Se connecterPartager
สยบครั้งที่3 กุญแจมือ
Date de publication:
2026-01-14 20:00:27สยบครั้งที่3 กุญแจมือ
"เฮ้ออออ"นาธารนั่งถอนหายใจออกมายาวๆก่อนที่จะวางช้อนในมือลงหลังจากที่กินข้าวเข้าไปได้สองสามคำ
ใช่ครับตอนนี้ผมกำลังนั่งทานข้าวอยู่กับนทีสองคน หลังจากเมื่อวานที่นทีเช็ดตัวให้ผมเสร็จนทีก็ขอตัวไปดูผับ
แต่ก่อนไปก็ไม่วายสั่งให้คนจับตาดูผมไว้ไม่ให้ผมหนีไปไหน พอเช้ามาพ่อหนุ่มใบหน้าลูกครึ่งนี้ก็มาปลุกผมถึงเตียง แถมยังคงบังคับที่จะเช็ดตัวให้ผมเหมือนเดิมผมก็พยายามห้ามแต่ก็เหมือนเดิมห้ามไปก็เท่านั้น เพราะคนหน้ามึนนี้มันไม่ฟังผมเลยพอเช็ดตัวเสร็จสรรพเขาก็พาผมลงมานั่งกินข้าวอย่างที่เห็นนี้แหละ
"เป็นอะไรอาหารไม่ถูกปากเหรอ"นทีที่เห็นนาธารนั่งถอนหายใจ แล้วรวบช้อนในมือหลังจากที่กินข้าวเข้าไปได้ไม่กี่คำก็เอ่ยถามขึ้น
"เปล่าครับ...อาหารอร่อยทุกอย่างเลย แค่ผมยังไม่ค่อยหิวแค่นั้นเอง"นาธารเอ่ยตอบนทีก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วถือจานข้าวของตัวเองเข้าไปเก็บในครัว นทีที่เห็นนาธารลุกออกไปก็วางช้อนลงก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตามหลังนาธารเข้าไปในครัว
"คุณทานแค่นี้แล้วเมื่อไหร่จะหายดี เดี๋ยวก็ได้เป็นโรคกระเพาะเพิ่มหรอก"นทีเอ่ยพูดกับนาธารหลังจากเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังของชายร่างโปร่ง ก่อนที่จะพึมพำออกมาเบาๆไม่ให้คนตรงหน้าได้ยิน
"ตัวยิ่งบางๆอยู่"
"ช่างผมเถอะ"นาธารเอ่ยตอบคนตัวสูงก่อนจะหันไปพูดกับนที
"ผมจะกลับบ้าน"
"คุณยังไม่หายดี"นทีที่ได้ยินนาธารเอ่ยพูดอย่างนั้นก็พูดสวนขึ้นทันที
"แต่ผมต้องกลับ"
"ก็บอกว่าคุณยังไม่หายดีไงนาธาร"นทีเอ่ยขึ้นเสียงนิ่งเมื่อเห็นนาธารไม่ฟังคำของตน
"นี้คุณ!...ผมหายดีแล้วผมต้องกลับบ้าน แล้วก็หลบเลย"นาธารเอ่ยอธิบายก่อนจะบอกให้นทีที่ยืนขวางให้หลบทางตน
"พูดไม่ฟังกันใช่มั้ยได้!!!"
บนห้อง
"ปล่อยผม...ผมต้องกลับบ้าน"
ร่างบางของนาธารได้แต่นั่งโวยวายอยู่บนเตียงขนาดคิงไซซ์ โดยมือข้างหนึ่งของเขานั้นโดนใส่กุญแจมือล็อกอยู่กับหัวเตียง
"นี้คุณนาธารคุณอย่าดื้อได้มั้ย แล้วก็เลิกโวยวายได้แล้ว"นทีเอ่ยว่านาธารก่อนที่จะนั่งไขว่ห้างกอดอกลงบนเก้าอี้ข้างเตียง โดยสายตาคมนั้นมองจับจ้องมายังแผงอกขาวที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตที่ไม่ได้ติดกระดุมสองเม็ดบน
"นี้!คุณว่าใครดื้อห๊ะ!ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะที่พอจะมาใช้คำว่าดื้อกับผมอ่ะ"นาธารเอ่ยพูดกับนทีก่อนที่จะพยายามสะบัดข้อมือให้หลุดออกจากกุญแจมือ
"เฮ้ยนายจะบ้าหรือไง เลิกสะบัดข้อมือเดี๋ยวนี้เห็นมั้ยมันแดงหมดแล้ว"นทีที่เห็นนาธารสะบัดข้อมือจนแดง ก็รีบลุกขึ้นพลันเดินตรงมายังนาธารแล้วผลักให้นาธารนอนลงกับเตียง ก่อนที่จะขึ้นคร่อมร่างของนาธารแล้วจับข้อมือของนาธารไว้แน่น
"คุณก็ปล่อยผมสิ"
"ไม่ผมจะปล่อยก็ต่อเมื่อคุณหายดี"
"ผมต้องรีบกลับบ้าน"นาธารเอ่ยบอกเหตุผลกับนทีอีกครั้ง
เขานั้นอยากจะบ้าตายกับชายหนุ่มลูกครึ่งตรงหน้าคนนี้จริงๆ มีอย่างที่ไหนเขาบอกว่าต้องรีบกลับบ้านไปจัดการธุระชายหนุ่มลูกครึ่งคนนี้นั้นดันจับเขาลากมาใส่กุญแจมือซะอย่างงั้น
นี้มันคนบ้าชัดๆ
"แต่คุณยังไม่หายดี ถ้าผมปล่อยคุณไปแล้วคุณเกิดเป็นลมหมดสติไปอีกจะทำไง"นทีเอ่ยพูดอธิบายกับคนใต้ร่างถึงเหตุผลที่เขานั้นจับคนใต้ร่างมาใส่กุญแจมือล่ามเขาไว้
แต่เหตุผลจริงๆคือเขายังไม่อยากให้นาธารไปต่างหากละ
"นี้คุณธีรวีร์ครับ ตอนนี้ผมดีขึ้นมากแล้วและอีกอย่าง ผมไม่ได้จะเดินกลับนะถึงจะได้เป็นลมล้มพับไปผมจะเรียกแท็กซี่กลับต่างหาก แล้วคุณก็ช่วยลงจากตัวผมด้วยครับผมหนัก"
นาธารเอ่ยพูดสาธยายกับนที ก่อนที่จะบอกให้นทีเลิกคร่อมตัวเองเพราะเขานั้นรู้สึกว่าท่าแบบนี้มันแปลกๆเกินไป ผู้ชายตัวใหญ่พอๆกันจะมาขึ้นคร่อมกันแบบนี้มันไม่ใช่
"ไม่!ผมช่วยคุณมาแล้วผมก็ต้องช่วยจนกว่าคุณจะหายเป็นปลิดทิ้ง"นทีเอ่ยพูดพลางก้มหน้าลงไปสบตากับนาธาร
โอ๊ยจะก้มลงมาทำไมเนี่ย แค่นี้ท่ามันก็ดูล่อแหลมอยู่แล้ว
"ไม่ต้องก็ได้ครับ แค่คุณช่วยชีวิตผมไว้ผมก็เกรงใจคุณมากพอแล้ว"นาธารเอ่ยพูดตอบนทีพลางเบือนหน้าหลบสายตาของนที
"ไม่ต้องเกรงใจผมหรอกครับ เพราะผมตั้งใจช่วย"นทีก้มลงไปกระซิบข้างใบหูของนาธารปากหนาก็พลางแตะลงบนคอขาวคอขาวของนาธารทำเหมือนไม่ตั้งใจ
"คะ...คุณ"นาธารหันมามองหน้านที ก่อนที่มือข้างที่ไม่ได้ใส่กุญแจจะแตะลงตรงที่โดนปากหนาของคนบนร่างเฉียดไป
"อะไรเหรอครับคุณนาธาร"นทีเอ่ยตอบนาธารยิ้มๆทำเหมือนว่าตัวเองไม่รู้ตัวว่าปากของตัวเองนั้นไปโดนที่คอขาวของนาธาร ก่อนที่นทีจะลุกขึ้นจากการนั่งทับนาธาร แล้วลงไปยืนมองนาธารข้างเตียงสักพักก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปปล่อยให้นาธารได้แต่มองตามหลังนทีอย่างงงๆ
อะไรวะเนี่ยยย
Dernier chapitre
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) บทส่งท้าย 2
"ขอบคุณนะครับ....ขอบคุณจริงๆที่กลับมาหาที"รอยยิ้มบางเบาแปลเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างที่แสดงถึงว่าตอนนี้และชีวิตนี้เขานั้นมีความสุขอย่างแท้จริง"ธารก็ขอบคุณทีเหมือนกันนะ ขอบคุณที่รอคอยธารตลอดห้าปีที่ผ่านมา"นาธารหันมายิ้มกว้างจนตาหยีตอบรับนที สองแขนเล็กยกขึ้นคล้องคอ นที ไว้หลวมๆนทีจ้องมองคนใต้ร่างอย่างหลงใหล ใบหน้าลูกครึ่งเคลื่อนเข้าหาใบหน้าสวย ริมฝีปากหนาค่อยๆบรรจงจูบลงบนริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา ปากนุ่มขยับบดเบียดเคล้าคลึงริมฝีปากบางแผ่วเบา ลิ้นร้อนโลมเลียปากเล็กไปทั่วก่อนที่จะแทรกเรียวลิ้นเข้าไปสัมผัสหาความหวาน ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าลิ้นเล็กไปมาจนเกิดเสียงขึ้นเบาๆนทีผละริมฝีปากออกจากร่างโปร่งช้าๆ พลันลากไล่โลมเลียเรียวลิ้นหยอกล้อไปตามลำคอระหงส์ ก่อนที่จะมาหยุดที่รอยแผลเป็นที่ตัวเองเป็นคนทำ ปากนุ่มจูบลงที่รอยแผลเป็นอย่างแผ่วเบานทีเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองร่างบาง มือหนาก็พลันลากไล้สัมผัสเนื้อตัวของคนใต้ร่างลงมาเรื่อยๆ ก่อนที่จะเอื้อมไปจับปลายเชือกของชุดคลุมแล้วกระตุกเบาๆ จนเผยให้เห็น เม็ดทับสีสวยที่ก่อนหน้านี้ถูกเสื้อคลุมบดบัง"ธารยังเป็นคนที่สวยเสมอเลยนะครับ"เสียงทุ้มเปล่งขึ้นทำให้ใบหน
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) บทส่งท้าย 1
บทส่งท้ายธนาธรนั่งพับเพียบตัวเกร็งอยู่ตรงหน้าโซฟาที่มีเหล่าญาติผู้ใหญ่ ฝั่งของธีรวีร์และน้องชายของเขาอย่างนิวตัลที่นั่งเป็นญาติฝั่งเขาเพียงคนเดียวในวันนี้จะถือว่าเป็นวันดีของเขาก็ได้เพราะวันนี้เปรียบเสมือน เป็นวันมงคลสมรสอย่างเป็นทางการของเขาก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าตอนต้นเดือนธีรวีร์จะพาเขาและลูกบินไปจดทะเบียนสมรสที่ต่างประเทศแล้วก็ตามณ เวลานี้ธนาธรและธีรวีร์กำลังเข้าพิธีสมรสสวมแหวนกันต่อหน้าญาติของทั้งสองฝ่าย ในวันนี้ทั้งงานมีเพียงแต่คนรู้จักและญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝั่งเท้านั้น นทีนั้นอยากจะจัดงานใหญ่โตกว่านี้ซะเหลือเกินเขาอยากที่จะประกาศให้โลกรู้ว่าคนนี้น่ะเมียเขาแต่ว่านาธารได้ร้องขอไว้ว่าอยากจะจัดแค่งานเล็กๆอยากให้มีแต่คนรู้จัก ไม่อยากให้สิ้นเปลืองและวุ่นวายเท่าไหร่เพราะลูกชายของพวกเขาก็ยังเด็กไม่อยากให้ลูกเหนื่อยและตกใจกับคนที่ไม่รู้จัก และตัวเขาเองก็ไม่ชอบความชุลมุนวุ่นวายเท่าไหร่นักได้ยินดังนั้นนทีจึงไม่อยากจะขัดนาธาร จึงเป็นเหตุให้ได้เห็นงานแต่งแบบเรียบง่ายในตอนนี้"กว่าจะผ่านเรื่องร้ายเรื่องความเศร้าโศกมาได้ก็หนักเอาการเลย ต่อไปก็ขอให้รักกันมากๆนะลูก หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกัน
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่39 ฝากตัวด้วยครับ 2
ถึงการงานจะไปได้ดีแต่ชีวิตคู่ของลูกชายคนนี้ของหล่อนคงจะทำให้หล่อนผิดหวัง แต่ใครเล่าจะรู้ว่าอยู่ๆวันหนึ่งหล่อนจะได้เห็นน้ำตาและชีวิตที่พังเพของลูกชายคนเล็กของหล่อน ในตอนนั้นมันพัง พังทุกอย่าง ทั้งการงานที่ลูกชายของหล่อนนั้นทิ้งไม่ไยดีไปนานสองนาน ทั้งความสดใสขี้เล่นของลูกชายหล่อนที่หายไป พังแม้กระทั่งร่างกายและจิตใจที่เข้มแข็งของลูกชายหล่อนและเหตุผลที่ทำให้หล่อนนั้นไม่อยากจะเชื่อว่าลูกชายของหล่อนจะเมามายพังเพพินาศขนาดนี้นั้นสาเหตุเพราะพังในความรักในตอนแรกคุณหญิงดารุณีก็พอได้ยินมาบ้างว่าลูกชายคนเล็กของเขานั้นตามจีบชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้ถามว่าเป็นใครเพราะหล่อนนั้นก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของลูกชายเท่าไหร่ เพราะลูกชายของเขานั้นก็โตมากแล้ว คงตัดสินใจและแก้ปัญหาเองได้จนมารู้อีกทีก็ตอนลูกชายคนโตรีบวิ่งมาบอกว่าน้องของตนนั้นรถชนต้นไม้บาดเจ็บสาหัส อยู่ที่โรงพยาบาล ในตอนนั้นหล่อนไม่รู้เรื่องอะไรเลยไม่รู้ว่าทำไมลูกชายของหล่อนถึงได้เมามายเป็นหมาทุกวันแบบนี้มารู้เรื่องทุกอย่างอีกทีก็ตอนที่ลูกชายคนโตปริกปากเล่าให้ฟังทุกเรื่อง ร่วมถึงเรื่องที่น้องโดนยิงและคนที่ยิงคือแฟนของ
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่39 ฝากตัวด้วยครับ 1
สยบครั้งที่39 ฝากตัวด้วยครับ"เอ้า!ก็อาเห็นเขามาเฝ้าเราแทนพวกอาที่ไม่ว่างมาดูบ่อยๆตอนนั้นเรายังไม่ได้สติน่ะ แต่พอเราได้สติอาก็ไม่เห็นเขามาอีกเลย"ไม่ใช่ความฝันสินะ:)ธีรวีร์จ้องมองไปยังธนาธรที่ยืนนิ่งค้างทำหน้าตกใจ ในมือที่ถือแฟ้มเอกสารก็พลางอ่อนล้า จนปล่อยแฟ้มเอกสารร่วงหล่นลงพื้นนทีที่เห็นท่าทางนิ่งตกใจของคนรัก ก็รีบก้าวเดินเข้าหาพลางสองมือหน้าเอื้อมลงเก็บแฟ้มเอกสารมาไว้ในมือข้างหนึ่งส่วนอีกข้างเอื้อมไปคว้ามือบางของนาธารข้างหนึ่งมากอบกุมไว้ ก่อนที่จะเอ่ยถามร่างบางตรงหน้าว่าสิ่งที่คุณอาหมอของเขาเอ่ยนั้นใช่เรื่องจริงหรือเปล่า"ธารมาเฝ้าทีจริงๆเหรอครับ"นทีเอ่ยถามคนตรงพลันมุมปากทั้งสองแย้มยิ้มกว้างอย่างปิดความสุขไว้ไม่มิดธนาธรมองชายหนุ่มที่เป็นคุณพ่อของลูกชายที่ยืนยิ้มกว้างส่งมาให้เขา ในใจก็พลางคิดว่าตนนั้นจะตอบยังไงดี จะโกหกก็ไม่ได้เพราะคุณหมอที่เห็นเขานั่งเฝ้านทีตอนแอดมิดอยู่โรงพยาบาลเกือบจะเป็นอาทิตย์ก็อยู่ที่นี้ด้วยใครมันจะไปรู้เล่า!ว่าคุณหมอชายที่ทักทายและชวนเขาพูดคุยทุกวันตอนนั่งเฝ้านที จะเป็นคนรู้จักของคนตัวสูงที่ยืนจับมือเขาอยู่ตอนนี้ก็นึกว่าเป็นคุณหมอที่ดูแลเคสของนทีเฉยๆ"น
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่38 สู่ขอ
สยบครั้งที่38 สู่ขอ"เอ่อ....คือมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าพี่ที ทำไมมากันเยอะจัง"เจ้าของบ้านตัวเล็กที่เดินเข้ามายังโซนรับแขกเอ่ยถามเพื่อนสนิทของสามี ที่วันนี้พาคู่ชายหญิงที่ดูมีอายุและผู้ชายอีกสองคนมาที่บ้านของเขา"คนนี้เหรอที่เป็นแฟนลูก"หญิงสูงวัยมาดผู้ดีหันไปกระซิบกระซาบกับลูกชายคนเล็กพลางหันมายิ้มอบอุ่นให้ชายหนุ่มตัวเล็ก ที่ยังยืนทำหน้างงงวยกับบรรยากาศตอนนี้"คุณแม่คนนี้ไม่ใช่แม่ของลูกไอ้ทีมัน นี้นิวตัลเมียไอ้ฟิลิปป์เพื่อนไอ้ทีไง คุณแม่จำไม่ได้เหรอครับยังไปงานแต่งพวกเขาสองคนอยู่เลย"ธีรวัฒน์หันไปเอ่ยพูดกับผู้เป็นมารดาเสียงเบา ก่อนที่จะหันมายิ้มเจื่อนๆให้กับคนตัวเล็กที่ยังคงยืนทำหน้างงๆส่งมาให้พวกเขาอยู่"เอ่อ....คือมีอะไรกันหรือเปล่าครับ"เป็นนิวตัลเอ่ยถามขึ้นอีกครั้
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่37 ห้ามขี้แย 2
เขาไม่อยากจะเห็นสภาพของน้องชายที่เมามายไร้จุดหมายแบบนั้นอีก เขาไม่อยากเห็นภาพของน้องชายที่เศร้าสร้อยแบบนั้นอีกครั้งเขาไม่อยากจะเห็นภาพของน้องชายที่ไร้สตินอนเดี้ยงเป็นอาทิตย์ในโรงพยาบาล เขาไม่อยากเห็นน้ำตาของน้องชายของเขาแล้ว"พอแล้วธีม"นทีเอ่ยห้ามพี่ชายเสียงเบา นัยน์ตาเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆพลางรอบๆดวงตาเริ่มมีน้ำสีใสเอ่อนอง มือหนาที่จับมือเล็กของร่างบางเพิ่มแรงบีบขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่ใบหน้าลูกครึ่งจะก้มหน้าลงเพื่อหนีสายตาสวยที่ยังคงจ้องมองมายังเขา"มึงนั่นแหละไอ้ทีที่ต้องหุบปาก มึงจะเก็บความรู้สึกไปอีกนานแค่ไหนจะเก็บเงียบไว้ทำซากอะไร เพราะมึงไม่ยอมพูดสักทีไงนาธารเขาถึงไม่รู้ว่ามึงรู้สึกยังไงไม่รู้ว่ามึงเศร้าแค่ไหนที่เสียเขาไป ว่ามึงเสียใจมากขนาดไหนที่ไม่ได้อธิบายให้เขาฟังและเพราะมึงมัวแต่อมพะนำแบบนี้ไง เขาถึงไม่รู้ว่ามึงรักเขาแบบที่จะตายแทนเขาได้ ไม่สิ มึงเกือบจะตายเพราะคิดถึงเขามาแล้วนะ มึงไม่บอกแล้วเขาจะรู้ไหมเพราะมึงไม่ยอมชัดเจนสักทีแบบนี้ไง"ธีมเอ่ยสาธยายออกมาอย่างเหลืออดที่น้องชายไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักทีพลางเหลือบมองไปยังนาธารที่ยังคงยืนจ้องมองนทีนิ่งๆไม่แสดงอาการอะไร"กูบอกให้
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่6 รู้สึกปลง
สยบครั้งที่6 รู้สึกปลง"นี้คุณเลิกแตะต้องตัวผมสักทีได้มั้ย"ผมเอ่ยห้ามคนตัวสูงกว่าขึ้นเสียงเข้มเมื่อมือปลาหมึกของเขานั้นไม่ยอมจะอยู่เฉยสักทีตลอดระยะทางที่นทีขับรถมานั้นมือของนทีนั้นไม่อยู่นิ่งเลยทั้งเอื้อม
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่5 ใจจะวาย
สยบครั้งที่5 ใจจะวาย"เฮ้ยคุณจะทำอะไรถอยไปเลยนะ"นาธารร้องห้ามคนตัวสูงกว่าพลางยกมือขึ้นดันหน้าอกคนตรงหน้า เมื่อเห็นว่าหนุ่มลูกครึ่งนั้นเดินเข้ามาประชิดตัวเองเกินไป
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่4 ดูแล
สยบครั้งที่4 ดูแล"โอ๊ยยยยหงุดหงิด"ร่างโปร่งบ่นออกมาอย่างโมโหเมื่อเขาพยายามนั่งปลดกุญแจมือมาเกือบจะชั่วโมงแล้วแต่ก็ยังปลดไม่ได้โมโหๆๆๆๆ คำๆนี้ดังขึ้นในหัวของนาธารไม่หยุดหย่อนบอกเลยตอนนี้นั้นเขาโมโหเป็นอย่
สยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg) สยบครั้งที่2 เดี๋ยวก็ชิน
สยบครั้งที่2 เดี๋ยวก็ชินนาธารร่างบางขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่ดวงตากลมสวยจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น พอดวงตากลมสวยปะทะเข้ากับแสงสว่างของไฟในห้องก็พลางกะพริบตาสองสามทีเพื่อเป็นการปรับสายสายตา ก่อนที่ดวงตากลมสวยจะกวาดมองรอบๆห้อง เพื่อเป็นการสังเกตว่าตนนั้นอยู่ที่ใดแต่พอมองรอบๆแล้วเขานั้นกลับไม่คุ้นตาเอาซะเลย
Vous vous intéresseriez aussi à
หลงรักคุณพ่อของเพื่อน
กาสะลอง4.7K Vuesเปลี่ยนมึงเป็นเมีย
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง4.3K Vuesข้าวโพดในไร่ชา (Mpreg)
กุหลาบดิน2.1K Vuesมนต์รักหนุ่มพิษณุโลก
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)2.3K Vuesหมอชอบแมวหรือชอบหนู
นรกสร้าง476 Vuesจบ Alessio’s Bodyguard ใต้อาณัติเทวดา (Omegaverse, Yaoi)
LADY-ZOMBIE1.7K Vuesหมอทะลุมิติสู่สำนักเซียน
พิมพ์ใจ171 Vuesย้อนเวลากลับมาทวงคืนสามี Mpreg
Meithimm274 Vues
