28 จูบที่แสนเสียดาย

จูบที่เริ่มต้นด้วยความโหยหากลับกลายเป็นความดูดดื่มลึกซึ้ง ลมหายใจของทั้งคู่สอดประสานแทบเป็นเนื้อเดียว ร่างบางของเจสสิก้าเปลอบิดเกร็งก่อนจะปล่อยให้อารมณ์พาไป มือเรียวละจากอุปกรณ์ทำแผลขึ้นปทาบบนแผงอกกว้างของชายหนุ่ม เสียงจูบดูดื่มหวานซาบซ่าดังแผ่วอยู่ในห้องที่เงียบสงบ เพลิงกดจูบเน้นย้ำซ้ำ ๆ ราวกับจะซึบซับความหวานนี้ไว้ให้ได้มากที่สุด

ทว่าความเจ็บแปลบจากแผลที่แตกอยู่มุมปากทำให้เพลิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกมาอย่างช้า ๆ เขามองใบหน้าเนียนที่บัดนี้ซับสีเลือด และริมฝีปากที่เจ่อขึ้นจากการกระทำของเขา เพลิงมองลึกเข้าไปในดวงตาหวานเชื่อมของเจสสิก้าด้วยความรู้สึกโหยหาอย่างจับใจ แต่ก็ต้องจำใจผละเว้นระยะห่างออกมา สายตาของชายหนุ่มมีความเสียดายอย่างปกปิดไม่มิด ที่ต้องยับยั่งชั่งใจไว้เพียงเท่านี้

หญิงสาวปรับลมหายใจที่ยังคงติดขัดให้กลับมาราบรื่นดังเดิม รอยยิ้มพราวเสน่ห์จุดประกายขึ้นบนใบหน้าเนียน ด้วยความเป็นผู้ใหญ่และมีประสบการณ์ในชีวิตมากกว่า เธอไม่ได้แสดงอาการเขินอายอย่างสาวน้อยวัยแรกแย้ม แต่กลับยืดตัวขึ้นนั่งตรงอย่างสง่างาม สายตาคมสวยทอดมองเพลิงที่กำลังทำหน้าไม่ถูกอย่างพิจารณา

“ทำไมถึงจูบฉันล่ะ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงเรียบนุ่ม ทว่าแฝงความหยอกเย้าอยู่ในที

เพลิงชะงักหลบสายตาแพรวพราวคู่นั้นไปมองทางอื่น อารมณ์วาบหวามเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเขินอยู่เนือย ๆ

“ผม....ไม่รู้สิ”

คำตอบที่ไม่เป็นคำตอบนั้นไม่ได้ทำให้เจสสิก้าขุ่นเคือง ตรงกันข้ามเธอกลับมองเห็นความอาลัยอาวรณ์และความนึกเสียดายที่ปิดไม่มิดในดวงตาของชายหนุ่ม เจสสิก้าขยับเข้าไปใกล้เล็กน้อย โน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูของเพลิงด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ชวนให้ขนลุกซู่

“หึ ดูออกนะว่าเสียดาย....เอาเป็นว่า ไว้แผลที่ปากหายดีเมื่อไหร่ ค่อยมาทำต่อก็แล้วกัน”

คำพูดให้ความหวังอันแสนยั่วยวนทำเอาเพลิงถึงกับตาค้างและตะลึงงันไปชั่วขณะ หัวใจเต้นแรงตึกตักจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความอบอุ่นผ่อนคลายเมื่อครู่ถูกความรู้สึกบางอย่างตีกลับขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มลืมไปเสียสนิทว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา แต่เจสสิก้าคือผู้หญิงอันตรายทรงเสน่ห์และฉลาดเป็นกรด จนเขาก้าวไม่ทันเธอเลยสักก้าว ความรู้สึกเหมือนกำลังถูกต้อนให้จนมุม ทำให้เพลิงรีบขยับตัวลุกขึ้นยืนจากโซฟาทันทีด้วยท่าทางลนลาน

“เอ่อ....ผมว่า ผมขอตัวกลับเข้าไปพักผ่อนในห้องก่อนดีกว่าครับ” เพลิงรีบตัดบท ร่างสูงเดินเร่งฝีเท้าตรงไปยังห้องนอนของตนเองทันที

เจสสิก้ามองตามแผ่นหลังของสามีในนามที่เกือบจะเดินสะดุดขาตัวเองด้วยความเอ็นดู เธอหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะตะโกนไล่หลังไปด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

“ฝันดีนะคะ....เด็กน้อย”

เสียงหวานที่หยอกเย้าตามหลังมายิ่งทำให้เพลิงรีบก้าวเท้าไวขึ้น แล้วปิดประตูห้องนอนลงทันที ทิ้งให้เจสสิก้านั่งยิ้มกริ่มอยู่บนโซฟาคนเดียวอย่างผู้ชนะ

เมื่อประตูห้องนอนของเพลิงปิดลง ความเงียบสงบก็กลับคืนสู่ห้องโถงกว้างอีกครั้ง เจสสิก้านั่งเอนกายพิงเบาะโซฟานุ่ม เอนหัวไปด้านหลังพลางใช้นิ้วเรียวแตะริมฝีปากตัวเองเบา ๆ สัมผัสอุ่นชื้นและรสชาติจูบของเพลิงยังคงอบอวลอยู่ไม่จางหาย

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าหวาน เจสสิก้ายอมรับกับตัวเองในใจอย่างซื่อตรงว่า เธอรู้สึกดีกับเพลิงมากกว่าที่คิดไว้ในตอนแรก ชายหนุ่มคนนี้แม้อายุยังน้อย แข็งกระด้าง เลือดร้อน และบางครั้งก็ดื้อรั้นเหมือนเด็กไม่รู้จักโต แต่ลึกลงไปแล้ว เขากลับมีความตรงไปตรงมา มีความปกป้อง และมีความซื่อสัตย์ในความรู้สึกของตัวเอง ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่หาได้ยากในสังคมผู้ใหญ่ที่เธอต้องเจออยู่ทุกวัน

เด็กน้อยของเธอ... แท้จริงแล้วก็น่ารักไม่เบา

ทว่า เจสสิก้ารู้ดีว่าความรู้สึกเพียงอย่างเดียวไม่พอที่จะรั้งผู้ชายอย่างเพลิงไว้ได้ ยิ่งเขามีปมเรื่องอดีต มีความอวดดีตามประสาผู้ชาย และยังมีสายตาของเฌอเบลล์ที่คอยจ้องจะแย่งชิง เขายิ่งต้องการคนที่เหนือกว่าและเข้าใจเขาอย่างแท้จริง  แววตาทอประกายมุ่งมั่นขึ้นมาวูบหนึ่ง เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะนั่งรอความรัก หรือยอมเสียสิ่งที่ควรจะเป็นของเธอให้ใครหน้าไหน ในเมื่อเธอตัดสินใจเลือกเพลิงแล้ว เธอจะใช้ทั้งความฉลาด ความเป็นผู้ใหญ่ และเสน่ห์อันแพรวพราว ค่อย ๆ ต้อนและปราบพยศเด็กหนุ่มคนนี้ให้ยอมสยบอยู่ใต้กอดเธอแต่เพียงผู้เดียว

เธอไม่ได้แค่ต้องการครอบครองตัวเขา... แต่เจสสิก้าตั้งใจจะเอาชนะหัวใจของเพลิงอย่างเด็ดขาด ให้เขารู้ว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนในโลกนี้ที่จะคู่ควรและทำให้เขาหลงใหลได้เท่าเธออีกแล้ว

เช้าวันถัดมาบรรยากาศภายในบริษัทเต็มไปด้วยความตึงเครียด เจสสิก้าเดินนำหน้าเพลิงเข้ามาในห้องทำงานของผู้บริหาร ก่อนจะเอ่ยสั่งงานเนเน่ด้วยร้ำเสียงเรียบตึงทว่าเด็ดขาด

“เนเน่....ฉันจะเพิ่มตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการขึ้นมาอีกหนึ่งตำแหน่ง ให้นายเพลิงเข้ามาทำหน้าที่ตรงนี้ คอยช่วยงานเธอโดยตรง”

“รับทราบค่ะบอส” เนเน่รีบรับคำสั่งทันที

ทว่าเสียงโต้แย้งกลับดังลอยมาจากเคาน์เตอร์ต้อนรับด้านหน้า เฌอเบลล์ที่ยืนฟังอยู่ใกล้ ๆ เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าไม่พอใจและไม่ยอม ความขุ่นเคืองริษยาจีขึ้นมาจนเธฮทนเงียบต่อไปไม่ได้