เข้าสู่ระบบ“ขอรับนายน้อยชิงหลง ว่าแต่เมื่อไหร่น้องชายของท่านจะออกมาล่ะขอรับ”“เดี๋ยวบ่าวไพร่คงเอาออกมานั้นล่ะ รอไปก่อน”“ขอรับ ข้ารอได้”หลังจากหย่าศึกระหว่างคนกับงูลงได้ไม่นานประตูห้องที่ปิดสนิทก็เปิดออกมาพร้อมกับท่านพ่อและสาวใช้สองคน ในอ้อมแขนของแต่ละคนมีทารกน้อยอยู่ ชิงหลงไม่รอช้ารีบรับน้องชายจากสาวใช้มาอุ้
“อุแว๊ แง๊”“ลูกชายเจ้าค่ะเป็นคุณชายน้อย” สาวใช้โผล่หน้าออกมาบอกคนที่รออยู่ด้านนอกของห้องเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเห็นสีหน้าผิดหวัง ของลูกชายและพ่อตาอย่างตาเฒ่าหวังผู้ที่คาดหวังจะได้ลูกสาวหลานสาวผิดหวังนางจึงหัวเราะออกมาเสียงดังพลันเสียงในห้องยังคงดังออกมาเป็นระยะๆ“เบ่งเจ้าค่ะเบ่ง นายหญิงยังมีอีกเจ้าค่ะ”
นับจากวันที่เนี่ยหลิงถูกท่านพ่อและสามีขอให้นางมีบุตรเพิ่มเวลาผ่านมาแล้วแปดเดือนและเป็นแปดเดือนที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับนางตอนนี้นางตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว หลังจากที่นางบอกว่าจะยอมมีลูกเพิ่มเวลาผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนนางก็ตั้งครรภ์สมใจบิดาเช่นตาเฒ่าหวังและบุตรเขยอย่างหยางหลง ยังมีอีกหนึ่งคนที่ดีใจมากเ
เมื่อได้รับสัญญาณอดีตรัชทายาทนำกำลังทหารที่พระองค์มีบุกเข้าวังหลวงไปทันทีจะเรียกว่าบุกก็ไม่ได้เพราะตอนนี้ผู้คนต่างหลับใหลกันหมด พระองค์จึงสั่งให้จับทหารรักษาวังมัดรวมกันเอาไว้รวมถึงองครักษ์เงาที่ตอนนี้หลับใหลอยู่ตามต้นไม้และตกลงมาบนพื้นจับมัดทั้งหมดเอาไว้ ส่วนพระองค์จะไปนั่งรอที่ท้องพระโรงเหลืออีกไ
วังหลวงอาณาจักรหมื่นสายหมอกห้องทรงพระอักษร ตอนนี้องค์เจ้ากำลังปรึกษาหารือกันเคร่งเครียดกับแม่ทัพกัวเรื่องศึกภายในของอาณาจักรพันศิลาและแผนการยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือต้องทำอย่างรัดกุมจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าอาณาจักรหมื่นสายหมอกให้การช่วยเหลืออดีตรัชทายาทช่วงชิงบัลลังก์“แม่ทัพกัวทางนั้นเรียบร้อยดีหรือไม่”“
พี่ใหญ่พี่รอง น้องสาวมีนี่มาฝากพวกท่านอย่าน้อยใจไปเลยนะเจ้าคะ" เยี่ยหงนำมีดสั้นมาให้พี่ชายทั้งสองที่ไม่รู้นางไปซื้อมาตั้งแต่ตอนไหน“ยังคงเป็นน้องสาวที่ยังรักพี่ใหญ่กับพี่รองเสมอ” เนี่ยฟงเดินมาอุ้มน้องสาวไปนั่งตัก“เอาล่ะๆพอแล้วฟงเอ๋อร์จะแกล้งน้องทำไมเห็นไหมน้องเสียใจหมดแล้ว” เนี่ยหลิงปรามบุตรชาย“โถ
“พวกข้าจะพาสามต้าไปอาบน้ำด้วยเดี๋ยวนี้ขอรับ” เนี่ยฟงรับปากแข็งขันจากนั้นสี่คนพ่อลูก และสามหมา พากันไปอาบน้ำที่ลำธารหลังบ้าน ไม่รู้ไปอาบน้ำหรือเล่นน้ำ เสียงลั่นมาถึงในบ้านจวบจนใกล้เวลาอาหารเย็น อาหารทุกอย่างทำเสร็จพร้อมขึ้นโต๊ะ พอดีกับที่ได้เวลาคนงานเลิกงาน หนิงเหวินเทียนและลูกชายทั้งสองกลับเข้ามาใน
“ พี่ใหญ่ ข้าว่าท่านตาเป็นจอมโอ้อวดล่ะ” มู่เฟย กระซิบคุยกับพี่ชายน้องชาย“ข้าเห็นด้วยกับน้องรอง” เนี่ยฟง“ท่านแม่ของข้าดีที่สุด” ชิงหลงมู่เฟยกับเนี่ยฟง ได้แต่นั่งกรอกตา ด้วยความระอา แต่ท่านแม่ของพวกเขาก็ดีจริงๆ เมื่อกลับไปที่หมู่บ้านป่าหมอกแล้ว เขาจะให้ท่านแม่สอนยิงธนู ล่าสัตว์ เขาอยากเก่งเหมือนท่า
“ข้าว่าจะร่างแบบบ้าน ให้นายช่างประเมินราคา และเวลาการก่อสร้าง คุยกันไว้เลย พอหมดหน้าหนาว จะได้เริ่มมาก่อสร้างได้ทันที ส่วนที่ดิน ข้าจะว่าจ้างคนงานมาช่วยปรับหน้าดิน เตรียมไว้เจ้าค่ะ”“เอาตามน้องหญิงว่า มีอะไรให้พี่ช่วยเหลือก็บอกมาได้เลย”“ไม่มีเจ้าค่ะ เอาไว้ มีแล้วข้าจะบอกท่านพี่นะเจ้าคะ”“อืม”เกวีย
ทั้งสามคนขนฟืนลงจากเขา จนเต็มโรงเก็บฟืน เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับฤดูหนาวนี้ ไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วงอีกแล้ว ท่านพ่อท่านแม่ของนางก็อยู่ได้สบายๆ นางเดินดูรอบๆบ้าน ว่ามีจุดไหนที่ชำรุดเสียหายหรือไม่ จะได้ให้ท่านพ่อหาช่างมาซ่อมแซม หลังคาไม่มีจุดไหนชำรุด หวังว่าพอหิมะตก หลังคาจะสามารถรับน้ำหนักได้นะ นี







