แชร์

บทที่ 6 (02)

ผู้เขียน: เกี้ยวเกล้า
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-09 21:02:29

วนิดากระตุกยิ้มใส่คนที่จ้องมองกัน ในยามหมุนตัวไปในทิศที่อคิราห์นั่งอยู่ก็เห็นสายตาที่มองมาเสมอ แล้วมือนุ่มก็ปล่อยออกจากเส้นผมเปลี่ยนมาเป็นกระดิกนิ้วเรียก

          “ฉันไปเต้นเป็นเพื่อนนางก่อนนะ นางกระดิกนิ้วเรียกแล้ว”

          ธนัชชาวางแก้วเหล้าลง แล้วลุกพึ่บขึ้น เมื่อก่อนเธอคือสาวดาวยั่วประจำกลุ่ม ทว่าตอนนี้ได้แค่เต้นเอามัน เพราะมีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว

          อคิราห์พยักหน้ารับคำ แม้ในใจจะรู้สึกว่าวนิดากระดิกนิ้วเรียกเขามากกว่า คงอยากจะง้อกันละซิ

          “ชิ ไม่หายงอนหรอก” เขาทำเสียงในลำคอ คิดว่างอนเป็นคนเดียวหรืออย่างไร ตอนนี้ถึงตาเขางอนบ้างแล้ว อคิราห์นั่งเท้าคางต่อไป แล้วทำเป็นละสายตาไปมองมุมอื่น

          ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำก็มีคนเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ กัน อคิราห์รีบเหลือบตาไปมองพร้อมคำบ่นที่ดังขึ้น

          “เหนื่อย”

          “ไหงแกกลับมาเร็วจัง” อคิราห์หันมองธนัชชา หลงคิดว่าจะเป็นวนิดาเสียอีก แล้วมองเพื่อนที่ยกมือขึ้นนวดขมับ

          “เวียนหัว สงสัยเพราะเมื่อคืนไม่ค่อยได้นอน” เมื่อคืนเธอนั่งช่วยสามีดูบัญชีของโรงแรมจนดึกดื่น ในวันนี้ก็ยังหัวหมุนจัดการห้องให้กรุ๊ปทัวร์กลุ่มใหญ่อีก จนแทบไม่มีเวลาได้หย่อนก้นลงนั่งพักจิบกาแฟเลย

          “แล้วยังจะมา” อคิราห์ส่ายหน้าใส่ เพื่อนควรห่วงสุขภาพร่างกายของตัวเองมากกว่าเรื่องเที่ยว

          “ก็ฉันอยากเจอเพื่อนๆ นี่” ธนัชชามุ่ยหน้ามอง ก่อนดวงตาจะเบิกกว้างขึ้นพร้อมส่งเสียงวี้ดว้ายคล้ายมีเรื่องใหญ่

          “ตายแล้วนังอี้...ปลากินเหยื่อแล้ว วนิดาได้ผู้”

          คำบอกนั้นทำให้อคิราห์หันมองไปยังทิศที่วนิดายืนเต้นอยู่ จึงได้เห็นเต็มสองตาว่าเวลานี้อีกฝ่ายไม่ได้อยู่ลำพัง แต่มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ด้วย

          “เนื้อคู่ยัยนิดแน่ๆ ผมยาว ผิวแทน” ธนัชชานึกถึงคำของแม่หมอ ซึ่งตรงตามที่บอกมาแบบเป๊ะๆ

          “แกอย่าเวอร์ คนดีหรือเปล่าก็ไม่รู้” อคิราห์มองจ้องเขม็ง แล้วใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ทว่าไม่วายมองคนที่วนิดากำลังส่งยิ้มหวานให้ “ปากจะฉีกถึงรูหูแล้วมั้ง จะยิ้มหวานอะไรขนาดนั้น”

          เขานึกอยากจะเดินไปดึงยิ้มออกจากหน้าสวย แล้วมองหนุ่มผมยาวที่มัดผมทรงเดียวกันกับเขา ก่อนต้องหันมองคนที่กระโจนตัวเข้ามาร่วมวงสนทนาอย่างเจ้อ้อย

          “คนดี”

          “เจ้รู้ได้ไง” ธนัชชาถามกลับเร็วไว ถึงอยากจะให้เพื่อนได้หนุ่ม แต่ก็ขอให้เป็นคนที่ดีด้วย

          “ก็นั่นคุณว่าน เจ้าของบริษัทรับออกแบบบ้านที่แฟนเจ้เคยทำงานด้วย คนนี้ดีเว่อร์ เจ้เอาหัวเป็นประกัน” เจ้อ้อยรับประกันอย่างไม่คิดลังเล ไม่นึกว่าโลกจะกลมขนาดนี้ แล้วส่งสายตาสนับสนุนไปให้วนิดา

          อคิราห์ทำหน้าย่นคิ้วใส่ตัวเอง เพราะอกดันร้อนขึ้นมาเสียอย่างนั้น แล้วจ้องมองวนิดาที่ทำท่าหัวเราะ ยกมือขึ้นมาปิดปากนิดๆ

          “คุยอะไรกัน เรื่องตลกหรือไง”

          “แล้วแกจะไปอยากรู้กับนังนิดทำไม”      

          ธนัชชาพิงแผ่นหลังกับพนักพิง อาการเวียนหัวยังเล่นงานอยู่ ขณะนั้นก็มีผู้หญิงรูปร่างเล็กคนหนึ่งเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ อคิราห์ จึงส่งเสียงทักทายไป  

          “ยัยชะนีน้อย กว่าจะมาได้”

          “สวัสดีค่ะพี่นัท พี่อี้”

          “ไม่เจอกันเลยนะยะ แล้วก็หายหน้าหายตาไปจากโซเชียลเลย” ธนัชชามองน้องรหัสของตัวเอง ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นอีกฝ่ายอวดความสวยลงอินสตาแกรมสักเท่าไร

          “แพมได้เลื่อนตำแหน่งค่ะพี่นัทเลยยุ่งมาก ว่าแต่พี่อี้สบายดีไหมคะ” พลิตามองไปยังเพื่อนของพี่รหัส หลังไม่ได้เจออีกฝ่ายนานทีเดียว

          “สบายดี” อคิราห์มองคู่กรณีในอดีตของตัวเองเล็กน้อยแล้วปั้นยิ้มตอบกลับไป

          “แล้วพี่นิดไปไหนล่ะคะ” พลิตาแปลกใจเมื่อไม่เห็นบุคคลที่สาม ปกติเธอเข้ามาคุยกับอีกฝ่ายเมื่อใด มักเห็นวนิดาอยู่ด้วยเสมอ

          “โน่น กำลังคุยกับหนุ่มอยู่”

          “อ้อ” พลิตามองแล้วทำแค่ยิ้มนิดๆ

          “แล้วกินไรมายัง” ธนัชชาถามต่อ

          “ยังเลยค่ะ” พลิตาส่ายหน้า

          “นังอี้ สั่งอาหารให้น้องหน่อย ฉันพิมพ์แชตตอบพี่อาร์ตแป๊บ” ธนัชชาหันไปสนใจกับข้อความที่สามีส่งมาหา หลังขอยืมเพาเวอร์แบงก์จากรุ่นน้องมาได้

          อคิราห์จำใจละสายตาจากวนิดาเพื่อมาดูแลรุ่นน้องแทนเพื่อน ยกมือเรียกพนักงานให้มายังโต๊ะ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากสั่งเสียงของธนัชชาก็ดังขึ้นอีก

          “นังอี้”

          “อะไรอีก”

          “ยัยนิดไปไหน”

          อคิราห์หันขวับไปมองเร็วไว ก่อนพบว่าวนิดาหายไปจริงๆ เขาเพิ่งละสายตาไม่ถึงสามนาทีเลย

          “คุณว่านก็หายไปด้วย... หรือยัยนิดจะแกรนด์โอเพนนิงจริงๆ”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (08)

    บทพิเศษ “ป๊ะป๋าขา” เสียงเล็กใสดังขึ้นพร้อมฝีเท้าที่ย่ำถี่ตรงไปยังห้องนอน หลังถูกมารดาพาไปอาบน้ำ “ขา” ไม่ถึงนาทีคนที่ถูกเรียกก็ขานรับเสียงหวาน รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏ ก่อนจะรับลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด “ถักเปียให้หน่อยค่ะ” เด็กหญิงศนิรีบอ้อนบิดา “มาค่ะ เดี๋ยวป๊ะป๋าถักให้ แล้วหม่าม้าล่ะคะ” การถักเปียไม่ใช่เรื่องยากเย็นสำหรับอคิราห์ เมื่อเขารับหน้าที่ถักผมให้ลูกสาววัยสองขวบกว่าเป็นประจำอยู่แล้ว พลันก้มหน้ามองยัยตัวเล็กเบอร์สองบนหน้าตัก ชื่อของลูกนั้นแปลว่าดาวเสาร์ เขาตั้งมันจากความชอบดูดาวของภรรยา “ทำข้าวต้มอยู่ค่ะ” เด็กหญิงศนิทำท่าชี้นิ้วไปยังห้องครัว “โอเคค่ะ หนูนิตื่นเต้นไหมคะ” อคิราห์พูดคะขากับลูก แววตาเปี่ยมไปด้วยรัก “ตื่นเต้นค่ะ” ศนิตอบด้วยความดีใจ เพราะในวันนี้จะได้มีเพื่อนใหม่อย่างเป็นทางการ อคิราห์ยิ้มเอ็นดูลูกสาวที่ไม่ค่อยกลัวสิ่งใด มีแต่คนเป็นพ่อที่แอบกังวลเมื่อในวันนี้ต้องส่งลูกสาวเข้าโรงเรียนตรียมอนุบาล เห็นเด็กน้อยในชุดนักเรียนแล้วก็ตื้นตันอยู่ไม่น

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (07)

    สองปีต่อมา “เจ้ อี้ว่ามุมนั้นดีกว่า” “เค” อมิตาพยักหน้าตอบรับน้องชาย แล้วยกกรอบรูปขึ้นนำไปวางตั้งไว้ในมุมด้านซ้าย ขณะน้องนั้นเดินตามติดมา ก่อนเสียงเจ้าตัวจะดังขึ้นอีก “เจ้ หรือว่ามุมเก่าดีกว่า” อคิราห์ยกมือขึ้นลูบคางแล้วเดินไปรอบกรอบรูป เกิดความลังเลใจ วินาทีนั้นก็มีเสียงแว้ดดังขึ้น “โอ๊ย สรุปว่าแกจะไว้มุมไหน เลือกมาสักมุม ฉันขยับจนเหนื่อยแล้ว” อมิตาไม่วายบ่น เธอขยับขาตั้งและกรอบรูปมารอบที่สามแล้ว แต่น้องก็ยังไม่พอใจเสียที ส่วนอลิษาและอริสราตอนนี้อยู่ในห้องครัว กำลังช่วยกันทำขนมหวานสำหรับพิธีสงฆ์ช่วงเช้า “จี้ตัดสินใจไม่ได้อะเจ้” อคิราห์ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะส่งเสียงเรียกหาคนที่ช่วยตัดสินใจ “นิดจ๋า...ออกมาหาอี้หน่อย” ไม่นานเท่าไรวนิดาก็เดินตรงมาหา “เราเอารูปพรีเวดดิงไว้ตรงไหนดี” อคิราห์ชี้นิ้วบอกจุดที่จะวางภาพพรีเวดดิง ซึ่งเป็นภาพถ่ายบนเตียงนอน ที่มีกลีบกุหลาบโรยอยู่ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ผูกเนกไทสีดำ ทำท่าถือลิปสติก ส่วนวนิดานอนเกยอยู่ที่แผ่นหลัง ผมผูกโบสีชมพู “มุมนั้นอี้” วน

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (06)

    บทพิเศษ วนิดาถูกพาขึ้นรถคันเล็กในช่วงบ่ายของวันเสาร์ ก่อนจะมาจอดยังหน้าร้านที่มีลักษณะเหมือนคาเฟ มีตู้ขนมทำให้แปลกใจไม่น้อย “อี้พานิดมาเอาแหวนที่นี่เหรอ เหมือนเป็นคาเฟเลย” “ใช่ แต่ก่อนจะเอาได้ พวกเราต้องลงมือทำเสียก่อน ร้านนี้เปิด workshop ทำแหวนน่ะ” เจ้าของความคิดอธิบาย “นิดชอบอะ งั้นนิดทำให้อี้ อี้ทำให้นิดละกัน” วนิดาชอบความคิดนี้ของอคิราห์ และตรงตามความต้องการของเธอเป๊ะ “โอเค” นิ้วใหญ่ยกขึ้นทำท่าประกอบ แล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปด้านในร้านที่ได้โทร.มาจองคิวไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งจะใช้ระยะเวลาในการทำประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง เมื่อไปนั่งบนเก้าอี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาแนะนำขั้นตอนต่างๆ โดยขั้นตอนแรกไม่พ้นร่างแบบแหวน ทั้งสองร่างแบบลงบนกระดาษอย่างตั้งใจ แล้วนำกล่องใส่พลอยออกมาเปิดดู เพราะต้องใช้ประดับลงบนแหวน “ไหนๆ ขอดูที่เธอออกแบบหน่อย สวยอ่า” อคิราห์ยื่นหน้าไปมองแหวนที่วนิดาร่างแบบ แล้วถูกใจเป็นอย่างมาก เพราะมันจะถูกประดับด้วยพลอยรูปหัวใจสีแดง ประกบข้างด้วยหัวใจเช่นกันแต่เป็นสีขาว

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (05)

    “นิดอยากถูกจับกินใจจะขาดแล้ว” นาทีนั้นเจ้าของร่างสูงก็ดีดตัวขึ้นมาเผชิญหน้ากับคนที่เขาแสนรัก มือร้อนลูบไล้ไปมาอยู่ที่เอวคอด แต่ก็ไม่ลืมจะหยิบที่คาดผมหูกระต่ายมาสวมไว้บนศีรษะทุยสวย “อื้อ” พอวนิดาใส่ชุดกระต่ายแบบเต็มยศ เสียงคำรามกระสันซ่านก็ดังขึ้นอีก อคิราห์รู้สึกสั่นไปทั้งตัวและพึงพอใจเป็นอย่างมาก วนิดาก้มหน้ามองร่างกายของตัวเองแล้วชอบใจที่ได้ลองใส่ ก่อนเธอจะถูกมือใหญ่เชยคางขึ้นให้รับจูบหวานๆ แถมยังถูกแทะเล็มด้วยฟันคมให้รู้สึกเจ็บแปลบ แต่กระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี มือร้อนอีกข้างก็ขยำคลึงเอวคอดแล้วไล้ขึ้นลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโอบกระชับร่างเล็กให้แนบชิดกว่าเดิม ให้บางส่วนเสียดสีกัน วนิดาหน้าร้อนกว่าเดิมเมื่อรู้ถึงสิ่งแข็งขืนที่พองโตขึ้นอย่างเร็วไว ขณะส่วนบอบบางของเธอก็เริ่มชื้นแฉะ แล้วยิ่งมีอาการเมื่อปากได้รูปเลื่อนมาวนเวียนอยู่แถวอกอิ่ม ชั่วอึดใจนั้นปลายลิ้นเย็นก็ตวัดลงบนเนื้อผ้า “อื้อ...อี้” วนิดาส่งเสียงครางแว่วหวาน สัมผัสนั้นทำให้เธอตัวสั่น แล้วยิ่งส่งเสียงเมื่ออคิราห์ใช้ปากครอบครองความนุ่มที่ยังถูกห่อหุ้

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (04)

    “พร้อมจนจวยสั่นแล้วเนี่ย” อคิราห์เน้นคำที่สามตอบกลับ คนอย่างเขาไม่มีคำว่าไม่พร้อม “ทะลึ่งจัง” วนิดาหยิกต้นแขนใหญ่ นับวันอคิราห์จะทะลึ่งขึ้นทุกวัน แต่ไม่ทันได้ต่อว่าอะไรก็มีเสียงข้อความดังขึ้นให้เธอพลิกตัวไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดู ไลน์ “ใครไลน์มา” เขาหรี่ตามอง เพราะเห็นแววตาเป็นประกายของวนิดา ทำให้นึกใคร่รู้ “มีคนส่งรูปหนุ่มมาให้ดู ไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย” วนิดาบอกแล้วพลิกโทรศัพท์หนี ไม่ยอมให้คนตัวโตได้เห็น “ตายแล้วยัยหนูนิด แล้วเธอก็ดูเหรอ ดูของเราไม่พอหรือไง ไหนเอามาดูซิ” อคิราห์ทำท่าเอาเรื่อง แล้วแบมือขอสมาร์ตโฟน วนิดาทำท่าเป็นลังเลใจ แต่สุดท้ายก็ยินยอมส่งให้ ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีเสียงแหลมแว้ดใส่ “ยัยบ้า นี่มันรูปหลานพวกเรา” เขาถูกวนิดาหลอกเข้าอย่างจัง เมื่อรูปที่ถูกส่งมาจากธนัชชา เป็นรูปของลูกชายที่กำลังเบ้ปากจะร้องไห้หลังถูกจับอาบน้ำ แล้วตามมาด้วยรูปใบหน้าของคุณแม่มือใหม่ที่ขอบตาดำคล้ำ “ดูหน้านางสิโทรมมาก” อคิราห์พลิกสมาร์ตโฟนให้วนิดาเห็น “ก็นอนตีสี่ทุกคืน”

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทพิเศษ (03)

    “ไม่ต้องมาทำซึ้ง เดี๋ยวฉันร้องไห้” อริสราพยายามไม่อ่อนไหวตามน้อง ทั้งที่เป็นคนเซนซิทีฟอยู่พอตัว “แล้วหนูนิดให้อะไรนังจี้” อมิตาทำท่าอยากรู้ “นาฬิกาค่ะเจ้” อคิราห์เป็นคนตอบแทน แล้วยื่นแขนไปโชว์พวกพี่ “สวยไหมเจ้” ทั้งสามพยักหน้าและยิ้มเอ็นดูกับของขวัญที่ทำให้น้องยิ้มหน้าบาน ก่อนจะลงมือคีบมันหมูลงกระทะ “เรามีของขวัญให้เธออีกนะ” วนิดาเอียงหน้าไปกระซิบบอก “อะไรเหรอ ” อคิราห์คิดว่ามีแค่ชิ้นเดียวเสียอีก “เดี๋ยวคืนนี้เราให้” “ตายแล้ว แบบนี้เราตั้งตารอนะ” อคิราห์ถึงกับแอบกลืนน้ำลาย บรรยากาศแบบนี้ชวนให้คิดเป็นอื่นไม่ได้เลย วนิดาอาจจะใส่ชุดนอนไม่ได้นอนอีกก็ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวได้แอบหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยหรือเปล่า พลันหันไปสนใจพวกพี่สาวที่กำลังทะเลาะกันเรื่องหักไม่หักใบผักกาด เขาอมยิ้ม ปีนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งปีที่แสนมีความสุข หลังอิ่มท้องก็พากันแยกย้ายกันเข้าห้องและไปอาบน้ำ เพราะหากรอให้มืดค่ำมากกว่านี้คงได้แข็งตายแน่ๆ “ไหนของขวัญ” อคิราห์ไม่ลืมทวงของขวัญที่ตั้งตารอหลังจากกด

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 8

    “ก็มารับแล้วไหมวนิดา รีบขึ้นรถมา” อคิราห์ย่นคิ้วใส่ จะมากลับกับเพื่อนอะไร เขามานั่งรอตั้งนานแล้ว พลันเร่งเร้าให้รีบขึ้นมาบนรถ วนิดาเดินอ้อมไปอีกฝั่งหมายจะเปิดประตูรถ ทว่ามีเสียงเรียกให้ต้องหันมองเสียก่อน “นิด” “ว่าไงโอ๊ต” “มีคนมารับเหรอ”

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (06)

    “วนิดาทะลึ่ง” แม้จะรู้ถึงคำตอบ แต่ไม่คิดว่าวนิดาจะกล้าพูดออกมา คิดแล้วอยากหยิกแขนนุ่มเสียจริง แต่จูบหนักๆ แทนน่าจะดีกว่าจึงยื่นหน้าเข้าไปอีก “อี้ นิดว่านิดต้องแต่งหน้าแล้วละ” ทว่าวนิดากลับผละออกห่างพร้อมยกมือขึ้นดันอกกว้าง “เดี๋ยวนิดไปไม่ทัน” อคิราห์ตวัดตาค้อน แบบนี้แก

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (05)

    “ใจเราสั่น” เวลานี้หัวใจดวงโตเต้นถี่ยิบจนแทบจับจังหวะไม่ได้ อาการหนักกว่าเดิมเสียอีก “อี้ไม่ชอบที่นิดอ้อนเหรอ หรืออี้อยากให้นิดเป็นสายรุก” วนิดายังทำตาใสเป็นประกายราวมีเพชรอยู่ด้านในใส่ ยื่นหน้าไปใกล้อีกนิดพลางทำแก้มพองลม “เธอ...กล้าเหรอ” อคิราห์ถามเสียงตะกุกตะกัก มองดวงหน้าคนที

  • สามีที่ดีคือ เพื่อนสาว   บทที่ 7 (04)

    “เราก็นั่งอยู่ตรงนี้ไหม มีไรพูดมา” อคิราห์เลิกคิ้วมอง เขากำลังจัดวางเครื่องสำอางตามขั้นตอนอยู่ แต่วนิดานั้นไม่ยอมเอ่ยใดๆ ทำให้ต้องขยับลุกแล้วเดินไปยังเตียงที่อยู่ห่างกันประมาณหกก้าว “ว่ามา” เขาเอ่ย สงสัยว่าวนิดาอาจจะนึกกลัวขึ้นมาเมื่อต้องไปเจอพวกเพื่อนเก่า

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status