Se connecterที่ผ่านมาต้นหอมไม่เคยพูดถึงเรื่องพริกขิงเลย ตั้งแต่ที่เธอไปเรียนต่อเมืองนอก ผ่านไปสามปีแล้ว เห็นว่าเพื่อนสวยขึ้น โตขึ้นมาก อีกทั้งยังเรียนจบมาแล้วด้วย เลยกะจะหยั่งเชิงถามพ่อให้หาลูกชายเพื่อนนักธุรกิจที่มีโปรไฟล์ดี ๆ ให้เพื่อนที่ยังโสดสักคนหน่อย แต่คงไม่มีหวัง
"อุ๊ย ! มากันแล้ว พ่อคะต้นหอมขอไปต้อนรับเพื่อน ๆ ก่อนนะ" พูดยังไม่ทันจบก็วิ่งปรู๊ดออกไปที่หน้าประตูรั้วบ้าน โดยมีแม่บ้าน และ พี่เลี้ยงต่างช่วยกันพาเอาอาหารและขนมออกมาต้อนรับ
"ยัยพริก !" ต้นหอมโผเข้าไปกอดเพื่อนรัก ก่อนที่อีกคนจะกอดตอบ
"ฉันคิดถึงเธอมากเลยนะ ยินดีด้วยนะต้นหอมที่เรียนจบแล้ว"
"ฉันเองก็เหมือนกัน โคตรคิดถึงแกเลยนะยัยพริก ตั้งสามปีไม่เจอกันเลยเนอะ อากาศที่โน่นคงหนาวมากเลยสินะ ปอดบวมเลยสิแก แต่ก็สวยขึ้นชะมัด" ต้นหอมเอ่ยปากชมปร๋อ เห็นเพื่อนหน้าอกหน้าใจใหญ่โต แถมแต่งตัวเซ็กซี่ขึ้นมาก แล้วก็สวยเตะตาสุด ๆ
"ได้ข่าวว่าได้งานบริษัทยักษ์ใหญ่คู่แข่งของพ่อฉันด้วยนี่นา เริ่มงานวันไหนเนี่ย" เพื่อนรักทั้งสองคนยังคงสวมกอดกันไว้แน่น ก่อนที่ต่างฝ่ายต่างจะผละกันออกมา
"อีก 3 วัน"
"ทำไมไม่เที่ยวเล่นให้สนุกก่อน เพิ่งมาถึงก็จะทำงานเลยเหรอ"
"ฉันไม่ได้ตื่นมาบนกองเงินกองทองสักหน่อย เรียนจบก็ต้องทำงานน่ะถูกแล้ว ดูอย่างตะกี้สิ กว่าจะมาถึงที่นี่ได้ ต้องนั่งรถมาหลายต่อเลย รถคันเก่าที่ยายเก็บไว้ให้ดื้อด้าน ได้ส่งเข้าอู่ไปเรียบร้อยแล้ว"
"เลิกพูดเรื่องเครียด ๆ เถอะ มา ๆ นี่เพื่อน ๆ จากมหาวิทยาลัยเดียวกับฉัน จะแนะนำให้รู้จัก" ว่าแล้ว หนุ่ม ๆ สาว ๆ บรรดาเพื่อนร่วมรุ่นของต้นหอมก็ต่างสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน พูดคุยถึงเรื่องเรียน และ เรื่องเที่ยวกันออกรสออกชาติ จนพริกขิงที่นั่งนานขอปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำ
"อ๊ะ !" ร่างบางตกใจเมื่อเปิดประตูออกมาพบกับร่างสูงของใครบางคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี กำลังต่อคิวรอเข้าห้องน้ำ แต่ไม่คิดว่าเขาจะอยู่ตรงนี้ เพราะเห็นตอนแรกต้นหอมบอกว่าเขาน่าจะเดินทางไปภูเก็ต
"สวัสดีค่ะ คุณอา"
"ไม่คิดว่าเธอจะจำอาได้" ใบหน้าเรียบเฉยไม่ฉายแววใด ๆ ทว่าเป็นพริกขิงเองที่ดูประหม่า เพราะไม่ทันได้ตั้งหลักว่าวันนี้จะต้องมาเจอเขา
"จำได้สิคะ ก็คุณอาเป็นพ่อของยัยต้นหอม ทำไมพริกถึงจะจำไม่ได้" คนตัวเล็กรูปร่างสวยสะดุดตาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย แววตาของเธอไม่ได้หลบซ่อนอะไร ดูดื้อรั้น ไม่ได้แฝงความเจียมตัวไว้เหมือนอย่างสามปีก่อน
"มาเข้าห้องน้ำเหรอ"
"ค่ะ ทำธุระเสร็จแล้ว กำลังจะออกไปพอดี" ร่างบางยกมือขึ้นทัดหูปอยผมที่ปลิวร่วงตกลงมาข้างแก้ม นิ้วมือเรียวขาวเตะตาเขาด้วยแหวนเพชรเม็ดเล็ก ๆ ที่สวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย
"มีแฟนแล้วเหรอ" เสียงทุ้มเอ่ยถาม ท่าทางยังเรียบนิ่งเหมือนเคย หากแต่สายตาคมกริบกลับจับจ้องใบหน้าสวยหวานของเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าราวกับคาดคั้นเอาบางอย่างกับเธอ
"คะ ?" เพราะไม่แน่ว่าสิ่งที่เขาตั้งใจจะถามคือเรื่องแฟน หรือ แหวนบนนิ้วนางของตัวเองกันแน่ ทำให้พริกขิงต้องย้อนถามกลับไป "เมื่อกี้คุณอาถามว่าอะไรนะคะ"
"เธอมีแฟนแล้วเหรอ เห็นสวมแหวนอยู่ที่นิ้ว"
"เอ่อ...มีคนให้มาค่ะ" พูดจริง ไม่โกหก ! ตอบแบบนี้แหละ อยากรู้ก็ถามต่อเองสิ
พริกขิงไม่ได้ไร้เดียงสาแบบแต่ก่อนแล้ว รู้ว่าเมื่อก่อนอีกคนไม่สนใจ เพราะอยากให้ตัวเองเรียนหนังสือ เก็บความหวังดีไว้ในส่วนลึก ปากหนัก แต่ที่ไม่รู้ตอนนั้นเพราะคำพูดที่ชวนให้น้อยใจว่าไม่สนเพื่อนลูกสาวของตัวเอง มาตอนนี้พริกขิงก็อยากรู้เหมือนกันว่าตกลงคุณไตรทศ ไม่ชอบเด็กแน่เหรอ !
"แฟนเธอรึไง ?"
Episode 83 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น TLE-END "คุณคาลวินถูกคนรอบทำร้าย !" เจเดนที่เป็นมือขวาบอกแล้ววางร่างแกร่งลงบนเตียง "ตาเถร !! อีกแล้วเหรอเนี่ย !" (◎_◎;) "โทรตามหมอมาด่วนเลยครับ !" "ทราบแล้วค่ะ !" ป้าแม่บ้านรับคำจากบอดี้การ์ดคนสนิทของคาลวิน แล้วรีบวิ่งลงบันไดไป ก่อนจะสวนทางกับลัลริตาที่ได้ยินเสียงดังเอะอะโวยวาย จึงได้เดินตามขึ้นมาถามเอาความ เผื่อว่าจะช่วยเหลืออะไรได้บ้าง "เกิดอะไรขึ้นคะป้า" "คุณคาลวินถูกยิง ตอนนี้เป็นตายเท่ากัน" "ทำไมไม่พาไปส่งโรงพยาบาลล่ะคะ" ลัลริตาตกอกตกใจใบหน้าซีดเผือด เมื่อได้ฟังคำตอบเธอแทบจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น หากแต่ยังควบคุมตัวเองเอาไว้ได้ "ทำแบบนั้น เรื่องก็ถึงตำรวจน่ะสิ" ป้าแม่บ้านบอกกับเธอ ก่อนที่ลัลริตาจะเอ่ยแย้งออกมา "แต่ว่าถ้าคุณคาลวิน เกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไงกันคะ" "หมอเก่ง คุณคาลวินต้องไม่เป็นอะไร" ได้ยินคำกล่าวนั้นของป้าแม่บ้านคนสนิท คนเก่าคนแก่ของที่นี่ก็ทำให้ลัลริตาใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง แม้ว่ามันจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มก็ตาม สามวันต่อมา คาลวิน หลับไปพร้อมกับสายน้ำเกลือที่ผูกระโยงระยาง ภายหลังจากต้องนอนให้เลือดอยู่สองคืนเต็มหลังจากถูกอริรอ
Episode 82 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"อ๊ะ !""ยกเว้นเธอ ! อยู่กับฉัน จนกว่าฉันจะพอใจ" ว่าแล้วก็รั้งใบหน้าของลัลริตาเข้ามาบดจูบที่กลีบปากนุ่ม ๆ ของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะผละออกมาสบตาเธออย่างวาบหวาม"อมมันให้ฉัน" คาลวินหยัดกายขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะรูดเร้นแก่นกายให้พองตัวขยายใหญ่ขึ้นมาอีกครั้งแล้วจับมันจ่อไล้ไปที่ริมฝีปากอิ่มของคนที่แหงนหน้าขึ้นมาสบตากับเขา"อ้าปากแล้วดูดมันเข้าไป" ลัลริตาค่อย ๆ เผยอปากออกช้า ๆ แล้วอ้าอมท่อนเนื้อเข้าไปทีละเล็กทีละน้อยจนมันหายเข้าไปคาคับอยู่ภายในโพรงปากนุ่ม ๆ ของเธอ"อ๊า !" คาลวินเชิดหน้าขึ้นคำราม แล้วกดศีรษะเล็กขยับเข้าออกช้า ๆ ก่อนจะซอยสะโพกแกร่งเข้าไปในเรียวปากอิ่มของเธออย่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอสวบ สวบ สวบ ~"อ๊า...เสียว... ปากอมเอ็นเก่งชะมัด ! ซี้ด..." คาลวินหลับตาเชิดหน้าอันหล่อเหลาขึ้นสูดปากเปล่งเสียงครางพร้อมกับพ่นคำหยาบคายออกมาอย่างสุดเสียว ก่อนจะซอยลำเอ็นเข้าไปในโพรงปากสลับซ้ายควงขวาครูดแท่งเอ็นไปกับกระพุ้งแก้มนุ่มลื่นของเธออย่างซ่านเสียวอ๊อก อ๊อก อ๊อก !ลำคอเล็กคับแน่นจนรู้สึกจุกจนหายใจได้ไม่สะดวก ดวงตากลมขยายม่านตาขึ้นมามองใบหน้าห
Episode 81 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"บอกให้คลานเข้ามา !" ลัลริตาไม่มีทางเลือกทำตามอย่างที่เขาต้องการ ท่ามกลางสายตาที่เหยียดหยันของแม่สาวพวกนั้นที่มองลัลริตาอย่างดูถูกดูแคลน เพราะความสาวและความสวยของลัลริตาที่มัดใจคาลวินได้มากกว่าผู้หญิงคนอื่น ทำให้คนเหล่านี้ต่างพากันอิจฉาตาร้อนมีเพียงแค่ลัลริตาเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองตกอยู่ในสถานะทาสเท่านั้น และ เป็นคนเดียวที่ถูกสั่งให้คลานเข่าเข้าไปหาราวกับสัตว์เลี้ยง"ก้มลง" คาลวินกดสายตาลงมองเธอแล้วสั่งให้ลัลริตาก้มหน้าลงไป โดยที่ลัลริตาเองก็ลุ้นอยู่ว่าวันนี้จะถูกเขาสั่งให้ทำอะไรสามวันมานี้เธอไม่ได้แม้แต่กินข้าว เพราะคาลวินสั่งให้เธอกินของเหลือจากเขา ลัลริตายอมอดจนอาหารเหล่านั้นบูด แต่เมื่อเอาเข้าจริงเธอก็หิวจนต้องฝืนกินมันลงไป โชคดีแค่ไหนที่ไม่เป็นอะไรไป"ขัดรองเท้าให้ฉัน" คาลวินนั่งลงไปที่โซฟาพลางกระดิกเท้าขึ้นลงสองที พร้อมทั้งสั่งให้ลัลริตาเช็ดรองเท้าให้เขาต่อหน้าหญิงสาวทุกคน ก่อนที่ลัลริตาจะเก้ ๆ กัง ๆ แล้วมองหาผ้าที่จะนำมาใช้ หากแต่คาลวินที่ออกคำสั่งอยู่ก็พูดขึ้น"ใช้ชุดของเธอนั่นแหละ ขัดมัน" ลัลริตารู้สึกอัดอั้นที่ตัวเองไม่สามา
Episode 80 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"เงี่ยนมากสินะ หอยแฉะไปหมดแล้ว !" พูดจบก็กดเอาท่อนเอ็นเข้าไปในร่องเปียกแฉะของลัลริตาคราวเดียวจนมิดลำปึก !"ซี้ด...อ๊า !" คาลวินเชิดหน้าขึ้นส่งเสียงร้องคำรามอย่างสุดจะกลั้น ความเสียดเสียวตรงเข้าเล่นงานลำเอ็นยาวใหญ่จนปวดหนึบ แม้จะผ่านผู้หญิงมาเป็นร้อย หากแต่ยังไม่เคยเจอใครหน้าไหนที่สดใหม่และฟิตขนาดลัลริตามาก่อนในขณะที่ลัลริตาเจ็บปวดจนตัวเกร็งไปทั้งร่างราวกับร่างกายของเธอจะแหลกสลายไปในชั่วพริบตา ความเจ็บแสบตรงเข้าเล่นงานใจกลางความเป็นสาวทำหยาดน้ำตาไหลกลิ้งหยดลงมาเปื้อนผ้าปูที่นอนหยดแล้วหยดเล่า"ฮึก... !" แม้ว่าลัลริตาอยากจะร้อง หากแต่เธอก็อดทนอดกลั้นเอาไว้อย่างสุดกำลัง พร้อมทั้งกำผ้าปูที่นอนเอาไว้จนมันยับย่น ขณะที่คนบนตัวกำลังเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบ ก่อนจะเริ่มรัวความเร็วเข้าหาร่องนุ่มของเธออย่างรุนแรงปึก ! ปึก ! ปึก !"หันหน้ามาซิ !" ฝ่ามือแกร่งจับเข้าที่ปลายคางมนของเธอที่เบี่ยงหลบให้หันกลับมาจ้องตากัน ก่อนที่คาลสินจะโน้มตัวลงมาสัมผัสจูบที่ริมฝีปากของลัลริตาอีกครั้งบดขยี้เอาความหวานลึกล้ำจากโพรงปากน้อย ๆ ของเธอด้วยการสอดเรียวลิ้นเข้าไป
Episode 79 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"ผลผลิตของมันสองตัวยังอยู่ตรงนี้ คิดว่าฉันจะยอมปล่อยเลือดชั่ว ๆ แบบนั้นเสวยสุขอยู่รึไง !""ชีวิตฉันก็ไม่ได้ดี ไม่มีอะไรให้ใครต้องอิจฉา คุณปล่อยฉันไปตามทางของฉันเถอะ""ทางของเธอ ที่เดินมาถึงทางตันนี่แหละ คือสิ่งที่ฉันวางแผนการมาทั้งหมด !""คุณว่าไงนะ !""ที่ผ่านมา ฉันคิดมาตลอดว่าจะให้เธอทนทุกข์ทรมานด้วยวิธีไหนได้บ้าง จะให้พ่อเลี้ยงเอาเธอเหรอ หรือให้เธอตกเป็นของเล่นไอ้อาจารย์โลกล้านใบของมันดี แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ทำ !"ลัลริตาอึ้งในสิ่งที่เขาพูด ก่อนจะนึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นมา และ จำได้แล้วว่าเขาคือคนที่เข้ามาช่วยเธอไว้จากเหตุการณ์วันที่เกือบถูกขุนพลที่เป็นพ่อเลี้ยงของเธอข่มขืน"ทำไมไม่ฆ่าฉันซะเลยล่ะ" เธอช้อนสายตาขึ้นมองเขาที่ร้ายกาจและเลือดเย็น"มันง่ายไป เธอจะไม่ตาย ถึงแม้ว่าเธออยากจะตาย แต่เธอก็จะไม่ตาย นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ !""คาลวิน !""ฉันจะให้เธอได้ชดใช้อย่างสาสม ด้วยการเป็นทาสของฉันไปตลอดชีวิตของเธอเลยไง ลัลริตา !""อึก !" ลัลริตาจ้องมองอีกคนด้วยแววตาที่สั่นระริก ก่อนที่เขาจะบีบเข้าที่ลำคอระหงของเธอแล้วพูดที่ข้างหู"อยู
Episode 78 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"ชอบแบบซาดิสม์ก็ไม่บอก" ว่าจบก็ผลักร่างนุ่มของเธอเหวี่ยงลงไปที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้อง แล้วตามเข้าไปคร่อมร่างของเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนที่มือบางจะคว้าเอาที่เขี่ยบุหรี่ขึ้นมาหวังเพื่อป้องกันตัวหากแต่สายตาอันคมกริบที่มองเห็นแต่แรก ก็ยกมือขึ้นมากันไว้แล้วคว้าเอามันได้ทันหมับ !"คิดจะเอาคืนฉันเหรอ ไม่ง่ายหรอก" ว่าแล้วก็ซุกไซ้บดขยี้เข้าไปที่เนินอกอวบใหญ่ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวทับด้วยกาวเกงยีนส์ขาเดฟสีเดียวกันก่อนจะสอดมือหนาเข้าไปที่ชายเสื้อร่นขึ้นมาแล้วกระชากมันออกอย่างรุนแรงจนกระดุมเสื้อเม็ดบนตามด้วยเม็ดล่างหลุดขาดสะบั้น ตกหล่นกระจัดกระจายไปตามพื้น"อื้อออ...ปล่อยนะ !"คาลวินรั้งท้ายทอยของลัลริตาเข้ามาแล้วจูบเธอเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำอีก โดยที่มืออีกข้างยังคงทำหน้าที่บีบขยำเนินอกอวบใหญ่ของเธอไปด้วยอย่างไร้ความปรานี"อะอือ...อื้อออ"ลัลริตาเอื้อมไปจนสุดปลายมือคว้าเอากรอบรูป ซึ่งตั้งอยู่บนชั้นวางแล้วฟาดเข้าที่ศีรษะหนาของคาลวินเข้าไปอย่างเต็มแรงผัวะ !เพล้ง !กรอบรูปตั้งโต๊ะแตกออกด้วยแรงกระแทกอย่างรุนแรง จนศีรษะแกร่งของเขามีหยดเลือดไหลซึมตามล
"ฆ่าฉัน ฆ่าฉันเลยสิ !""ได้ คุณเลือกเองนะ ผมจะทำให้คุณได้ตายสมใจ" ว่าจบก็อุ้มร่างผู้กองสาวหายเข้าไปในห้องแล้วล่ามเธอไว้ด้วยโซ่ ตรึงเธอเอาไว้กับเตียง ด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่า"ผมจะเข้ามาหาคุณที่นี่ แล้วจับคุณเอาทุกชั่วโมง แล้วเรามาดูกันว่าคุณจะเก่งได้แค่ไหน" สิ้นสุดคำพูดนั้น คาร์ล คาสเทลลาร์ ก็หย
"ใช่ค่ะ""ตำแหน่งอะไร""เป็นเลขาให้ คุณซาวาดะ คุโรมัตสึ ค่ะ" คำตอบของพริกขิงทำให้อีกคนเหยียบเบรกอย่างกะทันหัน โชคดีที่ทั้งคู่คาดเข็มขัดนริภัยเอาไว้ ทำให้ปลอดภัยหัวไม่ชนกระแทกเข้ากับอะไร"รู้รึเปล่าว่าหมอนั่นเป็นเสือผู้หญิง""คงไม่ต่างจากคุณอาหรอกมั้งคะ""แต่ฉันไม่กินเด็ก""หนูก็ไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ"
"เพื่อนค่ะ" เพื่อนจริง ๆ คนให้ก็คือ ยัยต้นหอมลูกสาวของคุณอาไตรทศนั่นแหละ ให้เป็นของขวัญวันจบการศึกษา ให้เป็นของขวัญรับปริญญาก่อนกลับมาที่นี่ เพชรแท้แน่นอน !"เพื่อนหรือแฟนเอาให้แน่""ไม่น่าจะเกี่ยวกับคุณอานี่คะ""หึ ! นั่นสินะ เรื่องเด็ก ๆ แบบนั้น ฉันไม่สนใจหรอก" ว่าแล้วก็เดินสวนคนตัวเล็กเข้าไปในห้
"อืม ฉันจะทำตามที่เธอบอก ขอบใจมากนะต้นหอม""เข้าไปหาเพื่อนข้างในกันเหอะ" ว่าแล้วต้นหอมก็ลากเรียวแขนของพริกขิงให้เข้าไปข้างในด้วยกันงานเลี้ยงฉลองดำเนินไปจนถึงสี่ทุ่ม ก่อนที่เด็ก ๆ จะต่างพากันแยกย้ายกลับบ้าน"ให้ฉันไปส่งไหม""ไม่เป็นไร ขอบใจมากเลยนะ ขอบใจทุก ๆ อย่างเลย""ไว้พรุ่งนี้ฉันไปส่งขึ้นเครื่อ







