อารัมภบท

“ถ้าท่านเปิดใจให้ข้า ข้าขอสาบาน ว่าจะรักท่านแต่เพียงผู้เดียว”

ประโยคนั่นทำหลี่เซียวเหยาลืมตาขึ้นก่อนเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวด้วยความหมายทางสายตาว่า ไม่ต้องเลย!

แต่เจินเจินนั้นกลับเข้าใจไปคนล่ะอย่าง

“ท่านให้โอกาสข้า” หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นก่อนจะกระโดดออกจากขื่อด้วยท่วงท่าสวยงามลงมานั่งบนตักแข็งแกร่งของหลี่เซียวเหยา

“ดียิ่ง ช่างดียิ่ง” นางกล่าวขณะซุกซบคลอเคลียอยู่ตรงแผงอกของหลี่เซียวเหยา

ชายหนุ่มหรี่ตามองร่างงามระหงบนตักของตนด้วยสายตาพิฆาตความคิดโหดเหี้ยม

เขาจะดึงมีดมาแทงนางส่วนใดก่อนดี?

เจินเจินเอียงหน้าขึ้นมองตอบสบตาของหลี่เซียวเหยา พลางคิดในใจ สายตาของเขาช่างมีเสน่ห์เย้ายวนใจนางยิ่งนัก สายตาคมกริบลึกลับนี้ทำนางหลงใหลได้ปลื้ม อา...ขอหอมแก้มหนึ่งทีนะ จมูกนางเร็วเท่าความคิด นางฝังจมูกโด่งได้รูปเข้ากับใบหน้างดงามของเขาในทันที

หลี่เซียวเหยาถึงกับตัวเกร็งแข็งทื่อกับการกระทำอันแสนจะอุกอาจแบบไม่เคยมีสตรีนางใดกล้าทำกับเขาเยี่ยงนี้มาก่อน

ยัง!

ยังไม่พอ

หอมแก้มข้างหนึ่งแล้วย้ายมาหอมอีกข้างหนึ่ง

ตัดจมูกนางทิ้งดีหรือไม่!?

เจินเจินฝังจมูกกับแก้มของหลี่เซียวเหยาอยู่อย่างเพลิดเพลินโดยไม่สนใจสายตาร้อนเป็นไฟของเจ้าของแก้มแต่อย่างใด

อืม...

ใกล้กับแก้มนี่ก็คือริมฝีปาก จะกัดเม้มทำไมนั่น

เผยอ ออกมา!

******************

จากใจนักเขียน

สวัสดีค่ะ หลี่หง(สายมโนเลิฟซีน)เองค่ะ นิยายเรื่องนี้ผู้เขียนตั้งใจจะทำให้เป็นประเภทแนวรักโรแมนติกคอมมิดี้อ่านสนุกอ่านสบาย  เน้นสายฮาพาฟิน  และเรียกรอยยิ้มจากผู้อ่าน  

โดยเนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเน้นไปในเรื่องความรักของวัยหนุ่มสาวชาวจีนโบราณ(แนวสมมติ) ไม่มีปมซับซ้อน ไม่มีดราม่าหนักหน่วง พระเอกและนางเอกไม่มีมาดลึกลับซ้อนทับความเทพแต่อย่างใด  ไม่มีกดดัน เน้นฟิน เน้นฮา รักก็บอกว่ารัก  เกลียดก็บอกว่าเกลียด  แสดงออกกันอย่างชัดเจนไม่มีปิดบังเก็บข่มประการใด 

ผู้เขียนเพียงหวังว่าผู้อ่านทุกท่านจะชื่นชมและชื่นชอบนิยายเรื่องนี้และนำไปอ่านเพื่อแก้เครียดจากหลายสถานการณ์ที่ได้เจอะเจอมานะคะ

ขอขอบคุณจากใจ

หลี่หง/โล่รัก(สายมโนเลิฟซีน)

*****************

คำนำ

แคว้นต้าหลี่ที่ปกครองโดยสมัยราชวงศ์หลี่

เป็นรัชสมัยที่มีฝ่ายเมืองหลวงและฝ่ายของอิทธิพลมืดหรือพรรคฝ่ายมารของยุทธภพปกครองอยู่ด้วยกัน ด้วยเพราะว่าฮ่องเต้ของแคว้นเป็นบุรุษของฝ่ายเมืองหลวงและฮองเฮาของแคว้นเป็นสตรีของฝ่ายอิทธิพลมืด  

ตามกฎของยุทธภพนั้นน้ำคลองย่อมไม่ยุ่งกับน้ำบ่อฉันใด บุคคลของเมืองหลวงย่อมไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับบุคคลของชาวยุทธฉันนั้น  แต่พวกเขาพร้อมฉีกกฎ....

เจินเจินสตรีสาวแสนสวยผู้เป็นผู้นำระดับหนึ่งของพรรคฝ่ายมารคิดอยากจะมีบุรุษเอาไว้แนบกายแนบใจจึงได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่เมืองหลวงภายในราชวังของแคว้นต้าหลี่ และได้พบเจอและถูกชะตากับบุรุษหนุ่มรูปงามนามว่าหลี่เซียวเหยาที่เป็นถึงองค์ชายผู้มีรักปักใจกับภรรยาเก่าที่ตายไปด้วยน้ำมือของเขาเอง