2

ชุณห์มองดูลูกชายและลูกสะใภ้ที่เดินเคียงกันมาจากชั้นสอง ตาคมกริบของเขามองจ้องละเลียดที่วงหน้าสวยอ่อนหวานของเธอ...เผลอมองมันนิ่ง อย่างไม่ได้ตั้งใจ

​คนรักของชานนท์...

​เมื่อแรกบุตรชายพาหล่อนมาแนะนำกับเขา เขายอมรับว่าตกใจเล็กน้อย แล้วเขามีคำถามต่างๆ มากมายที่จะถามไถ่บุตรชายคนเดียว ทว่า...เขาก็กล้ำกลืนมันลงไป เมื่อเห็นว่าลูกชายของเขาจริงจัง และดูจะมีความสุขกับคนรักอย่างนุดี

​เธอเป็นคนน่ารัก อ่อนหวาน นอบน้อม ชุณห์เองก็ประทับใจเมื่อแรกเห็นและได้คลุกคลีกับหล่อนบ้าง หนสองหน งานของเขาอยู่ต่างประเทศ ไปกลับเมืองไทยปีล่ะไม่กี่ครั้ง กิจการที่นี่ปล่อยไว้ในมือของชานนท์ เพราะไว้ใจได้ว่าลูกชายบริหารมันได้ดี และเป็นที่ไว้วางใจของบิดาของเขาและบอร์ดบริหาร

​ยิ่งชานนท์แต่งงาน ความมั่นคงก็ยิ่งมีมากขึ้น บิดาของเขาถึงกับออกปาก ว่าถ้ามีหลาน เขาจะยกหุ้นเพิ่มให้กับชานนท์อีก และมันทำให้กิจการทั้งเครือนั้น ตกเป็นของลูกชายของเขาโดยปริยาย

​กังวลอยู่บ้างว่าทางน้องชายอาจจะไม่ชอบใจ เพราะทางนั้นเองก็มีลูกเช่นกัน ทว่าเป็นลูกสาว บิดาของเขาเห่อหลานชาย เอนเอียงมาทางชานนท์มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ชุนห์ไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ แต่...ก็ห้ามขัดบิดาไม่ได้ อีกอย่างหนึ่งเขาก็ไม่ได้มีส่วนอะไรกับกิจการนี้แล้ว ก็คงได้แต่อยู่เงียบๆ เท่านั้น

​“เป็นยังไงบ้าง หนูนุช มาอยู่บ้านนี้ มีอะไรไม่สบาย ขาดตกบกพร่องอะไรบอกได้นะ” เขาเอ่ยทักหล่อน นุดียิ้มอย่างเอียงอาย แล้วเอ่ยตอบเสียงอ่อน เสียงของหล่อนไพเราะ เป็นเสียงเล็กๆ เย็นๆ เสนาะหู น่ารัก เหมือนกับตัวหล่อนนั่นแหละ

​“ค่ะ ขอบคุณมากนะคะคุณพ่อ”

​“แล้วนี่จะพากันไปฮันนีมูนที่ไหนล่ะตานนท์” เขามองไปยังบุตรชาย พยายามละสายตาจากวงหน้าหวานนั่นบ้าง ใจของเขาเต้นแปลกๆ กับหล่อน...

​นี่คือสะใภ้ของเขา...

​ชุณห์บอกกับตนเอง

​“ก็จองตั๋วไว้แล้วครับพ่อ ไปภูเก็ต ผมจองรีสอร์ทไว้แล้ว เดี๋ยวกินข้าวเช้ากับพ่อเสร็จแล้วเราก็จะเดินทางกันเลย”

​“ขอให้สนุกนะ” เขาว่า แล้วก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารเช้าของตนเองต่อ

​ชุณห์อดไม่ได้ที่จะปรายตามองหล่อนอีกหน ที่ตอนนี้ชานนท์กำลังตักอาหารป้อนหล่อนอย่างเอาอกเอาใจ เป็นภาพหวานของคู่แต่งงานใหม่ ที่เขาเห็นแล้วควรจะรู้สึกเอ็นดู...กับความหวานชื่นนั้น

​ทว่าทำไม...

​ในใจลึกๆ แล้วเขากลับเป็นกังวล

​และยิ่งไปกว่านั้น

​นัยน์ตาคมปลาบมองละเลียดวงหน้าสวยนั้นอีกหนอย่างเผลอไผล​

​เขากำลังอิจฉา...ชานนท์

​บางทีเขาควรจะกลับไปทำงานของเขาต่อได้แล้ว

​ชุณห์ลอบถอนใจ...