Inicio / มาเฟีย / สวัสดิการรักมาเฟีย / บทที่ 4...นวดบำบัด 1.2

Compartir

บทที่ 4...นวดบำบัด 1.2

last update Fecha de publicación: 2026-10-17 13:07:25

แมทเทียสไม่มีทางเลือกอื่น เขาจำต้องเดินขากะเผลกไปแบบนั้นทั้งที่เมื่อยแสนเมื่อย การเดินขึ้นเนินที่สู
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 5...ข้อเสนอของมาเฟีย 1.2

    ทันทีที่เข้ามาอยู่ภายในห้องทำงานแล้ว แมทเทียสก็เดินไปนั่งที่โซฟาตัวยาวโดยที่มือข้างขวายังไม่ทิ้งไม้เท้าคู่กายง่ายๆ ทำให้ฟาทริสเกิดความสงสัยแต่ไม่ได้ถาม เพราะรู้ว่าการที่ญาติผู้น้องคิดทำอะไรสักอย่างต้องมีเหตุผลอยู่แล้ว ก่อนจะก้าวไปหย่อนสะโพกลงนั่งที่โซฟาตัวเดี่ยวตรงข้ามกับแมทเทียส“นายตกลงกับพ่อแม่นายได้แล้วใช่ไหม”แมทเทียสเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ ด้วยความที่สนิทกันมากเพราะเล่นด้วยกันมาแต่เด็ก เป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งพี่น้อง เนื่องจากว่าเขากับฟาทริสอายุห่างกันแค่ปีเดียวเท่านั้น ถ้าฟาทริสมันไม่ชิงเกิดก่อนเราก็คงเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันแล้ว “พ่อให้เวลาแค่เดือนเดียวนะโว้ยแมทเทียส งานฉันก็ยุ่ง ว่าแต่นายมีเบาะแสดีๆ อะไร บอกเลยนะว่าฉันจะไม่เอาตัวเข้าเสี่ยงภัยเด็ดขาด”ฟาทริสเองก็ไม่ได้เห็นแมทเทียสเป็นน้อง เขามองหมอนั่นเป็นเพื่อนสนิทเสียมากกว่า ดังนั้นเวลาพูดคุยอะไรกันจึงไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลาเกรงอกเกรงใจ “เดี๋ยวรอหลุยส์สักครู่ นั่นไง หมอนี่ตายยากชะมัด พูดถึงก็เปิดประตูเข้ามาเลย” หลุยส์เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับแฟ้มเอกสารที่หนีบไว้ใต้วงแขน เขากวาดตามองเจ้านายทั้งสอ

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 5...ข้อเสนอของมาเฟีย 1.1

    5ข้อเสนอของมาเฟีย ในเช้าของวันต่อมา แมทเทียสลงมารับประทานอาหารเช้าโดยไร้เงาของคุณหมอคนสวย หลายครั้งที่แอบเหลือบตามองไปยังประตูห้องอาหารอย่างเฝ้ารอคอยใครบางคน ทว่ากระทั่งที่เขารู้สึกอิ่มและรวบช้อนส้อมวางลงข้างจาน คนที่เขาปรารถนาอยากจะเจอในเช้านี้ก็ยังไม่ปรากฏตัว“วันนี้หลานรักของแม่มาสายนะครับ ผมลงมาทานข้าวจนอิ่มแล้วยังไม่มาอีก” เมื่อทนอยู่กับความสงสัยไม่ได้ แมทเทียสจึงเอ่ยปากถามมารดาเอาตรงๆ “วันนี้หนูกาวน์คงไม่เข้ามาหรอกจ้ะ หรือจะมาก็คงตอนบ่าย น้องบอกว่าขอจัดการกับเคสผ่าตัดด่วนก่อน” “อะไรกันครับแม่ แล้วผมไม่ด่วนพอหรือไง” แมทเทียสโวยวายขึ้นมาจนคนเป็นแม่ยังตกใจ เซลีนถึงกับผงะจนหลังชนกับพนักเก้าอี้ ตกใจในน้ำเสียงที่แสดงถึงความไม่พอใจของบุตรชาย เพราะโดยปกติแล้วแมทเทียสเป็นคนที่เก็บอารมณ์เก่ง นอกจากตอนที่โมโหร้ายหรือคิดแสดงละครให้ใครเห็นเท่านั้น ผิดกับตอนนี้ที่พ่อลูกชายตัวดีทำท่าเหมือนคนหวงของก็ไม่ปาน อาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงแล้วยังสีหน้าบึ้งตึงจนแทบปริแตก เห็นดังนั้นคนเป็นแม่ก็แอบยิ้มในใจก่อนจะแกล้งพูดขึ้นมาลอยๆ “ลูกก็เดินได้แล้วนี

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 4...นวดบำบัด 1.4

    เธอยิ้มเพราะรู้สึกผิดเหมือนกันกับการแกล้งให้เขาเดินขึ้นลงเขา ก็เพราะอยากพิสูจน์ว่าตกลงแล้วแมทเทียสหายดีจริงหรือตั้งใจวางแผนอะไรเมื่อคุณหมอคนสวยตอบรับแล้วเธอก็ลุกขึ้นยืนเพื่อที่เขาจะได้นอนในท่าที่สบายตัว แมทเทียสจึงพลิกตัวนอนคว่ำหน้า ประสานมือวางรองใต้คางก่อนทิ้งศีรษะลงแนบกับที่นอน เบี่ยงหน้าไปทางซ้ายแล้วหลับตาลงเพื่อรอคอยการบีบนวดเพื่อการบำบัดมณีษิกาหย่อนสะโพกลงนั่งที่ขอบเตียง วางมือลงที่บ่าแข็งแกร่งแล้วลงน้ำหนักอย่างระวังเพราะกลัวเขาร้องลั่นเหมือนอย่างเมื่อก่อนหน้า แต่เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้โวยวายอะไรเธอจึงนวดไปเรื่อยๆ จากบ่าก็ไปที่หัวไหล่แล้วลากฝ่ามือมาวางแนบที่แผ่นหลัง ค่อยๆ นวดจากบนลงล่างตามลำตัวของชายหนุ่ม“ดีขึ้นไหมคะ หมออยากให้คุณรู้สึกผ่อนคลาย ไม่ต้องเกร็งกล้ามเนื้อนะคะ มันจะช่วยให้คุณหายจากอาการปวดตามจุดต่างๆ ได้”แมทเทียสกัดฟันกรอดจนกรามขึ้นสันก่อนคลายออกในเวลารวดเร็วเพื่อที่หญิงสาวจะไม่ทันได้เห็น ดวงตาคมกริบสีอำพันเรืองรองขึ้นมาอย่างน่าประหลาด มือที่ประสานกันไว้ใต้คางค่อยๆ ขยับแล้วรวบเป็นกำปั้น เขากำแน่นจนแลเห็นเส้นเลือดปูดโปนเป็นริ้วใครจะรู้บ้างไหมว่าตอนนี้หัวใจเขาเต้นแรงแค่

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 4...นวดบำบัด 1.3

    เย็นนั้นแมทเทียสทานอาหารได้น้อยกว่าปกติ ชายหนุ่มบ่นเรื่องอาการปวดเมื่อยตามร่างกายและความรู้สึกชาเข้าไปถึงในกระดูกของขาข้างซ้าย ทำให้เซลีนต้องรีบบอกให้ไปพักโดยขอแรงมณีษิกาให้ช่วยพาขึ้นไปบนห้อง เนื่องจากเห็นว่าคุณหมอกับคนไข้น่าจะใช้เวลาปรึกษาปัญหาสุขภาพกันก่อนเข้านอนมณีษิกาเองก็ค่อนข้างจะเป็นห่วงแมทเทียสอยู่ไม่น้อย เธอคิดว่าเขาจะต้องเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาบ้างระหว่างการฝึกเดินหากอีกฝ่ายแกล้งป่วยแต่ทว่าแมทเทียสยังคงเดินขากะเผลกตลอดเวลาและมีสีหน้าแสดงถึงความเจ็บปวดขณะที่กลับขึ้นมานั่งบนรถ มือใหญ่ทั้งสองข้างรังแต่จะทำการนวดเฟ้นหัวเข่าข้างซ้ายอยู่เป็นระยะ ดังนั้นเมื่อประคองชายหนุ่มไปนั่งที่เตียงเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจึงเดินไปหยิบหลอดยามาจากกล่องสีขาวขุ่นที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานด้านหน้า“เดี๋ยวหมอนวดขาให้นะคะ”แมทเทียสไม่พูดอะไรแต่ในใจนั้นแอบยิ้ม ขยับตัวนั่งในท่าที่สบายเพื่อรอคอยให้มือนุ่มมาสัมผัสผิวเนื้อ แถมยังใจดีช่วยถลกขากางเกงนอนขึ้นให้อีกด้วย แต่พอปลายนิ้วเรียวแตะลงมาเบาๆ เท่านั้น คนที่ยิ้มกริ่มในใจเป็นต้องร้องลั่นพร้อมแสดงดีหน้าตื่นตระหนกอย่างประหลาด“โอ๊ย! หมอเบาๆ หน่อย ผมปวดไปหมดเลยหมอ

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 4...นวดบำบัด 1.2

    แมทเทียสไม่มีทางเลือกอื่น เขาจำต้องเดินขากะเผลกไปแบบนั้นทั้งที่เมื่อยแสนเมื่อย การเดินขึ้นเนินที่สูงกว่าพื้นราบทำให้ต้องใช้กำลังขาเพิ่มเป็นสองเท่า แต่ดีหน่อยที่มีคนคอยประคองแล้วเมื่อสบโอกาสคนเจ้าเล่ห์ก็แกล้งทำเป็นเซจะล้ม เรือนกายใหญ่เอียงถลาเข้าหาร่างบาง ท่อนแขนกำยำโอบรวบเอวเล็กคอดไว้แน่น เบียดเนื้อตัวเข้าแนบชิดชนิดที่ว่าคนโดนกอดยังตกใจ“คุณแมทเทียส!” มณีษิกายืนนิ่งเป็นหุ่น หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ตกใจที่เขาเซเข้ามาหาและตื่นตระหนกเมื่อถูกท่อนแขนกำยำโอบรัดหญิงสาวรีบเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง ขยับถอยหลังไปพอสมควรอย่างระแวงแต่ใบหน้ายังคงแต่งแต้มไว้ด้วยรอยยิ้ม“คุณลองเดินเองดูนะคะ”มณีษิกาหมุนตัวเดินลงไปตามทางเรียบไม่คิดจะหันกลับไปมองแมทเทียสสักนิด พอหาที่เหมาะๆ ได้เธอก็หันกลับไปมองเขาพร้อมกับตะโกนเสียงดังสั่งให้ชายหนุ่มก้าวเดิน ความจริงระยะทางที่เธอยืนกับที่แมทเทียสยืนอยู่ไม่ได้ห่างกันมากโดยมีหลุยส์ยืนอยู่ระหว่างกลาง“เดินต่อเลยค่ะ”แมทเทียสกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด ตั้งใจจะแกล้งให้หญิงสาวได้เหนื่อยกับการต้องพยุงเขาเดิน แต่ที่ไหนได้คนที่เหนื่อยจนเหงื่อตกคือตัวเขาเอง ชายหนุ่มหันไปมองทา

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 4...นวดบำบัด 1.1

    4นวดบำบัดหลังจากรับประทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว มณีษิกาก็พาแมทเทียสเดินไปที่ห้องออกกำลังกายเพื่อฝึกเดินอย่างจริงจังโดยไม่ใช้ไม้เท้า หากแต่ยังก้าวไม่ถึงไหนมือใหญ่ก็ฉวยข้อมือเธอไว้แล้วพ่นลมหายใจออกมาหนักหน่วง แสดงให้รู้ถึงความเหนื่อยหน่ายบางอย่างจนคนมองชักคิ้วชนกันด้วยความสงสัย“ผมไม่ชอบเดินบนลู่แบบนั้น เราน่าจะเดินตามทางของธรรมชาติไปเลย ผมไม่จำเป็นต้องฝึกโปรแกรมเดิมๆ เพราะผมเดินได้บ้างแล้ว หมอเห็นด้วยกับผมไหม”แมทเทียสเริ่มแผนการขั้นต่อไปอย่างเนียนๆ ชายหนุ่มมีความคิดอยากจะให้มณีษิกาได้รับรู้ถึงความยากลำบากในการดูแลคนป่วยอย่างเขา อยากรู้ว่าเธอจะมีความอดทนสักแค่ไหน“ก็เป็นความคิดที่ดีค่ะ คนไข้จะรู้ความรู้สึกของตัวเองมากกว่าใคร งั้นเชิญค่ะ วันนี้เราจะออกไปเดินเล่นกันที่สนาม”“ผมอยากไปเที่ยว เราไปเดินเล่นที่ริมแม่น้ำหรือไม่ก็เดินขึ้นเขาวิวสวยๆ ดีไหมครับหมอ”อยู่ๆ ความคิดนั้นก็ผุดขึ้นมาในสมอง คนเราจะใช้ชีวิตร่วมกันมันต้องมีเวลาศึกษานิสัยใจคอและนี่คือโอกาสเหมาะ แต่ระหว่างนี้ก็ขอหยอกแกมแหย่สักนิด ถ้าคุณหมอคนสวยต้องพยุงเขาเดินในระยะทางไกลๆ ประมาณสักหัวถนนไปอีกสุดเขตของถนน เธอจะว่าอย่างไร“ก็

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status