FAZER LOGINCompartilhar
จำไม่ได้?
Data de publicação:
2026-08-28 20:37:13ตอนที่ 3
จำไม่ได้?
พอได้แล้ว! ปลายฝัน หยุดฟุ้งซ่านเสียที!!
เธอสะบัดหน้าไปมาพยายามดึงสติตัวเองให้กลับมา เมื่อเริ่มจะนึกถึงสัมผัสที่แสนเร่าร้อนในคืนนั้น ถามว่าภารกิจนั้นมีประโยชน์พอให้เธอนำมาเขียนงานต่อได้มั้ย
ไม่เลย!เพราะยิ่งคิดเธอก็ยิ่งว้าวุ่นจนแทบจะทำงานไม่ได้
คุ้มไหมเนี่ย ...กับการทุ่มเทเพื่องานเขียนขนาดนั้น
“อืม”
จะว่าไปกล้ามเนื้อเขาก็ลีนแน่นเครียดน่าสัมผัสยิ่งนัก
“เขียนนิยายเหรอครับ”
ลมหายใจผ่าวร้อนที่เป่ารดอยู่ข้างใบหูทำเอาปลายฝัน สะดุ้งจนแทบจะพักหน้าจองานลงมาไม่ทัน ทว่าเมื่อหันหน้ากลับมาก็แทบจะชนกับหน้าหล่อเหลาที่เปียกชื้นเพราะหยาดน้ำ
“คะ..คุณ”
ไม่นะ! ตอนนี้เขากำลังนุ่งเพียงผ้าขนหนูตัวเดียวที่พันไว้อย่างหมิ่นเหม่ แล้วยืนเปลือยท่อนบน เผยให้เห็นแผงอกกำยำและแผ่นท้องแน่นเครียดครัด ยืนห่างกับเธอเพียงคืบ ทำเอาหัวใจเธอเต้นระส่ำจนแทบจะกระเด็นกระดอนออกมา “ปรายเตรียมเสื้อผ้าไว้ตรงนั้นค่ะ คุณปุณณ์ไปใส่เสื้อผ้าก่อนดีกว่าจะได้รีบกลับ”
ปุณณ์ อมยิ้มเล็กน้อย โน้มหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้จนเกือบจะชิดหน้าเนียนใสของคนตัวเล็ก ดวงตาคมกริบมองสบตานัยน์ตาคู่สีน้ำตาล
“จ้องผมขนาดนี้เลยเหรอครับ”
“เปล่าจ้องค่ะ”
จ้องที่ไหนกันเล่า เธอแค่ลอบมองเขาเฉยๆ ตอนนี้ก็เบี่ยงหลบสายตาทำทีไม่สนใจแล้ว
“อยากมองก็มองซิครับ ไม่เห็นต้องหลบสายตาเลย”
หน้าสวยเห่อร้อนขึ้นจนเริ่มจะแดงก่ำ จนเธอต้องพยายามเบี่ยงตัวออกห่างเพื่อเว้นระยะไว้ และย้ำกับเขาอีกรอบ“ไปใส่เสื้อผ้าก่อนดีกว่าค่ะจะได้กลับเริ่มดึกแล้ว”
“ไล่ผมจังเลย”
“เปล่านะคะ”
ไล่ที่ไหนละ รีบว่าผลักใสดีกว่า! เมื่อไหร่จะเอาหน้าหล่อๆนี่ออกไปจากบ้านฉันเสียที จะบ้าตายอยู่แล้ว
“ผมไม่ได้เอารถมา”
“คะ”
ว่าไงนะ! อย่าบอกนะว่า ...
“งั้นเดี๋ยวปรายเรียกแกร็บให้ก็ได้ค่ะ”
เธอรีบอาสาอย่างกระตือรือร้น เข้าใจว่าเขาอาจจะจอดรถไว้ที่บริษัทและขับรถของพี่ชายเธอมาส่ง ในเมื่อเขามีน้ำใจกับพี่ชายเธอ..ก็ควรจะต้องมีน้ำใจกับเขาเช่นกัน
“ยังก็ได้ครับ แต่ออกไปตอนนี้รถติดเปล่าๆผมขอพักสักงีบ”
ร่างหนาขยับมาใกล้จนเธอได้กลิ่นหอมสบู่หอมอ่อนๆจากเรือนกายเขา ความสับสนฟุ้งซ่านเริ่มตบตีกันในใจของปลายฝันจนยุ่งเหยิงไปหมด
“อ๊ะ..แต่”
“ผมเป็นแขกของบ้านนะครับ อุตส่าห์พาเป้มาส่งที่นี่ ทำไมคุณใจร้ายจะรีบไล่ผมกลับจัง”
รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากหยักได้รูป ดวงตาคู่สีดำสนิทลุ่มลึกอย่างมีเลศนัย นั่นทำให้เธอเริ่มรู้สึกประหวั่นใจยิ่งนัก
“งะ...งั้นสักพักก็ได้ค่ะ คุณปุณณ์ไปใส่เสื้อผ้าก่อนดีมั้ยคะ”
เธอบอกเขาโดยไม่มองหน้า
“คุณชอบมองตอนผมไม่ใส่ไม่ใช่เหรอครับ”
ปุณณ์ เอียงคอมองเธอ ขณะยกมือขึ้นกอดอก นั่นทำให้เธอลอบมองเขาอย่างตระหนก
“คุณพูดอะไร?”
ปลายฝัน พยายามปรับน้ำเสียงให้ปกติ และข่มอารมณ์เอาไว้อย่างที่สุด อย่างไรเธอจะต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับอย่างถึงที่สุด ยิ่งเขาเป็นคนใกล้ตัวของปิยะแล้ว ถึงอย่างไรเธอก็ต้องทำหน้าตายต่อไปจนถึงที่สุด
“คืนนั้น?”
เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้จน จนร่างบางถอยร่นติดกับโต๊ะทำงาน ปลายฝันยกมือนิ่มดันแผงอกเขาไว้ ทว่ามือหนาใหญ่นั้นกลับรวบมือเธอไว้แน่น
“คุณปุณณ์คะ”
“ครับ”
“คือปรายไม่รู้ว่าคุณปุณณ์พูดเรื่องอะไร คือเราสองคนเพิ่งจะเคยเจอกันครั้งแรก ความจริงเพื่อนที่ทำงานวีเคกรุ๊ปของพี่เป้ ปรายก็รู้จักเกือบทุกคน คุณปุณณ์น่าจะเพิ่งเข้ามาทำงานใหม่แน่ๆเลยใช่ไหมคะ”
ใจเธอเริ่มเต้นระส่ำเมื่อความผ่าวร้อนจากมือหนาแผ่ซ่านไปทั่วร่างราวกับโดนไฟนาบ
“อืม ..ใช่ครับผมเพิ่งมาทำงานได้ไม่นาน” ปุณณ์พยักหน้า ยกมือเรียวขึ้นมาแตะริมฝีปาก นั่นทำให้เธอรีบชักมือกลับ ทว่าปลายลิ้นสากร้อนกลับแลบออกมาเลียนิ้วเรียวนิ่มและส่งสายตาปรือเชื่อมให้
“อ๊ะ..คุณจะทำอะไร?”
“ชู่วส์ส์ส์!”
ปากหยักของเขาส่งเสียงปราม ขณะละเลียดเลียนิ้วเรียวของเธอ “คืนนั้นผมเป็นคนแรกของคุณใช่มั้ย?”
“ปรายไม่เข้าใจว่าคุณปุณณ์พูดเรื่องอะไร เราไม่เคยเจอกันมาก่อน” เธอตอบเขาเสียงสั่นระริก แม้จะรู้สึกเริ่มอ่อนระทวยไปทั้งตัว แค่เพียงปลายลิ้นสากไล้ยังปลายนิ้วเรียวช้าๆ
เขากำลังจะทำให้เธอบ้าตาย! ในขณะที่เธอกำลังทำหน้าด้านไม่รู้ไม่ชี้อย่างที่สุด
“แค่ไม่กี่วันคุณก็ลืมผมแล้วเหรอ ใจร้ายจัง”
น้ำเสียงเขาคล้ายตัดพ้อน้อยใจ ทว่าสายตาคมกริบไม่ได้ฉายแววเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย
ช่างปะไร! อย่างไงเธอก็ต้องหน้าด้านต่อไป....
“คุณปุณณ์น่าจะจำผิดคนแล้วละค่ะ”
“งั้นเหรอ”
มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มปรากฎขึ้นในดวงตาดำขลับ จิตใจของปลายฝันเริ่มว้าวุ่นขึ้นมาอีกครั้งจากที่คิดว่าจะปากแข็งให้ถึงที่สุด
“อ๊ะ”
มือหนารวบเอวคอดของเธอ ก่อนจะยกร่างขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงานร่างหนาแทรกเข้ามาใกล้ และก้มหน้าหล่อเหลาลงจนจมูกโด่งเป็นสันชนกับจมูกเล็กของเธอ ความรู้สึกของปลายฝันเริ่มว้าวุ่นอีกครั้งเมื่อนึกได้ว่าอุ้งมือหนานี้เคยตรึงบั้นท้ายของเธอกับโซฟาแล้วกระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างหนักหน่วง
“คุณปุณณ์?”
“ครับ”
หัวใจของเธอเต้นแรง เมื่อสบตากับดวงตาดำสนิทที่วาววับ ความรู้สึกมากมายในคืนนั้นเริ่มจะกลับมาในโสตประสาทของเธออีกครั้ง
*************
Último capítulo
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย ละเมียดละมุน2
ตอนที่ 17 ละเมียดละมุน2(เป็นไงบ้างครับ ...หายเจ็บรึยัง?)ปลายฝัน อึ้งไปสักครู่ ความจริงเธอยังเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่เมื่อกินยาแก้ปวดเมื่อเช้าก็เริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่าไม่คาดคิดว่าเขาจะโทรมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้คงจะเป็นการติดตามกรณีศึกษาซินะ!“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”(ความจริงผมอยากให้คุณนอนพักที่นี่ก่อน ไม่ได้อยากให้รีบร้อนกลับแบบนั้นเลย)น้ำเสียงเขาราบเรียบ ไม่บ่งบอกว่ารู้สึกอย่างไร“ปรายกลับมาบ้านดีแล้วค่ะ”เธอไปเพื่อกรณีศึกษานะ เสร็จงานก็ต้องรีบกลับจะให้ไปนอนพักในโฮมออฟฟิศของเขาได้ยังไงกันแม้จะดึกดื่นแค่ไหนเธอจึงขอกลับ จนเขาต้องให้คนขับรถมาส่งที่บ้าน(เดี๋ยวจะมีคนเอายาแก้ปวดกับก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มไปให้นะครับ ถ้าปวดมากจนทนไม่ไหวก็ทานยาแล้วพักก่อน)เสียงของเขานุ่มนวลละมุนละไม จนเธอเคลิบเคลิ้มตามวันก่อนเธอบอกว่าชอบกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มซอยยี่สิบหก วันนี้เขาบอกให้คนของเขาเอามาให้“อันนี้เป็นเซอร์วิสของกรณีศึกษาเหรอคะ?”หญิงสาวหัวเราะเล็กน้อย “ปรายไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องบทความและการสรุปผลกรณีศึกษานะคะ ปรายกำลังทำ และจะส่งให้ตามหม
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย ละเมียดละมุน
ตอนที่ 16 ละเมียดละมุน“ปราย”“.....”“ปราย!! กาแฟหกแล้ว”“คะ!”ปลายฝัน สะดุ้งทันทีเมื่อของเหลวสีดำของกาแฟสดจากเครื่องชงไหล จนล้นทะลักแก้วที่จะรินส่งให้พี่ชาย “ขอโทษค่ะพี่เป้ สงสัยปรายคงเบลอ อาจเพราะนอนน้อยไปหน่อย”“กลับซะเกือบเช้าเลย บรีฟงานกับหลินโหดซะขนาดนั้นเลยเหรอ สงสัยต้องคิดค่าจ้างเพิ่มแล้วแบบนี้”ปิยะ บ่นอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อรับแก้วกาแฟจากน้องสาว“ค่าจ้างโอเคแล้วค่ะ”ตั้งห้าล้านบาท เธอมีเวลาเขียนนิยายเรื่องยาวชิลล์ๆไปได้อีกนานโดยไม่ต้องมาคอยกดดันการออกอีบุ๊ครายเดือน และสัญญากรณีศึกษานี่ก็แค่หนึ่งเดือนเท่านั้น แถมนัดครั้งต่อไปก็เมื่อเธอสรุปส่งงานเขียนในรอบแรกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเธอน่าจะใช้เวลาเขียนประมาณหนึ่งสัปดาห์ ถ้างั้นเธอก็อาจจะได้ทดลองเพิ่มอีกครั้งสองครั้งก็น่าจะจบโครงการแต่ชั่งเป็นการศึกษาที่เธอต้องใช้สติ สมาธิในการเขียนมาก“ช่วงนี้งานพี่หนักเหมือนกัน ส่วนคุณปุณณ์ก็แทบจะไม่ค่อยเข้าออฟฟิศเลยช่วงนี้ สงสัยจะง่วนอยู่กับโปรเจคใหม่ของ Win Vibrations จนงานส่วนวีเคของถุงมือยางทางการแพทย์นี่ปล่อยให้บริหารกันเองเลย”ทว่าผลิตภัณฑ์ส่วนนี้ตลาดค่อนข้างอยู่ตัว
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น2*NC
ตอนที่ 15 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น2*NC“ผมชอบที่คุณทำหน้าแบบนี้ ชอบใช่มั้ยเวลาโดนผมเลีย”“ชะ..ชอบ”แม้ใจจะตะโกนบอกอยู่ในใจว่านี่งานกรณีศึกษา ทว่าความเร่าร้อนจากสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ก็ทำให้ ปลายฝัน โอนอ่อนตามเขาโดยง่าย“อ๊ะ..”ร่างของเธอถูกยกขึ้นก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะแตะเอนลงยังโซฟา แท่นสั่นในมือถูกดึงออกไป“ต่อไปเป็นสัมผัสจากปลายลิ้นผมล้วนๆ นะครับ”ปุณณ์ กระซิบเสียงแหบพร่า ละเลียดเลียฟอนเฟ้นไปทั่วร่างนุ่มเนียนที่เขาเคยได้ลิ้มลอง และโหยหาอยากจะกินอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงจูบเลียไปยังผิวละเอียดทุกละจุด ให้คลื่นแห่งความปรารถนาแผ่ซ่านขึ้นทีละนิดทั้งเขาและเธอปั่นป่วนให้อารมณ์วาบหวามของเธอปะทุขึ้นหน้าหล่อเหลาไล้ต่ำ ลงไปยังหน้าท้องแบนราบแพนตี้ตัวสวยถูกรูดรึงลงไปยังปลายเท้าชายหนุ่มจับขาเรียวงามแยกออกกัน ซุกหน้าหล่อเหลาลงยังเนินเนื้ออวบอูมที่ทำให้เขาปั่นป่วนมาหลายวันจนแทบจะคลั่ง เขาจูบลงยังรอยแยกที่ฉ่ำวาวงดงามราวเคลือบด้วยหยาดน้ำค้างลิ้นสากลากเลียรอยแยกของกลีบละมุน“อื้อ คุณปุณณ์!!”เธอส่งเสียงคราง เมื่อโดนปากและลิ้นร้อนดูดเลียอย่างหนักหน่วง ลมหายใจของเธอหอบถี่กระชั้นจนเหมือนจะทะลุออก
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น*NC
ตอนที่ 14 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น*NC“นั่งบนตักผม”ปุณณ์ ปลดกระดุมเสื้อลงอีกสองเม็ด และพับแขนเสื้อไปจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นเส้นเอ็นจางๆบนท่อนแขนแข็งแรงน่ามอง ปลายฝัน หลุบตาลงต่ำมองมือหนาที่วางบนตักแกร่งของเขา ก่อนจะสูดหายใจเข้าจนเต็มปอดเอาน่า! ฉากอีโรติกส่วนใหญ่นางเอกต้องจอยๆ ทั้งนั้นบางฉากก็เริ่มจากนั่งตักพระเอกนี่แหละ คิดได้ดังนั้นเธอจึงย่อกายลงนั่งบนตักเขา ส่งสายตายั่วยวนพร้อมวาดวงแขนเรียวคล้องท้ายทอยของเขาไว้“คุณปุณณ์ตัวหอมจัง”กลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนกายของเขาทำให้เธอผ่อนคลายขึ้น กระนั้นนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยก็ยังคงประหม่า จนปุณณ์ต้องยิ้มมุมปากออกมา“ดีใจที่คุณชอบ ถอดเสื้อออกซิครับหรือจะให้ผมถอดให้”ปลายฝัน อึ้งไปเพียงครู่ ตอนนี้เธอนั่งอยู่บนตักของเขา และรู้สึกได้ถึงความแข็งเครียดที่เบียดสีอยู่บริเวณบั้นท้าย อกอิ่มของเธอเบียดเสียดกับอกกำยำของเขา หน้าหล่อเหลาปานพระเจ้าสร้างห่างเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มแม้จะเคยลึกซึ้งกับเขามาแล้วแต่ตอนนั้นเป็นห้องวีไอพีที่มืดสลัว และเธอดื่มย้อมใจไปบางส่วน ทว่าตอนนี้สติสัมปชัญญะเธอครบครัน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเธอสมั
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย ขอเป็นพระเอกของคุณ
ตอนที่ 13 ขอเป็นพระเอกของคุณ“..จะลองปรับเทียบของจริงเลยมั้ยครับ?”สันจมูกเขาไล้ถูไปมากับจมูกของเธอ มือหนาไล้ขึ้นลูบโลมตามแนวกระดูกสันหลังเบาๆตามส่วนเว้าส่วนโค้ง สัมผัสของเขานุ่มนวลไม่จวบจ้วงรุกเร้า และแปลกที่เธอไม่คิดอยากจะถอยหนี แม้ตอนแรกใจอยากจะปฏิเสธยิ่งนัก“อันนี้คือเราเริ่มกรณีศึกษากันเลยใช่มั้ยคะ?”ปลายฝัน เอ่ยถามเขาเสียงสั่นระริก“ใช่ครับ”ปุณณ์ ตอบสั้นๆขณะที่สายตาคมเลื่อนผ่านลำคอขาวผ่องยังเนินเนื้ออกอวบอิ่มของเธอ แม้วันนี้แม่เสือสาวร่างแมวจะอยู่ในชุดเดรสสั้นเรียบร้อยทว่าทรวดทรงองค์เอวของเธอก็ยังคงดูยั่วยวน ด้วยทรวงอกอิ่มเอวคอดและสะโพกงามงอนเธอเป็นครั้งแรกที่เขาประทับใจครั้งแรกที่หมายถึง คือเขาไม่เคยเจอสัมผัสตอบรับที่เข้ากับเขาได้อย่างกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อน นั่นทำให้ปุณณ์ว้าวุ่นและหงุดหงิดใจกับความนุ่มนิ่มตอดรัดของเธอที่ค้างคาอยู่ในใจของเขามาตลอดหลายวันที่ผ่านมาสัมผัสที่เขาต้องการจะสัมผัสมันอีกซ้ำๆ“เราต้องเซ็นต์สัญญากันก่อนมั้ยคะว่านี่จะเป็นกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องงานเท่านั้น”แม้ตอนนี้อารมณ์เธอจะวาบหวามกับสัมผัสของเขาเพียงใด ทว่า ปลายฝัน ก็เตือนตัวเ
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2
ตอนที่ 12 กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2ตอนแรก ปลายฝัน คาดว่าปุณณ์น่าจะให้คนมารับเธอที่บ้าน เพื่อมาที่ออฟฟิศวีเคกรุ๊ป ทว่าคนของเขากลับพามาที่โฮม ออฟฟิศหรูสามชั้นซอยยี่สิบหก“พอดีคุณปุณณ์ติดคุยงานอยู่ค่ะ แจ้งว่าให้คุณปรายนั่งรอที่ห้องนี้ค่ะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”ป้าแม่บ้านที่แนะนำตัวเองว่าชื่อ ป้าแจ่ม บอกเธออย่างนอบน้อม ขณะยกน้ำเย็นและขนมทานเล่นมาวางให้ หญิงสาวสังเกตรอบบ้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีโทนเบจสบายตา จึงคาดว่าที่นี่น่าจะเป็นที่พักของประธานวีเคกรุ๊ปด้วย“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากค่ะป้า”ทำไมเขาถึงให้เธอมาที่นี่นะ จะคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอ“เอ่อป้าคะ ปกติคุณปุณณ์พักที่นี่เหรอคะ”“ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่คุณปุณณ์จะอยู่ที่นี่นานๆถึงจะกลับบ้านใหญ่ที คุณปรายต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”“ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะป้า”บ้านใหญ่ที่ว่าน่าจะหมายถึงบ้านของตระกูลปราณชัยที่อยู่ตรงซอยยี่สิบแปด ทาวน์โฮมสามชั้นหลังนี้น่าจะใช้เป็นที่พักผ่อนส่วนตัวของเขา สังเกตจากสิ่งของและการจัดวางต่างๆ เมื่อมองสำรวจไปรอบห้องรับแขกที่นั่งอยู่ คิ้วเรียวของเธอก็ต้องขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นกล่องสิ่งของมากมายหลายอย
Você também pode gostar
รอยร้าวรัก
Sitha73.7K visualizaçõesคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว289.2K visualizaçõesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.1K visualizaçõesประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89122.1K visualizaçõesโอบหัวใจ อุ่นไอรัก
ภัสสพิชชา166 visualizaçõesBAD BOY DOWN พี่สิ้นลายแล้วครับ
วิฬาร์นิล121 visualizaçõesอุ้มรักคุณหมอจอมบงการ
แคลร์ออสติน469 visualizaçõesพบคนหอนหนึ่งอัตรา
เย้ายวน84 visualizações
