บทที่ 6 (03)

       

        ธนัชชากวาดตามองหาเพื่อนสนิทและหนุ่มผมยาว คาดคะเนว่าทั้งคู่อาจจะหายไปด้วยกัน ดวงตาจึงเบิกกว้างและเป็นประกาย วินาทีนั้นก็เห็นว่าอคิราห์ดีดตัวจากเก้าอี้เร็วไวจนต้องร้องถาม

          “แกจะไปไหน”

          “ไปตามหายัยหนูนิด”

          อคิราห์ไม่ได้อยู่ฟังคำใดอีก รีบจ้ำอ้าวไปรอบๆ ร้านทันที สายตากวาดมองหาคนที่หายไป หัวใจนั้นถึงกับเต้นผิดจังหวะ

          “สรุปยัยนิดของฉันจะได้ผู้กลับบ้านไหมเนี่ย” ธนัชชาส่ายหน้าใส่ความห่วงเพื่อนของอีกฝ่าย แล้วหันมาเทกแคร์รุ่นน้องด้วยตัวเอง

          อคิราห์เดินวุ่นไปทั่วร้านแต่ก็ไม่พบวนิดา ก่อนมองทางเดินที่ไปยังห้องน้ำ แล้วกลืนน้ำลายไม่ลงคอ เพราะรู้ว่าที่นั่นเป็นจุดเมกเลิฟยอดฮิต ก่อนสองเท้าจะก้าวเข้าไป

          สายตาคู่คมมองไปทั่วบริเวณ พร้อมทั้งชะโงกหน้าไปมองตอนมีผู้หญิงคนหนึ่งผลักประตูห้องน้ำออกมา

          เขาทำได้แค่เดินวนไปวนมาอยู่จุดนั้น พยายามโทร.หาก็ไม่ยอมรับสาย ถ้าเจอตัวเมื่อไหร่อยากจะหยิกให้เนื้อเขียวเลย ไม่รู้จงใจไม่รับหรือเปล่า อกเขาร้อนรุ่ม จนอยากจะเอาน้ำสาดใส่

          ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกไฟลวกใจ เขาเดินวนกลับไปหาในร้าน ถามจากพวกเพื่อนๆ ก็ยังไม่มีใครเห็นวนิดา

          อคิราห์เดินกลับไปหน้าห้องน้ำอีกรอบ อยากจะเดินเข้าไปเคาะประตูทุกห้องดู แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาควรทำ จึงกระวนกระวาย รู้สึกเหมือนหัวใจกำลังขาดเลือด จนต้องยกมือขึ้นมาขยี้ผม

          จังหวะนั้นก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น คล้ายเป็นเสียงสวรรค์ของเขา

          “อี้”

          อคิราห์เงยหน้าไปมองวนิดาที่เดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วปล่อยคำถามไปทันที

          “เธอเข้าไปทำอะไรในนั้น”

          “เราก็มาเข้าห้องน้ำสิ ถามแปลก” วนิดาขมวดคิ้วใส่ แล้วมองคนถามอย่างไม่เข้าใจ เขาจะให้เธอมานั่งกินข้าวหรืออย่างไรกัน

          “อ้อออ...”

          อคิราห์ได้แค่ลากเสียงยาว มองพิจารณาชุดของวนิดาที่ยังอยู่ในสภาพเรียบร้อย ไม่มีรอยยับยุ่ง แล้วเขาก็ถอนหายใจยาวออกมาคล้ายยกก้อนหินหนักๆ ที่อยู่ในใจออกได้

          “งั้นนิดเข้าข้างในแล้วนะ เข้าห้องน้ำเสร็จก็รีบตามไปนะ” วนิดาชี้นิ้วบอกทิศทางแล้วเดินไวๆ กลับเข้าด้านในร้าน

          “ชิ”

          อคิราห์ทำเสียงในลำคอ เขาไม่ได้มาเข้าห้องน้ำเสียหน่อย กระนั้นก็ไม่ได้เดินตามกลับไปทันที ทิ้งระยะห่างเล็กน้อยก่อนเดินวนตามเข้าไป เห็นวนิดาส่งยิ้มทักทายพลิตา

          “ไปไหนมาวนิดา เธอพลาดอย่างแรง” ธนัชชาถามวนิดา ดูเหมือนว่าการคาดคะเนจะผิดพลาดไป

          “เข้าห้องน้ำ แล้วนิดพลาดอะไร”  วนิดาทำหน้าสงสัย

          “เมื่อกี้คุณว่านแวะมาที่โต๊ะ น่าจะมาหาเธอ แต่ตอนนี้เขากลับไปแล้ว เห็นว่าติดธุระ” ก่อนหน้านี้หนุ่มผมยาวแวะเข้ามาทักทายกับรุ่นพี่และมาถามหาวนิดา ก่อนเจ้าตัวจะขอตัวกลับ ทำให้เธอนึกเสียดายแทนเพื่อน นึกว่าจะได้แซ่บกันเสียอีก

          “นิดไม่ได้พลาดหรอก” วนิดาเอ่ยบอกแล้วกดยิ้ม