Masuk“ขอรับนายน้อยชิงหลง ว่าแต่เมื่อไหร่น้องชายของท่านจะออกมาล่ะขอรับ”“เดี๋ยวบ่าวไพร่คงเอาออกมานั้นล่ะ รอไปก่อน”“ขอรับ ข้ารอได้”หลังจากหย่าศึกระหว่างคนกับงูลงได้ไม่นานประตูห้องที่ปิดสนิทก็เปิดออกมาพร้อมกับท่านพ่อและสาวใช้สองคน ในอ้อมแขนของแต่ละคนมีทารกน้อยอยู่ ชิงหลงไม่รอช้ารีบรับน้องชายจากสาวใช้มาอุ้
“อุแว๊ แง๊”“ลูกชายเจ้าค่ะเป็นคุณชายน้อย” สาวใช้โผล่หน้าออกมาบอกคนที่รออยู่ด้านนอกของห้องเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเห็นสีหน้าผิดหวัง ของลูกชายและพ่อตาอย่างตาเฒ่าหวังผู้ที่คาดหวังจะได้ลูกสาวหลานสาวผิดหวังนางจึงหัวเราะออกมาเสียงดังพลันเสียงในห้องยังคงดังออกมาเป็นระยะๆ“เบ่งเจ้าค่ะเบ่ง นายหญิงยังมีอีกเจ้าค่ะ”
นับจากวันที่เนี่ยหลิงถูกท่านพ่อและสามีขอให้นางมีบุตรเพิ่มเวลาผ่านมาแล้วแปดเดือนและเป็นแปดเดือนที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับนางตอนนี้นางตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว หลังจากที่นางบอกว่าจะยอมมีลูกเพิ่มเวลาผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนนางก็ตั้งครรภ์สมใจบิดาเช่นตาเฒ่าหวังและบุตรเขยอย่างหยางหลง ยังมีอีกหนึ่งคนที่ดีใจมากเ
เมื่อได้รับสัญญาณอดีตรัชทายาทนำกำลังทหารที่พระองค์มีบุกเข้าวังหลวงไปทันทีจะเรียกว่าบุกก็ไม่ได้เพราะตอนนี้ผู้คนต่างหลับใหลกันหมด พระองค์จึงสั่งให้จับทหารรักษาวังมัดรวมกันเอาไว้รวมถึงองครักษ์เงาที่ตอนนี้หลับใหลอยู่ตามต้นไม้และตกลงมาบนพื้นจับมัดทั้งหมดเอาไว้ ส่วนพระองค์จะไปนั่งรอที่ท้องพระโรงเหลืออีกไ
วังหลวงอาณาจักรหมื่นสายหมอกห้องทรงพระอักษร ตอนนี้องค์เจ้ากำลังปรึกษาหารือกันเคร่งเครียดกับแม่ทัพกัวเรื่องศึกภายในของอาณาจักรพันศิลาและแผนการยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือต้องทำอย่างรัดกุมจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าอาณาจักรหมื่นสายหมอกให้การช่วยเหลืออดีตรัชทายาทช่วงชิงบัลลังก์“แม่ทัพกัวทางนั้นเรียบร้อยดีหรือไม่”“
พี่ใหญ่พี่รอง น้องสาวมีนี่มาฝากพวกท่านอย่าน้อยใจไปเลยนะเจ้าคะ" เยี่ยหงนำมีดสั้นมาให้พี่ชายทั้งสองที่ไม่รู้นางไปซื้อมาตั้งแต่ตอนไหน“ยังคงเป็นน้องสาวที่ยังรักพี่ใหญ่กับพี่รองเสมอ” เนี่ยฟงเดินมาอุ้มน้องสาวไปนั่งตัก“เอาล่ะๆพอแล้วฟงเอ๋อร์จะแกล้งน้องทำไมเห็นไหมน้องเสียใจหมดแล้ว” เนี่ยหลิงปรามบุตรชาย“โถ
“เอาไปเถอะน่า ลูกสาวคนดีของข้าให้ไว้ ข้าไม่ได้ใช้อะไร ของทุกอย่างเตรียมครบแล้ว เจ้าอย่าได้กังวล รักษาตัวเองให้หายก่อน”“ขอบใจเจ้ามาก”“อย่าได้พูดให้มากความ ตอนข้าลำบาก เจ้าก็ยื่นมือมาช่วยข้า ตอนเจ้าลำบาก ข้าก็ต้องช่วยเจ้า”“แล้วนี่อาหลิงจะกลับหมู่บ้านป่าหมอกเมื่อไหร่หรือ"“พรุ่งนี้น่ะ ตอนนี้ลูกสาวคน
เช้าวันใหม่ เนี่ยหลิงตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืด ช่วยท่านแม่เข้าครัวทำอาหาร เช้านี้ทำโจ๊กธัญพืช มีปลาแห้งทอด เนื้อแห้งทอด ผัดผักที่เก็บจากสวนหลังบ้าน ทุกคนรวมตัวกันที่ห้องโถง เมื่อยกสำรับมาเรียบร้อยแล้วก็ลงมือกินทันที ท่านพ่อก็เริ่มจะอวยลูกสาวอีกแล้ว“ลูกพ่อ เนื้อแห้งนี่ รสดีมาก พ่อชอบ ปลาแห้งนี่ก็ไม่ม
สามวันต่อมา กำแแพงได้สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ท่านพ่อตรวจรับงานเรียบร้อย เนี่ยหลิงจึงได้นำแบบบ้านที่นางทุ่มเทออกแบบมาสามวันเต็มๆ ออกมานั่งรอนายช่างเพื่อที่จะพูดคุยตกลงราคา และระยะเวลาในการสร้างบ้าน เพราะบ้านที่นางจะสร้างนั้น มีหลายหลัง ทั้งเล็กและใหญ่ตามจำนวนผู้อยู่อาศัย เรือนแต่ละเรือนจะปลูก รายรอ
รุ่งเช้าวันใหม่ เนี่ยหลิงตื่นมาเข้าครัวแต่เช้า เตรียมอาหารให้ท่านพ่อท่านแม่สำหรับมื้อเช้า และสำหรับนางที่จะนำไปกินระหว่างเดินทางกลับหมู่บ้านป่าหมอก นางทำซาลาเปาไส้หมูสำหรับลูกๆของนางและสามี ส่วนที่เหลือนางเอาไว้ให้ท่านพ่อคนดีของนางเก็บไว้กินเวลาหิว ท่านพ่อชอบอาหารฝีมือนางที่สุดเมื่อทำอาหารเสร็จแล้ว






