ตอนที่ 6 เครื่องผลิตลูก 18+

ตอนที่ 6

เครื่องผลิตลูก

ได้เวลานอนแล้วแต่ม่านไหมยังนอนไม่หลับ หญิงสาวพยายามข่มตานอนแต่ไม่เป็นผลเลยลงมาเดินเล่นรับลมแถวๆ สนามหญ้าหน้าบ้าน

วันนี้พ่อแม่ของเวหาไม่อยู่เช่นเคย ส่วนชายหนุ่มและภรรยาออกไปข้างนอก ม่านไหมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แต่ว่าช่วงหัวค่ำดารัณพรวดพราดออกจากบ้านไป จากนั้นไม่นานเวหาก็ขับรถออกอีกคน

“ดึกแล้ว คงไปค้างที่อื่นละมั้ง” ม่านไหมคิดเข้าข้างตัวเอง หญิงสาวไม่อยากนึกถึงเรื่องของสองคนนั้นมากนักเพราะเจอหน้ากันทีไรก็มีแต่เรื่องไม่สบายใจ

อย่างวันนี้ตอนเดินไปขึ้นรถดารัณมองเห็นเธอแล้วเบ้ปากทำท่ารังเกียจอย่างไม่ปิดบัง ส่วนเวหาก็ท่าทางเย็นชาเหมือนเคย

เดินเล่นจนสบายใจขึ้นม่านไหมจึงตัดสินใจกลับขึ้นห้อง แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงรถที่คุ้นหู

‘คันนี้…คุณเวหาสินะ'

เพราะช่วงกลางวันเพิ่งนั่งมาเธอเลยจำเสียงได้ ว่าแล้วม่านไหมก็เร่งฝีเท้าเพราะกลัวว่าถ้าเวหาเห็นเธอยังไม่นอนอาจโดนดุเอาได้

โครม!

เสียงโครมครามดังขึ้นจากทางโรงจอดรถ ม่านไหมอดใจไม่ไหวเลยหันหลังไปดู เห็นเวหาเดินชนอะไรบางอย่างจนล้มกลิังทั้งคนทั้งของ เธอเป็นห่วงเลยวิ่งไปดู กลิ่นเหล้าที่โชยมาเตะจมูกตั้งแต่ยังเดินไปไม่ถึงตัวทำให้รู้ว่าตอนนี้ชายหนุ่มกำลังเมาอยู่

"คุณเวหาเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ?"  ม่านไหมถามพลางมองสำรวจไปทั่วร่าง เมื่อไม่เห็นบาดแผลใดก็พยุงให้เดินเข้าไปในบ้าน

“คุณเวหาอยู่นิ่งๆ สิคะ นี่ไหมเองค่ะไม่ใช่คุณดารัณ”

ม่านไหมพยายามเรียกสติเวหาที่เมาหนักจนสับสนเห็นม่านไหมเป็นดารัณจึงพยายามเข้ามากอดจูบ

ม่านไหมปัดมือคนเมาไปด้วย แต่ก็ช่วยพยุงให้เดินไปด้วย กว่าจะมาถึงห้องนั่งเล่นได้ก็เล่นเอาเหงื่อตก

“เฮ้อ…ถึงซักที”

ม่านไหมถอนหายใจเฮือกด้วยความเหน็ดเหนื่อย หลังจากจัดแจงให้เขานอนบนโซฟาได้แล้ว ก็ลุกขึ้นเตรียมไปเรียกแม่บ้านให้มาดูแล ลุกแล้วแต่ยังไม่ทันยืนหญิงสาวก็เสียหลักล้มลงไปนอนทับร่างคนเมา

"นี่คุณจะทำอะไรน่ะ! "

ม่านไหมร้องเสียงหลงเมื่อรู้ว่าสาเหตุที่เธอล้มไม่ใช่เพราะไม่ระวังแต่เป็นเพราะเวหานั่งเองที่ดึงเธอลงมา

“อยู่คุยกันก่อน” น้ำเสียงตัดพ้อทำให้ม่านไหมหยุดชะงัก

“ถ้าคุยกับเราคงไม่ทำเสียงอ้อนแบบนี้แน่” ม่านไหมนึกภาพตอนที่ดารัณพรวดพราดออกไป แล้วเวหาตามไปติดๆ จึงเดาว่าทั้งคู่คงจะทะเลาะกันและเวหาคงง้อไม่สำเร็จเลยไปดื่มเหล้าจนเมามาย ซึ่งเรื่องเมานั้นเธอไม่ว่าอะไร แต่เรื่องตาลายจนคิดว่าเธอเป็นดารัณนั้นเธอยอมไม่ได้

"คุณเวหา นี่ม่านไหมเอง ดูดีๆ สิคะ! "

ไม่รู้เพราะเสียงตะโกนของเธอหรือเพราะได้สติแล้วกันแน่ที่ทำให้เวหาหยุดการกระทำทุกอย่าง

ชายหนุ่มจ้องมองเธอนิ่ง นิ่งจนเดาไม่ถูกว่าคิดอะไรอยู่

แต่ก่อนจะคิดอะไรต่อไปม่านไหมก็ต้องหวีดร้องขึ้นมาอีกครั้งเมื่อร่างของเธอถูกพลิกกลับไปนอนใต้ร่างของอีกฝ่าย

“คุณเวหาอย่า…”

“คุณเวหา อย่า...”

เสียงของม่านไหมพยายามร้องบอกอีกฝ่ายออกไป พร้อมกับมือคู่เล็กที่ผลักคนตัวโตให้ออกจากการคุกคาม สีหน้าตื่น ๆ และท่าทีขัดขืนนั่นยิ่งทำให้คนถูกเหล้าย้อมจนเมาขัดใจมากขึ้น ที่อะไรๆ ก็เหมือนจะไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง

“ฉันอยากมีลูก แล้วเธอเองมาอยู่ตรงนี้ได้เพราะอะไรลืมไปแล้วหรือไง”

“ฉะ ฉันไม่ได้ลืมค่ะ แต่แบบนี้มัน อ๊ะ ดะ เดี๋ยวก่อนคุณเวหา ไม่ทำแบบนี้นะคะ”

เป็นอีกครั้งที่ม่านไหมร้องออกมาด้วยความตกใจ มือที่ผลักไสเขาต้องยกมาปิดร่างกายของตัวเองเอาไว้ เมื่อมือแข็งแรงของอีกคนกระชากตัวชุดนอนของเธอออกจนมันขาดวิ่น เรือนร่างขาวนวลตาโผล่พ้นออกมาเชื้อเชิญคนตัวโตกว่าแบบที่เธอไม่ต้องการ

"อืม ถือว่าเกินมาตรฐานสำหรับลูกแม่บ้าน"

ตาคมกวาดมองสำรวจร่างของสาวที่กำลังจะอุ้มท้องลุกของตัวเองด้วยความพึงพอใจไม่น้อย สัดส่วนความเป็นสาวของคนตรงหน้ามันยั่วให้แท่งร้อนในกางเกงยิ่งคับพองมากขึ้น หน้าอกขนาดใหญ่ตัดกับจุกยอดสีแดงดึงดูดจนเขาไม่อาจละสายตาไปไหน หน้าท้องแบบราบไร้ไขมัน เนินกุหลาบที่แม้จะถูกขาหนีบเอาไว้ แต่ความสวยและความอวบนูนก็ดูน่ากระแทกไม่น้อย

ติดที่ท่าทีขัดขืนจนดูน่ารำคาญนี่สิ

“อย่าทำสะดีดสะดิ้งนักได้ไหม จ้างมาให้ท้องก็ต้องท้องสิ”

ขาดคำแขนทั้งสองของม่านไหมก็ถูกจับตรึง เปิดโอกาสให้ใบหน้าล่อเหล่าของเวหาซุกไซ้เข้ากับเนื้อผิวได้อย่างง่ายดายท่ามกลางเสียงร้องตกใจของอีกคน

“ขะ คุณเวหา หยุดเถอะค่ะ ปล่อย”

แม้แขนจะถูกพันธนาการแต่ปากและร่างกายกลับยังดิ้นรนเอาตัวรอด เสียงหวีดร้องเจือแววสะอื้นดังออกมาไม่หยุด แต่กระนั้นคนที่กำลังรุกรานกลับไม่สนใจมันเลยแม้แต่น้อย กลิ่นกายหอมหวานละมุนของสาวรุ่นตรงหน้ามันกำลังครอบงำความต้องการของเวหาได้อย่างเกินต้าน ยิ่งช่วงนี้อารมณ์อย่างว่ามันไม่ได้ปลดปล่อยมานาน ไหนจะเหล้าที่เขากินมา เจอความยั่วแบบนี้ใครทันจะไปหยุดได้

"ตัวหอมจัง"

ปากพรมจูบซับไปตามเนื้อผิวขาวตรงหน้าตามความต้องการที่มี ขบเม้มสลับกับดูดแรงๆ จนเกิดรอยจ้ำสีกุหลาบ แต่เขากลับไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น ยังคงเดินหน้าพาความร้อนผ่าวของตัวเองไล้ไปตามผิวของอีกคนอย่างเอาแต่ใจ 

"อื้อ หยุดนะคะ คุณเวหา"

มือก็ทำหน้าที่ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปด้วยอย่างนึกรำคาญ จนท่อนเนื้อที่ตื่นตัวมันเด้งมาเสียดสีกับผิวตรงต้นขาหญิงสาว กระตุ้นความรู้สึกตื่นกลัวของม่านไหมมากขึ้นไปอีก

“คุณเวหา ได้โปรดอย่าทำแบบนี้” เสียงสะอื้นร้องขอความเห็นใจอีกครั้งแต่เวหากลับไม่สนใจสักนิด

“นมใหญ่ขนาดนี้ เหมาะกับการเป็นเครื่องผลิตลูกให้ฉัน นี่ถ้าเธอทำตัวดีๆ ไม่แน่ฉันอาจจะจ้างเธอระยะยาวก็ได้นะ เผื่อลูกคนที่สองด้วยไง”

ปากร้ายๆ โผล่งออกมาพร้อมกับปล่อยมือของหญิงสาวให้เป็นอิสระโดยไม่สนใจความรู้สึกคนฟัง ก่อนหันมาคลึงเคล้นกับนมคู่โตที่เสียดสีกับแผงอกของตนเล่น หน้าอกขนาดใหญ่ขนาดนิ้วมือของเขากำไม่มิดถูกบีบกำขย้ำจนขึ้นสี

ขณะที่อีกฝ่ายเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บใจ ผู้ชายคนนี้มองเธอเป็นเพียงแค่เครื่องผลิตลูกเท่านั้นสินะ

และแม้จะตกใจและเจ็บใจ แต่ร่างกายของเธอมันกำลังตอบสนองความแปลกใหม่นี่อย่างน่าอาย จุกเม็ดยอดสีชมพูแดงสุขภาพดีแข็งตัวเป็นไตตามก้านนิ้วที่สะกิดเขี่ยไปมา ไหนจะลมหายใจร้อนของอีกฝ่ายที่ไล้มาตามผิวกระตุ้นอารมณ์ ทำเอาแรงของคนที่ตั้งใจจะผลักไสอ่อนแรงลงไปกว่าครึ่ง

'ไม่ได้ เราจะมาคล้อยตามมาไม่ได้ มันต้องไม่ใช่แบบนี้'

ม่านไหมร้องบอกกับตัวเองแล้วรวบรวมแรงทั้งหมดผลักอีกฝ่ายออกไปให้พ้นทาง ทำเอาคนที่ไม่ทันตั้งตัวเพราะกำลังหอมหวานกับจุกนม เสียหลักไปอย่างที่ม่านไหมต้องการ เปิดโอกาสให้สาวเจ้าได้ตั้งหลักได้สำเร็จ 

มือคว้าเอาเศษผ้าที่พอจะฉวยได้เอาไว้มาห่มกาย เตรียมพาตัวเองหนีไปจากตรงนี้หวังว่าถ้าเวหาหายเมาแล้วอะไรก็คงดีขึ้น แต่กลับไม่เป็นแบบนั้น เมื่อสองเท้าย่างไปได้ไม่กี่ก้าว คนที่ขายาวกว่าก็จ้ำอ้าวตามเธอมาติดๆ พร้อมกับอุ้งมือที่กระชากเธอเอาไว้จนเสียหลัก

“ฤทธิ์มากนักนะ เล่นตัวแบบนี้คิดจะโก่งราคารึไง ก็แค่ผู้หญิงเอาตัวแลกเงิน!”

“เปล่าสักหน่อย ผลประโยชน์ร่วมด้วยกันทั้งคู่อย่ามาว่าฉันคนเดียวสิ”

คนตัวเล็กเถียงกลับอย่างนึกฉุน นัยน์ตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจส่งให้อีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด นั่นมันยิ่งกระตุ้นแรงอยากเอาชนะและความเป็นนักล่าของเวหาให้มันพุ่งแรงขึ้นไปอีก

“ปากเก่งนักใช่ไหม ฉันจะดูว่าเธอจะเก่งได้สักกี่น้ำ”

มือที่แข็งแรงกว่ากดล็อกเข้าไปยังท้ายทอยของสาวเจ้าจับเธอคุกเข่า ตรึงเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายได้ดินหนีไปไหน นั่นมันทำเอาตัวของม่านไหมหวาดระแวงขึ้นมาทันที ยิ่งเห็นท่อนเอ็นน่ากลัวทั้งขนาดและเส้นเลือดบนนั้น ความหวาดกลัวปรากฏนัยน์ตาหญิงสาวจนอีกฝ่ายแลเห็น

“คุณเวหา อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ ฉันไม่ใช่..อึก อุ๊บ”

ยังไม่ทันจะได้พูดต่อต้านตามใจคิด ท่อนเอ็นที่ท้าทายสายตาเมื่อครู่ก็ถูกอัดเข้ามาในปากเล็กแบบไม่ทันตั้งตัว กลิ่นของความเป็นชายฉุนขึ้นมาในความรู้สึก ทั้งยังความร้อนของดุ้นเนื้อนั่นอีก มันทำให้ม่านไหมอยากจะดิ้นตายตรงนั้น 

ใบหน้าสวยพยายามหันหนีให้ท่อนลำหลุดออกมาจากปากแต่กลับถูกมือแข็งแรงกดรั้งเอาไว้ อีกทั้งเวหายังออกแรงขยับบั้นเอวเข้าออกโพรงปากเล็กของเธอพร้อมกับใบหน้าพึงพอใจและเสียงครางต่ำในลำคอ 

จากความใหญ่ที่ว่าสร้างความทรมานมากพออยู่แล้วก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อปลายหัวบานนิ่มอัดเข้าลึกจนถึงคอหอย เรียกน้ำตาหยดโตให้ไหลรินออกมา ไม่รู้ว่าเพราะสำลักท่อนลำหรือเพราะกำลังอึดอัดใจที่ต่อต้านอีกคนไม่ได้กันแน่

“ปากดีนักใช่ไหม โดนเอาเอ็นยัดปากแบบนี้จะได้ไม่ต้องพูดมาก ซีดนุ่มดีฉิบหาย”

เสียงสูดปากด้วยความพอใจดังขึ้นพร้อมกับบั้นเอวที่กระแทกเข้าออกปาดอิ่มหนักๆ ความเสียวจากตรงส่วนปลายเร่งความรู้สึกเหมือนกำลังได้รับชัยชนะ หรือแม้กระทั่งนัยน์ตาเต็มไปด้วยหยดน้ำที่มองมา ทั้งมือน้อยๆ ที่ทุบตีหน้าขาหนักๆ เป็นการประท้วง ยิ่งเร้าอารมณ์ของคนตัวโตมากขึ้น

“อึก อือ อ็อค อ็อค”

เสียงทรมานดังมากขึ้น น้ำตาแหงความอัปยศถูกทอดส่งไปให้อีกฝ่ายหวังความเห็นใจ แต่คนใจร้ายก็ยังทำตามใจของตัวเองได้เหมือนเคย สิ่งเร้าที่ม่านไหมส่งผ่านมาให้แบบไม่ตั้งใจนั่นยิ่งเรียกเร้าให้ร่างกายมันตอบสนองจนมองเห็นปลายทางอยู่รำไร มือแกร่งกำแน่นตรงท้ายทอยกดให้มันจมกลืนแท่งเนื้อจนสุด

บั้นเอวอัดกระแทกเข้าออกปากเล็กอย่างเมามัน ท่ามกลางเสียงทรมานที่ดังมาเป็นระยะ

“อืก อ็อค”

"อ่าส์ จะแตกแล้ว ดูดแรงๆ ตรงหัวให้ที"

เสียงคำรามตามความรู้สึกดังขึ้น ท่อนลำร้อนผ่าวและแข็งจนม่านไหมรู้สึกได้ ไม่รู้เพราะมีอารมณ์ร่วมกับเสียงครางของเขาหรือเพราะเธออยากให้มันจบสักที ปากเรียวจึงทำการดูดไปที่ปลายหัวหยักอย่างที่อีกฝ่ายออกคำสั่ง ยิ่งดูด เวหาก็ยิ่งเชิดหน้าแหงนขึ้นครางอย่างพอใจ

"เสียว จะแตกแล้ว อย่าหยุดดูดนะ"

นาทีต่อมาทุกอย่างก็ถูกปลดปล่อยออกมาในรูปแบบของเหลวสีขุ่น กลิ่นคาวที่ถูกฉีดพ่นออกมาทำเอาคนไม่เคยลิ้มรสถึงกบสำลัก ใบหน้าสวยแดงก่ำมากกว่าปกติ ทั้งน้ำเหงื่อ น้ำกาม รวมไปถึงน้ำตาเปรอะเปื้อนเต็มวงหน้าสวย เร้าความดิบเถื่อนของเวหามากขึ้น

"แม่ง โคตรยั่วเย..x"

***