Novels by จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

สามีที่เกลียดชังเธอ คอยกลั่นแกล้งเธอสารพัด นอกจากเขาแล้วยังมีน้องสาวของเขาที่ช่วยพี่ชายกลั่นแกล้ง ซูว่านอิง นอกจากจะเกิดใหม่เป็นลูกที่พ่อแม่ไม่รักแล้ว ยังเกือบตายเพราะความเห็นแก่ตัวของซูเหยาเหยา หนำซ้ำยังความจำเสื่อม แต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดตัวเอง ซูว่านอิงคิดว่าเหตุใดพระเจ้าถึงได้ให้เธอเกิดใหม่และมีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าชาติที่แล้วของเธอ ถึงแม้ชาตินี้เธอจะมีครอบครัว มีพ่อแม่ แต่พวกเขาไม่ได้รักและดูแลเธอ เธอเกิดมาเพื่อเป็นคนรับใช้ของบ้าน ไม่ต่างอันใดกับลูกกำพร้าในชาติที่แล้วของเธอ ซูว่านอิงได้แต่หวังว่าพระเจ้าจะเมตตาให้เธอได้พบกับความสุขและคนที่รักเธออย่างจริงใจ ไม่ทรยศเธอ แต่เพราะอะไรให้เธอได้มีโอกาสเกิดใหม่แต่ต้องมาแต่งงานกับคนที่เกลียดตัวเอง มันแย่เสียยิ่งกว่าสามีนอกใจในชาติที่แล้ว เพราะถึงเขาจะนอกใจแต่เขาก็เคยรักเธอ ต่างจากสามีในชาตินี้ เขาเกลียดเธอ ซูว่านอิงได้แต่หัวเราะเยาะให้กับความโชคร้ายของตัวเอง

เสิ่นอิงอิงที่คิดว่าตัวเองตายแล้ว ตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กหญิงชาวนาอายุ 10 ขวบ ในยุคโบราณที่มีชื่อแซ่เดียวกับเธอ ที่ตายเพราะถูกลูกพี่ลูกน้องผลักเพื่อแย่งผลไม้ป่า ทำให้วิญญาณของเสิ่นอิงอิงในยุคปัจจุบันที่เดินทางข้ามเวลาเข้ามาแทนที่เด็กหญิงชาวนาที่ตายไป หลังจากได้รับชีวิตใหม่และได้รับความทรงจำจากร่างเดิมทำให้รู้ว่าตอนนี้ยุคโบราณที่เธอเดินทางข้ามเวลามานั้นกำลังประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่และทุกคนในหมู่บ้านตระกูลเสิ่นอยู่ระหว่างเดินทางเพื่อเอาชีวิตรอดจากภัยแล้งที่เกิดขึ้น เพื่อหนีจากความอดอยาก ทุกคนในหมู่บ้านจึงตัดสินใจออกเดินทางเพื่อหาที่อุดมสมบูรณ์เพื่อตั้งถิ่นฐานใหม่ โดยมีหัวหน้าตระกูลเสิ่นเป็นผู้นำ

มังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ

อั้นจิ่วเป็นเซียนฝึกหัดที่บำเพ็ญเพียรตบะมาหลายพันปี วันนี้เขากำลังจะเลื่อนระดับไปเป็นเซียนที่แท้จริง ในขณะที่เขากำลังรับทัณฑ์สายฟ้าอยู่นั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นในตอนที่เขากำลังจะรับทัณฑ์สายฟ้าครั้งที่เก้านั่นก็คือครั้งสุดท้าย ถ้าหากว่าเขาสามารถผ่านไปได้เขาก็จะกลายเป็นเซียนที่แท้จริง แต่อั้นจิ่วไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะต้องมาตกตายเพราะความอิจฉาริษยาของศิษย์ร่วมสำนัก ในตอนที่ทัณฑ์สายฟ้ากำลังจะฟาดเข้าใส่ร่างของอั้นจิ่วก็มีคนเปิดค่ายกลสังหารขึ้นใกล้ๆ กับอั้นจิ่วที่กำลังรับทัณฑ์สายฟ้าอยู่ ทำให้ความรุนแรงของสายฟ้านั้นเพิ่มมากขึ้นเป็นสองเท่า เป็นที่รู้กันดีว่าหากกำลังจะเลื่อนระดับและรับทัณฑ์สายฟ้าแล้วมีคนอื่นเข้ามายุ่งเกี่ยวหรือแทรกแซง จะทำให้ความรุนแรงของทัณฑ์สายฟ้านั้นเพิ่มขึ้น ทั้งทัณฑ์สายฟ้าทั้งค่ายกลสังหาร ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ไม่อาจต้านทานไหว อั้นจิ่วตายไปทั้งๆ ที่ใจไม่ยอมรับ เขายังมีความขุ่นเคืองใจอยากจะสืบหาว่าผู้ใดกันที่เป็นคนลงมือ แต่ทว่าเขาไม่สามารถรอดชีวิตไปได้เช่นนั้นแล้วเรื่องสืบหาความจริงก็ช่างมันเถอะ

หยางจื้อซี เด็กกำพร้าจากศตวรรษที่21 ถูกองค์กรมืดเลี้ยงดูจนเติบโตและทำให้เธอกลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ ในระหว่างที่ถูกส่งตัวไปทำภารกิจลับ เธอกลับถูกคนในองค์กรมืดหักหลังและถูกฆ่าโดยเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจมากที่สุด ก่อนสิ้นใจเธอถามเพื่อนสนิทว่าทำไม แต่ไม่ได้รับคำตอบจากปากของอีกฝ่าย สิ่งที่เธอได้รับคือรอยยิ้มที่ดูถูกเหยียดหยามและ คำว่า “โง่” จากปากของอีกฝ่ายเท่านั้น หลังจากที่ตายไปแล้วสิ่งที่เธอคิดไว้ คงจะเป็นนรกหรือที่ไหนสักแห่งที่เป็นโลกหลังความตาย แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนัน เธอตื่นขึ้นมาในร่างของ หยางจื้อซี เด็กหญิงอายุ เพียง 13 ขวบปีในหมู่บ้านป่าหมอก ในดินแดนโบราณล้าหลังที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ คล้ายกับว่าเป็นโลกคู่ขนานที่อยู่อีกมิติหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านที่ผุพัง ครอบครัวยากจน มีแม่ที่อ่อนแอและเจ็บป่วย มีพี่น้องที่อายุน้อย มีปู่ย่าตายายที่เห็นแก่ตัวและใจร้าย มีลุงที่เห็นแก่ได้ป้าสะใภ้ที่เต็มไปด้วยความละโมบโมบโลภมาก หยางจื้อซี คิดว่านับจากนี้ไปชีวิตจะต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง หากใครมารังแกก็แค่ทุบตี เธอไม่เชื่อว่าด้วยพลังที่ติดตัวเธอมาจากชาติที่แล้วจะไม่สามารถอยู่รอดได้ในโลกล้าหลังแห่งนี้

หลินตงหยางตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชายที่มีชื่อแซ่เดียวกับเขา มารดาล้มป่วย น้องสาวกำลังร้องไห้ด้วยความหิวโหย และพ่อผู้เห็นแก่ตัวหย่าขาดกับภรรยาที่ยอมลำบากทำงานส่งเสียให้เรียนจนสอบได้ซิ่วไฉ

หานจื่อเยว่แพทย์ทหารมากความสามารถทั้งด้านการแพทย์ที่เก่งกาจจากยุคปัจจุบัน ที่ตายระหว่างติดตามทหารหน่วยรบพิเศษออกไปปฏิบัติหน้าที่ จึงทำให้วิญญาณของเธอเดินทางข้ามเวลาไปในโลกคู่ขนานยุคโบราณในราชวงศ์ต้าฉี วิญญาณของเธอได้มาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวที่มีชื่อแซ่เดียวกันที่ตายเพราะถูกเหอซินอี๋น้องสาวของเหอหลิงเฟิงผลักตกแม่น้ำเพราะมีปากเสียงกัน หานจื่อเยว่ในยุคโบราณนั้นเกิดในครอบครัวชาวนามีบิดาเป็นซิ่วไฉ ซึ่งสอบไม่ผ่านจวี่เหริน หานเยี่ยนโจวได้อาศัยตำแหน่งซิ่วไฉของเขา เปิดโรงเรียนส่วนตัว สอนหนังสือให้เก็บเด็กๆในหมู่บ้านชิงซานและหมู่บ้านข้างเคียง เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูลูกๆทั้งสี่คน หานจื่อเยว่เป็นบุตรสาวคนโต และมีสัญญาหมั้นหมายกับเหอหลิงเฟิง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหานเยี่ยนโจว หลังจากที่เหอหลิงเฟิงสอบผ่านและได้ตำแหน่งทั่นฮวาเขาได้เข้าไปอยู่ในสำนักฮั่นหลินและได้แต่งงานกับลูกสาวของรองเจ้ากรมพิธีการ หลังจากนั้นเขาก็กลับมาบ้านเกิดและถอนหมั้นกับหานจื่อเยว่เดิมทีหานหลิงเฟิงคิดว่าหานจื่อเยว่จะร้องไห้ฟูมฟายและไม่ยอมถอนหมั้น แต่สิ่งที่เหอหลิงเฟิงคิดนั้นผิดเพราะหานจื่อเยว่คนนี้ หาใช่หานจื่อเยว่คนเดิม นางไม่ได้สนใจในตัวเหอหลิงเฟิงทั้งยังเกลียดบุรุษเช่นเหอหลิงเฟิงเป็นที่สุด นางเพียงพูดออกมาประโยคเดียวเท่านั้น “ข้าหวังว่าท่านจะไม่เสียใจในภายหลัง”

เหยียนลั่วหลี ทหารหน่วยรบพิเศษจากศตวรรษที่ 21 กลับมาจากการทำภารกิจพิเศษ แต่แทนที่จะได้ฉลอง เธอกลับไปดื่มที่บาร์ ก่อนจะตื่นขึ้นมาในยุคโบราณที่เต็มไปด้วยสงคราม รูปร่างของเธอผอมโซและซีดเซียว สถานที่แห่งนี้กลายเป็นสถานที่วุ่นวายที่เต็มไปด้วยหมาป่าและเสือ ภัยพิบัติทางธรรมชาติและหายนะที่มนุษย์สร้างขึ้นทำให้เธอต้องพลัดถิ่น เหยียนลั่วหลี ตั้งใจหนีขึ้นเหนือ ตั้งรกรากบนชายแดนที่รกร้างและสะสมทรัพย์สมบัติ จักรพรรดิที่ฉ้อฉล จักรวรรดิที่แตกแยก และขุนศึกที่อาละวาด บางทีฉันควรจะเป็นจักรพรรดินีเสียเอง แต่เดี๋ยวก่อน ผู้ชายที่ฉันเก็บมามาเนี่ยหล่อขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ? เซียวเย่หยางทรุดตัวลงร้องไห้ ในที่สุดทรราชหญิงก็เห็นความจริ

คนเราบางครั้งก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่าตายแล้วไปไหน ซึ่งเป็นคำถามที่ไร้คำตอบเพราะไม่มีใครสามารถมาตอบได้ว่าตายไปแล้วไปไหนหากจะรอคำตอบจากคนที่ตายไปแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาให้คำตอบที่กระจ่างชัดชลดาหญิงสาวที่เลยวัยสาวมามากแล้วทำงานในโรงงานทอผ้าซึ่งตอนนี้เป็นเวลาพักเบรคชลดาและเพื่อนๆก็มานั่งเมาท์มอยซอยเก้าที่โรงอาหารอันเป็นที่ประจำสำหรับพนักงานพักผ่อนเพื่อนของชลดาที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมาว่า "นี่พวกแกเวลาคนเราตายแล้วไปไหน" เอ๋ "ถามอะไรงี่เง่าเอ๋ ใครจะไปตอบได้วะไม่เคยตายสักหน่อย" พร "แกล่ะดารู้หรือเปล่าตายแล้วไปไหน" เอ๋ยังถามต่อ "จะไปรู้ได้ยังไง ขนาดพ่อแม่ของฉันตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าพวกท่านไปอยู่ที่ไหนกัน เพราะท่านก็ไม่เคยมาบอกฉันสักคำ" "อืม เข้าใจนะแก แต่ก็อยากรู้อ่ะว่าตายแล้วคนเราจะไปไหนได้บ้าง" "อืม เอาไว้ฉันตายเมื่อไหร่ จะมาบอกนะว่าไปไหน" ชลดาตอบเพื่อนไม่จริงจังนักติดไปทางพูดเล่นเสียมากกว่า "ว๊าย ยัยดาพูดอะไร ตายเตยอะไรไม่เป็นมงคล ยัยเอ๋แกก็เลิกถามได้แล้ว บ้าไปกันใหญ่" พรหนึ่งในกลุ่มเพื่อนโวยวายขึ้นมาทันที

เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

ใบหม่อนเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษ สาวโสดอยู่ในโหมดอยากมีแฟนชอบอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ ความฝันอันยิ่งใหญ่อยากมีครอบครัวทคี่อบอุ่น ชีวิตตอนนี้ช่างโดดเดี่ยวเหลือเกิน

เนี่ยหลิง ตายแบบ งงๆ และได้ไปเกิดใหม่แบบ งงๆ ในโลกลมปราณของผู้ฝึกตนและพร อีก สอง ข้อ พร้อมธนู และลูกธนูหนึ่งชุด แหวนมิติเก็บของหนึ่งวง อย่าถามหา เหตุผล ว่าทำไม เนี่ยหลิงก็ไม่รู้เช่นกัน หวังว่า มันจะดี

หวังฉีหลิน อายุ 25 ปีสาวเจ้าหน้าที่การเกษตรและพ่วงมาด้วยเจ้าของสวนสมุนไพรรายใหญ่ เสียชีวิตกระทันหันหลังจากกลับมาจากท่องเที่ยวพักผ่อนและเธอได้เก็บเอาก้อนหินสีรุ้งมาจากพระราชวังโปตาลามาได้เพียงสามเดือน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ หากตายไปแล้วก็ไม่เป็นไรเพราะเธอเองเติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจนกระทั่งมีอายุได้ 18ปี ถึงได้ออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองตอนนี้เธอ ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงแล้ว เพียงแต่เสียดายที่เธอยังไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเองเลย เฮ้อ ชีวิตคนเรานั้นมันแสนสั้น อายุ25 แฟนไม่เคยมี สามียังอยากได้ ไหนจะลูกๆที่ฝันอยากจะมีอีก คงต้องหยุดความหวังและความฝันเอาไว้เท่านี้ เหนือสิ่งอื่นใด ตายแล้วตายเลยจะไม่ว่า แต่ดันตื่นขึ้นมาในร่างหญิงชาวนายากจน ชื่อหวังฉีหลินเช่นเดียวกับเธอพ่วงมาด้วยภาระชิ้นใหญ่ อย่างสามีที่ป่วยติดเตียงและลูกชายฝาแฝดทั้งสอง แถมยังมีภาระชิ้นใหญ่ม๊ากกกมาก กอไกล่ล้านตัวอย่างพ่อแม่สามีและน้องๆของสามี ที่โดนบ้านสายหลักกดขี่ข่มเหงรังแก เอารัดเอาเปรียบและบังคับแยกบ้านหลังจากที่สามีของนางได้รับบาดเจ็บสาหัส สาเหตุที่หวังฉีหลินต้องมาตายไปนั้นเพราะโดนลูกสะใภ้บ้านสายหลักผลักตกเขาระหว่างที่กำลังยื้อแย่งโสมคนที่ขุดมาได้