแน่นขึ้น ฟันคมขบเม้มลงบนกลีบปากล่างจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ บังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออกเพื่อเรียกร้องหาอากาศหายใจ ซึ่งนั่นก็เป็นการเปิดทางให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในได้อย่างง่ายดายเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสที่ปลุกเร้าอย่างรุนแรงทำเอาเรี่ยวแรงในการต่อต้านของน้ำเหนือค่อยๆ มลายหายไป ร่างบางอ่อนระทวยลงราวกับขี้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/2: สติที่ขาดผึง

    “ใครน่ะ! ขโมยเหรอ!” น้ำเหนือตะโกนถามเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือทว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว กลับทำให้ไม้กวาดในมือของน้ำเหนือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกรก“คะ... คุณกรณ์!”ร่างสูงใหญ่ของประธานบริษัทกำลังยืนโอนเอน มือข้างหนึ่งยันกรอบประตูเอาไว้เพื่อพยุงตัว สภาพของกรณ์ในตอนนี้ทำเอาน้ำเหนือแทบหยุดหายใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลำคอแกร่งและใบหน้าแดงจัดราวกับคนจับไข้สูง นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาอย่างเย็นชา บัดนี้กลับฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ปิดไม่มิด“คุณกรณ์! เป็นอะไรครับ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้!” น้ำเหนือทิ้งความห่างเหินที่เพียรสร้างมาตลอดสามวันไปจนหมดสิ้น ร่างโปร่งถลันตัวเข้าไปประคองร่างหนาที่กำลังจะทรุดลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีดทันทีที่ฝ่ามือบางสัมผัสลงบนท่อนแขนแกร่ง ความเย็นจากปลายนิ้วของน้ำเหนือก็ส่งผ่านเข้าสู่ผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของกรณ์ราวกับหยดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนผืนทรายแห้งผาก กรณ์ครางฮือในลำคออย่างพึงพอใจ สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายขาดผึงลงในวินาทีนั้นเองกลิ่นหอมสะอาดคล้ายแป้งเด็กผสมสบู่เหลวอันเป็นเอกลักษณ

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/1: สติที่ขาดผึง

    รถยุโรปคันหรูพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตระกูลดังด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ เสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนนหินกรวดดังลั่นฝ่าความเงียบงันของยามวิกาล ทันทีที่รถจอดสนิท ธนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงมา หวังจะอ้อมไปเปิดประตูหลังเพื่อพยุงร่างของเจ้านายที่กำลังตกอยู่ในสภาวะวิกฤตทว่ายังไม่ทันที่เลขาหนุ่มจะเอื้อมมือไปแตะที่จับ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกผลักออกอย่างแรงเสียก่อนร่างสูงใหญ่ของประธานกรณ์ก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงของซีอีโอมาดเนี้ยบ เสื้อสูททักซิโด้ราคาแพงถูกถอดทิ้งไว้บนเบาะ เนคไทสีน้ำเงินเข้มที่เขาแสนเกลียดชังถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกลึกจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่กำลังหอบกระเพื่อมอย่างหนักหน่วง หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นระริกไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ยา“บอสครับ! ให้ผมช่วยพยุงเข้าไปเถอะครับ บอสเดินแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ!” ธนาถลาเข้าไปกางแขนเตรียมรับร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน“ไม่ต้อง!”เสียงทุ้มตวาดลั่น แหบพร่าแล

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 7/4: งานกาล่าไฮโซ

    “พะ... พี่กรณ์! ทำไมต้องรุนแรงด้วยคะ มีนแค่หวังดี” ชลิตาแสร้งทำหน้าตกใจ แต่ในตาขัดขืนความดุดันของชายหนุ่มไม่ได้ หล่อนพยายามจะพุ่งเข้าไปประคองอีกครั้ง “พี่กรณ์เดินไม่ไหวแล้วนะคะ ไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนเถอะค่ะ มีนเปิดห้องเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวมีนจะ ‘ดูแล’ พี่กรณ์เองนะคะ”คำพูดหน้าไม่อายนั้นทำเอากรรไกรกรามของกรณ์ขบแน่นจนแทบแหลก เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ร่างกายกลับทรยศ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่“ออกไปให้พ้นหน้าฉัน... ก่อนที่ฉันจะสั่งยุบโปรเจกต์ร่วมทุนทั้งหมดของพ่อเธอ!” กรณ์เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกทึ้งทุกคนที่ขวางหน้าคำขู่นั้นทำเอาชลิตาหน้าซีดเผือด ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว หล่อนรู้ดีว่ากรณ์ไม่ได้ขู่เล่น อิทธิพลของตระกูลเขามากพอที่จะบดขยี้บริษัทของหล่อนให้ล้มละลายได้ในพริบตา“บอส! เกิดอะไรขึ้นครับ!” ธนาที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ รีบวิ่งแหวกวงล้อมคนมุงเข้ามาประคองร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน “บอส ตัวร้อนจี๋เลย เป็นอะไรครับเนี่ย”“ไอ้ธนา... พาฉันออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!” กรณ์ออกคำสั่งด้วยน้ำเส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status