บทที่2

“โอ้ยย... โอยย... หัวฉันจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ อยู่แล้วโว้ย!”

ฉันสบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะตัดสินใจคว้ากระเป๋าเงินแล้วเดินไปร้านสะดวกซื้อตอนเกือบเที่ยงคืน ไม่ไหวละ สมองจะระเบิด ขอตัวออกไปหาเติมน้ำตาลดีกว่า

บรรยากาศยามค่ำคืนค่อนข้างเงียบสงบ ลมพัดโชยเย็นๆ ระหว่างทางเดินกลับจากเซเว่นมือข้างหนึ่งถือแก้วน้ำเย็นๆ อีกข้างถือถุงขนมขบเคี้ยว ฉันเดินฮัมเพลงคลายเครียดไปเรื่อยเปื่อยตามตรอกซอกซอยมืดๆ ที่เปลี่ยวคน โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีเงาปริศนาสองสามร่างกำลังเดินตามสะกดรอยประกบมาติดๆ

ในเสี้ยววินาทีที่ฉันกำลังจะเลี้ยวเข้ามุมตึกอับสายตา จู่ๆ มือหนาหยาบกร้านก็พุ่งเข้ามาตะปบปิดปากแน่นสนิท พร้อมกับท่อนแขนแข็งแรงที่ล็อกลำคอและร่างฉันไว้จากด้านหลังอย่างรวดเร็ว

"อื้อ! อื้อออ!" ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ถุงขนมและแก้วน้ำในมือร่วงหล่นกระจายเกลื่อนพื้น ถนนแคบๆ ปราศจากผู้คน เสียงดิ้นรนขัดขืนกลายเป็นเสียงอู้อี้ในลำคอเมื่อชายฉกรรจ์ร่างใหญ่สองคนโผล่เข้ามาช่วยกันรวบตัวฉันลากถูเข้าไปในซอกตึกมืดทึบที่อับชื้นทันที

ร่างของฉันถูกเหวี่ยงกระแทกติดกับผนังปูนเปลือยเย็นเฉียบอย่างแรง ชายแปลกหน้าสองคนยิ้มแย้มแววตาวาวโรจน์ด้วยความหิวกระหาย พวกมันมองสำรวจเรือนร่างของฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาหื่นกระหายราวกับสัตว์ป่า

"ปากดีนักนะมึง... บอกว่าอยากโดนรุมไม่ใช่เหรอวะ? เดี๋ยวพวกพี่จัดให้สมใจอยากเลยน้องสาว หึๆๆ"

หัวใจฉันเต้นรัวระทึกด้วยความตื่นตระหนกทันทีไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ที่นี่ถิ่นฉันคอนโดฉันเดินทุกวันไม่มีโจรที่ไหนอุกอาจมาทำแบบนี้

ยัยพวกนั้น..อีพวกหมาหมู่!

ร่างของฉันถูกเหวี่ยงกระแทกติดกับผนังปูนเปลือยเย็นเฉียบอย่างแรง ชายแปลกหน้าสองคนยิ้มแย้มแววตาวาวโรจน์ด้วยความหิวกระหาย พวกมันมองสำรวจเรือนร่างของฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาหื่นกระหายราวกับสัตว์ป่า

"ปากดีนักนะมึง... บอกว่าอยากโดนรุมไม่ใช่เหรอวะ? เดี๋ยวพวกพี่จัดให้สมใจอยากเลยน้องสาว หึๆๆ"

แม้ใจหนึ่งจะตื่นตระหนก แต่ความจริงแล้วฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ ความแซ่บแบบของฉันมันมีไว้สำหรับผู้ชายที่ฉันเลือกและถูกใจเท่านั้น ไม่ใช่ไอ้พวกโจรห้าร้อยหน้าตัวเมียพวกนี้!

"พี่อยากเอาหนูเหรอ" ฉันแกล้งทำเป็นตัวสั่นหวาดกลัว หลบสายตาทำทีเป็นอ่อนข้อ

ช่าย~ก็น้องมันน่าเอา ดูหน้าดูนมดูตูดนี่สิ นี่มันแม่พันธุ์ชัดๆ

"พะ... พี่จ๋า อย่าทำอะไรหนูเลย... ถ้าจะเอา... ทีละคนได้ไหมคะ หนูบอบบางจะตายเอว24เองแขนขาก็เล็กเเค่นี้อย่าทำหนูแรงได้ไหม หนู..ขอทีละคนเถอะนะ ได้โปรด"

ไอ้พวกมันมองหน้ากันแล้วหัวเราะร่าด้วยความพอใจ ความหื่นบดบังจนความระแวดระวังหายเกลี้ยง

"เอ้าก็ได้! เห็นกับที่ทำตัวว่าง่าย พวกมึงเป่ายิงชุบกันใครจะต่อกู เดี๋ยวพี่เปิดซิงอีนี่เป็นคนแรกเอง" ไอ้คนแรกพูดพลางผลักเพื่อนมันให้ออกไปยืนคุมเชิง แล้วพุ่งเข้ามากระชากเสื้อฉันจนขาด

แคว่กกกก

จังหวะนั้นเอง ดวงตาของฉันก็วาวโรจน์ขึ้นด้วยความเจ้าเล่ห์ ในเมื่อมันเปิดช่องและประมาทนี่แหละคือโอกาส!

"อ๊ะ!" ฉันแกล้งร้องเบาๆ หลอกให้มันตายใจ พอมันโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เพื่อจะซุกไซ้ซอกคอ ฉันก็แกล้งทำเป็นยอมจำนนแล้วซุกคว้าเป้าแข็งๆ ของมันกำเต็มแรง

หมั่บบบ!!

"อ๊าคคคค!!" มันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดสะท้านทรวง ผงะถอยหลังปล่อยมือจากตัวฉันทันที

แต่มันยังไม่จบแค่นั้น! ในเสี้ยววินาทีที่มันกำลังกุมเป้าร้องโอดครวญ ฉันก็สะบัดขาเตะเสยพุ่งเข้าเป้ากางเกงมันอย่างเต็มแรง ปั้ก! เข้าที่พวงไข่อย่างจัง เสียงไข่แตกดังสะท้านโลกันตามด้วยเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูป่าถูกเชือด มันทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นหน้าเขียวหน้าเหลืองจุกจนลุกไม่ขึ้น

ไอ้คนที่สองเห็นเพื่อนโดนจัดการก็หน้าถอดสี สบถลั่นด้วยความโมโหแล้วพุ่งเข้ามาตบหน้าฉันฉาดใหญ่

เพี๊ยะ!!

"อีเวรนี่! มึงกล้าทำกู!"

เพี๊ยะ!!

กรี๊ดดดด หน้าฉัน!

แรงตบทำให้เลือดกบปาก แต่ความเจ็บปวดกลับยิ่งเติมเชื้อเพลิงให้ความสู้คนในตัวฉันพุ่งพล่าน ฉันหันขวับกลับไปง้างเท้าเตะเข้าเป้าอีกคน

ผั่วะ!!

โอ๊กกก!!

"ไอ้ควายเผือกเอ๊ย!"

พูดจบ ฉันก็พุ่งตัวเข้าคว้าพวงไข่ไอ้คนที่สามบีบมันเต็มแรง บีบขยำแล้วกระชากทึ้งไม่มียั้งมือ!

ปึ้กกก หมั่บบ!!

"โอยยยยย แม่จ๋าาาา!"

ไอ้คนที่สามตาเหลือกค้าง ร้องเสียงหลง หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดสุดขั้วจนแทบสิ้นสติ มันปล่อยมือจากตัวฉันแล้วล้มพับลงไปนอนดิ้นพราดกุมเป้าอยู่กับพื้นตามเพื่อนมันไปติดๆ

เมื่อเห็นว่าพวกมันอ่อนกำลังลงฉันไม่รอช้าที่จะรีบเอาตัวให้รอด

"ไอ้พวกสวะ!" แล้วหันหลังวิ่งสี่คูณร้อยพุ่งพรวดออกจากซอกตึกมืดทึบหนีตายสุดชีวิตมุ่งหน้าออกสู่ถนนใหญ่

ด้วยความที่วิ่งพรวดพราดออกมาอย่างลนลานไม่ทันมองทาง รถยนต์คันหรูที่แล่นผ่านมาพอดีจึงเบรกไม่ทัน โครม! แรงชนไม่ได้รุนแรงมากนักเพราะรถชะลอความเร็วอยู่ แต่ก็ทำให้ร่างของฉันกระเด็นล้มกลิ้งไปนอนแผ่หลาอยู่หน้ารถท่ามกลางความมึนงง

ประตูฝั่งคนขับเปิดออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างสูงสง่าที่ก้าวลงมาจากรถด้วยใบหน้าตื่นตระหนก เขารีบวิ่งเข้ามาดูด้วยความตกใจระคนห่วงใย ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นสภาพเนื้อตัวมอมแมม เสื้อผ้าขาดวิ่น และรอยเลือดที่มุมปากของฉัน

" อูยยย..."

กึก..ตึก ตึก

“เป็นอะไรมั้ย?”

“นี่คุณขับรถดูคนหน่อยสิมันเจ็บ..”

ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบประสานกับนัยน์ตาคมกริบของชายแปลกหน้า หัวใจดวงน้อยเต้นรัวโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอก

สูงมาก..หล่อจัง

ตึก ตึก ตึก

ฉันคงจะบ้าไปแล้วที่พึ่งโดนผู้ชายทำร้ายแต่ดันมาใจเต้นโครมครามกับผู้ชายที่บังเอิญทำให้ฉันเจ็บ