4 กรงทองเปิดประตู

4 กรงทองเปิดประตู

เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เช้าหรือยังเมื่อตอนที่ขยับเปลือกตาขึ้น มองแสงไฟสีส้มจากโคมระย้าเหนือเตียง

ภายในห้องเงียบงัน ห้องหรูที่ไม่คุ้นเคย ทว่ากลิ่นหนังแท้และน้ำหอมอวลอยู่ในอากาศ กำลังจะกลายเป็นกลิ่นที่เธอเริ่มคุ้นชินอย่างน่ากลัว

เธอนอนอยู่บนเตียงในชุดเดิมเมื่อวาน เสื้อกล้ามและกางเกงในตัวเดียว

และที่สำคัญ...ยังอยู่ในกรงทองของเขา

ก๊อก ก๊อก

เธอสะดุ้งสุดตัวหัวใจเต้นแรงขึ้นมา ผงกศีรษะมองประตู

“ตื่นได้แล้ว” เสียงเขาเข้ามา “อาบน้ำ แต่งตัว แล้วออกมา”

เธอกะพริบตาไล่ความง่วงรีบลุกจากเตียงเก้ ๆ กัง ๆ ไปทางห้องน้ำ จึงเห็นว่ามีชุดใหม่วางไว้เรียบร้อย

เดรสไหมอิตาลีสีดำรัดรูป เรียบง่ายแต่เร้าอารมณ์อย่างร้ายกาจ

ไม่มีชุดชั้นใน ไม่มีอะไรนอกจากผ้าบาง ๆ แนบเนื้อ

เธอลูบมือบนผ้านุ่มดั่งซาติน เรียบลื่นให้ความรู้สึกเย็นเยียบทว่ากลับทำให้เธอร้อนขึ้นหลายองศา มองตัวเองในกระจกแล้วยกชุดขึ้นทาบตัวเอง หน้าแดงผะผ่าว ให้ความรู้สึกสะเทิ้นอายแต่เร่าร้อนด้วยความต้องการในขณะเดียวกัน

เธอกำลังจะก้าวไปอีกขั้น เธอรู้ได้ทันทีว่าหากสวมชุดนี้ เธอจะกลายเป็นอีกคน

ทว่า...เธอกลับอยากจะลอง อยากจะเปลี่ยนตัวเองไปคนที่ไม่ใช่

คนที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ในขณะที่เธอก้าวออกมาโถงด้านนอกคลับ Noir ในช่วงเช้าเงียบกว่าตอนกลางคืนแต่ยังอวลไปด้วยกลิ่นหนังเก่า วิสกี้ชั้นดี และอำนาจที่มองไม่เห็น

เธอสังเกตว่าพนักงานในร้านก้มหน้าก้มตายามเดินผ่าน รู้ดีว่าไม่สมควรมอง จนเธอรู้สึกอับอาย แต่ไม่ทันไรเธอก็พบเขายืนรออยู่กลางโถงในชุดคล้ายเดิมเมื่อวานนี้

เขาหันมามองเธอช้า ๆ ใช้สายตากวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ประเมินคุณภาพสินค้าใหม่ที่เพิ่งตกเป็นของเขา

“มา”

เขากวักมือเรียก เสียงเรียบนิ่งแต่ดังพอให้ได้ยินชัดเจน ใจเธอเริ่มเต้นผิดจังหวะ ขยับเท้าเข้าไปหาช้า ๆ แล้วหยุดยืนตรงหน้า

ครามไม่พูดอะไรสักคำ เพียงยื่นมือออกมา... ลูบแนวเส้นผมเธอ ลากปลายนิ้วไปตามแก้มใส ไล้ลงมาที่ลำคอแล้วหยุดที่ไหปลาร้า

อิงค์ตัวสั่นระริกแต่ไม่กล้าขยับหนี

“สวยดี” เขาพึมพำต่ำพร่า “แต่ยังไม่พอ”

เธออยากจะถามแต่พอเผยอปากเขาพลันโอบเอวรั้งเธอแน่น ดึงจนแนบชิด ไอร้อนอกแน่นชิดทรวงอกเต้นไหวระริกใต้เสื้อผ้าจนเธอเปลี่ยนจากคำถามเป็นเสียงครางลึก

“วันนี้..” เขาจงใจเป่าลมร้อนรดนผิวแก้ม “เธอจะอยู่กับฉันทั้งวัน” มือเขาโอบเธอแน่นขึ้น “โดยไม่ใส่อะไรข้างใน”

“แต่...แต่ว่า...”

“ไม่มีแต่” เขาตัดบทเสียงเรียบ

เธอหายใจติดขัดขาแทบอ่อนแรง เขาทำให้เธอไม่มีทางเลือก ให้เธอทำตามคำสั่ง ด้วยสายตา ด้วยสัมผัสและลมหายใจ

เธอไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน ชุดเดรสนี้บางจนมองเห็นทุกส่วนสัด ทุกคนจะรู้ว่าภายใต้เสื้ออันเบาบางนั้นไร้สิ่งใดขวางกั้น

เนินหน้าทรวงบวมเป่งจนยอดถันเต่งดันเนื้อผ้าเป็นรอยนูน และเขามองอย่างพอใจ โอบเธอแน่นเข้าพาออกเดินก้าวแรกออกจากโถงส่วนตัว

ต้นขาเธอเสียดสีขณะที่วางเท้าในส้นสูงลงพื้นกระเบื้อง เนื้อผ้าแนบลำตัวจนมองเห็นร่องกลางลำตัว เธออยากจะหนี อยากจะหลบ แต่มือเขารั้งเธอแน่น พาเดินต่อไปท่ามกลางเสียงหัวใจเธอเองที่เต้นแรง

คลับ Noir ในตอนกลางวันยังคงสลัวเย้ายวน ผ้าม่านหนาหนักปิดทึบบังแสงแดและสายตาจากคนภายนอก

มีพนักงานไม่กี่คนเดินไปมาเงียบ ๆ แต่ทุกสายตานั้น  เธอรู้สึกได้ว่ากำลังจับจ้อง มองเธอทุกส่วน เธอเริ่มหายใจลำบากพยายามเดินหลังงอ ก้มหน้าลง

แต่ครามไม่ยอมให้เธอทำอย่างนั้น

เขาเลื่อนมือสอดเข้าที่แผ่นหลัง กดเบา ๆ ให้เธอเหยียดตัวตรง  อวดสรีระ เนินทรวงอันงดงามสู่สายตาคนอื่น

“เดินให้ตรง อย่าหลบ อย่าก้มหน้า”

เธอสั่นระริก น้ำเสียงนุ่มแต่กลับเหมือนไฟ หลอมเธอจนแทบละลาย เธอเงยหน้าร้อนผ่าวจนแดงก่ำขึ้น สัมผัสถึงเนื้อผ้าเสียดสีจนตุ่มไตแข็งขึ้น

ตื่นเร้าและตื่นตัว ทุกก้าวเธอกำลังรู้สึกถึงน้ำในร่างกาย เสียงผ่ะแผ่วลอดออกมา

เธอรู้สึกเหมือนว่า เธอไม่ได้สวมอะไรเลย

“เธอรู้ไหม”

ครามพูดเบา ๆ ขยับมือจากแผ่นหลังเธอ เลื่อนลงเอว ค่อย ๆ ไถลปลายนิ้วแนบลำตัวเธอผ่านเนื้อผ้าบางเฉียบ “ทุกคนรู้ว่าเธอเป็นของใคร”

ปลายนิ้วลากแผ่วเบาผ่านเอวคอด ความร้อนแล่นปราดขึ้นทั่วตัวร่างจนเธอขบกรามกลั้นเสียงครางอย่างน่าอาย

เขาพาเธอมาหยุดที่โซนบาร์กลางคลับ มีพนักงานสองคนยืนอยู่ด้านหลังทำทีเป็นเช็ดแก้ว แต่ความเงียบฟ้องชัดว่าพวกเขาเองกำลังเงี่ยหูฟัง

เขายกร่างเธอขึ้นนั่งบนเก้าอี้สูงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ เชื่องช้า เร้าอารมณ์ โน้มลงกระซิบที่ข้างหู

“กางขา” คำสั่งเย็นเยียบแต่เธอร้อนวาบถึงกระดูก ตัวแข็งทื่อเลือดสูบฉีดพลุ่งพล่านทั่วร่างจนหูอื้อ

แต่เธอกลับทำตามสั่งด้วยร่างสั่นสะท้าน ค่อย ๆ ขยับขาออกช้า ๆ จนเกิดช่องว่างเล็ก ๆ ใต้เดรส

มุมปากเขาขยับยิ้ม นั่งลงข้างกัน เขายกมือเรียกพนักงาน สั่งเสียงนิ่ง

“เอาเหล้าเบา ๆ ให้เด็กดีของฉันหนึ่งแก้ว”

เธอนั่งหน้าแดง ร่างสั่นระริกอยู่ข้าง ๆ ไม่มีใครที่กล้าขัดขืนการแสดงอำนาจนี้

เด็กดีของเขา...

เธอมองเหล้าเบา ๆ ที่วางลงบนบาร์ตรงหน้า ของเหลวสีอำพัน  กลิ่นหวานปนขมลอยขึ้นแตะจมูก มือเธอสั่นนิด ๆ ขณะวางมือลงบนแก้ว เธอไม่เคยดื่มเหล้าแรง ๆ มาก่อนในชีวิต

ครามหันหน้ามาทอดมองอย่างใจเย็น แต่ไม่ให้โอกาสเธอหลบเลี่ยง

“ดื่มซะ” เขาสั่งเสียงเรียบ

ปลายนิ้วเธอเย็นเยียบขณะที่จับแก้วแน่น ยกขึ้นช้า ๆ ปล่อยให้ของเหลวแตะริมฝีปาก กลิ่นแรงแอลกอฮอล์ทำเธอหลับตาแน่น กลั้นใจดื่มรวดเดียวหมดตามสั่ง

ความร้อนวาบไหลผ่านลำคอปลุกให้ร่างกายแข็งทื่อเริ่มอุ่นขึ้นทีละนิด ใจเต้นแรงขึ้น แก้มแดงเรื่อจากฤทธิ์เหล้า เขาใช้นิ้วโป้งไล้เบา ๆ ตรงมุมปาก เช็ดคราบเปื้อนอย่างจงใจ

“เด็กดี..” เขากระซิบเสียงพร่า “อีกคำสั่ง”

เธอมองผ้าเช็ดหน้าที่วางอยู่ข้างแก้วเหล้า เขาดึงมาแล้วยื่นมาให้

“เอาผ้านี่” เขาพูดเบาแต่แข็งกร้าว “วางไว้หว่างขาเธอ”

ตากวางเบิกกว้าง แทบไม่เชื่อหูตัวเอง มือสั่นขณะรับผ้าเช็ดปากมาถือไว้

เขาจะให้เธอทำอะไร? ตรงนี้? ต่อหน้าคนอื่น?

เธอสบตาครามอย่างสั่นไหวปนคำถาม มีความอ้อนวอน แต่เขาเพียงแค่พยักหน้าช้า ๆ

“ทำ”

ลมหายใจอิงค์ติดขัดมือสั่นน้อย ๆ เมื่อค่อย ๆ เลื่อนผ้าเช็ดปากผืนน้อยลงต่ำ...

เธอเบี่ยงตัวเล็กน้อยแยกขาออกนิด ๆ ตามที่เขาสั่ง ค่อย ๆ วางผ้าเช็ดปากลงบนตัก ไม่กล้าเงยหน้ามองใคร กัดริมฝีปากขณะสอดผ้าเข้าไปใต้เดรส

ทันทีที่ผ้าสัมผัสเนื้ออ่อนระหว่างขา... ความรู้สึกวาบหวิวแล่นปราดขึ้นทั่วร่าง รู้สึกเนินเนื้อบวมเป่งและเปียกชื้น

เธอนิ่งเงียบสั่นไปทั้งตัว กลั้นเสียงคราง บางอย่างไหลออกมาจากร่าง ผสมความรู้สึกอับอาย กลัวคนอื่นจะรู้ว่าตัวเองกำลังเกิดความปรารถนา และความอัปยศแผ่ซ่านอยู่ในอก

ครามยิ้มเลื่อนมือไล้แขนเธอเบา ๆ

“ดีมาก” เสียงเขากระซิบที่ข้างหู “เด็กดี...ช่างเชื่อฟังจริง ๆ”

เขาวางมือบนหน้าท้องกดเบา ๆ เธอซ่านจนสั่น

“นั่งนิ่ง ๆ แบบนี้จนกว่าฉันจะสั่งอีกครั้ง” เขาพูดเสียงเรียบ “เข้าใจไหม?”

เธอกลั้นหายใจพยักหน้าช้า ๆ ไม่กล้าขยับมือบนตัก ปลายนิ้วเขากดลงขอบเดรส กระซิบคำสั่งสุดท้าย

“ห้ามทำผ้าหล่น ซุกเอาไว้ใกล้ ๆ ฉันจะตรวจทีหลัง ห้ามขยับ...ห้ามขัดขืน”

เธอก้มหน้าตัวเกร็งไปหมดบนเก้าอี้ทรงสูง ขาอ้าเล็กน้อยขณะที่ซุกผ้าด้านใน เสียงเพลงแจ๊สคลออยู่ไกล ๆ แต่เธอกลับไม่ได้ยินเสียง

เพราะในใจมีเพียงเสียงแรงเต้นของหัวใจตัวเอง

รัวเหมือนกลองตี และเสียงของน้ำที่หลั่งไหล

เม้มปากจากความซาบซ่านที่ไหลวนทีละน้อยในร่างกาย